Исаак Хьюгер: Американ саяхатшысы және әскери қолбасшысы
Isaac Huger
Исаак Хьюгер: американдық саяхатшы, революциялық соғыстағы генерал. Өмірі, әскери мансабы, Оңтүстік Каролинадағы рөлі туралы біліңіз. Тарихты зерттеңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық саясаткер
American politician
Айзек Гугер (19 наурыз 1743 – 17 қазан 1797) – американдық фермер және Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Континенттік армияның генералы.
Isaac Huger (March 19, 1743 – October 17, 1797) was an American planter and Continental Army general during the American Revolutionary War.
Өмір және жұмыс
Исаак Гугер Купер өзеніндегі "Лимерик" құл плантациясында хугенот саудагері және плантаторы Дэниел мен Мэри Кордс Гугердің екінші ұлы ретінде дүниеге келді. Оның отбасының байлығы жас Исаакқа ағаларымен бірге Еуропада білім алуға мүмкіндік берді. Гугер әскери мансабын 1761 жылы чероки тайпасына қарсы жорық кезінде полковник Томас Миддлтонның Оңтүстік Каролина провинциялық полкінде офицер болып қызмет ету арқылы бастады. Оңтүстік Каролинаның бірінші провинциялық конгресінде Сент-Филип және Сент-Майкл приходтарының өкілі ретінде қызмет еткен кезде Гугер Оңтүстік Каролина ополченнясының подполковнигі болып тағайындалды, ал кейін 1775 жылғы 17 маусымда 1-ші Оңтүстік Каролина полкінің подполковнигі болып бекітілді. 1776 жылғы 16 қыркүйекте полковник шеніне көтеріліп, Оңтүстік Каролинаның 5-ші полкінің командирі болып тағайындалды. 1779 жылғы 9 қаңтарда Континентальдық армияда бригадир генерал шеніне ие болды. 1777 жылы, 19 жасында Лафайетт Бофорт маңындағы оның үйіне ағылшыздарға қарсы күреске көмектесу үшін Америкаға келгені мәлім. Лафайетт Гугермен және оның ұлымен өмір бойы дос болып, Гугер осы достыққа ұлы арқылы, жиырма жыл өткен соң Лафайеттті австриялық түрмеден босатуға тырысып жауап берді. Бригадир генерал Гугер 1779 жылғы 20 маусымда Стоно-Ферри шайқасында соғысып, жараланды және 1779 жылғы 9 қазанда Саванна қоршауы кезінде Оңтүстік Каролина мен Джорджия ополченнясына басшылық етті. 1780 жылғы көктемде Чарльстонды қоршау кезінде ол қала сыртындағы жеңіл атты әскер мен ополченняға басшылық етті. 1780 жылғы 14 сәуірде таңертең полковник Банастре Тарлтонның күштері күтпеген шабуыл жасап, Монкс-Корнерде Гугердің әскерін жеңіп, таратып жіберді. Ауру Гугердің Чарльстонның тапсырылуынан қашып кетуіне себеп болды, ол кейін Солтүстік Каролинада генерал-майор Хорацио Гейтс басқаратын Оңтүстік армиясына қайта қосылды. Ол генерал-майор Натанаэль Гриннің желтоқсан айының соңында Шарлоттада Оңтүстік департаментіне басшылық етуін көрді. Грин жеңіл күштерін Оңтүстік Каролинаның батыс бөліктеріне жіберіп, тұрақты әскерлерін Хьюгердің қол астындағы Чероудағы лагерьге көшірді. Коупенстегі америкалықтардың сәтті жеңісінен кейін Грин Гугерге Чероудағы күштерге басшылық етуді және Солтүстік Каролинадағы жеңіл күштерге қосылуды тапсырды. 1781 жылғы 15 наурызда Гилфорд сотының шайқасында Вирджиния континентальдық полкінің бригадасына басшылық етіп, шайқас кезінде жеңіл жарақат алды. 25 сәуірде Хобкирк төбесіндегі шайқаста сол бригадаға басшылық еткен Гугер америкалық шептің оң жанағының күтпеген түрде шегінуінен кейін бастапқыда өз орнын сақтап тұрды. Британдықтардың Чарльстонға ішкі аймақтан қайтуымен генерал Гугер отбасымен қайта қосылып, үйіне оралды, осылайша оның әскери қызметі аяқталды. Исаак Гугер 1782 жылғы қаңтарда Джексонборо ассамблеясында Сент-Джордж Дорчестерді өкілдік етті және 1785 жылы Чарльстон округінің шерифі болып сайлануға дейін заң шығарушы органмен жұмыс істеді. Отбасылық байланыстар оны 1789 жылы Оңтүстік Каролинаның бірінші федералды маршалы болып тағайындауға алып келді, ол бұл лауазымды бес жыл бойы атқарды. Исаак Гугер 1762 жылғы 23 наурызда Элизабет Чалмерске үйленді және сегіз баланың әкесі болды. Ол Чарльстонда қайтыс болды.
Isaac Huger was born at the "Limerick" slave plantation on the Cooper River, the second son of Huguenot merchant and planter Daniel and Mary Cordes Huger. The wealth of his family afforded young Isaac an education in Europe, along with his brothers. Huger began his military career by serving as an officer in Colonel Thomas Middleton's Provincial South Carolina Regiment during the expedition against the Cherokees in 1761. While serving as a representative for the parishes of St. Philip and St. Michael in the First Provincial Congress of South Carolina, Huger was appointed a lieutenant colonel in the South Carolina militia and later commissioned a lieutenant colonel in the 1st South Carolina Regiment on June 17, 1775. He was promoted to colonel on September 16, 1776, and appointed commander of the 5th South Carolina Regiment. On January 9, 1779, he was promoted to the rank of brigadier general in the Continental Army. It was at his home, near Beaufort, that Lafayette, in 1777, at age 19, landed in America to help against the British. Lafayette would become lifelong friend with Huger and Huger's son, who would repay that friendship by trying to rescue Lafayette from Austrian prison twenty years later. Brigadier General Huger fought and was wounded at the Battle of Stono Ferry on June 20, 1779, and commanded the South Carolina and Georgia militia during the Siege of Savannah on October 9, 1779. During the siege of Charleston in the spring of 1780, he was placed in command of the light horse and militia outside the city. A surprise attack by Lieutenant Colonel Banastre Tarleton's forces routed and dispersed Huger's troops at Monck's Corner on the morning of April 14, 1780. Illness kept Huger from capture with the surrender of Charleston, and he later rejoined the Southern army under Major General Horatio Gates in North Carolina. He was present when Major General Nathanael Greene took command of the Southern Department in Charlotte later in December. Greene detached his light forces to the western parts of South Carolina and moved his regulars to a camp in the Cheraws, with Huger as his second in command. After the brilliant American victory at Cowpens, Huger was entrusted by Greene to lead the command posted in the Cheraws to rejoin the detached light forces in North Carolina. At the Battle of Guilford Courthouse on March 15, 1781, he commanded a brigade of Virginia Continental regiments and was slightly wounded in action. Commanding the same brigade at the Battle of Hobkirk's Hill on April 25, Huger initially stood his ground after the unanticipated withdrawal of the right wing of the American line. With the retreat of the British from the interior to Charleston, General Huger was reunited with his family and returned to his home, ending his combative service. Isaac Huger represented St. George Dorchester in the Jacksonborough Assembly in January 1782 and served in the legislature until his election as Sheriff of Charleston District in 1785. Familial ties led to his appointment as the first federal marshal for South Carolina in 1789, a position which he held for five years. Isaac Huger married Elizabeth Chalmers on March 23, 1762, and was the father of eight children. He died in Charleston.