Аграфа – Грециядағы таулы аймақ, Pindus тау тізбегінің оңтүстігі. «Жазылмаған» деген мағынадағы аудан Осман империясының бақылауынан тыс болды. Табиғатымен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Грекияның материктік бөлігіндегі таулы аймақ
Mountainous region in mainland Greece
Аграфа (Άγραφα) – Грекияның Евритания және Кардица облыстық бірліктерінде орналасқан, негізінен шағын ауылдардан тұратын таулы аймақ. Бұл Пинд тауларының ең оңтүстік бөлігі болып табылады. Сонымен қатар, Аграфа муниципалитеті деген атаумен муниципалитет те бар, бірақ ол аймақтың шағын бөлігін ғана қамтиды.
Agrafa (Άγραφα, ) is a mountainous region in Evrytania and Karditsa regional units in mainland Greece, consisting mainly of small villages. It is the southernmost part of the Pindus range. There is also a municipality with the same name, the Municipality of Agrafa, but it covers only a small percentage of the area.
Тарих
"Аграфа" грек тілінде "жазылмаған" дегенді білдіреді, бұл аймақтың қашықтығы мен қиын жер бедеріне сілтеме жасайды. Осының салдарынан Османдықтар бұл аймақты толығымен бақылауға ешқашан қол жеткізе алмады. Аграфа өзін-өзі басқарудың және жартылай тәуелсіздіктің белгілі бір формасын сақтап келді, соның ішінде өз әскерлері мен дауларды шешу жүйесі де болды. Османдықтар 1525 жылы шартта осы құқықтарды мойындады. Аграфиоттар деп аталатын халықтың еркіндікке құштар рухы, аймақтың қатал және құнарсыз ландшафтымен үйлеседі.
"Agrafa" in Greek means "unwritten", a reference to the region's remoteness and difficult terrain. As a result, the Ottomans were never able to successfully control the region. Agrafa maintained a form of self governance and semi independence, which included having its own militias and dispute arbitration systems. These privileges were recognized by the Ottomans in a treaty in 1525. The fiercely independent spirit of its people, known as Agrafiotes, is matched by a harsh and forbidding landscape.
Жаңғырту
Қазіргі заманға дейін Аграфадағы адамдардың көпшілігі жаңғақ және жемістерді баулардан жинау, егіншілікпен айналысу, мал шаруашылығы және тоқыма өндірісімен шұғылданған. Аграфаның өнімдерінің көп бөлігі – суық ауа райына төзімді дәстүрлі дақылдар немесе нашар топырақта өсе алатын өсімдіктер. Монастырлардан сатып алынған орманнан түскен табыс бүкіл қауымға пайда әкеледі. Аграфаның ең танымал тұлғасы және жаңғырудың бастамашысы – Азамат соғысынан кейін Грекияның премьер-министрі болып сайланған полковник Николаос Пластирас. Оның мақсаты – аймақта гидроэлектр станциясын салу арқылы Пелопоннес аймағын қоспағанда, материктік Грекияның барлық бөлігін, әсіресе көптеген шашыраңқы ауылдар мен ауылдық қауымдастықтарды электр қуатымен қамтамасыз ету болды. Бұл жобаның нәтижесінде Фессалия жазығындағы шаруаларды сумен қамтамасыз ету және мақта сияқты ақшалық дақылдардың өнімділігін арттыру үшін жаппай суару жүйесі құрылды, сондай-ақ соңғы онжылдықтарда туризмнің дамуына жағдай жасаған Пластира көлі пайда болды. Құрылыс 1950 жылдары басталды. Пластирас су қоймасы Грекияның экономикалық дамуына үлкен үлес қосты. Бұл жобадағы жұмысшылардың көп бөлігі – Аграфиоттардың өзі болды.
Before modernization, most people's occupations in the Agrafa involved harvesting nuts and fruits from orchards, farming, shepherding, and textile manufacturing. Most of the produce from the Agrafa are traditional cold weather crops or crops which can survive in poor soil. The proceeds of the timber sales from the forests purchased from the monasteries continue to benefit the community as a whole. The most famous person from the Agrafa and the driving force behind modernization was the colonel Nikolaos Plastiras, who was elected prime minister of Greece after the Civil War. It was his vision to create a hydroelectric dam in the region so that nearly all of mainland Greece, excluding the Peloponnese, would be supplied with electricity, particularly the many fractured villages and rural communities. A spin off from this project was the mass irrigation system developed to supply the farmers in the plains of Thessaly with water and increase the yields of cash crops such as cotton, and also the creation of Lake Plastira which has met increasing tourist development in the last decades. Construction began during the 1950s. The Plastiras Dam contributed to the economic development of Greece. The majority of the workers on this project were Agrafiotes themselves.