Кіріспе

Американдық кино продюсері Джордж Г. Вайс – 1950 жылдары тәуелсіз «роуд-шоу» форматты, төмен бюджетті Z фильмдерін және 1960 жылдары сол кездегі кино өндірісінің кодексіне ашық бұрмалаушылық жасаған сексплуатациялық фильмдерді шығаруға маманданған американдық кино продюсері.

Глен немесе Гленда

Вайс ең белгілісі Эд Вудтың режиссерлік еткен "Глен немесе Гленда" (1953) фильмін қаржылаған продюсер ретінде танылады. Бұл фильм бастапқыда Кристин Йоргенсеннің жыныс алмастыру операциясы туралы құрастырылған әңгіме ретінде жоспарланған. Йоргенсен фильмде қатысудан бас тартқан соң, Вуд өзінің жасырын трансвестит болуымен күресі туралы жаңа өмірбаяндық сценарий жазды және жыныс алмастыру операциясы туралы қосымша кадрларды қосты. Вайс фильмде "трансвеститтің өзіне қол жұмсауындағы адам" рөлінде аталмаған эпизодтық түрінде пайда болады. Фильмнің өте кең фантастикалық тізбегіне қоса, Вайс Ирвинг Клаудың фетиш фильмдерінен шабыттанған басқа жобадан алынған, аздап киінген әйелдер, құлдық және қамшылау сахналарын қосты. Бұл фильмнің ұзақтығын қажетті 70 минутқа жеткізу үшін жасалды. 1956 жылы Вайс Вудтың тағы бір жобасын қолдады – "Hellborn" жұмыс атауымен жасөспірімдердің қылмыстық әрекеттері туралы фильм. Бірақ жоба көп ұзамай тоқтатылды. Кейін Вуд осы кадрларды "Зұлымдыққа құштарлық" және "Гулдар түні" фильмдеріне енгізді.

Тимоти Фаррелл фильмдері

Вайс пен Эд Вудтың арасындағы тағы бір байланыс – актер Тимоти Фаррелл, «Глен немесе Гленда» фильміндегі мейірімді дәрігер. Фаррелл Вудтың «Түрмедегі жемшөп» фильмінде гангстер рөлінде басты рөлді ойнады, ал «Қиын жылдар» фильмінде эпизодтық рөлде болды. Вайс үшін Фаррелл «Туған жер қызы» (1949) және «Пробиркадағы сәбилер» (1948) фильмдерінде де дәрігер рөлін сомдады. 1951 жылы ол әйгілі стриптизер Темпест Сторммен бірге «Түн ортасынан кейін Париж» атты бурлеск фильмінде түсті. Ол Үмберто Скалли рөлін ойнады, ол жаман спортзал иесі және есірткі сатушы. Ол үш фильмде ойнады: «Жұрттың ұйқысы» (1949), «Жылымша қыздар» (немесе «Pin Down Girls» - 1951) және «Би зал шайқасы» (1954), онда инабатсыз комедияшы Ленни Брюс өзінің жалғыз кино рөлінде ойнады. Бұл фильмдер көбінесе әйелдер күресінен («мысық күресі») үзінділерді көрсету үшін түсірілді. «Қыз банды» (1954) фильмінде Фаррелл тағы бір дегенеративті есірткі сатушы рөлін ойнайды, бұл фильм героин дайындау және енгізу процесін қадам-қадаммен көрсетуімен ерекшеленеді. (Вайс өзінің ешбір фильмінде табу тақырыптарынан қашқан емес.)

Файлдар қорлары

Эд Вуд сияқты Вайс та басқа көздерден алынған түсірілімдерді жинап, оларды әлсіз сюжетпен біріктіріп, жақтау ретінде пайдаланды. Ол өзінің эротикалық бурлеск фильмдер жинағынан "Голливуд түн ортасынан кейін", "Бағдад түн ортасынан кейін" (екеуі де 1954 жылғы) және "Көзді ашып қараушылар" (1965) фильмдерін шығарды. "Жылаңаш өмір" (1961) көбінесе өткен екі онжылдықтағы нудисттік лагерь фильмдерінен құрастырылған. Вайс тіпті өзінің "Таблетка" (1967) фильмінде, режиссерлік еткен фильмнен өзі-өзінен көшірді. Фильмнің көп бөлігі "Пробиркадағы балалар" фильмінен алынған, олар тууды бақылау бойынша клиникалық зерттеу ретінде көрсетілген. Вайстың көптеген фильмдері псевдодокументальді стильде, шыншыл дауыспен беріледі (білім беру фильмі түрінде көрсету цензура заңдарын айналып өтудің бір жолы болды). "Шынжырланған қыздар" (1965) осы тәсілдің мысалы.

Ольга сериясы

Глен немесе Глендадан басқа, Вайс 1960-шы жылдардың алғашқы "төмен бюджетті" секс-фильмдерін "Ольга" сериясымен түсіргені үшін есінде қалған болуы мүмкін. Жозеф П. Мавраның режиссерлігімен және Одри Кэмпбеллдің садистік ақ құл сатушы Ольга рөлінде ойнауымен, Вайс "Ольганың ұят үйі" (оның да сценарийін жазған), "Қытай ауданының ақ құлдары", "Ольганың қыздары" (барлығы 1964 жылғы), "Мм. Ольганың массаж салоны" (1965) және "Ольганың би залы қыздары" (1969) фильмдерін жасады. Вайс "Қытай ауданындағы ақ құлдар" фильмінде дәрігер рөлінде шағын эпизодта ойнады. Бүгінгі стандарттармен қарағанда, бұл сериялар сол кездегідей шоқтықты және бірегей болды. Авангардты кинорежиссер Джон Уотерс "Ольганың ұят үйі" фильмін өзіне үлкен әсер еткен алғашқы туынды деп атайды. Вайс Нью-Йорк режиссері Майкл Финдлей және оның әйелі, актриса және кинооператор Роберта Финдлеймен жақын қарым-қатынаста болды. 1964 жылы Вайс оларды "Ольга" фильмдерімен ашылған жолмен жүруге ынталандырды. Финдлейлер "The Touch of Her Flesh" және оның екі жалғасын қоса, одан да экстремалды секс-фильмдер сериясын жасады. Вайс рөлін актер Майк Старр Тим Бертонның 1994 жылғы тамыр тарихтық фильмінде ойнады. Вайс Эд Вуд: Экстазидің қасіреті: Эдвард Д. Вуд, кішінің өмірі мен өнері (авторы Рудольф Грей, Feral House, Inc., 1992) атты Эд Вудқа арналған ауызша тарихтық биографияда кеңінен цитаталанған.