Кіріспе

Маршфилд – Англияның Оңтүстік Глостершир жергілікті басқару аймағындағы, Уилтшир және Сомерсет графтықтарының шекарасында орналасқан қала. Оның топонимі "шекара" деген мағынаны білдіретін көне ағылшын сөзі "марш"тан шыққан, демек, "шекаралық дала" дегеніміз сөзбе-сөз аударма болар еді. Бұл атау "батпақ" деген мағынадағы "marsh" сөзімен ешқандай қатысы жоқ. Қаланың тарихы ғимараттар мен олардың архитектурасында, оның ішінде шіркеу мен базар алаңында көрініс береді. 1643 жылы Англия азамат соғысы кезінде қала әскерлер тарапынан басылып алынған. Қалада түрлі дәстүрлер мен мәдени шаралар ұйымдастырылады.

Орналасқан жері

Маршфилд Котсволд төбелерінің оңтүстік шетінде, Бат қаласынан солтүстікке қарай 8 миль (13 км), Бристоль қаласынан шығысқа қарай 15 миль (24 км) және Глостер қаласынан оңтүстікке қарай 28 миль (45 км) қашықтықта орналасқан. A420 тас жолы қаланың солтүстік жағымен өтеді. Маршфилдтің солтүстігінде құрғақ тас қабырғалармен шектелген, ұзаққа созылған жазық далалар жатыр. Оңтүстіктегі пейзаж мүлдем басқаша, себебі бірден Бат және Солтүстік-Шығыс Сомерсеттің орманды аңғарлары мен тік қоршаулы егістік жерлеріне кіріп кетесіз. Хай-стрит – Маршфилдтің жалғыз басты көшесі, оның ұзындығы шамамен 350 метр және түзу болып созылады. Қаланың шығыс бөлігінде шіркеу, Манор Хаус және Хоум Фарм орналасқан, бұл ғимараттар сәулеттік ерекшеліктерімен танымал тарихи құрылыстар тобы.

Тарихи ғимараттар

Басты көшедегі үйлердің көбінің жасы 100 жылдан асып түседі, батыс жағындағы грузин архитектурасымен салынған готикалық жол төлемінен бастап, ортағасырлық қоралар, көгершінханалар және 17 ғасырдан бері салынған мырза үйі мен Шаруашылық фермасына дейін созылады. Жол төлеміне жақын орналасқан 1612 жылғы әдемі қайырымдылық үйлері Маршфилдтің екі ұлы, Николас және Эллис Крисптердің сегіз қарт ауыл тұрғынына арнап салған. Олар Лондонға барып, Батыс Индия саудасы арқылы байлық жинаған еді. Олар үйлерге тегін тұруға орын, бақша және жылына 11 фунт стерлинг мөлшерінде қаржы бөлді. Көптеген үйлер Тюдор және Стюарт дәуірінен қалған (кейбіреулері бастапқыда ағаштан салынған) және шатырлы және терезелі терезелері бар. Бірнеше үйдің алдыңғы жағы дөңгелек, және Анн патшайымының стиліне тән қабыршақты есік доғаларының бес мысалы бар. Басты көшедегі ең әдемі ғимарат, әлдебір Екатерина доңғалағы, оның арт жағындағы ғимараттардың кейбіреулері 1700 жылдан бұрынғысырақ салынған. Мал сою үйі – ауылдың бұл саудадағы бұрынғы гүлденуінің нақты мысалы. Басқа да көзге түсетін ғимараттарға бұрынғы Ескі жиналыс, пресвитериандық/тәуелсіз, кейіннен 1752 жылғы унитариандық шіркеу, Хоспистің шатырлы қанаты, Қызыл үй, бұрынғы полиция бөлімі (қазір 123 нөмір), 44, 83, 115 және 126 нөмірлер кіреді. Бұрынғы пасторлық үй, қазір "Маршфилд үйі" деп аталады, оның алдыңғы жағы 1730 жылдары миссис Дионисия Лонгпен қайта салынды. Ол өзінің қорасы, тұрақтары және базар алаңын көркейтін үлкен қоршалған бақшасымен ерекше әдемі. Онда жертөлесі және кең мансардасы бар төрт қабат бар. Шіркеуде 1950 жылға дейін электр жарығы болған жоқ, тіпті 1980 жылдардың басында да тек екі қабатында ғана жарық болды. Ескі пасторлық үйде соңғы рет Джон Мискин Приор тұрды. 1982 жылы ауылдан кеткеннен кейін, Шіркеу көшесінде жаңа пасторлық үй салынды, ал ескі пасторлық үй жеке тұрғын үй ретінде сатылды.

Қоғамдық үйлер

Қазір пәтерлерге айналған "Король" (The Crown), "Лорд Нельсон", "Ескі қонақүй" (The Old Inn) және ауылдың ортасында әлі де сақталған бірнеше фермалар да ерекше аталады: Уэйр жолағындағы Уэйр фермасы, шатырларымен бірге, бұрын малтылдау орны болған, ал Литтл-эндтегі Питт фермасы 17 ғасырға дейін сақталған.

Жергілікті ғимараттар

Толзи немесе Таун Хаус 1690 жылы Джон мен Мэри Гослетттер Маршфилд тұрғындары үшін салған. Ескі қаланың әкімшілік орталығы болғанмен қатар, онда Маршфилд өрт сөндіру машинасы орналасқан және ол түрме ретінде де пайдаланылған. Қауымдық кеңес әлі күнге дейін Толзиде жиналады. Бұл II санаттағы ескерткіш. Касл фермасы Маршфилдтен шамамен жарты мильдей солтүстікке қарай орналасқан. Оның ауласында ежелгі үйдің бастапқы ошағы және адамдар мен жануарлардың тұрағын бөліп тұрған экран сақталған. Жақын жерлерде, кейбір егістіктерде линчеттер байқалады, сол жерден қола және тас дәуіріне жататын көптеген құралдар табылған, сондай-ақ тас қабірдегі қаңқа да табылды. Бұрын ауылдың оңтүстігінде екі сарай болған: қазір қираған Тастар және Ашвик залы. Тастар сарайы Тейлор отбасына тиесілі болған және бастапқыда Якоб стилінде салынған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бадминтон үйінде болғанда марқұм королева Мэри осы сарайға келген. Вебб отбасының ежелгі резиденциясы Ашвикке 1857 жылы Джон Оред сатып алып, жақын маңдағы ескі үйдің орнына қайта тұрғызған. Ол қайтыс болғаннан кейін, оны кейіннен Қожалық үйіне көшіп келген Хорлоктар сатып алды. Содан кейін зал басқа қолдарға өтіп, Ферт отбасы 1909 жылы оны соңғы жеке меншік иесі, майор Поупқа сатты. Бұл екі сарайда бұрын ауыл тұрғындарының көптеген адамы жұмыс істеген, ал ауылдан Ашвиккеге созылатын жаяу жол сол күндерді еске салады. Бұл бұрынғы иелікте бірнеше бағытталған серуендер мен ағаштан жасалған мүсіндері бар "Rocks East" ормандық оқу орталығы орналасқан.

Тарих

Қала Бэт пен Бристольге жақын, Котсволд жүнінің өндіріс аймағының ортасында орналасқандықтан, тарихқа толы. Шаруашылық аймағында орналасқан Маршфилд 1234 жылы қала мәртебесін алды. Қаланың жоспары дәстүрлі базар қалаларына сай келеді, ұзын, тар бақшалары тар көше жақтарынан артқа қарай созылып жатыр, және екі артқы кіреберіс жолы (Бэк Лэйн және Вейр Лэйн) арқылы байланысқан. Көше бойындағы ғимараттардың көпшілігі 18-шы ғасырда салынған, бірақ бірнеше ғимараттар 17-шы ғасырға дейін соңғына дейін сақталған. Ғимараттардың стилі көбінесе грузин стилінде. Ғимараттардың фасады жергілікті тас және басқа материалдардың тұрақты қолданылуы арқасында біртілдікке ие, бұл ауылға ерекше сипат береді.

Азаматтық соғыс

Маршфилд Азамат соғысы кезінде Лансдаун шайқасында (1643 жылдың шілдесінде) қирады. Принц Морис пен сэр Бевилл Гренвилл басқаратын роялистік әскер Оксфордтағы I Чарльзбен қосылып, сэр Уильям Уоллер басқаратын Бат қаласындағы парламенттік күштермен қақтығыстан қашуға ниеттенді. 4 шілдеде Маршфилд, сол кезде 300-ге жуық үйі бар, патшаның 6000 әскері үшін түнгі жатын орын және азық-түлік қоймасы ретінде пайдаланылды. Келесі күні роялистер Лансдаунда сәтсіз шайқасқа тартылып, екі тарап та ауыр шығынға ұшырады. Сэр Бевилл Гренвилл (оның ескерткіші қазір шайқас орнында тұр) Колд Аштондағы пасторлық үйінде қайтыс болды, ал роялистер Маршфилдке жөндеуге келгенде, әр үйдің ішінде жаралы әскерлерге көмектесті. Әскері қайта толықталған Кромвель әскері де олардың ізінен келді. Шіркеудің қарапайым асыл заттарын жасыруға уақыт болмады, өйткені басып кірген шабуылшылар тонауға кірісті. 200 жылдан кейін жазылған жергілікті жырда былай делінген: «Есіктің үстіндегі бос ниша, онда Марияның бейнесі тұрды, және қираған алтарь олардың кекшіл көңіл-күйіне куәлік етеді». Азамат соғысынан қандай зардап шегілгені белгісіз. Маршфилдтің жақын тарихындағы белгілі бір билік иесі, канон Тротман, жоғалған асыл заттар туралы ашық болжамдар жасады. Ол шығыс терезесінің екі жағындағы үлкен тастарды, олардың астында дөңгелек толтыруды байқады. Үлкен тастар, қазір жоғалған, 1866 жылы Angel Inn (қазіргі 42 High Street) -де жүргізілген жөндеу жұмыстары кезінде табылған мәрмәр мүсіндер үшін шатырлар құраған. Мүсіндік толықтыру үшін тағы екі-үш мүсін болғанға ұқсайды. Канон Тротман Бойжеткеннің бейнесі парламенттік әскерлермен верандадағы нишадан алынып кеткен болуы мүмкін деп болжады, бірақ оған сөз қосты: «Олар тіпті 1860 жылы шіркеуді «жаңартушы» деп аталатын адамның қолынан да көп қиратуға болмас еді, ол ескі, мұқият бекітілген орындықтар мен кең галереяны қарағайдан жасалған орындықтармен алмастырғанда, бүгін бізге қызықты болуы керек еді». Канон Тротман (1906). Кромвельдің Азамат соғысындағы жеңісінен кейін, Комонвелл кезеңі басталды, сол кезде неке діни емес, әлеуметтік институт ретінде қарастырылды. Джон Гослетт сол кездегі сот судьясы ретінде, Маршфилд және айналасындағы 92 жұпты үйлендірді, көбінесе неке алды хабарламалары Маршфилд нарығындағы үш нарық күні ішінде жарияланды (неке алды хабарламаларын шіркеуде де оқуға болады). Бұл жағдай Гослетт мырзаға ұзақ мерзімді зиян келтірмеді, өйткені оның есіне арналған тақта солтүстік бөлімінің шығыс терезесінің жанында шіркеуге орнатылды. Пенсильваниядан келген Дэвид Лонг өзінің ауылы мен жолдың арасындағы жазық даладан Лансдаун шайқасы алаңында мушкет доптарын жиі табатынын хабарлады. Шайқас орнына қарағанда, олар шабуылдаушылардың 45 градус бұрышпен жоғарыға қарай атып, шайқас алаңынан қашықтықта жерге түскенін көрсетеді.

Өрт

Ауылдық өрт сөндіру машинасы 1826 жылы 50 фунт стерлингке сатып алынған және 1931 жылға дейін қолданыста болды. Оны екі жағынан қолмен сорғыш арқылы іске қосу үшін бір топ адам қажет болды. 1896 жылы Өрт сөндіру бригадасының қабілеттері толыққанды сынақтан өтті. Басты көшелердегі сабаннан төселген екі үй түскі уақытта өртенді, сол кезде барлық адамдар егіс жұмысында болған, бірақ бригада жедел түрде жиналып, өрттің басқа үйлерге таралуына жол бермеді.

Қоғамдық орталық

1991 жылы жерді және қаржыландыруды қамтамасыз ету үшін ұзаққа созылған күрес нәтижесінде Қоғамдық орталық салынды. Ол ауыл тұрғындарына толық көлемді спорт залы, екінші, кіші зал, үлкен ас үй және жарық, кең фойемен қамтамасыз ету мақсатында салынды. 2003 жылы Қоғамдық орталық Marshfield Pre School мектебі үшін арнайы жобаланған ғимаратпен кеңейтілді. 2011 жылы мектепке дейінгі балалардың ләззатына арналған ерекше сезімталдық бағы құрылысымен жақсартылды. Қоғамдық орталықты жергілікті топтар мен алыс аймақтардағы ұйымдар жалға алуға болады.

Маршфилдтің муммерлері

Әр жекпе-жек күні сағат 11:00-де ауылға келушілердің саны артып, олар атақты Marshfield Mummers немесе The Old Time Paper Boys қойылымын тамашалайды. Қаланы жариялаушы және қоңырауын соғып жүретін адам бастаған жеті тұлға, газет қағазы мен түрлі-түсті қағаздан жасалған костюмдер киіп, басты көше бойында бірнеше рет ойын көрсетеді. Рождество әндерінен кейін, дін қызметкері бастаған ән шеруінен соң, әншілер жалғыз қоңыраудың үнімен базар алаңынан келеді. Бес минуттық қойылымдар бір үлгіде жалғасып, қайырымдылық үйлеріне дейін барады. Соңғы қойылым жергілікті пабтың бірінің алдында өтеді, онда паб иесі "жігіттерге" бір шыны виски ұсынады.

Муммерлердің тарихи шығу тегі

1141 жылдан бері муммерлер ойындары туралы мәліметтер сақталған. Маршфилд ойыны 1880 жылдары бірнеше ойыншының тұмауға шалдығуынан тоқтатылып, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қайта жандандырылды. Ескі заманда муммерлер ауыл тұрғындарының тобы болып, үлкен үйлерді аралап, өздерінің Рождество тойларын өткізу үшін ақша жинаған. 19 ғасырдың екінші жартысында ойын қызығушылықтың жоқтығынан тоқтап қалды деседі. Бірақ ол толығымен ұмытылмады. 1931 жылы Маршфилд шіркеуінің пасторы Альфорд бағбанынан «Бөлме, бөлме, сұлу бөлме, мен айтам!» деген сөздерді естіп, оның муммерлер ойынының бір бөлігі екенін білді. Пастордың әпкесі, белгілі фольклорші Вайолет Альфорд, труппаның қалған мүшелерін және Том Робинсон сияқты жаңаларын (кейін оның орнын інісі басты) дәстүрді қайта жаңғыртуға ынталандырды. Альфорд ханым мен қарт ауыл тұрғындары арасында ойынды қалай қою керек деген дау туды, ал қайта жандану басқа нұсқалардан өзгеше компромисс болды: Әйгерші Сент-Джордж Король Уильямға айналды, ал Санта-Клаус қосымша кейіпкер ретінде пайда болды. Костюмдер мен ойынның символикасы – ежелгі және түсініксіз бастаудың қалдықтары, алғашқы орындаушылардың жапырақ немесе теріге оранып, табиғаттың өлімі мен қайта тууының символы болған болуы мүмкін. «Қағаз жігіттері» ойыны – ортағасырлық драманың іздері бар құнарлылық ритуалы, ол Әйгерші Георгий мен Аждаһа туралы әңгімені қамтиды. Ол жазбаға түспеген, ғасырлар бойы ауыздан ауызға беріліп, қайта айтылып, мағынасы өзгерген. Көптеген және әртүрлі нұсқалар оның ауызша дәстүрдің шағын қалдығы екенін көрсетеді, ол Ұлыбританияда кеңінен жоғалған. Ойында жеті кейіпкер болуы керек, өйткені жеті саны сиқырлы деп есептелген. Оларға Ескі Санта-Клаус (ойының жүргізушісі), Доктор Финникс (Феникс, қайта туу тақырыбы) қайта тірілткен Кішкентай Джонды өлтірген Король Уильям кіреді. Сондай-ақ Tenpenny Nit, таяқ ұстап, ақша жинайтын Бельзебуб және балаларының бірі өлгені туралы айтатын Saucy Jack бар. Мүммерлердің ойындарында әлеуметтік қиындықтар туралы көптеген сілтемелер кездеседі. «Қағаз жігіттері» Маршфилдте ұрпақтан ұрпаққа өмір сүрген отбасылардан болуы керек және олардың Маршфилд акценті болуы тиіс. Роль бос орынға ие болғанда, труппаның қазіргі мүшелерінің туыстарына басымдық беріледі. Бұл құнарлылық ритуалы болғандықтан, әйелдерге қатысуға рұқсат етілмейді. Әр костюм газеттен тігілген жолақтармен жабылған қоңыр матадан жасалған киімнен тұрады – сондықтан оларды «Қағаз жігіттері» деп атайды. Әр мүммер өзінің костюмін сақтап, қажет болған жағдайда жөндеп отырады. Бұрынғы заманда костюмдерде қағаздың орнына жапырақтар болған деп есептеледі.

БАҚ және теледидар

Маршфилд өзінің 40 жылдан астам уақыт бойы қайта жаңғырылған ерекше жергілікті дәстүрімен толық құқықпен мақтанады және әр жыл сайын 26 желтоқсан күні өтетін қоғамдық жиынға асыға күтеді. Муммерлер радио мен теледидарда, сондай-ақ ағылшын халық биі мен ән қоғамының шараларында көрсетілді. Бірнеше жыл бұрын олар "Рев. Лионель Фанторптың "Фортеан ТВ" бағдарламасында, 4-арнада көрсетілді. 2002 жылы Джонни Кингдомның бағдарламасында пайда болды. 2018 және 2019 жылдары Sky TV детективтік сериалы "Агата Райсин" Маршфилдтегі локацияларды пайдаланып түсірілді. Басты актриса жақын маңда тұрады.

Тарихи жәрмеңке

1962 жылдың 25 қазанына дейін Маршфилдте жыл сайын екі жәрмеңке өткізілетін, бірі 24 наурызда, екіншісі 24 қазанда. Алғашқы жәрмеңкелер 1266 жылы Кейншам аббаты осы құқықты сатып алғанда ұйымдастырылды, ал бұл құқық 1462 жылы расталды. Жәрмеңке құқығы біраз уақыттан кейін Маневр иесіне өткен болуы керек, себебі соңғы кезде ол жылдық жалға алу төлемімен басқарушыға жалға берілді. Шамамен 1885 жылы жәрмеңкені Марк Фишлок Ашвик Холлдың сквайры Оредтен жалға алды. Сатуға әкелінген ірі қара, қой және шошқалар High Street және White Hart Lane бойындағы үйлердің алдына тігілген қоршауларға орналастырылып, көптеген келекектерге және кейіннен тазалау жұмыстарына себеп болды. Сол кездегі көшелер тоспаланбаған еді. Фермерлер жәрмеңкеде сатылған қойдың әр басына 1 пенни, ірі қараның әр басына 2 пенни төледі, ал сатылмаған мал үшін төлем алынбады. Соңғы уақыттарға дейін саудагерлер мен фермерлер өзара тауар алмасып сауда жасады. Сатылған әрбір он қой үшін 4 динарий төлеу қажет болды, бұл жәрмеңкеге иелік ету құқығы еді. 1901 жылдың мамыр айында жәрмеңке көшеден Бэк-Лейнге жақын орналасқан далаға көшірілді. Бұл үлкен жәрмеңке болды, онда төрт-бес мыңға жуық қой және 300 ірі қара алыс жерден жаяу әкелініп сатылды. Базар алаңы әртүрлі ойын-сауықтарға толы болды. Жиі апаттар орын алып, 1905 жылдың қазан айында 45 жастағы Томас Уайт айналма жолдарда қаза тапты. Бірте-бірте Бат, Чиппенхэм және Бриджитедегі апталық базарлар Маршфилд жәрмеңкелерінен бизнесті тартып алды, олар енді өзін-өзі ақтамайтын болды және осылай аяқталды.