Кіріспе
Герберт Эмиль Шульце (24 шілде 1909 – 3 маусым 1987) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі неміс суасты кемесінің командирі. Ол 1939 жылы құрылған U-48 суасты кемесінің командирі болды және соғыстың басында сегіз рет теңізге шығып, көптеген кемелерді батырды. Шульце нацистік Германияның Емен жапырақты Темір крестімен марапатталған.
Herbert Emil Schultze (24 July 1909 – 3 June 1987), was a German submarine commander during World War II. He commanded the U 48 was launched in 1939. for eight patrols during the early part of the war, sinking of shipping. Schultze was a recipient of the Knight's Cross of the Iron Cross with Oak Leaves of Nazi Germany.
Ерте өмір және мансап
Шульце Киль қаласында дүниеге келген. 1930 жылдың 1 сәуірінде Рейхсмаринаға қосылды. Шульце Германияның «Лейпциг» крейсеріне ауысудан бұрын Мюрвик әскери-теңіз академиясында бірнеше офицерлік курстардан өтті. Осы қызмет кезінде ол 1934 жылдың 1 сәуірінде Oberfähnrich zur See (аға мичман) және 1934 жылдың 1 қазанында Leutnant zur See (кіші лейтенант) шеніне көтерілді. 1937 жылдың мамырында, енді Oberleutnant zur See болған Шульце U қайықтары күшіне ауысты, 1935 жылы суға түскен IIA типіндегі U 2 қайығының командасын қабылдады. 1938 жылдың 31 қаңтарында U 2 U Bootschulflottille (U қайықтар мектебінің флотилиясы) құрамына берілді; ол келесі бір жарым жылды осы су асты қайығымен жаттығулар жасауда өткізді. 1939 жылдың 22 сәуірінде Шульце 1939 жылы суға түскен VIIB типіндегі U 48 қайығын қабылдады. Кейіннен U 48 соғыстың ең табысты су асты қайығына айналды. Ол 7-ші U қайықтар флотилиясына тағайындалды және келесі төрт айды жаттығуларда өткізді. 1939 жылдың 1 маусымында Шульце капитан-лейтенант шеніне көтерілді.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылы 19 тамызда, Екінші дүниежүзілік соғыс қарсаңында, Шюльце U 48 су асты кемесін алғашқы патруліне шығарды. Бұл патруль U 48-ді Солтүстік Атлантикаға, Ирландияның оңтүстік-батысына және Роколл Банкіне жеткізді. 17 қыркүйекте ол Кильге оралды. Осы патрульдегі U 48-дің бірінші күзет офицері – теңіз лейтенанты Райнхард Зюрен болды, ал екінші күзет офицері – теңіз лейтенанты Отто Итес. Ол 1939 жылы 1 қыркүйекте соғыс басталғанда теңізде болды. 1939 жылы 11 қыркүйекте ол британдық «Фирби» жүк кемесін баттырды. Батырғаннан кейін ол ашық радиохабар жіберіп, «cq cq cq, мырза Черчилльге хабарлаңыз. Мен британдық «Фирби» кемесін баттым. Координаттары: 59.40° солтүстік ендік және 13.50° батыс бойлық. Экипажды құтқарыңыз, өтінемін. Неміс су асты кемесі» деді. Бұл хабар тікелей Әскери-теңіз министрі Уинстон Черчилльге жолданған еді. Шюльце мен оның экипажы 5 қыркүйекте «Royal Sceptre» кемесін, ал үш күннен кейін «Winkleigh» кемесін баттырды. Кейін Шюльце «Browning» жүк кемесін тоқтатып, «Royal Sceptre» кемесінен аман қалғандарды алуға бұйрық берді. Шюльце атысты тоқтату шартын қойды: британдық экипаж оны радиоарнасы арқылы хабарламау керек еді. Базаға оралғаннан кейін, 1939 жылы 29 қыркүйекте Шюльце американдық тілші Уильям Л. Ширерге сұхбат берді. Патруль кемелерді жеткізуден бас тартты. Екінші патруль 4 қазанда басталды және 21 күннен кейін аяқталды. Осы шабуыл кезінде ол 22 күн ішінде кемелерді батырды. 1939 жылдың 12-17 қазаны аралығында Шюльце бес кемені батырды: «Emile Miguet» танкерін, «Heronspool», «Louisiane», «Sneaton» және «Clan Chisholm» кемелерін. Шюльце барлық жағдайда сыйлық заңын сақтады, бірақ «Clan Chisholm» кемесін батырғанда бұл заңға бағынбады, себебі ол HG 3 конвойымен бірге жүзіп келе жатқан еді. Шюльценің алғашқы сегіз құрбанынан тоғыз адам қаза тапты. Шабуыл кезінде ол эсминецке – ықтималда HMS Escort-қа – торпеда атуға бұйрық берді, бірақ нәтиже болмады. Неміс экипажы батырылған кемелердің суретін түсірді. Шюльцедің үшінші патрулі 20 қарашадан 20 желтоқсанға дейін жалғасты. 8 және 9 желтоқсанда ол «Brandon» және «San Alberto» кемелерін батырды, ал 15 желтоқсанда «Germaine» кемесін батырды. Патруль тек жеті күнге созылды. 19 желтоқсанда Шюльце Атлант мұхитынан шыққаннан кейін бес күн бойы теңізде U- қайықтар болған жоқ.
Schultze intercepted the freighter Browning some time later and ordered to pick up survivors from Royal Sceptre. Schultze's cease fire action was on the provision that the British crew did not use their radios to report him. After returning to base, Schultze gave an interview to William L. Shirer, an American reporter, on 29 September 1939. The patrol yielded of shipping. The second patrol began on 4 October and ended 21 days later. During the sortie he sank in 22 days. From 12–17 October 1939, Schultze sank five ships. Tanker Emile Miguet , Heronspool Louisiane , Sneaton and Clan Chisholm. Schultze abided by prize law in all but the sinking of Clan Chisholm which sailed in convoy HG 3. Nine men were killed aboard Schultze's first eight victims. During the attack he ordered the stern torpedo fired at a destroyer—probably HMS Escort—with no result. A number of the ships were photographed during their sinking by the German crew. Schultze's third patrol lasted from 20 November to 20 December. The boat sank Over 8 and 9 December Schultze intercepted Brandon and San Alberto and the Germaine for on 15 December. The patrol lasted only seven days. Upon Schultze's departure from the Atlantic Ocean on 19 December there were no U boats in the sea for five days.
Батырлық кресті
1940 жылдың қаңтар айында B Dienst британдық теңіз күштерінің сигналдарын ұстап алып, Ark Royal кемесі Англия арнасы арқылы өтіп бара жатқанын анықтады. Шюльцеге екі басқа қайықпен (U 26 және U 37) батыс жағында орналасып, оны батыруға бұйрық берілді. 12 ақпанда олар өз позицияларын алуы керек болды. Шюльце, басқа қайықтар оған қосылып, ол бақылап отырған конвойға шабуыл жасауға келді деп ойлап, конвоймен бірге қалуды шешті және U қайықтарының бас қолбасшысы (BdU) берген бұйрықтарды елемеді. Ол бір торпеданы қосқанда, барлық торпедаларын жұмсады, бірақ Портсмут портына қауіпсіз жеткен тасымалдаушы кемені батыра алмады. Шюльце Дёництен жеңіл сөгіс алды. 1940 жылдың 10-17 ақпаны аралығында Шюльцедің төртінші патрулі тағы да төрт кемені батырды. 1940 жылдың 14 ақпанында батқан "Султан Стар" кемесіне екі голланд және бір фин кемесі сүйемелдеді. 2 наурызда Шюльце өз жетістіктері үшін Темір крестің рыцарь кресімен марапатталды. Ол батып кеткен кемелердің жалпы салмағын анықтады. 1940 жылдың 9 сәуірінде Kriegsmarine "Везерюбунг" операциясын іске қосты. Норвегия мен Данияны басып алуға қолдау көрсету мақсатында U 48 әскери кемелерге қарсы жауынгерлік операциялар жүргізді. 14 сәуірде Шюльце "Warspite" линкорына шабуыл жасады, бірақ торпедалар жеткіліксіз болды. U 25 Vestfjorden фиордында линкорға шабуыл жасады, бірақ сәтсіз аяқталды, бұл, мүмкін, торпедалардың істен шығуына байланысты болды. Үшінші шабуыл кезінде Гюнтер Приен басқарған U 47 линкорды батыруға тырысты, бірақ осы себептен сәтсіз аяқталды. Соғыстың осы кезеңінде торпедалардың жиі бұзылуы саяхатшылардың рухын түсірді. Дёницке толыққанды есептер берілді. 1940 жылдың 20 мамырында Шюльце асқазан және бүйрек ауруларынан туындаған денсаулық мәселелеріне байланысты U 48 басшылығын Ханс Рудольф Рёсингке тапсырды. Ол жазылу үшін теңіз ауруханасына жіберілді. 1940 жылдың қазан айынан бастап Шюльце Франциядағы Сен-Назердегі 7-ші U қайық флотилиясының штабында қызмет етті. 1940 жылдың 17 желтоқсанында Шюльце U 48 басшылығын қайтадан өз қолына алды, Генрих Блейхродтты алмастырды. Оның жауынгерлік операцияларды қайта бастауы "Бірінші сәтті уақыт" деп аталатын кезеңмен сәйкес келді. Келесі патруль кезінде, 1941 жылдың 6 ақпанында Гитлер 23-ші директиваны шығарды. Бұл бұйрық британдық теңіз жолдарын теңіз күштері мен Люфтваффе үшін басым нысана ретінде белгіледі. 1941 жылдың 20 қаңтарында Шюльце алтыншы патрулін бастады, ол 17 ақпанда аяқталды. 1 ақпанда OB 279 конвойынан батқан "Николас Ангелос" кемесі, ал 23 күннен кейін SLS 64 конвойынан "Наилси Ласс" батты. Конвойға адмирал Хиппер және басқа да бірнеше U қайықтары шабуыл жасады. 1941 жылдың 17 наурызынан 8 сәуіріне дейінгі жетінші патрульдің нәтижесінде төрт кеме батырылды. 29 наурызда Шюльце HX 115 конвойын ұстап, үш кемені батырды: "Хилтон", "Герман", және "Лимбург". 2 сәуірде бөлініп кеткен "Бойвердейл" батырылды, бұл жалпы санына қосылды. Шюльцедің сегізінші және соңғы патрулі 1941 жылдың 22 мамырынан 17 маусымына дейін жалғасты, оның барысында ол бес кемені батырды. 3 маусымда OB 327 конвойынан "Инверсуир", 5-і OB 328 конвойынан "Велфилд", ал 6-сы және 8-і OB 329 конвойынан "Трегартен" және "Пендрехт" батырылды. "Эмпайр Дью" конвойының 64-ші конвойы Шюльце үшін соңғы құрбан болды.
Жағаға
Осылайша, Шульцеге 1941 жылдың 12 маусымында оның Рыцарлық крестіне емен жапырақтары табыс етілді. Салтанатты табыстауды Гитлер 1941 жылдың 30 маусымында Растенбургтегі (қазіргі Польшадағы Кентшин) Фюрердің бас штабы – «Вольфсшанце» (Құртты қалашық) кешенінде жасады. 1941 жылдың 27 шілдесінде Шульце U-48 қайығынан босатылып, Франциядағы Ла-Рошель қаласынан жұмыс істейтін 3-ші U-бот флотилиясының басшылығына тағайындалды. Ол 1942 жылдың наурыз айына дейін осы лауазымда қызмет етті, содан кейін Marinegruppe Nord штабына U-боттар жөніндегі адмирал штаб офицері болып бекітілді. 1942 жылдың желтоқсан айында адмирал Карл Дёництің штабына тағайындалды. 1943 жылдың 1 сәуірінде ол корветтен-капитан шынжырғысына көтерілді. 1944 жылдың наурыз айында II бөлімнің командирі болып тағайындалды, «Маринешуле Мюрвик» қаласында соғыс аяқталғанға дейін қызмет етті.
Соғыстан кейінгі
1945 жылдың тамызында ол одақтастар тарапынан Фленсбургке жақын Мюрвиктегі Әскери-теңіз академиясының командирі және Хайнц Крей подшипнигінің басшысы болып тағайындалды. 1945 жылдың қарашасында азаматтық қызметке ауысқан ол Фленсбург Мюрвиктегі әскери-теңіз базасының басқарушысы болып 1946 жылдың қазанына дейін жұмыс істеді. 1956 жылдың 2 шілдесінде Шульце Батыс Германияның Бундесмарин қатарына қосылып, бірнеше штабтық лауазымдарда қызмет етті. Оның алғашқы тағайындамасы 3-ші кемелер тобының командирі болды. Ол осы қызметте 1956 жылдың 2 шілдесінен 1959 жылдың 15 ақпанына дейін болды. Содан кейін ол әскери базаның командалық штабында штаб офицері (A1) болып, конвой кемелерінің командирі, Әскери-теңіз академиясында оқытушылар тобының жетекшісі және әскери-теңіз күштерінің еріктілерді қабылдау бас штабының басшысы болып қызмет етті. 1968 жылдың 30 қыркүйегінде Капитан зур Зе дәрежесінде зейнетке шықты. Шульце 1987 жылдың 3 маусымында Лондонда қайтыс болды.