Көк Макс: Бірінші дүниежүзілік соғыстағы әуе шайқасы
Blue Max (board game)
Blue Max – 1917-1918 жылғы Бірінші дүниежүзілік соғыстағы әуе шайқасы ойыны. Британ, француз, американ неміс ұшқыштарымен ойнаңыз! Көп ойыншылы, стратегиялық.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Blue Max – 1917 және 1918 жылдары Батыс майданындағы Бірінші дүниежүзілік соғыстың әуе шайқасына арналған көп ойыншылы үстел ойыны. Әр ойыншы британдық, француз, американдық немесе неміс әуе күштерінің ұшқышы рөлін сомдайды. Әр ойын – бұл жекпе-жек, онда ойыншылар өздері атып түсірілмей, мүмкіндігінше көп жау ұшақтарын атып түсіруге тырысады. Бір ойында қатысушылардың саны шектеусіз. Ол алғаш рет 1983 жылы Game Designers Workshop (GDW) компаниясымен жарық көрді. Ойынның атауы құрметті неміс ордені Pour le Mérite-ден алынған, ол бұқаралық жұртшылықта Blue Max деп белгілі.
Blue Max is a multi player board game of World War I aerial combat over the Western Front during 1917 and 1918. Each player is a fighter pilot of the British, French, American, or German air service. Each game is a single dogfight, in which players try to shoot down as many enemy planes as possible without being shot down themselves. There is no limit to the number of players in a single game. It was first published by Game Designers Workshop (GDW), in 1983. The game is named after the prestigious German order Pour le Mérite, informally known as Blue Max.
Тарих
Blue Max Фил Холлмен жобаланған және 1983 жылы жарық көрген. 1992 жылы қорапталған нұсқасы қайта басылды. 1995 жылы Алан Райт жобалаған ерте кезеңдегі әскери ұшақтарды қамтитын, жаңартылған миниатюралық нұсқасы шығарылды. Миниатюралық нұсқада ұшақтардың санауыштар мен қорапталған нұсқалардың картасы болмады. Blue Max 1993 жылы Games Magazine журналының ең жақсы жүз ойынның бірі деп танылды және сол жылы графика бойынша GAMA сыйлығын жеңіп алды. Blue Max-тың жаңартылған нұсқасы – Canvas Eagles Эрик Хотц жобалаған және интернетте тегін жарияланды.
Blue Max was designed by Phil Hall and originally released in 1983. A reprint of the boxed version was released in 1992. An updated miniatures version was released in 1995 that included early war aircraft designed by Alan Wright. The miniatures version did not include the aircraft counters or map of the boxed versions. Blue Max was selected as one of the best one hundred games by Games Magazine in 1993 and won the GAMA award for graphics in the same year. Canvas Eagles, an upgraded version of Blue Max, was designed by Eric Hotz and released free on the web.
Механика
Ойын алтыбұрышты тақтада ойналады, әрбір кезеңде ұшағыңыз қандай қимыл жасайтынын маневр кестесінен таңдайсыз. Барлық ойыншылар өз қимылын шешкеннен кейін, ұшақтар картада бірдей уақытта жылжытылады. Сіз басқа ұшаққа тек ол тікелей сіздің ұшағыңыздың алдында және максимум 3 гекс қашықтықта болса ғана оқ атуға болады. Ережелер қарапайым, және олардың көп бөлігі ойын барысында қолданылатын құрамдас бөліктерде жазылған, сондықтан ережелер жинағына сирек жүгіну қажет. Бірнеше ойын ойнағаннан кейін, сіз кампания ережелерін қолдана аласыз, олар ойынға көбірек қызығушылық пен қиындық қосады.
The game is played on an hexagonal board, using a maneuver chart from which, every turn, you decide which move your plane will do. After every player has decided their move, all the planes are moved simultaneously on the map. You can fire at another plane only if it is directly in front of your plane and at a maximum distance of 3 hexes. The rules are simple and most of them are contained in the components used during play; reference to the rule manual is rarely necessary. After playing some games, you can start to use the campaign rules which add another level of fun and challenge to the game.
Үшінші басылым
Ойынның соңғы нұсқасы, үшіншісі, 2014 жылдың ақпанында Giochi Uniti және Stratelibri баспаларынан жарық көрді. Ойын механикасы мен статистикасы мұқият жаңартылды. Ұшақ түрлерінің саны 19-дан 6-ға дейін азайтылды.
The last edition of the game, the third one, has been published by Giochi Uniti and Stratelibri in February 2014. Game mechanics and statistics are deeply revised. Airplane types are reduced from 19 to 6.
Аудармалар
Оригиналдық ойын кем дегенде итальян тіліне (Blue Max – Франциядағы әуе шайқастары, Stratelibri, күні көрсетілмеген, бірақ 1983 жыл), француз тіліне (Les Ailes de la gloire, Oriflam, 1992) және испан тіліне (Blue Max, Diseños Orbitales, 1992) аударылды. Италиялық басылымда Aviatik D. I және Ansaldo Balilla үшін статистикасы бар, тіпті оларға арналған тікелей элементтер болмаса да.
The original game was at least translated into Italian (Blue Max Duelli aerei sulla Francia, Stratelibri, no date but 1983), into French (Les Ailes de la gloire, Oriflam, 1992) and into Spanish (Blue Max, Diseños Orbitales, 1992). The Italian edition includes statistics for Aviatik D. I and Ansaldo Balilla, even in not counters for them.
Қабылдау
1984 жылдың қаңтар айындағы Imagine журналының 10-шы нөмірінде Пол Кокберн: «Ойнауға көңілді, бірақ ұзаққа сақталмайды. Шындығында, бірінші дүниежүзілік соғыстағы шебер ұшқыштар ғана, бегльдерді есептемегенде, Көк Макс тағатын 20 ұшақтың жоюын қанағаттандыра алады» деді. 1990 жылдың мамыр айындағы Games International журналының 14-ші нөмірінде Тео Кларк ережелердің қарапайымдылығын атап өтіп, ереже кітабының «алғашқы оқығаннан кейін көбінесе қажет емес» екенін айтты. Кларк компоненттердің өндіріс сапасына да жоғары баға беріп, «Бұл үлкен санағыштар ойынның сапасын едәуір арттырады» деді. Кларк ойынды бағалап, 10 балдық шкала бойынша 9 бал берді. «Blue Max – жоғары сапалы компоненттері мен қарапайым ережелері бар қызықты әуе шайқасы. Үстел ойындарының негізгі ұғымдарын үйрену үшін осы ойыннан жақсырақ бастауды табу қиын».
In the January 1984 edition of Imagine (Issue 10), Paul Cockburn stated that "It's fun to play, although it does not have lasting appeal. Frankly, only a pretty dedicated WWI flying ace beagles aside will ever actually earn the 20 kills necessary to wear the Blue Max." In the May 1990 edition of Games International (Issue 14), Theo Clarke noted the simplicity of the rules, saying the rulebook was "largely superfluous after the first read." Clarke also admired the production values of the components, saying, "These large counters greatly enhance the perceived quality of the game." Clarke concluded by giving this game an excellent rating of 9 out of 10, stating, "Blue Max is an entertaining dogfight game with high quality components and clear simple rules. There can be few games to beat it as an introduction to the concepts of board wargames."