Кіріспе

Жергілікті топтағы иррегулярлық галактика. Іштен шыққандықтан бөлек, Вольф–Лундмарк–Мелотте галактикасында орталық қысымның әсерінен материалдың жоғалуының белгілері байқалады. Ол Құс жолының вириалдық радиусының сыртында орналасқан, сондықтан Вольф–Лүндмарк–Мелотте қазіргі уақытта салыстырмалы түрде тығыз ортадан өтіп жатқан болуы мүмкін.

Жұлдыздар түзілуі

1994 жылы А. Е. Дельфин Хаббл ғарыш телескобын пайдаланып, WLM үшін түс-магнитуда диаграммасын жасады. Ол бұл галактикадағы барлық жұлдыздардың шамамен жартысы 13 млрд жыл бұрын басталған жұлдыз жарылысы кезінде пайда болғанын көрсетті. Жұлдыз жарылысы кезінде WLM-нің металдық [Fe/H] ~ -2,2-ден [Fe/H] -1,3-ке дейін өсті. Көлденең тармақ популяциясы болмауына байланысты, Дельфин 12-15 млрд жыл бұрынғы кезеңде бір жылға 1-ден аспайтын жылдамдықпен жұлдыз пайда болғанын қорытындылады. 2,5-9 млрд жыл бұрын жұлдыз пайда болудың орташа жылдамдығы 100-ден 1-ге дейін жылға бір рет болды. Жергілікті топтың шетінде орналасуы WLM-ді басқа галактикалармен өзара әрекеттесуден және бірігуден қорғады, оған "таза" жұлдыз популяциясы мен күйі берді, бұл оны салыстырмалы зерттеулер үшін ерекше пайдалы етеді. WLM қазіргі уақытта жұлдыздарды қалыптастырып жатыр, бұл ультракөк сәуледе көрінетін жаңа пайда болған жұлдыздардың шоғырларынан байқалады. Бұл шоғырлардың мөлшері шамамен 20-100 жарық жылы (7-30 парсек) құрайды. Ең жас шоғырлар галактиканың оңтүстік жартысында орналасқан, онда жұлдыз пайда болу белсенділігі жоғары.

Көмбелі шоғыр

WLM-де бір белгілі шарлық шоғыр бар (WLM 1), Hodge et al. (1999) оның абсолютті шамасы -8,8, металдылығы –1,5 және жасы шамамен 15 миллиард жыл деп анықтаған. Бұл шоғырдың жарқырауы барлық шар тәрізді шоғырлардың орташа көрсеткішінен сәл жоғары. Шарықты, аз массалы шоғырлардың көрінбеуін WLM жүйесінің әлсіз гравитациялық күштерімен түсіндіру мүмкін емес. Дегенмен, кейбіреулер «Екінші галактика» – бұл Вольф–Лундмарк–Мелотт галактикасы емес деп санайды, себебі сериядағы бірінші романның бірінші тарауында («Трипланетарлық») және келесі романдардың алғы сөздерінде «Екінші галактика» мен «Бірінші галактика» (Сүт жолы) «планеталар қалыптасқан дәуірде» бір-бірімен соқтығысып, «жанынан» өтіп кеткендігі айтылады. Бұл сериядағы «Лундмарк тұмандығы» міндетті түрде Сүт жолының арасында көрінбейтін болуы керек екенін білдіреді; алайда, басқалар оның бұрышпен өтіп, осы мақалада сипатталған галактикамен сәйкес келуі мүмкін екенін айтады; кейбіреулер бұл галактиканы Е. Э. Смит осы серияны жазғанда ойлағандығын мәлімдейді. Алайда, «Грей Ленсман» романында Лундмарк тұмандығына дейінгі қашықтық шамамен 24 миллион парсек деп нақты көрсетілген, бұл Вольф–Лундмарк–Мелотт галактикасына дейінгі қашықтықтан (шамамен 930 000 парсек) әлдеқайда үлкен. Сонымен қатар, «Екінші кезең линзалары» романында Лундмарк тұмандығының спиральді қолдарына бірнеше сілтеме жасалған. Вольф–Лундмарк–Мелотт мұндай құрылымдарға ие емес. Бұл кітаптар жазылған кезде Лундмарк аты осындай жіктемелермен байланысты болған және Смит оны толығымен ойдан шығарылған галактиканың «сенімді» атауы ретінде пайдалануды жөн санаған болуы мүмкін. «Ленсман» сериясы жазылған кезде көптеген астрономдар Күн жүйесінің пайда болуының гравитациялық теориясын қолдады, ол планеталардың басқа жұлдызға жақын келуінен пайда болатынын талап етті. «Ленсман» сериясында бейнеленгендей, Сүт жолы мен Лундмарк тұмандығында галактикалық өркениеттерге айналу үшін қажетті көптеген планеталарды жасау үшін Е. Э. Смит тағы бір галактиканың Сүт жолынан өтіп, көптеген планеталардың қалыптасуына қажетті жақын кездесулердің көп санын жасауы қажет деп ойлады. Крейг Хинтонның «Доктор Ху» романы «Синтеспиандар» 101-ші ғасыр мен одан кейінгі Жаңа Жер Республикасы туралы айтады, ол отарлау бағдарламасын бастап, ұйықтайтын кемелерді Вольф Лундмарк Мелотт галактикасы мен Андромедаға жібереді.