Кіріспе

Үнді актері, режиссері және сценарий авторы

Готам Гош (кейде Гаутам Гош деп те жазылады, 24 шілде 1950 жылы туған) – үнді кинорежиссері, актер, музыкалық режиссер және оператор, негізінен бенгал киносында жұмыс істейді. Ол 1997 жылы Италиядағы «Витторио Ди Сика» сыйлығын алған жалғыз үндістандық. 2012 жылы Батыс Бенгал үкіметі оны өмірлік жетістіктері үшін «Банга Бибхушан» наградасымен марапаттады. Кино өнеріне қосқан үлесін ескере отырып, 2006 жылдың шілдесінде Италия ынтымақтастығы жұлдызының орденімен марапатталды.

Ерте өмір

Гутэм Гоузе 1950 жылы 24 шілдеде Үндістанның Калькутта қаласында Сантана мен профессор Химаншу Кумар Гоузе отбасында дүниеге келген. Оның балабақшаға қадам басқан күндері Сент-Джонс епархиялық мектебінде (қазір тек қыздарға арналған мектеп) басталды. Ол он төртінші сыныпқа дейін сонда оқыды, содан кейін көршілес "Кафедральдік миссионерлік ұлдар мектебіне" ауысты. Ол Калькутта университетін бітірген.

Мансап

Ол 1973 жылы деректі фильмдер түсіре бастады. Калькуттадағы театр қозғалысына белсенді қатысты. Сонымен қатар, ол фотожурналист ретінде де біраз уақыт жұмыс істеді. 1973 жылы "Жаңа жер" атты алғашқы деректі фильмін жасады, одан кейін "Аштық күз" фильмі түсірілді. Осыдан бері ол көптеген көркем және деректі фильмдер түсірді. Гхоз Акира Куросава, Сатьяжит Рэй, Ритвик Гатак, Ражен Тарафдар, Минал Сен және Ажой Кар фильмдерінен үлкен әсер алды, олардың еңбектері бенгал киносында жаңа дәуірді басталды. Оның ең табысты фильмдері – "Падма Надир Маджи", "Каалбела" және "Монер Мануш" болды. Осы фильмдер арқылы ол танымал болды.

Авангардтық ақын ретінде

Гхоз Срижит Мукерджидің "Байше Срабон" (2011) фильмінде аштық поэзиясының өкілі рөлін сомдаған, сонымен қатар ол ойнаған кейіпкерге арналған өлеңдердің авторы болған.