Кіріспе

Шиңё-эн (真如苑) – Шиңгон буддизмінің Дайго тармағы дәстүріндегі жапондық буддистік жаңа діни қозғалыс. Ол 1936 жылы Синдзо Ито (真乗伊藤) және оның әйелі Томодзи (友司) Токио қаласының маңындағы Тачикава қаласында құрылған, және штаб-пәтері әлі де сол жерде орналасқан. 2011 жылы Шиңё-эннің 860 000 мүшесі бар екені хабарланды, сондай-ақ Азия, Еуропа және Американың бірнеше елінде ғибадатханалары мен оқу орталықтары бар. Ғибадатханалар Нирвана бейнесімен ерекшеленеді – жатқан Будданың мүсіні. Шиңё-эннің орталық ұғымы – Махаяна Махапаринирвана Сутрасында айтылғандай, барлық тіршілік иелерінде Будда табиғаты бар, ол өмірдегі кез келген жағдайға шығармашылықпен және мейірімділікпен жауап бере алатын табиғи, шексіз тазалық. 2017 жылғы мәліметтер бойынша Шиңё-эннің басшысы Шинсо Ито (1942 жылы туған, сондай-ақ «Кейшу» деп те аталады) болды, ол дәстүрлі Шиңгон буддизміндегі ең жоғары дәреже – Дәисожо дәрежесін иеленді.

Тарих

Shinnyo en компаниясы 1936 жылы Токионың Тачикава маңында Синджо Ито мен оның әйелі Томоджи тарапынан құрылды. 1935 жылдың желтоқсанында Синджо Ито мен Томоджи Ито Акаланың бейнесін орнатты, бұл бейне атақты буддалық мүсінші Ункейдің жасаған туындысы деп саналады. Олар 1936 жылдың басында 30 күндік қысқы аскетизм кезеңін бастады. Томоджи 4 ақпанда рухани қабілетін (霊能) дамытты, оны әпкесінен мұра етіп алды. 1936 жылдың мамырында Синджо Итоны Дайсодзо және бас игумен Эген Саэки Шигон буддизмінің Дайго мектебінің ғибадатханасы Санбо-инде діни қызметке бекітті. 1938 жылдың желтоқсанында Бас игумен оған «Шынайы Көлік» деген мағына беретін «Шинджо» және «Найза» деген мағынаны білдіретін «Конго-ин» атағын берді. Осыған байланысты, ол 1942 жылдың сәуір айында өзінің атын Фумиаки Итодан Синджо Итоға өзгертті. Алғашқыда қоғам Рисшо каку деп аталды, содан кейін Акаланың Тачикава қауымдастығы (Тачикава Фудосон Кёкай, 1938-1948) аталды. 1948 жылы Діни корпорациялар туралы жарлық бойынша (1945 жылы қабылданған) ресми тіркелді және атауы Шындық Сангасы (Макото Кёдан) болып өзгертілді, ал оның Бас ғибадатханасы Синчо-джи болды. 1949 жылдың көктемінде ғибадатхана кеңсесінде жұмыс істейтін жас адам 1950 жылы Синджоға қарсы ресми шағым түсірді. Оның басты талабы – сессин жаттығуларының бірінде оны ұрып-соққаны туралы болды. Жапонияның жаңа діни ұйымдары федерациясының директоры Шутэн Оиши сессин жаттығулары физикалық зорлық-зомбылықты қамтымайтынын куәландырды. Синджоға үш жылға тоқтатылған сегіз айлық түрме жазасы берілді. Сангхаға басқа атаумен жұмыс істеуге рұқсат берілді. 1951 жылдың 21 маусымында ол қайта ұйымдастырылып, Шиньё эн деп аталды, ал Томоджи Ито оның әкімшілік басшысы болды. 1951 жылдың сәуір айында Жапон діни корпорациясы туралы заңға түзетулер енгізілгеннен кейін, Шиньё эн келесі жылы өтініш берді және 1953 жылдың 16 мамырында Білім министрінің мақұлдауын алды. Синдзо Ито жасаған алғашқы жатқан Нирвана Буддасының мүсіні 1957 жылдың 3 қарашасында қасиетті деп жарияланды. Тай буддалық ғибадатханасы Ват Пакнам Бхасихарун 1966 жылдың 30 шілдесінде Шиньё энге шарира (Бұдда Иесінің қасиетті қалдықтары) сыйлады. Жапониядан тыс алғашқы Шиньё эн-Санкьюри 1971 жылдың 2 наурызында Гавайидің Милилани қаласында ашылды, содан кейін Гонолулудағы (1973), Сан-Францискодағы (1982), Тайваньдағы (1985), Франциядағы (1985), Лос-Анджелестегі (1990), Италиядағы (1990), Бельгиядағы (1991), Гонконгтағы (1992), Ұлыбританиядағы (1994), Германиядағы (1994), Сингапурдағы (1994) және Австралиядағы (1999) ғибадатханалар ашылды.

Шиньё практикасы

Шиньё-эн тәлімгерлері сессинь жаттығуларын орындауға және Шакьямуни Будда үйреткен Парамитаның тұнжыратылып алынған Үш амалын (三つの歩み) іске асыруға ұсынылады.

Дхарма мектебі

Шиньё эннің дхарма мектебінде оқушылар өз тәжірибесін одан әрі дамытуға мүмкіндік алады. Үш жылдық оқудан және жазбаша емтихан мен күнделікті практиканың бағалануын қоса, түрлі талаптарды орындағаннан кейін, оларға діни шен (僧階 sokai) беріліп, дхарма ұстаздары болады.

От пен су рәсімдері

Шиньё эн сайтының мәліметінше, олар су және от рәсімдерін өткізеді. "Көптеген дәстүрлі буддалық от рәсімдері жеке тазару мен рухани оянуға бағытталған болса, Шиньё эн рәсімі адамдарды олардың ішкі қайырымдылық пен өзгеге көмектесу қабілетіне оятуға, жасқа, жынысқа, ұлттыққа, этникалық тегіне және діни дәстүрге қарамастан, барлық шекараны басып өтуге, сондай-ақ рәсімнің позитивті энергиясын сыртқа бағыттап, барлық адамның үміт пен үйлесіммен өмір сүретін әлемде өмір сүруіне үміт артады."

Басқа тәжірибелер

Айқын сана және отырып медитация арқылы жаттығушылар өздері туралы ойға келіп, үйлесімділік, алғыс айту, мейірімділік және қабылдау принциптерін сақтауға бекінеді. Оқу орны адамның шынайы әлеуетін тек мейірімділікпен және басқаларға қамқорлықпен әрекет ету арқылы іске асыра алатынын үйретеді. Сондықтан, жаттығушылар айқын сананы және өзіне-өзі ой жүгіртуді дамытуға, сондай-ақ отырып медитациядан алынған түсініктерді күнделікті өмірде қолдануға ынталандырылады. Шиньйо-эн жаттығушылары Нирвана жолын ұстануға бел байласа, Бес ережеге (пали: pañca sīlāni) бағынуға және Асыл сегіз жолға ермек етеді. Алайда, Шиньйо-эн дұрыс сананы және дұрыс шоғырлануды үйреткеніне ешқандай сілтеме жоқ, ал бұл сегіз жолдың соңғы екі сатысы және дәстүрлі буддалық медитация практикасын қамтиды. Басқалармен бірге сезінуді үйрену арқылы (немесе "өзіңді басқаның орнына қою арқылы"), жаттығушылар бодисаттваның ізгі қасиеттерін дамытуға ұмтылады.

Миссионерлік қызмет

Шиньо-энде миссионерлерді даярлау мектебі ашылды, онда Шиньо-эн ілімі, тарихы және миссионерлік әдістері бойынша дәрістер оқылады. Студенттер белгіленген оқу бағдарламасын үш жылда аяқтайды. Миссионерлік шендер жүйесі сокай немесе буддалық шәкірттіктің кезеңдері деп аталады.

Шиньо буддалық рәсімдері

Шиньон буддизмінен бастау алған дәстүрлі рәсімдер – олардың көпшілігі ежелгі Веда және индуизм рәсімдеріне дейін жетеді – Шиньо буддистік практиканың маңызды бөлігі болып табылады. Рәсімдер ақыл-ойды тазарту, қайырымдылықты ояту немесе өзін-өзі жетілдіруге және буддалық үйретімдерді орындау мүмкіндігі үшін алғыс айту құралы ретінде қолданылады. Ата-аналар мен қайтыс болғандарға арналған дұғалар, мысалы, Шамдарды суға жіберу рәсімі және О-бон (санскрит: Уламбана) тәрізді рәсімдер, сондай-ақ тәжірибешілерде мейірімділік пен қайырымдылықты дамытуға көмектеседі деп саналады. Мәдени келісім мен түсіністікті нығайту ниетімен, 1999 жылы Еске алу күні Шиньоэннің бас діни қызметкері Синсо Ито Гавайидегі Шамдарды суға жіберу рәсімінің алғашқысын өткізді. Хома сияқты дәстүрлі оттық рәсімдер тәжірибешілердің рухани дамуына және босануына кедергі келтіретін кедергілерді жеңуге көмектеседі.