Кіріспе
R класты су асты кемелері – 1918 жылдан 1945 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен су асты кемелері класы. Америка Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін осы кластың алғашқы кемесі салынды және олар жылдам құрылыспен дайындалды. R 15-тен R 20-ға дейінгі кемелер 1918 жылдың шілдесі мен қазан айлары аралығында аяқталғанымен, олар шетелде қызмет етпеді, ал кластың көп бөлігі соғыс аяқталғаннан кейін ғана аяқталды.
other ship classes of the same name
The R class submarines were a class of United States Navy submarines active from 1918 until 1945. With the first of the class laid down following the American entry into World War I, they were built rapidly. Although R 15 through R 20 were completed July–October 1918, they did not serve overseas, and the bulk of the class were not completed until after the Armistice.
Дизайн
R1–R20 кемелері, Electric Boat компаниясы жобалаған және Fore River Shipyard мен Union Iron Works компаниялары салған, R1 классы су асты кемелері деп аталды. Бұл бір корпусты кемелер құрылымдық жағынан алдыңғы О класына өте ұқсас болды, бірақ үлкенірек және қажетті жылдамдықты сақтау үшін қуаттырақ механизмдермен жабдықталды. АҚШ су асты кемелері класында алғаш рет 21 дюймдік (533 мм) торпеда түтіктері орнатылды, бұл түтік диаметрі бүкіл әлемде стандарт ретінде қолданылады. Бұрынғы кластардағы 3 дюймдік 23 калибрлі палубалық зеңбіректі күштірек 3 дюймдік (76 мм)/50 калибрлі палубалық зеңбірек алмастырды. R1 кемелерінен сәл кішірек және жылдамрақ R21–R27 топтары Lake Torpedo Boat Co. компаниясымен жобаланып, салынды және кейде жеке R21 класы ретінде қарастырылады. Lake компаниясы жобалаған О класты топпен салыстырғанда, бұл кемелер қос корпуспен жабдықталған, ал сүңгуір қанаттары алдыңғы және артқы бөліктерінде дәстүрлі түрде орналасқан, бірақ Lake O класының кең корпусы мен 18 дюймдік (450 мм) торпеда түтіктерін сақтап қалды. Олар 1-топ кемелері сияқты 3 дюймдік 50 калибрлі палубалық зеңбірекпен жабдықталды. 1-топқа қарағанда кішірек өлшемді болғандықтан, Lake компаниясы өздерінің О класты кемелерінің механизмдерін қайта қолдануға мүмкіндік алды, бұл шығындарды үнемдеуге әкелді. 2-топтың кейбір кемелері резервтік жүзу қабілетін жақсарту үшін нос бөлігіне қақпақ орнатылды. Бұл кеңейтілген балласттық резервуарларды қамтыған болуы мүмкін. 1-топ кемелерінен айырмашылығы, олардың көпшілігі Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін сақталып, қызмет етті, ал 2-топ кемелері 1930 жылы Лондондық теңіз келісімін орындау аясында жарамсыз деп танылды. Lake компаниясының 1924 жылы банкротқа ұшырауы және 18 дюймдік торпедалық қаруланудың ескіргендігі де осыған себеп болды.
Қызмет
1-топтың қайықтары, 1931 жылғы 18 қаңтарда Панама каналын 20 қайықтың тобымен кешіп өткеннен кейін, 1931 жылы қызметтен шығарылды, бірақ 1940 жылы қайтадан қызметке қосылды, Кариб теңізінде қарауылдады немесе Флорида штатының Ки-Уэст қаласында сонар нысаналары ретінде пайдаланылды, сондай-ақ Коннектикут штатының Нью-Лондон суасты кемелер базасы мен Бермуда арасында қарауылдады. Кем дегенде екі R қайығы Бермуда патрульдеріндегі неміс U қайықтарына сәтсіз торпедалық шабуыл жасады. Үш (R 3, R 17 және R 19) 1941 және 1942 жылдары Ұлыбритания Корольдік теңіз күштеріне берілді. P.514 1942 жылғы 21 маусымда канадалық мина тазартқыш кемемен соқтығысып, U қайығы деп жаңылысқандықтан жоғалып кетті. R 12 1943 жылғы 12 маусымда Ки-Уэст маңындағы апатта жоғалды. Екі дүниежүзілік соғыс аралығында АҚШ-тың R класты қайықтары суға батқан жағдайда құтқару мүмкіндігін жақсарту үшін модификацияланды. Машиналық бөлімге кіретін шлюз қосылды, ал машиналық бөлім ең артқы бөлікте орналасқан. Осы модификация нәтижесінде артқы корпус тіктеп орналасқан сатыға айналды. Кем дегенде бір R класты суасты кемесі 1943 жылы Нью-Лондон суасты кемелер базасында түсірілген «Crash Dive» фильмінде қысқаша көрінеді. Electric Boat Перу теңіз күштері үшін төрт R класты қайық (R 1-ден R 4-ке дейін) салды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін құрылысы тоқтатылған S класты суасты кемелерінен жиналған материалдарды пайдаланып салынған, олар 1935–1936 және 1955–1956 жылдары қайта жабдықталды және 1957 жылы Islay, Casma, Pacocha және Arica деп аталды. Олар 1960 жылы жарамсыз деп танылды. 2020 жылдың желтоқсан айында R 8 қайығының қалдықтары Мэриленд штатының Оушен-Сити қаласының жағалауынан табылды. Кеме 1936 жылы бомбалаушылар оны нысанаға пайдаланғаннан кейін сол жерде батып кеткен.