Кіріспе
Ежелгі Рим отбасы
Папирий руы – ежелгі Римдегі патрицийлер отбасы. Дәстүр бойынша, Папирийлер патшалар тұсында-ақ белгілілікке ие болған, ал Республиканың алғашқы Рекс Сакрорум және Понтификс Максимус осы рудың мүшелері болды. Луций Папирий Мугиллан б.з.д. 444 жылы консулдыққа қол жеткізген Папирийлердің алғашқысы болды. Отбасының патриций мүшелері Пуника соғыстарына дейін Рим мемлекетінің жоғары лауазымдарын тұрақты түрде атқарды. Олардың ең танымал мүшесі – Луций Папирий Курсор, б.з.д. 326 және 313 жылдар аралығында бес рет консул болған, Самнит соғыстары кезінде үш жеңісқа жеткен. Кейінгі Республика кезеңінде лауазым атқарған Папирийлердің көпшілігі отбасының түрлі плебей тармақтарына жатқан. Ең көрнекті Папирийлер Республика кезінде гүлденгенмен, Империяның алғашқы екі ғасырында да отбасы мүшелерінің біразы жоғары лауазымдарды иелене берді.
The gens Papiria was a patrician family at ancient Rome. According to tradition, the Papirii had already achieved prominence in the time of the kings, and the first Rex Sacrorum and Pontifex Maximus of the Republic were members of this gens. Lucius Papirius Mugillanus was the first of the Papirii to obtain the consulship in 444 BC. The patrician members of the family regularly occupied the highest offices of the Roman state down to the time of the Punic Wars. Their most famous member was Lucius Papirius Cursor, five times consul between 326 and 313 BC, who earned three triumphs during the Samnite Wars. Most of the Papirii who held office under the later Republic belonged to various plebeian branches of the family. Although the most illustrious Papirii flourished in the time of the Republic, a number of the family continued to hold high office during the first two centuries of the Empire.
Шығу тегі
Цицерон Папирий тарихын досы Папирий Пейтусқа, отбасының плебей мүшесіне, отбасының патриций тегі туралы білмейтін адамға баяндады. Цицеронның сөзіне қарағанда, Папирийлер Римдегі патриций гендерінің екі тобының кішігірім тобы болған. Gentes maiores – ең үлкен немесе ең асыл патриций үйлері, ал қалған патриций отбасылары gentes minores құрады. Екі топтың нақты айырмашылығы белгісіз, сондай-ақ, ежелгі дәуірден сақталған әр топқа жататын отбасылардың тізімі де жоқ. Дегенмен, gentes maiores кем дегенде, Ромул заманында Римге келген отбасылардан, ал gentes minores Альба Лонганың қиратылуынан кейін немесе Тарквиндер тұсында тіркелген патриций отбасыларынан тұратын болған деген болжам бар. Дионисий Галикарнасскийдің айтуынша, Кориолан Римнен қуылғаннан кейін Вольскилерге кеткен соң Мугилланы жаулап алған. Бұл Вольски қалалары Поллуска мен Кориоли маңында болған болуы керек, бірақ ол ертеде тасталып қалған, себебі Плиний оны Лациумдағы бұрынғы қалалардың тізіміне енгізбеген. Папирий Крассилер Мугилландармен бірдей уақытта пайда болып, Екінші Самнит соғысына дейін жеке отбасы болып қалып келді. Олардың "қалың" немесе "семіз" деген мағына беретін Красс деген тегі Клавдийлер мен Лицинийлер сияқты көптеген көрнекті гендерге тән болған. Папирийлердің үшінші тармағының аты Курсор, ол "жүгіруші" дегенді білдіреді және диктатор Луций Папирий Курсордың жылдамдығы үшін берілген болуы мүмкін. Папирий Курсорлары б.з.д. IV ғасырдың басынан III ғасырдың басына дейін тарихта көрінеді. Курсорлар, мүмкін, Мугилландардан шыққан, өйткені диктатор Луций Папирий Курсор кейде осы когноменмен кездеседі. Фридрих Мюнцер оның алғашқы Курсор екенін, ал оның атасы – бұл есімді көздерде алғаш рет кездесетін адам – Mugillanus когноменін иеленгенін айтады. Масо когномені латынша massa сөзінен шыққан, ол "масса" немесе "кесек" дегенді білдіреді. Папирий Масондар осы геннің соңғы патриций отбасыларының бірі болған, бірақ басқа Папирийлердің де арасында патрицийлер болған, соның ішінде б.з.д. 272 жылы цензор болған Луций Папирий Претекстат. Масондар б.з.д. төртінші ғасырдың соңынан бастап Цицерон заманына дейін тарихта кездеседі. Папирий генінің плебей тармақтарының ең маңыздысы Карбо когномендісі болды, ол көмір немесе ағаш көмірінің бір бөлігін білдіреді; метафоралық түрде қара немесе құнды емес нәрсе. Папирий Карбондар б.з.д. екінші ғасырдың бірінші жартысында пайда болып, Цицерон заманына дейін жалғасты. Паэтус, Цицеронның плебей досы, бұл когномен "қабақты", "қысық көзді" немесе "соқыр" сияқты көрудегі жеңіл кемшілікті білдіреді. Бұл когномен Страбодан, "қысық көзді", Лускус, "бір көзді" немесе Цекус, "соқыр" кемшілігінен гөрі аз кемшілікті білдіреді және тіпті жақсы көрінетін; бұл Венераның эпитеті болған. Цицерон Папирий Турдиді плебей отбасы ретінде сипаттайды, бірақ тарихта олардың тек біреуі ғана есімдері сақталған: 177 жылы плебс трибуны болған Гай Папирий Турдус. Олардың когномені құртты білдіреді. Б.з.д. 509 жылы Pontifex Maximus болған Гай Папирий, Анкус Марций емен тақташаларға ойып, Рим форумына орналастырған Нума Помпилийдің діни ережелерін жинады. Фридрих Мюнцер Манний Папирийді б.з.д. 509 жылы патшаның діни міндеттерін орындау үшін алғашқы Rex Sacrorum етіп тағайындады. Люций Папирий, кредитор, 326 жылы әкесінің қарызы үшін Гай Публилийді некс немесе кепіл ретінде қабылдады. Папирийдің жігітке деген құмарлық ұсыныстары қабылданбаған кезде, ол жігітті жалаңаштап, сауаттандырды. Халықтың наразылығы нәтижесінде нексумды жойды, ал консулдар Гай Поэтелий Либо мен Луций Папирий Курсордың есімдерімен аталатын теңсіздікпен аталатын lex Poetelia Papiria заңы қабылданды. Луций Папирий Л. ф. М. н. Претекстат, Фронтин оны Луций Папирий Курсор деп атайды, кейбір ғалымдар оны сол жылғы консулдың бауырына теңестіріп, Капитолий фастиінде аталған Претекстат әлі консул болмаған деп санайды. Броутон, Аттилио Деграссиден кейін б.з.д. 272 жылы цензор болып, қызметте қайтыс болды. Люций Папирий, Тиберий Семпроний Гракхтың замандасы, Грактардың әкесі. Цицерон Папирийді өз заманының ең көрнекті ораторларының бірі деп санады және Папирийдің Фрегелла мен латын колонияларының халқы үшін сенатта сөйлеген сөзін атады. Папирий Потамо, Квинт Цецилий Нигердің досы, Веррдің квесторы, Цецилий Сицилиядан кеткеннен кейін оның жұмыс берушісі болды. Потамо Верр арқылы халыққа зиян келтіргендердің бірі болды және Цицерон оны рөлі үшін сынайды. Люций Папирий Пейтус, Цицеронның досы, оны білімді адам және эпикурейші ретінде сипаттайды. Ол өзінің отбасы туралы аз білген және Папирийлердің патриций тегі бар екенін түсінбеген. Бір хатында Цицерон Паэтусты ақыл-кеңес беруді міндет етіп, оның патриций ата-бабаларының қасиеттерін мақтады және оны плебейлердің әрекеттерін еліктемеуге шақырды.
Manius Papirius, appointed the first Rex Sacrorum in 509 BC, in order to carry out the religious duties that had previously been performed by the king. Lucius Papirius, a creditor, who accepted a boy, Gaius Publilius, as nexus, or collateral for his father's debt, in 326 BC. When his lustful advances toward the boy were rejected, Papirius caused the boy to be stripped and lashed; popular outrage led to the abolition of nexum by a law ironically named the lex Poetelia Papiria, after the consuls Gaius Poetelius Libo and Lucius Papirius Cursor. Lucius Papirius L. f. M. n. Praetextatus,Frontinus calls him Lucius Papirius Cursor, which some scholars have accepted, equating him with a brother of the consul of the same year, on the grounds that Praetextatus, named in the Capitoline Fasti, had not yet been consul. Broughton, following [[Attilio Degrassi censor in 272 BC, died in office. Lucius Papirius, a contemporary of Tiberius Sempronius Gracchus, father of the Gracchi. Cicero considered Papirius among the finest orators of his age, and mentions a speech that Papirius gave in the senate on behalf of the people of Fregellae and the Latin colonies. Papirius Potamo, a scriba and friend of Quintus Caecilius Niger, the quaestor of Verres, who became his employer when Caecilius left Sicily. Potamo became one of those through whom Verres worked his depredations upon the people, and was derided by Cicero for his role. Lucius Papirius Paetus, a friend of Cicero, who describes him as a learned man, and an Epicurean. He possessed little knowledge of his family, and did not realize that the Papirii were of patrician origin. In one letter, Cicero undertook to enlighten him, extolling the virtues of his patrician ancestors, whom he encouraged Paetus to emulate, while denigrating the follies of the plebeians.
Papirii Mugillani et Cursores (Мұғұлдар мен курсорлар)
Люций Папирий Мугилланус был избран консулом-суффектом в 444 г. до н.э., в год, когда первый колледж консульских трибунов был вынужден уйти в отставку из-за ошибки в ауспициях. В следующем году он был одним из первых цензоров вместе со своим коллегой по консульству Луцием Семпронием Атратином. Луций Папирий Л. ф. Мугилланус. Некоторые исследователи считают консула 427 г. тем же Луцием Папирием, который был консулом в 444 г., а консульского трибуна 422 г. – его сыном. Самым сильным аргументом против этого является отсутствие в Фастах указания на то, что консул 427 г. ранее занимал эту должность. Консул в 427 г. до н.э. и консульский трибун в 422 г. до н.э. Будучи интеррексом для проведения комиций в 420 г. до н.э., он разработал закон, разрешающий избрание плебейских квесторов. В 418 г. до н.э. был цензором. Марк Папирий Мугилланус, консульский трибун в 418 и 416 гг. до н.э., возможно, консул в 411 г. до н.э. Луций Папирий Мугилланус. Некоторые исследователи полагают, что консульский трибун 382 г. до н.э. был Луцием Папирием Крассом. Брутон считает более вероятным, что это был Люций Папирий Мугилланус, который занимал эту должность во второй раз в 380 г. до н.э., поскольку дата его первого трибуната иначе не была бы учтена. Однако он отмечает, что в этом поколении должен был быть Люций Папирий Красс, даже если его нельзя отождествлять с консульским трибуном 382 г. до н.э. Консульский трибун в 382, 380 и 376 гг. до н.э. Луций Папирий (Мугилланус), цензор в 393 г. до н.э. и консульский трибун в 387 и 385 гг. до н.э. Луций Папирий Мугилланус, согласно Мюнцеру. Спурий Папирий Л. ф. (Мугилланус), отец диктатора Луция Папирия Курсора. Луций Папирий Сп. ф. Л. н. Курсор был назначен magister equitum своим кузеном, диктатором Луцием Папирием Крассом, в 340 г. до н.э. Он был консулом в 326 г. до н.э., в первый год Второй Самнитской войны, и был назначен диктатором в следующем году, в котором одержал триумф. В Капитолийских Фастах для 324 г. до н.э. консулы не указаны, а в Хронографии 354 г. до н.э. прямо говорится, что никто не был избран, но диктатор и magister equitum остались на своих должностях. Это был второй из четырех "диктаторских лет", происходивших в конце IV века до н.э., подлинность которых часто подвергалась сомнению, но которую фактически нельзя опровергнуть. Другими были 333, 309 (когда снова утверждается, что Курсор оставался диктатором) и 301. См. Брутон, т. I, стр. 141, 148, 163, 171. Снова консул в 320 и 319 гг. до н.э., он одержал второй триумф. Он был консулом еще дважды, в 315 и 313 гг. до н.э., и диктатором во второй раз в 310 г. до н.э., после чего получил третий триумф. Брутон сомневается в подлинности этих побед. Луций Папирий Мугилланус Курсор, согласно Мюнцеру. Луций Папирий Л. ф. С. н. Курсор, консул в 293 г. до н.э., во время Третьей Самнитской войны, вместе со своим коллегой Спурием Карвилием Максимусом одержал несколько важных побед и отметил триумф. Оба были переизбраны в 272 г. до н.э., во время восстания в Южной Италии, и одержали второй триумф над самнитами, луканами и брутиями. Во время своего первого консульства Папирий, как говорят, воздвиг первые публичные солнечные часы в Риме.
Papirii Crassi (қағаздар)
Маний Папирий Красс, Ливий оның преноменін Маркус деп көрсетеді, бірақ Диодор Манийді көрсетеді, бұл жазу қателігі салдарынан сирек кездесетін преномендердің жиірек кездесетіндерге ауысуы мүмкін екенін ескере отырып, ықтимал көрінеді. б.з.д. 441 жылы консул болған. Луций Папирий Красс, б.з.д. 436 жылы консул, Вейи және Фалерий қалаларына қарсы соғыс жүргізді. Жау шайқасуға бас тартқандықтан, Папирий және оның әріптесі сол қалалардың маңындағы жерлерді тонады. Папирий б.з.д. 430 жылы цензор болды. Гай Папирий Красс, б.з.д. 430 жылы консул. Диодор Сицилий оның есімін Гай деп атайды, ал Ливий оны Луций деп, ал Цицерон Публий деп атайды. Кейбір деректер оны б.з.д. 436 жылы консул болған Луций Папирий Красспен бірдей деп санайды. Дегенмен, б.з.д. 430 жылы цензордың есімі де Луций Папирий болған. Ол Мугиллан әулетінен емес сияқты, өйткені үлкен Луций Мугиллан б.з.д. 443 жылы алғашқы цензорлардың бірі болған деп есептеледі, ал кішісі б.з.д. 418 жылы; олардың екеуі де осы лауазымды екі рет атқарғаны туралы мәлімет жоқ (бірақ кейбір ғалымдар цензура б.з.д. 443 жылы құрылғанына күмән келтіреді; егер бұл дата дұрыс болмаса, үлкен Мугиллан б.з.д. 430 жылы цензор болған болуы мүмкін). Егер цензор үлкен Луций Мугиллан болмаса, онда ол Красс әулетінен бірі немесе басқа білмейтін Луций Папирий болуы мүмкін. Б.з.д. 430 жылғы консул цензормен бір адам болмайды, бұл Диодордың дұрыс екенін және осы жылғы консул Луций емес, Гай болғанын көрсетеді. Ол және оның әріптесі халық трибундары ұсынған заң жобасын алдын ала сезіп, оны өздері қабылдады. Луций Папирий Красс, б.з.д. 336 және 330 жылдардағы консулдық трибунның атасы. Гай Папирий Красс, б.з.д. 384 жылы консулдық трибун. Спурий Папирий К. ф. Красс, б.з.д. 382 жылы консулдық трибун, Велитра және Праенесте қалаларының әскерлеріне қарсы сәтті шайқасты. Тиберий Папирий Красс, б.з.д. 380 жылы консулдық трибун. Марк Папирий Красс, б.з.д. 318 жылы консулдың атасы. Луций Папирий Л. ф. Красс, б.з.д. 336 және 330 жылдардағы консулдық трибунның әкесі. Кейбір деректер осы ұрпақтың Луций Папирий Крассын б.з.д. 382 және 376 жылдары консулдық трибун болғанын көрсетеді, бірақ бұл Папирий, мүмкін, Мугиллан әулетінен шыққан. Луций Папирий С. ф. К. н. Красс, б.з.д. 368 жылы консулдық трибун. Лук Папирий М. ф. Красс, б.з.д. 318 жылғы цензордың әкесі. Марк Папирий Л. ф. Л. н. Красс, б.з.д. 332 жылы галлдардың шапқыншылығынан туған үрей кезінде диктатор болып тағайындалды; бірақ күтілген шапқыншылық болған жоқ. Луций Папирий Л. ф. М. н., б.з.д. 318 жылы цензор. Ливийдің айтуынша, Гай Папирий Мазо, б.з.д. 218 жылы Цизальпин Галлиясында Плаценция және Кремона қалаларын құру үшін тағайындалған үштік комиссияның мүшесі. Гай Папирий Л. ф. Мазо, діни рәсімдерді атқару үшін тағайындалған он адамдық комиссияның мүшесі, б.з.д. 213 жылы қайтыс болды. Ол б.з.д. 218 жылғы үштік комиссия мүшесімен бір адам болуы мүмкін. Луций Папирий Мазо, б.з.д. 176 жылы қалалық претор, бәлкім, претор болып тұрғанда, баланың тууына мүмкіндік болғаннан кейін он үш ай ішінде туған баланы мұрагер ретінде тануға рұхсат берген Луций Папириймен бір адам. Марк Папирий Мазо, Элий Лигурдың інісі, б.з.д. 58 жылы Цицеронды жер аударылудан қайта шақыруға қарсы шыққан плеббстердің трибуны. Цицеронның айтуынша, Мазо өзінің ұстанымы үшін інісінен мүлікті алды. Ол Помпейдің досы болған Марк Папириймен бір адам болуы мүмкін, ол Публий Клодий Пулхермен болған қақтығыста Тит Анний Миломен бірге қаза тапты. Гай Папирий Мазо, Тибурлық Тит Копоний тарапынан өкіметі астындағылардан ақша талап етуде айыпталды. Ол сотталды, ал Копоний римдік азаматтыққа ие болды.
Папирус көміртектері
168 жылы претор Гай Папирий Карбо Сардиния провинциясын алды, бірақ сенат одан Римде қалып, бірқатар сот істерін қадағалауын сұрады. Гай Папирий К. ф. Карбо, грактардың досы және одақтасы. 131 жылы плеббтердің трибуны ретінде ол екі маңызды реформаны қабылдады. Ол Сципион Эмилианды өлтіргені үшін айыпталып, бірақ Гай Гракх қайтыс болғаннан кейін Карбо 120 жылы консул болып сайланды. Ол кенеттен бұрынғы достарының саясатынан алшақтап, екі жақтан да ығысып, келесі жылы айыпталуға осал қалды. Ол өзіне-өзі қол жұмсады. Карбо қандай қылмыспен айыпталғаны әлі толық анықталған жоқ. Валериус Максим оның жер аударылғанын айтады. 113 жылы консул болған Гней Папирий Карбо Италия мен Иллирияға енген кимврлерге қарсы жіберілді. Ол жеңіліске ұшырады, содан кейін Марк Антоний оны айыптады. Ағасы сияқты, ол да өлім жазасынан қашу үшін өзіне-өзі қол жұмсады. Брутон оның күмәнді жағдайда сотталып, ақталғаны туралы деректерді келтіреді. Б.з.д. 114 жылы претор болған Марк Папирий К. ф. Карбо Сицилияда жемқорлық жасады деп айыпталып, сотталды. Гай Папирий К. ф. К. н. Карбо Арвина, 90 жылы плеббтердің трибуны, Цицерон оны көрнекті және шешен тілді дебатор ретінде сипаттады, сондай-ақ ол Папирий Карболардың ішінде жақсы азамат болған жалғыз адам еді. 82 жылы жас Мариус жақтасы претор Дамасипп оны сенат үйінде өлтірді. Гай Папирий (К. немесе М. ф.) К. н. Карбо, 89 жылы плеббтердің трибуны, белгілі бір одақтастарға азаматтық беру туралы заңды қабылдауға қол жеткізді. Гнейдің консулдығымен туыс болғанына қарамастан, Гай Сулла тарапына қосылды және 80 жылы Волатерраны қоршағанда қаза тапты. Гней Папирий (М. ф. ?) К. н. Карбо, 89 жылы трибун болған Гайдың ағасы, Цицеронның танысы болды, ол оны алаяқ деп сипаттады. Мануций мен Шеклтон Бейли оның б.з.д. 85 жылы консул болғаны туралы мәлімдемені жоққа шығарды.
Императорлық дәуірдегі папирустар
Папирий Фабиан, ежелгі Сенека заманындағы оратор және философ. Ол өнімді жазушы болған, кіші Сенека мен Плиний Аға оны жоғары бағалаған. Папирий Фронто, шамасы, екінші ғасырдың басында өмір сүрген құқық сарапшысы. Оны Марциан жиі сілтеме жасайды. Марк Папирий Кандид, сенатор және 223 жылы Канузиум колониясының демеушісі.