Кіріспе
Фильмнің постпродакшн процесі. Оффлайн монтаж – фильм түсіру және теледидар өндірісінің шығармашылық оқиғаны құру кезеңі, онда аяқталған туындының құрылымы, көңіл-күйі, қарқыны және мазмұны анықталады. Бұл кезеңде көптеген нұсқалар мен түзетулер ұсынылып, қарастырылады, содан кейін монтаж "кескінді бекіту" деп аталатын сатыға жетеді. Осыдан кейін процесс постпродакшнның келесі кезеңдеріне – онлайн монтажға, түс түзеуге және дыбыс жинауға көшеді. Әдетте, постпродакшн процесінің оффлайн монтаж кезінде барлық түпнұсқа камералық түсірілімдер (көбінесе ондаған немесе жүздеген сағат) төмен сападағы көшірме ретінде сызықтық емес монтаж жүйесіне цифрлық түрде енгізіледі. Режиссер мен монтажер барлық түсірілімдермен жұмыс істеп, аяқталған нұсқаны жасауға мүмкіндік алады. Көшірмені монтаждау камераның түпнұсқа фильміне немесе бейнетаспасына зиян келтірмей, әртүрлі оқиғалық және шығармашылық мүмкіндіктерді зерттеуге мүмкіндік береді. Жоба толығымен оффлайн монтаждалғаннан кейін, төмен сападағы түсірілімдер түпнұсқа жоғары сападағы медиамен алмастырылады немесе "желіге қосылады". Қазіргі заманғы оффлайн бейне монтажы арнайы компьютерлік жабдықтар мен бейне монтаждау бағдарламалық қамтамасы, мысалы Adobe Premiere, Final Cut Pro, Avid Media Composer, DaVinci Resolve, Sony Vegas, Lightworks және VideoPad қолданып жүргізіледі. Күшті цифрлық монтаж жүйелерінің болуы оффлайн монтаж процесін бұрынғы уақытты көп алатын (бейнетаспадан бейнетаспаға) сызықтық бейне монтаж әдісіне қарағанда әлдеқайда жылдам етті. "Оффлайн" термині есептеу және телекоммуникация салаларында пайда болды, ол "басқа құрылғының тікелей бақылауында болмау" (автоматтандыру) мағынасын білдіреді.
Offline editing is the creative storytelling stage of film making and television production where the structure, mood, pacing and story of the final show are defined. Many versions and revisions are presented and considered at this stage until the edit gets to a stage known as picture lock. This is when the process then moves on to the next stages of post production known as online editing, colour grading and audio mixing. Typically, during the Offline editing part of the post production process, all the original camera footage (often tens or hundreds of hours) is digitized into a Non Linear Editing System as a low resolution duplicate. The editor and director are then free to work with all the footage to create the final cut. Editing the copy allows multiple story and creative possibilities to be explored without affecting the camera original film stock or video tape. Once the project has been completely offline edited, the low resolution footage is replaced with the original high resolution media, or "brought online." Modern offline video editing is conducted using specialized computer hardware and video editing software known as a non linear editing (NLE) suite, such as Adobe Premiere, Final Cut Pro, Avid Media Composer, DaVinci Resolve, Sony Vegas, Lightworks and VideoPad. The availability of more powerful digital editing systems has made the offline editing workflow process much quicker than the previous method of time consuming (video tape to tape) linear video editing. The term offline originated in the computing and telecommunications industries, meaning "not under the direct control of another device" (automation).
Фильмнен таспаға
Фильмді монтаждау ісінің басынан-ақ офлайн тәсілі қолданылды. Фильм монтажшылары түпнұсқа фильмнің негативін зақымданудан қорғау үшін оның жұмыс нұсқасымен жұмыс істеді. Ampex компаниясы 1956 жылы екі дюймдік квадроплекс бейне таспасын алғаш рет ұсынғанда, оны фильм негативтері сияқты оңай да таза кесіп біріктіру мүмкін болмады. Қателікке бейім әдістердің бірі – таспаны қырғышпен кесу болатын. Таспаның үстінде кадр сызығы көрінбегендіктен, оған арнайы феррофлюид ерітіндісі жағылды, бұл редакторға микроскоп арқылы жазылған бақылау жолының импульсын көруге және осылайша бір кадрдың аяқталып, келесісінің басталатын жерін анықтауға мүмкіндік берді. Бұл процесс әрқашан дәл бола бермейтін, және нашар орындалған жағдайда кескішті ойнатқанда сурет бұзылуына әкелетін. Әдетте, бұл процесс көріністерді шығармашылық тұрғыдан өңдеуге емес, бірге жинауға қолданылды. Видеоны өңдеудің екінші тәсілі – екі таспа магнитофонын пайдалану болды. Біреуі түпнұсқа таспаны ойнатса, екіншісі оның ойнатылуын жаздыратын. Түпнұсқа таспалар алдын ала оралып, рекордер жаздыруға дайын тұрғанда, плеерде кадрдың басталуына бірнеше секунд бұрын қолмен белгіленді. Екі машина да бір уақытта алға жылжытылып, ертедегі аудио көпжолды жазбалардағыдай, тиісті сәтте «пернелеу» жасалды. Бұл тәсілдің дәлдігі төмен болды, сонымен қатар, сол заманғы рекордерлердің құны үйден де қымбат болғандықтан, бұл процесс машиналарды қолданудың қымбат түріне жатты. Бұл әдіс – дереккөзден редакциялық үлгіге қайта жаздыру – сызықтық бейне өңдеу деп аталды. Бірінші 15 жыл бойы таспаға түсірілген телешоулар осылай жасалды. Тіпті «Rowan & Martin's Laugh In» сияқты қарқынды шоулар да қырғышпен кесу әдісін қолдануды жалғастырды.
Жаңа технологиялық даму
Алпысыншы жылдардың соңы мен жетпісінші жылдардың басында болған үш жаңалық бейнемонтаждау саласында революция жасады және теледидардың кинодағы жұмыс үлгісін/сәйкестендіру процесіне ұқсас өз процесін құруына мүмкіндік берді.
Уақыт коды
Біріншісі – уақыт кодексинің ойдағыдай табылуы болды. Фильмнің негативінің шеттерінде әрбір кадрды нақты анықтауға мүмкіндік беретін оптикалық түрде сандар басылған еді, ал видеотаспада мұндай жүйе болған жоқ. Тек видео, дыбыс және басқару импульсі жазылатын. Бұл кемшілікті түзетуге жасалған алғашқы тырастырулар өте жай болды. Секундтарды санап айтатын диктордың дауысы таспаның дыбыс арнасына жазылды. Уақыт кодексі дыбыс арнасында машинамен оқылатын сигналды жазып, кадрдың нақтылығын қамтамасыз етті. Уақыт кодексін оқитын құрылғы бұл сигналды сағаттарға, минуттарға, секундтарға және кадрларға аударды, алғашқыда Nixie түтігінде, кейіннен LED дисплейлерінде көрсетілді. Бұл жаңалық редакторға кесуге тиіс нақты кадрларды белгілеуге және осылайша әлдеқайда дәл жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Ол әрбір кадрдың бастапқы және соңғы кадрларының нөмірлерін жазып, кадрлық монтаж жасап, оларды қымбат VTR-лермен нақты монтаждау сессиясына дейін қағазға реттеп қоя алатын болды.
Арзан видео жазғыштар
Бейне технологиясы фильмге қарағанда арзан болуға мүмкіндігі болғанымен, себебі оған фильм бағасы да, оны дамыту процесінен өту де қажет емес, 1950 жылдары және тіпті 1960 жылдардың ортасына дейін алғашқы бейне жазу технологиясының сапасы 16 мм және 35 мм фильмнің эстетикалық көрінісіне, таныс болуына және салыстырмалы түрде оңай өңделуіне қарағанда әлдеқайда төмен болды. Көптеген теледидар операторлары 1980 жылдардың соңына дейін деректі фильмдерде, драмаларда және т.б. пайдаланды. Видео технологиясы «қабылдауға лайықты» деңгейге жеткенше, теледидар камералары мен видеокамералар фильмді күнделікті теледидар қолданысы үшін ығыстырды, себебі олар жеңіл және алып жүруге ыңғайлы болды. Алғашқы бейнекамералар өте үлкен және қымбат болғандықтан, 1984 жылы JVC VHS C видеокамерасы пайда болғанға дейін тұтынушылар видеотаспа технологиясына қол жеткізе алмады. Кәсіби тұрғыдан алғанда, ертедегі бейнекамералар көбінесе студиялық қолдануға арналған, өйткені 1980 жылдардың ортасына дейін камера және жазғыш бірлесіп видеокамераға (CAMera reCORDER) айналмағанша, олардың үлкен көлемі оларды кішкентай және практикалық фильм камераларына қарағанда сыртта пайдалануға тым ауыр және көлемді етіп жасады. Мысалы, британдық «Only Fools and Horses» ситкомы ішкі көріністер үшін бейнетаспаны пайдаланса, сыртқы көріністер үшін жарықтандыру себептерінен фильм қолданды – түтік сенсорларымен тұрақты, сапалы сурет алу үшін көп жарық қажет болды. Екінші жаңалық – арзан видеожазғыштар. Тікелей эфирге жарамды болмаса да, олар суреттегі кішкентай қорапқа немесе «уақыт коды терезесіне» көрінетін етіп уақыт кодын енгізілген түпнұсқаның көшірмесін жасауға мүмкіндік берді. Бұл таспаны кеңседе немесе үйде қолданылған машинаның құнына тең бағадағы видеожазғышта ойнатуға болады. Редактор кадрлардың нөмірін жазып, реттілігін анықтайды. Олар оларды тізімге жазып, немесе бір кішкентай аппараттан екіншісіне дубляж жасап, дүркінді өңдеуді жасайды және осы таспаны қарап қажетті кадрларды белгілейді.
Дұрыс өңдеу
Бұл екі жаңалық офлайн өңдеу әдісін тиімді пайдаланып, үлкен көмек көрсеткенмен, кадрларды дәл өңдеу үшін бейнежазбаны нақты басқару мәселесін шешпеді. Ол үшін таспа тасымалдау механизмін дәл басқару қажет болды, уақыт кодын оқи алатын және нақты уақытта өңдеуді орындайтын арнайы өңдеу контроллерін қолдану қажеттілігі туды. Бұл жаңалық CBS және Memorex корпорацияларының бірлескен кәсіпорны CMX жүргізген зерттеулердің нәтижесінде пайда болды. Мақсат – видеоны тікелей өңдеудің сенімсіздікке орын бермейтін әдісін жасау болды, ол дәстүрлі фильм өңдеудің барлық шығармашылық мүмкіндіктерін ұсынатын еді. Нәтижесінде, CMX 600 екі кезекті процесс арқылы осы мақсатқа жетті. Камераның түпкілікті таспалары өте үлкен компьютерлік жад дискілеріне қара-ақ аналогты бейне ретінде көшірілді. Редактор кез келген кадрға нақты қол жеткізе алатын болды және бағдарламаның қара-ақ, сапасы төмен нұсқасын жылдам өңдей алатын. Ең маңыздысы, қайта өңдеу оңай болды, себебі ешқандай кесулер жасалмады. Кадрлар дискіден жай ғана таңдалып, ретімен нақты уақытта ойнатылды. Компьютер процестің осы офлайн кезеңіндегі барлық деректерді қадағалады және редактор қанағаттанған кезде оларды өңдеу туралы шешімдер тізімі (EDL) түрінде шығарады. Бұл EDL процестің соңғы кезеңінде, онлайн өңдеуде қолданылды. Ол үшін арнайы компьютерлік бейнетізімдік құрылғысы (VTR) өңдеу интерфейстері жасалды, олар I Squareds деп аталды. EDL және байланыс протоколдарын оқып беретін компьютердің бақылауымен, бұл I Squareds хабар тарату сапасының VTR-ін бастапқы таспалардан нақты түзетулермен жазу және өңдеу үшін қажетті нүктелерге дейін басқарды. Компьютерлік дискіге жазу және видеодағы сызықтық емес өңдеудің бұл алғашқы әрекеті тым қымбат болғандықтан тоқтатылды, бірақ қалған жабдықтар теледидар өндірісінде келесі 20 жыл немесе одан да көп уақыт бойы басымдықты сақтаған офлайн / онлайн өңдеу процесіне қайта қолданылды. Таспа форматтары ашық роликтерден бейнекассеталарға (VCR) ауысқанмен, барлық жабдықтар тез арада арзандады, бірақ процесс негіздері өзгермеді. Редактор арзан, сапасы төмен форматта офлайн өңдеуді жүргізеді, содан кейін онлайн өңдеу студиясына EDL және түпкілікті бастапқы таспалармен кіріп, телешоудың хабар тарату сапасындағы нұсқасын аяқтайды. Цифрлық технологияға көшуден кейін де, принцип бірдей: төмен ажыратымдылықтағы прокси файлдар монтаждау кезінде орталық медиа-жинақтан ағылады, ал толық сапалы бейне клип бекітілгеннен және рендерингтен кейін ғана терең сақтаудан алынады.