Кіріспе
Джордж Уолбридж Перкинс I (31 қаңтар 1862 - 18 маусым 1920) – американдық саясаткер және кәсіпкер. Ол Прогрессивтік қозғалыстың жетекшісі болды, әсіресе 1912 жылы Теодор Рузвельттің Прогрессивтік партиядан президенттікке кандидат болуына көмектесті. Ол кеңседе қара жұмысшы болып бастап, сақтандыру, болат және банк салаларындағы жетекші басшылардың біріне айналды және әрқашан бизнесті жаңа және жақсырақ жолмен жүргізуге тырысты. Ол қаржыгер Дж. П. Морганның сенімді көмекшісі болды және U.S. Steel, International Harvester және басқа да ірі корпорациялар мен сақтандыру компанияларының күрделі мәселелерін шешті. Ол New York Life Insurance Company компаниясының вице-президенті және J. P. Morgan & Co. серіктесі болды. 1900 жылы құрылған Паллисайдс мемлекетаралық паркі комиссиясының президенті қызметін өмірінің соңына дейін атқарды.
George Walbridge Perkins I (January 31, 1862 – June 18, 1920) was an American politician and businessman. He was a leader of the Progressive Movement, especially Theodore Roosevelt's presidential candidacy for the Progressive Party in 1912. Starting as an office boy, he became a leading executive in insurance, steel, and banking and was always on the alert for new and better ways to do business. He was a top aide to financier J. P. Morgan and handled complex issues involving U. S. Steel, International Harvester, and other large corporations and insurance companies. He was vice president of New York Life Insurance Company and a partner in J. P. Morgan & Co. He served as president of the Palisades Interstate Park Commission from its creation in 1900 to his death.
Өмірбаян
Перкинс 1862 жылдың 31 қаңтарында Чикагода дүниеге келген. Орта мектепті ғана бітірген ол Нью-Йорк өмірді сақтандыру компаниясының Чикагодағы кеңсесінде кеңсе қызметшісі болып жұмыс істей бастады. 1898 жылы ол вице-президент лауазымына көтерілді. Перкинс «Нью-Йорк Лайф» компаниясының дамуында маңызды рөл атқарды. Ол тиімділік қозғалысына берілген адам болды, ысырапшылықтың көріністерін іздеді және кез келген тәжірибені мұқият талдау арқылы жақсартуға болатынына сенді. Мысалы, ол жерді делдалдарға берудің бұрынғы әдеті тиімсіз екенін байқады, олар өз кезегінде полис сатумен айналысатын адамдарды тағайындайтын. Жергілікті агенттерге аз жалақы төленді және бастапқы жарна алу үшін олар көбінесе жалған мәлімдемелер жасады. Перкинс 1892 жылдан бастап жергілікті агенттер мен сатушыларды тұрақты қызметкерлер етіп бекітті. 1896 жылы ол қызмет мерзіміне және жазылған полис құнына негізделген үлесімдер жүйесін енгізді. Ол Ресей және Еуропаның басқа да елдерінде жаңа сақтандыру нарықтарын ашты.
Morgan & Co. (ҚР)
Перкинс 1901 жылы J. P. Morgan & Co. компаниясына қосылды және көптеген күрделі мәмілелер жүргізді, әсіресе International Harvester Corporation, International Mercantile Marine Co. және Northern Securities Company құрылысына қатысты. Сондай-ақ ол Морганның «АҚШ Болат Корпорациясын» қайта ұйымдастыруға көмектесті.
Саяси мансап
1910 жылы Перкинс Прогрессивті дәуір реформаларын іске асыруға кірісті. Перкинс бизнестегі бәсекелестіктің зиянды екендігін және ынтымақтастықтың артықшылықтарын көрнекті түрде жеткізді. Ол «жақсы трастқа» (жақсы сенімге) сенді. Оның өмірбаяуын жазған Джон А. Гаррати Перкинстің іскерлік философиясын былай түйіндеді: Өмірдің басты қағидасы – бәсекелестік емес, ынтымақтастық. Бәсекелестік – қатал, ысырапты, құрылымдық, өткенге қатысты; ал ынтымақтастық – жақсы ұйымдасқан әлемнің кез келген теориясында бойына сіңген, адамгершілік, тиімді, сөзсіз және заманауи. 1912 жылы ол Теодор Рузвельттің жаңа Прогрессивтік партиясын ұйымдастыруға көмектесті және оның атқарушы хатшысы болды. Конвенцияда антимонополиялық бап күрт алынып тасталды, бұл Рузвельтті нағыз трастты жойғыш деп санайтын Гиффорд Пиншот сияқты реформаторларды таң қалдырды. Олар Перкинсті кінәлады, ол әлі де U.S. Steel компаниясының директоры болып қалды және өмірінің соңына дейін сол қызметте тұрды. Перкинстің ірі бизнеспен байланысы партияның радикалдық қанатын алаңдатты. Рузвельт демократ Вудро Вильсонға жеңілді. 1913 жылдан кейін ол Прогрессивтік Ұлттық Төраға қызметін жалғастыра отырып, Нью-Йорк қаласының саясатына белсенді араласты. 1916 жылы ол Чарльз Эванс Хьюз және Республикалық партия үшін үгіт жүргізді. Бұл жаңа партияда терең жік тудырды, ол ешқашан шешілмеді. Перкинс 1913 жылы партияны тиімді түрде басқарды, бірақ прогрессивтер жергілікті сайлауларда нашар нәтиже көрсетті. Ол монополияға қарсы бағдарламаларды сынап, «Ел Прогрессивтік партияның қазіргі мемлекетаралық және халықаралық байланыс пен сауда дәуірінде ірі бизнес бірліктерінің қажеттігіне сенедінін біледі» деді. Ірі бизнеске қарсы прогрессивтермен келіспеушілікке түсіп, 1914 жылғы сайлауда партияның өте нашар көрсеткенінен көңілі қалған Перкинс 1916 жылы өзінің Прогрессивтік партиясының республикалық президенттік үміткер (Чарльз Эванс Хьюз) үшін қолдау білдіргенін көрді, содан кейін партия тез арада ыдырады. 1917 жылдың 7 қыркүйегінде Нью-Йорк штатының Сенаты оның жаңадан құрылған Нью-Йорк штатының Азық-түлік бақылау комиссиясының төрағасы лауазымына ұсынылуын қабылдамады. 2 қазанда Штат Сенаты оның кандидатурасын қайтадан қабылдамады және оның орнына Джон Митчелл, Джейкоб Гулд Шурман және Чарльз А. Витингті Азық-түлік бақылау комиссиясына тағайындады. YMCA қаржы комитетінің төрағасы ретінде ол шетелдегі американдық сарбаздардың әл-ауқаты үшін 200 миллион доллар жинады.
The fundamental principle of life is co operation rather than competition Competition is cruel, wasteful, destructive, outmoded; co operation, inherent in any theory of a well ordered Universe, is humane, efficient, inevitable and modern. In 1912 he helped organize Theodore Roosevelt's new Progressive party, becoming its executive secretary. At the convention, an antitrust plank was suddenly dropped, shocking reformers like Gifford Pinchot, who saw Roosevelt as a true trust buster. They blamed Perkins, who was still on the board of U. S. Steel and remained on it until his death. Perkins's ties to big business alarmed the radical wing of the party. Roosevelt lost to the Democrat Woodrow Wilson
After 1913, he focused on New York City politics while he continued as Progressive National Chairman. In 1916 he campaigned for Charles Evans Hughes and the GOP. The result was a deep split in the new party that was never resolved. Perkins was in effective control of the party in 1913, but the Progressives fared poorly in local elections. He went public with his denunciations of antitrust programs, arguing, "The country knows that the Progressive Party believes that large business units are necessary in this day of interstate and inter national communication and trade." Increasingly at odds with Progressives hostile to big business and humbled by the party's very poor showing in the 1914 elections, Perkins watched his Progressive Party support the Republican presidential candidate (Charles Evans Hughes) in 1916, after which the party and soon disintegrated. On September 7, 1917, the New York State Senate rejected his nomination as Chairman of the recently established New York State Food Control Commission. On October 2, the State Senate rejected again his nomination and instead confirmed the appointment of John Mitchell, Jacob Gould Schurman and Charles A. Wieting to the Food Control Commission. As chairman of a finance committee of YMCA, he raised $200,000,000 for welfare work among American soldiers abroad.
Палисадес мемлекетаралық паркі комиссиясы
1900 жылы Теодор Рузвельт (сол кезде Нью-Йорк штатының губернаторы) Перкинсті жаңа құрылған Палисадес штаттартаралық саябақ комиссиясының президенті етіп тағайындады. Комиссия Нью-Джерсидің солтүстік-шығысында және Нью-Йорк штатының оңтүстігінде орналасқан Гудзон өзенінің батыс жағындағы тік жарлардан тұратын Палисадалардың бұзылуын тоқтату мақсатымен құрылған еді. Палисадалар мен Гудзон таулы аймағының сұлулығына риза болғанмен, және Гудзон мектебінің суреттерінде бейнеленгенмен, олар жақын орналасқан Манхэттен аралының дамуы үшін құрылыс материалдарын іздеген тас қазушылар үшін құнды трапрок (базальт) көзі ретінде қарастырылды. 20-шы ғасырдың басында Гудзон өзенінің төменгі ағысындағы құрылыс аймақтың табиғи сұлулығының көп бөлігін жоюға әкелді. Комиссияға Форт-Ли, Нью-Джерси мен Пирмонт, Нью-Йорк арасындағы жерді сатып алуға рұқсат берілді, ал оның құзыреті 1906 жылы Нью-Йорк штатының Стони-Пойнт қаласына дейін кеңейтілді. Комиссия жеке көздерден жерді сатып алуға қажетті қаражатты тартуды күткен. Кемінде 125 000 доллар қажет болғандықтан, Перкинс бірінші болып Дж. П. Морганға жүгінді, ол Перкинс Морган серіктесі болған жағдайда, барлық соманы салуға келісті. Перкинс келісімге келді, нәтижесінде 1900 жылдың 24 желтоқсанында Палисадалардағы тас қазу тоқтатылды. Содан кейін, 1908 жылы Нью-Йорк штаты Синг-Синг түрмесін Беар-Маунтинге көшіру жоспарларын жариялады. Жұмыс басталды және 1909 жылдың қаңтарында штат 740 акр (3,0 км²) Беар-Маунтин учаскесін сатып алды. Парк комиссиясының бұрынғы жұмысынан шабыт алған табиғатты қорғаушылар Гудзонның жоғарғы аймағындағы ормандарды құру үшін сәтті лоббилеу жұмыстарын жүргізді. Алайда түрме жобасы жалғасты. Юнион Пасифик темір жолының президенті Эдвард Генри Харриманмен және (Харриманның қайтысынан кейін) оның әйелі Мэри Аверелл Харриманмен бірлесіп жұмыс істеген Перкинс, штатқа он мың акр (40 км²) және Харриманнан бір миллион доллар сыйлық беруге келісім жасады. Тағы 1,5 миллион доллар Джон Д. Рокфеллер және Морган сияқты оннан астам бай демеушілерден жиналды. Нью-Йорк штаты осы сомаға сәйкес 2,5 миллион доллар бөлді. Bear Mountain Harriman штаты саябағы 1910 жылы түрме бұзылғанда іске асырылды. Перкинс бас инженер ретінде майор Уильям А. Уэлчті тағайындады, оның парктегі жұмысы мемлекеттік және ұлттық саябақ жүйелерінің дамуымен бірге ұлттық деңгейде танымал болды. Перкинс еске алу мұнарасы Беар-Маунтин штаты саябағында оның еңбегін құрметтейді; мұнарадан көрініс төрт штатты және Гудзон өзені аңғарын, соның ішінде Нью-Йорк қаласын қамтиды. Перкинс 1920 жылдың 18 маусымында қайтыс болды. Ол Нью-Йорк қаласының Бронкс ауданындағы Вудлон зиратында жерленген.
Уэйв Хилл үйі
1903 жылы Джордж В. Перкинс Бронкстегі Ривердейлдегі Уэйв Хилл үйін сатып алды. Ол 1895 жылдан бері өзен бойында үлкен мүлік құру үшін жерлер жинап келді, соның ішінде Оливер Харриманның қазіргі Глиндр үйі орналасқан жердегі вилласы да бар еді. Перкинс мүліктің әдемі өзен көрінісін жақсарту үшін аумақты жоспарлап, жылыжайлар, жүзу бассейні, террасалар және демалыс орталығын салды; сирек кездесетін ағаштар мен бұталар газонға отырғызылды, ал Гадсон таулы аймақтарының табиғи сұлулығымен үйлесетін бақтар құрылды. Бүгінде бұл жер Wave Hill деп аталады, ол қоғамдық ботаникалық бақ және мәдени орталық.