Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1908 жылы Игорь Стравинскийдің оркестрлік шығармасы, Игорь Стравинскийдің оркестрлік композициясы. Feu d'artifice, Op. 4 (Фейерверк) – Игорь Стравинскийдің 1908 жылы жазылған композициясы. Композитор оны «қысқа оркестрлік фантазия» деп сипаттаған. Орындалу үшін көбінесе төрт минуттан аз уақыт қабылдайды.
1908 orchestral work by Igor Stravinsky
the orchestral composition by Igor Stravinsky
Feu d'artifice, Op. 4 (Fireworks, Фейерверк, ) is a composition by Igor Stravinsky, written in 1908 and described by the composer as a "short orchestral fantasy." It usually takes less than four minutes to perform.
Құрамы
Стравинский "Feu d'artifice" шығармасын Николай Римский-Корсаковтың қызы Надежда мен Максимилиан Штайнбергтің үйлену тойына сыйлық ретінде жазды. Бұл үйлену, Надежданың әкесі қайтыс болғаннан бірнеше күн бұрын болған еді. "Feu d'artifice" Стравинскийдің композитор ретіндегі беделін қалыптастыруға көмектесті, бірақ оның пісіп-жетілген туындыларының ішіндегісі ретінде қарастырылмайды. Шығармада бітондылықтың белгілі бір көріністері бар, бірақ ол негізінен сол кездегі оның ұстазы және наставнигі болған Римский-Корсаковтың стиліне ұқсас. Ол шекерцо формасында, алайда қысқа ұзындығына байланысты "оркестрлік фантазия" деп аталады. Александр Силоти 1909 жылдың 6 ақпанында алғашқы орындауын жүргізді. Расқа түскен оқилым бойынша, Стравинский Сергей Дягилевтен "От құсы" (1910) шығармасын жазуға тапсырыс алды, өйткені Дягилев осы музыканы естіп, оның оркестрлеу өнеріне әсерленді. Алайда, Дягилев Стравинскийге Шопеннің екі шығармасын ("Grande valse brillante" және Ля-бемоль мажордағы ноктюрн) "Les Sylphides" балеті үшін оркестрлеуді бұрыннан тапсырған еді.
Stravinsky composed Feu d'artifice as a wedding present for Nikolai Rimsky Korsakov's daughter Nadezhda and Maximilian Steinberg, who had married a few days before her father's death. Feu d'artifice helped develop Stravinsky's reputation as a composer, although it is not considered representative of his mature work. The work has some hints of bitonality but is for the most part similar in style to that of Rimsky Korsakov who, at the time, was his teacher and mentor. It has the form of a scherzo but is still labeled "orchestral fantasy" because of its short length. Alexander Siloti conducted the premiere on 6 February 1909. The accepted story is that Stravinsky got the commission from Sergei Diaghilev to write The Firebird (1910) in part because Diaghilev heard this piece of music and was impressed with its orchestration. However, Diaghilev had already commissioned Stravinsky to orchestrate two pieces of Chopin (the Grande valse brillante and Nocturne in A flat) for the ballet Les Sylphides.
Аспаптар
Бұл шығарма пикколо, 2 флейта, 2 гобой (екіншісі – кор английшпен қоса), 3 кларнет (үшіншісі – бас кларнетпен қоса), 2 фагот, 6 валторна, 3 труба, 3 тромбон, туба, литавра, 2 соқпалы аспаптар орындаушысы (тарелка, бас барабан, үшбұрыш және глокеншпиль), 2 арфа, челеста және скрипкалар тобы үшін жазылған.
The work is scored for piccolo, 2 flutes, 2 oboes (2nd doubling cor anglais), 3 clarinets (3rd doubling bass clarinet), 2 bassoons, 6 horns, 3 trumpets, 3 trombones, tuba, timpani, 2 percussionists (cymbals, bass drum, triangle, and glockenspiel), 2 harps, celesta, and strings.