Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Донг Файя Йен немесе Донг Файя Йен (ทิวเขาดงพญาเย็น, , lit. "суық қожайынның орман") - Таиландтың Пхетчабун, Чайяфум, Лопбури, Сарабури және Нахон-Ратчасима провинцияларындағы тау тізбегі. Донг-Файя-Йен солтүстік пен оңтүстікке қарай орналасқан таулар тізбегінен төмен және биіктігі төмен болғандықтан, Исан аймағын елорда Бангкокпен байланыстыратын алғашқы жолдар мен темір жолдар осы таулар арқылы салынды. ХХ ғасырдың басында темір жол салынғанына дейін Тайландтың осы екі бөлігімен байланыс жасау қиын болды. Таиландтың мемлекеттік темір жолының Солтүстік-шығыс желісін салу үшін зерттеу 1887 жылы басталды.
Dong Phaya Yen or Dong Phya Yen (ทิวเขาดงพญาเย็น, , lit. "jungle of the cold lord") is a mountain range in Phetchabun, Chaiyaphum, Lopburi, Saraburi, and Nakhon Ratchasima Provinces, Thailand. As the Dong Phaya Yen is less compact and lower in height than the mountain ranges to the north and to the south, the first roads and railroads connecting the region of Isan with the capital Bangkok were built across these mountains. Before the construction of the railroad at the beginning of the 20th century, communication between these two parts of Thailand was difficult. The survey for the building of the Northeastern Line of the State Railway of Thailand began in 1887.
География
Донг-Файя-Ен таулары негізінен Пхетчабун тауларының оңтүстігіне қарай аркамен созылып, Санкамфенг тауларының солтүстік жағына дейін созылып жатқан шашыраңқы орташа биіктік төбелерден тұрады. Тау тізбегінің ұзындығы шамамен 170 км, ал ең биіктігі солтүстік шетіндегі Фу Кхингте 1167 м-ге жетеді. Басқа шыңдар 900 м биіктіктегі Хао Пханг Яй, 767 м биіктіктегі Хао Кхэуан Лан, 782 м биіктіктегі Хао Чам Дот, 718 м биіктіктегі Хао Чхалонг Тонг, 745 м биіктіктегі Хао Чан Луанг, 722 м биіктіктегі Хао Лом, 722 м биіктіктегі Хао Савонг, 721 м биіктіктегі Хао Вонг Чан Даэнг, 689 м биіктіктегі Хао Фрик, 695 м биіктіктегі Хао Сомфот, 657 м биіктіктегі Хао Крадон, 676 м биіктіктегі Хао Интхая, 683 м биіктіктегі Хао Мот Нгам, 655 м биіктіктегі Хао Кум Плай Кхлонг және 575 м биіктіктегі Хао Сада. Пхетчабун массивінің солтүстік шегі анық анықталмаған, шамамен солтүстікке қарай 16 -шы параллельден басталады, онда Пхетчабун жүйесін құрайтын жоталар төменгі биіктіктегі шашыраңқы таулар тобына айналады, сирек 800 м-ден асады, оңтүстікке қарай созылады. Пхетчабун тауларының шығыс тау тізбегі кейбір географиялық еңбектерде "Пханг Хой таулары" деп аталады, бұл атау Донг Файя Йен тау жүйесінің бүкіл солтүстік бөлігін қамтиды, өйткені Хао Пханг Хой Чайяфум қаласынан батысқа қарай 1,008 м биіктіктегі шың болып табылады. Донг-Файя-Йен тау жиегі Таиландтың орталық бөлігіндегі Чао-Фрайя өзенінің аңғары мен солтүстік-шығысындағы Хорат платосын бөліп жатыр. Тауларды шығысқа қарай Чи мен Мунға қарай бірнеше қосалқы өзендер, ал батысқа қарай Па-Сак өзенінің қосалқы өзендері құяды.
The Dong Phaya Yen Mountains consist mainly of a range of scattered medium height hills stretching southwards of the Phetchabun Mountains in an arch until reaching the northern side of the Sankamphaeng Range. The mountain chain has a length of about 170 km and reaches a maximum elevation of 1,167 m at Phu Khing at the northern end. Other peaks are 900 m high Khao Phang Yai, 767 m high Khao Kheuan Lan, 782 m high Khao Cham Dot, 718 m high Khao Chalong Tong, 745 m high Khao Chan Luang, 722 m high Khao Lom, 722 m high Khao Sawong, 721 m high Khao Wong Chan Daeng, 689 m high Khao Phrik, 695 m high Khao Somphot, 657 m high Khao Kradon, 676 m high Khao Inthaya, 683 m high Khao Mot Ngam, 655 m high Khao Plai Khlong Kum, and 575 m high Khao Sadao. The northern limit of the Phetchabun massif is not clearly defined, roughly beginning south of the 16th parallel north where the ranges forming the Phetchabun system become a group of scattered mountains of lesser height, rarely surpassing 800 m, extending southwards. The eastern mountain chain of the Phetchabun Range is mentioned as the "Phang Hoei Range" in some geographical works, a name that encompasses the whole northern section of the Dong Phaya Yen mountain system, for Khao Phang Hoei is a 1,008 m high summit west of Chaiyaphum town, beyond the southern end of the Phetchabun Range proper in the northern half of the Dong Phaya Yen. The Dong Phaya Yen range divides the Chao Phraya river valley of central Thailand and the Khorat Plateau of the northeast. The mountains are drained to the east by several tributaries to the Chi and the Mun and to the west by tributaries of the Pa Sak River.
Тарих
Бұл таулық аймақ қалың орманмен қапталған, ол бұрын Донг-Файя-Фай немесе "от әміршісінің орманы" деп аталатын. Жол жоқ болғандықтан, арбамен жүру мүмкін емес еді. Орман арқылы жаяу немесе паланкиндермен жүру керек еді. Бұл аймақ денсаулығына зиянды деп саналған, ал орман арқылы өтуге батылы бар саяхатшылар безгек пен басқа да ауруларға шалдығатын. XIX ғасырдың ортасында бұл аймақты тазарту жұмыстары басталғанда, вице-король Пинклао орманның атын Донг-Файя-Файдан Донг-Фай-Йенге өзгертті. 1887 жылы Сиам үкіметі Бангкоктен Аюттая арқылы Коратқа темір жол салуды шешті және британдық темір жол мердігерлеріне зерттеу жүргізуді тапсырды. Қазіргі Солтүстік-Шығыс желісінің алғашқы бөлігі, таулар арқылы Коратқа дейінгі темір жол желісі 1900 жылы ашылды. Таулардың бастапқы орманды бөлігінің көп бөлігі 20 ғасырдың басынан бері жойылған. Желі құрылысы аяқталғаннан кейін бұл аймақта елді мекендер салынды, ағаштар кесіліп, жерлер ауыл шаруашылығы мақсатында пайдаланылды. Жақында ғана ғана Бангкоктен Нахон-Ратчасимаға дейінгі темір жол және бір автомобиль жолы жүйе арқылы өтті. Орманның құрып кетуі Таиландтың орталық бөлігін Исанмен байланыстыратын жолдардың көптеп салынуымен байланысты. Таиландтың 2-жолы, сонымен қатар "Митрапап жолы" деп аталады, Сарабури мен Нахон-Ратчасима арасындағы аралықты кесіп өтетін негізгі жол 1950 жылы салынған.
This whole mountainous region was covered by thick forest and was formerly known as Dong Phaya Fai or "jungle of the fire lord". There were no roads, hence it was not possible to use a cart. Travel across the forest had to be on foot or using palanquins. The whole area was reputed to be unhealthy and travelers who dared to pass through the woods exposed themselves to malaria and other illnesses. By the mid 19th century, when the clearing of the area began, Vice King (Uparaja) Pinklao changed the name of the forest from Dong Phaya Fai to Dong Phaya Yen to imply that "the wild forest had been tamed". By 1887 the Siamese government decided to build a railway line from Bangkok to Korat through Ayutthaya and commissioned British Railway contractors to make a survey. The first section of what is now the Northeastern Line, the railway line to Korat across the mountains opened in 1900. Much of the original forest cover of the mountains was destroyed since the beginning of 20th century. Following the completion of the line settlements were built in the area and trees were cut and land converted to agricultural use. Until quite recently only the railroad from Bangkok to Nakhon Ratchasima and one highway crossed the system. Deforestation increased as the building of more roads connecting central Thailand and Isan began in earnest. Thailand Route 2, also known as "Mittraphap Road", the main road crossing the range between Saraburi and Nakhon Ratchasima, was built in 1950.