Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Vittorio the Vampire (1999) - американдық жазушы Энн Райстың вампир романы. Бұл "Вампирлер туралы жаңа әңгімелер" сериясының бір бөлігі, сондай-ақ "Пандора" романымен бірге осы сериядағы екі романның бірі.
Vittorio the Vampire (1999) is a vampire novel by American writer Anne Rice. It is one of two novels in the New Tales of the Vampires series, along with Pandora.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
ХХ ғасырда Тоскананың солтүстігіндегі қасарынан Витторио өмірінің трагедиялық оқиғасын жазады. 1450 жылы Витторио ди Раниари он алты жасар итальяндық дворян, оның отбасын қуатты және көне вампирлер тобы өлтіреді. Ол аға-інілерінің кесілген басдарын, көздері тіке қарап тұрғанын есіне түсіреді. Бірақ Витторио осындай қорқынышты соңнан құтылып қалды, себебі вампирлердің бірі араласты. Оның есімі Урсула. Отбасын жерлегеннен кейін Витторио барынша байлық жинап, отбасын өлтірген осы құбыжықтардан кек алуға дайындалады. Түн құлпырар шақта Витторио Санта-Маддалена қаласына жетеді. Ол қала қақпасынан өтіп, жергілікті қонақүйге тынығуға барып, орналасады. Жатып ұйықтағанда Урсула пайда болады. Ол Витториодан кетіп, отбасына не болғанын ешкімге айтпауын өтінеді. Осы сәтте Витторионың жанында сұлу Урсула тұтатқан қайшылық күрделене түседі. Оның бір жағы оны өлтіріп, кек алуды қалайды, ал екінші жағы оны иеленуге құштар. Осы кезде Урсула Витториодан қан ішеді, сол сәтте ол оларды тек оларға ғана тиесілі, әдемі және тыныш гүлді шалғында жалғыз көреді. Ал Урсула Витторионы өзіне салған жарасынан ішуге мәжбүрлейді, бұл оған қарсы тұра алмайтын керемет көріністерді сыйлайды. Ертесіне Витторио дін қызметкеріне мойынсұнып, күнәлары үшін кешірім тілейді, сондай-ақ доминикандықтардан үйіне қайтуға және осы құбыжықтарды өлтіруге көмектесуін сұрайды. Бірақ дін қызметкері оған көңіл жайлап, осы қаладан кетіп, ешкімге бұл туралы айтпауын талап етеді. Витторио осы кедей дін қызметкерінің шайтанмен байланыста екенін түсінеді. Урсула Витторионы олардың жиынына алып барады, оларды құрметтеуге тырысады. Бұл көне сарай, онда ол қарттар мен ауру балаларға толы көптеген бақтарды көреді; ол кенеттен осы адамдардың кейбіреулерін ауылда кездестіргенін түсінеді. Содан кейін Витторио вампирлер тобының басшысы өткізетін маңызды тойға куә болады, ол олардың рәсімі ретінде жалғасады. Онда бақтардан таңдалған адамдар қанға деген шөлін қанау үшін құрбандыққа шалынады. Қара сыйдан бас тартқаннан кейін вампирлер оны өлтірмейді (Урсуланың арқасында), керісінше, оны ауылға тастап кетеді. Жолда ол екі періштенің, Рамиел мен Сетейдің, есікте дауласып жатқанын көреді. Періштелер Витторионың оларды көре алатынына олардың өзі де таңғалады (кейін ол олардың өзінің құрметті Фра Филиппо Липпидің қорғаушы періштелері екенін біледі). Олардың көмегімен, өзінің періштелерінің көмегімен және өте күшті қару киген періште Мастемамен Витторио жерлерге басып кіріп, жазықсыздықтарды өлтіретін вампирлерге қарсы кек алуды жоспарлайды (әрине, Витторионың өз жетекші періштелері көп рөл атқармайды; олар жиі болса да, олар көлеңкелі және мәнсіз, және біз олардың есімдерін білмейміз). Шабуыл күндіз жүргізіледі және ұйықтаған вампирлердің басын кесіп тастауды қамтиды. Содан соң олардың бастары күнге тасталады, онда олар кеуіп, өледі. Урсуланың басын кесу уақыты келгенде, Витторио періштелердің үгіттеуіне қарамастан, мұны істей алмайтынын түсінеді. Оның орнына, ол Урсуланы босатып жібереді, оның жанын құтқаруға үміттенеді. Бірнеше минуттан кейін Витторио алданып, вампирге айналады, ал қанға деген құштарлық оның барлық білімін жеңіп шығады. Кітаптың соңғы беттерінде Урсула мен Витторио Бони мен Клайдтай, тойып-жеп, өлтіріп-жойғанын көреміз. Бұл екі ғашық көп жылдар бойы бірге болады. Витторио екі жағынан ерекше: ол періштелерді және адам жандарын көре алады. Кітап соңында оған әр адамнан жарқыраған жарық сияқты көрінетін адам жандарын көру "сыйлығы" қалды. Мастема оған ол бұл нәрседен ешқашан құтыла алмайтынын және әрбір адамның өмірін алып тастаған сайын ол жанның өшіп бара жатқанына куә болады дейді.
In the twentieth century, from his castle in the northern part of Tuscany, Vittorio writes the tragic tale of his life. In 1450, Vittorio di Raniari is a sixteen year old Italian nobleman, when his family is murdered by a powerful and ancient coven of vampires. The image of his siblings' severed heads with eyes staring fixedly at him strikes him permanently. Vittorio, however, escapes such a dreadful ending because of one of the vampires’ intervention. Her name is Ursula. After taking care of his family's burial, Vittorio gathers what riches he can and prepares himself to seek vengeance on these monsters who killed his family. By nightfall, Vittorio arrives at the walled city of Santa Maddalena. He talks his way into the gated city and seeks respite at a local inn. After retiring to bed, Ursula appears. She urges Vittorio to leave and to never speak of what happened to his family. All the while, Vittorio is torn by a conflict the beautiful Ursula has kindled within his soul. Part of him wants to kill her and exact his revenge, while another part of him burns with desire to have her. During this tryst, Ursula feeds on Vittorio, during which time he sees visions of them alone in a beautiful and peaceful flowered meadow that belongs only to them. And Ursula forces Vittorio to drink from her own self inflicted wound, which causes the same fantastic visions he is powerless to resist. The next day, Vittorio confesses to a priest and seeks absolution for his sins, along with help from the Dominicans to return home and help slay these demons. Much to Vittorio’s dismay, the priest offers no solace and demands that he leave this town and never speak of this to anyone. Vittorio then realizes that this poor damned priest is in league with the devil. Vittorio is led by Ursula to the coven's lair, as she attempts to make him part of their gatherings. It is an ancient castle, where he discovers its many gardens filled with old people and sick children; he suddenly realizes that some of these people he had met at the village. Vittorio then witnesses an important feast that is carried on as a ritual by the leader of the vampires' group. In it, some people who were selected from the gardens are sacrificed to satisfy their thirst for blood. After refusing the dark gift, the vampires do not kill him (thanks to Ursula), but rather leave him in a village. As he is walking, he sees two Angels arguing in a doorway, Ramiel and Setheus. The angels are just as surprised as he that Vittorio can see them (he later learns that they are the guardian angels of his idol, Fra Filippo Lippi). With their help, the help of his own angels, and a very powerful armor wearing angel, Mastema, Vittorio plots his revenge against the vampires, who are invading the lands and killing innocents (incidentally, Vittorio's own guiding angels do not play much of a part; whilst they are often present, they are insubstantial and shadowy, and we do not know their names). The attack takes place in the day and involves decapitating the vampires as they sleep. The heads are then thrown into the sunlight where they wither and die. When it comes time to behead Ursula, Vittorio finds that he cannot do this even as the angels urge him on. Instead, he frees Ursula in the hopes of saving her soul. Within minutes, Vittorio is tricked into becoming a vampire and a yearning for blood conquers everything he knows. In the closing pages we find Ursula and Vittorio performing as an age old Bonnie and Clyde, killing and drinking until they had their fill. These two lovers stay with each other for many years to come. Vittorio is unique in two ways: he can see angels and departing human souls. At the end of the book, he is left with the "gift" to see human souls, which appear from every person as an intense shining light. Mastema tells him that he will never be able to rid himself of this, and that every time he takes a human life he will bear witness to the extinguishing of the soul.