Кіріспе

Италиялық Малатеста әулеті 1295 жылдан 1500 жылға дейін Риминиді биледі, сондай-ақ (әр түрлі кезеңдерде) Романьядағы басқа да жерлер мен қалаларды, қазіргі Тоскана, Ломбардия және Марке аймақтарындағы қалалар үкіметіндегі жоғары лауазымдарды иеленді. Бұл әулет соңғы орта ғасырлардың ең маңызды және ықпалды әулеттерінің қатарында саналады. Ең ықпалды кезеңінде олар өз иеліктерін Марке жағалауында Асколи Пикено, Сенигалия, Сансеполькро және Ситернаға дейін, ал солтүстікке қарай Бергамо және Брешия аймақтарына дейін кеңейтті.

Тарих

Отбасының түп атасы Карпегналық Родольф саналады, оның ерлік рухы оған "mala testa" ("жаман бас") деген лақап атты болды. 1004 жылдан бастап ол Пеннабилли тасына қамал салды. 11 ғасырда отбасы Габичче Маре, Гаттео және Поджио Берни аймақтарында иеліктерге ие болды. Джованни Малатеста (1150 жылы қайтыс болды) Мареккья және Рубикон өзендері арасындағы жерлерге ие болды және Риминиде алғашқы болып қоныстанды. Оның ұлы 12-13 ғасырларда Равенна мен Риминидің иелері болған Траверсари әулетіне үйленді. 1186 жылы Малатесталар Торриананың иелері атанды. Джованнидің немерелері, Джованни мен Малатеста I Малатеста (1183–1248) Соглиано-аль-Рубиконе графының (1640 жылы құрылды) және Пеннабилли мен Веруккьоның "della Penna" тармақтарын (1462 жылға дейін) құрды. 1216 жылы олар Римининің азаматтары болды. Малатеста I 1228 жылы Пистойяның подестасы (бас сот судьясы), ал 1239 және 1247 жылдары Риминидің подестасы болды. Папа мен императордың жақтастары (гуэлфтер мен гибеллиндер) арасындағы күрес кезінде ол император Фридрих II-ні қолдады. Алайда, оның ұлы Малатеста да Веруккьо (1312 жылы қайтыс болды) 1248 жылы Парма маңында императордың жеңілісінен кейін жақынды ауыстырып, гуэлфтердің жетекшісі болды, ал Монтефельтро Гвидо I Марке және Романья аймақтарында гибеллиндердің жетекшілігін иеленді. Малатеста да Веруккьо 1295 жылы отбасының гибеллиндік қарсыластары Парчитадини қуғаннан кейін өзін қаланың жалғыз билеушісі ("синьоре") деп жариялады. Оның мойны қисық ұлы Джованни Малатеста ең әйгілі болып, 1285 жылы әйелі Франческа да Полента мен кіші інісі Паолоны адалдықтан шыққандары үшін өлтіргенімен танымал. Бұл қылмыс Дантенің "Тозақ" поэмасында, сондай-ақ Джованни Боккаччоның әңгімесінде жазылған. Джованнидың інісі Малатестино I 1296 жылы Болонья гуэлфтерінің, ал 1303 жылы Флоренцияның капитаны болды. 1312 жылы ол гибеллиндер туысқандарының Соглианодағы қамалын қиратты, ал 1312 жылы әкесінен кейін Риминидің иегері атанды. 14-15 ғасырларда Малатесталар Романья және Марке аймақтарындағы Пезаро, Фано, Чезена, Фоссомброне және Червия сияқты көптеген қалаларды басқарды. Бірнеше Малатесталар түрлі итальян мемлекеттерінің қызметінде кондотьерлер болды. Малатеста Новелло 1447 жылдан 1452 жылға дейін Чезенада Малатестиана кітапханасын салған. Ең танымал болғаны – Сигизмундо Пандольфо Малатеста, ол аумақтық талаптар бойынша папалықпен және өзінің қарсыласы Федерико да Монтефельтромен қақтығысқа түсті. Нәтижесінде ол Риминиден басқа барлық аумақтарын жоғалтты, оны Венеция Республикасының қолдауымен сақтап қалды. Алайда ол 1450 жылдан бастап Римини соборын, Темпио Малатестианоны салған. Оның немересі Пандольфо 1500 жылы Чезаре Борджиямен Риминиден қуылды, ал қала 1528 жылы Пандольфоның ұлы Сигизмундоның соңғы сәтсіз әрекетінен кейін Папалық мемлекеттеріне қосылды. 16-17 ғасырларда отбасы әлі де бірнеше кондотьерлерді қамтамасыз етті; Соглиано тармағы 1640 жылы тоқтап қалды; Римини тармағының соңғы өкілі иезуит Роберто Малатеста (1708 жылы қайтыс болды), ал Гиаггиоло тармағы Ламбертомен бірге 1757 жылы тоқтап қалды.