1996 жылғы Тур де Франс: Бьярне Рис жеңіске жетті, Мигель Индурайннің бес жылдық үстемдігі аяқталды. Басты оқиғалар, кезеңдер мен Индурайннің жеңілісі туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1996 жылғы «Тур де Франс» – «Тур де Франс» жарысының 83-ші шығарылымы. Жарыс 29 маусымда басталып, 21 шілдеде аяқталды. Онда 19 кезең, 2 жеке уақыттық сынақ, пролог және 10 шілдедегі демалыс күні болды. Жеңімпаз – даттық велошабандоз Бьярне Риис. Бұл «Тур» фаворит Мигель Индурайнның сүрінуімен ерекшеленді, ол бес рет қатарынан жеңіске жеткен рекордын тоқтатты. Жарыс маршруты оның туған қаласы Виллавадан өтті, бірақ ол бірінші аптадағы нашар ауа райынан бронхитпен ауырып, сондай-ақ заңсыз сусын қабылдағаны үшін айыппұл төледі. Индурайн 7-ші кезеңнен бастап уақыттан қалыса бастады және ақырында 11-орынды иеленіп, бірде-бір кезеңде жеңіске жете алмады және сары жейдеде бір күн де өткізе алмады. 9-шы кезең Валь-д'Изерден Сестриереге дейін 176 шақырымдық қашықтықты қамтыды. Алайда, қар жауған және ауа райы нашар болғандықтан, ұйымдастырушылар кезеңнің ұзындығын 46 шақырымға дейін қысқартты. Бьярне Риис кезеңді жеңіп, «Телеком» командаласы Ян Улрихке 44 секундтік ерекшелік жасады. 22 жастағы Улрих осы «Тур» да өзінің талантын көрсетіп, 20-шы кезеңдегі жеке уақыттық сынақта жеңіске жетті. Жарыс аяқталғаннан кейін он жылдан астам уақыт өткен соң, «Team Telekom» командасының бірнеше шабандозы 1996 жылғы «Тур» кезеңінде допинг қолданғанын мойындады, олардың ішінде көмекші шабандоздар Рольф Алдаг, Удо Болтс, Кристиан Хенн және Брайан Холм, сондай-ақ команда массажирі Джеф д'Хонт командада ЭПО-ның ұйымдасқан түрде қолданылғанын өзінің автобиографиясында жазды. 2007 жылдың 24 мамырында Эрик Забель жарыстың алғашқы аптасында ЭПО қолданғанын мойындады. «Тур» жеңімпазы Бьярне Риис 2007 жылдың 25 мамырында «Тур» кезінде ЭПО қолданғанын мойындады, нәтижесінде Халықаралық велосипед спорты одағы (UCI) оған алған сары жейдені қайтаруды талап етті. Соңғы кезде «Операция Пуэрто» допинг ісіне қатысты күдік тудырған Ян Улрих әзірге допинг қолданғаны туралы айыптауларға жауап берген жоқ. Үшінші орын алған Ришард Виренке және төртінші орын алған Лоран Дюфо 1998 жылғы «Фестина» жанжалына қатысты. UCI адвокаты Филипп Вербист 2007 жылы Риісті «Тур де Франс» жеңімпазы лауазымынан шеттету мерзімі өтіп кеткенін мәлімдеді: «Сіз оны лауазымынан айыра алмайсыз, бірақ енді оны атаудың қажеті жоқ. Риис жеңіске жеткен жоқ». Сонымен қатар «Тур» өкілі Филипп Судрес: «Біз философиялық тұрғыдан ол енді жеңдім деп мәлімдеуге құқылы емес деп санаймыз» деді. 2007 жылы Риістің жеңісі «Тур де Франс» тізімінен алынып тасталды, бірақ 2008 жылы Риис 1996 жылғы «Тур де Франс» жеңімпазы ретінде тізімге енгізілді, бірақ оның мойындауы туралы ескерту қосылды.
The 1996 Tour de France was the 83rd edition of the Tour de France, starting on 29 June and ending on 21 July, featuring 19 regular stages, 2 individual time trials, a prologue and a rest day (10 July). It was won by Danish rider Bjarne Riis. This Tour was noted by the "fall" of favourite Miguel Induráin, ending his record run of five consecutive victories. The course included a stage through his home town Villava, however he suffered a bronchitis because of the poor weather in the first week, and was fined and penalised for accepting drinks illegally. Indurain started to lose time in stage 7, and finally ended 11th failing to win a single stage or spend one day in the yellow jersey. Stage 9 was scheduled to be a 176 kilometre ride from Val d'Isère to Sestriere. However, due to appalling weather conditions, including snow, the organisers cut the stage to just 46 km. Bjarne Riis won the stage and opened a crucial 44 second gap over Telekom teammate Jan Ullrich. Ullrich, only 22, really broke through in this Tour, and won the individual time trial of stage 20. Over a decade after the race, several riders with Team Telekom confessed to doping offences around the period of the 1996 tour, including support riders Rolf Aldag, Udo Bölts, Christian Henn and Brian Holm and team masseur Jef d'Hont has admitted in his autobiography that there was organised use of EPO in the team. On 24 May 2007, Erik Zabel admitted to using EPO during the first week of the race. The winner of the Tour, Bjarne Riis, admitted on 25 May 2007 that he also used EPO during the Tour, as a result was asked by the International Cycling Union (UCI) to return the yellow jersey he received. So far, runner up Jan Ullrich, who has been under suspicion of doping as a part of the Operación Puerto doping case, has not commented on allegations that he also used EPO. Third place Richard Virenque and fourth place Laurent Dufaux were implicated in the 1998 Festina scandal. UCI lawyer Philippe Verbiest stated in 2007 that the statute of limitations for removing Riis as winner of the Tour de France had expired, "you cannot strip him of the title but it is possible not to mention it anymore Because of what he admitted, he is not the winner of the Tour de France. Riis did not win." At the same time tour spokesman Philippe Sudres stated that: "We consider philosophically that he can no longer claim to have won." In 2007, Riis' victory was removed from the Tour de France, yet in 2008 they listed Riis as winner of Tour de France 1996, albeit with a remark about his confession.
Жарыс туралы жалпы түсінік
Алекс Цюлле прологты Крис Бордманнан екі секундқа озып жеңіске жетті, ал жалпы есептегі басты үміткерлер Бьярне Риис пен Мигель Индурайн тиісінше алтыншы және жетінші орындарда қалды. Зюлле алғашқы бірнеше тегіс кезеңдерде сары жейдемен жүрді, бірақ төртінші кезеңде жалпы нәтижеге таласпаған алты шабандоз қашып кетіп, негізгі топтан бірнеше минутқа бұрын финишқа жетті, нәтижесінде Стефан Хеулот бірнеше күнге сары жейдеге ие болды. Алтыншы кезең – ауа райының нашар болуына байланысты өткен аралық кезең болатын, оны голландиялық Майкл Бугерд жеңіп алды. Кербезді ауа райы оннан астам шабандоздың жарыстан шығуына себеп болды, олардың ішінде Ланс Армстронг та болды. Ол жаңбырлы, суық ауа райында жүргеннен ауырып қалғанын ойлады, көптеген шабандоз сияқты, бірақ бірнеше айдан кейін оған қатерлі ісік диагнозы қойылды. Тур Альп тауларына енген кезде сегізінші кезеңде таулық жеке сынақ өтті, оны жеңіске жеткен Евгений Берзин жеңіп алды, ол жетінші кезеңнен кейін жалпы есепте көш бастап тұрған еді. Жеке сынақта ол Риистен отыз секундтан астам, ал Индурайн, Тони Ромингер және өзінің алғашқы турына керемет старт берген Ян Улрихтан бір минуттан астам озып кетті. Тоғызыншы кезең – ауа райының нашарлауына байланысты қысқартылған таулық кезең болды, оны Риис жеңіп алды, соның арқасында ол сары жейдеге ие болды. Ол келесі бірнеше кезеңде аз басымдығын сақтап, жарыс Пиреней тауларына жеткен кезде Абрахам Олано екінші орында (бір минуттан сәл кем қалып), Берзин үшінші, Ромингер төртінші, Риис командаласы Улрих бесінші, ал бес мәрте жеңімпаз Мигель Индурайн топ ондыққа кіру үшін күресіп жатты. Он алтыншы кезеңде Риис бірнеше жалған шабуылдар жасады, тіпті кері шегініп, Индурайн, Ромингер, Луттенбергер, Виренк, Дюфо, Лебланк және Оланоға қарап, олардың бет-әлпеттерін бағалады, содан кейін Хаутакам тауында шабуыл жасады. Ол ең үздік шабандоздың көпшілігінен бір минутқа жуық, ал қалғандарынан одан да көп уақытқа озып, Tour-да жеңіске жетті және Индурайн алтыншы рет жеңіске жете алмайтынына күмән қалдырмады. Он жетінші кезеңді Лоран Дюфо жеңіп алды, соның арқасында ол жалпы есепте төртінші орынға көтерілді, бірақ Риис осы уақытта финишқа жетті. Осы кезеңде сегіз шабандоздың тобы қалғандарынан алшақтап кетті, нәтижесінде Риис барлық қарсыластарынан озып, командаласы Улрих жалпы есепте екінші орынға, ал Ричард Виренк үшінші орынға көтерілді. Он тоғызыншы кезеңдегі жеке сынақ жалпы есепте үлкен өзгерістер жасауға соңғы мүмкіндік болды, оны екінші орынға ие болған Индурайннан бір минутқа жуық озып кеткен Улрих жеңіп алды. Индурайн бұл жарыста жеке сынақтарда бірнеше жыл бойы үстемдік құрған еді. Рииске жеткілікті уақыты болды және ол жалпы есепте командаласы Улрихтан 1:41 есебімен алда болды. Ричард Виренк тұғырнаманы толықтырды және таулар бойынша жарыста жеңіске жетті. Кейінгі жылдардағы шабандоздың мойындауы мен тергеулер осы кезеңдегі Tour-дың допингке байланысты зақымдалғанын көрсетсе де, 1996 жылғы жеңімпаз Риис, 1997 жылғы жеңімпаз Улрих және 1998 жылғы жеңімпаз Марко Пантани Tour жеңістерін ресми түрде сақтап қалды. Пантани Tour жеңісінен кейін бірнеше жыл өткен соң, баспасөздің үнемі шабуылдарынан туындаған психикалық денсаулық мәселелерінен қайтыс болды, ал Улрихтың кейінірек мансабында кейбір нәтижелері жойылды, бірақ оның Ланс Армстронгқа қарсы төрт екінші орыны және 1996 жылы Рииске қарсы екінші орыны оның көрсеткіштерінде қалды.
The prologue was won by Alex Zülle two seconds ahead of specialist Chris Boardman as overall contenders Bjarne Riis and Miguel Induráin came in sixth and seventh respectively. Zulle held onto the yellow jersey through the first few flat stages but in stage 4 a half dozen riders not in overall contention escaped in a breakaway and stayed away finishing several minutes ahead of the main field putting Stéphane Heulot in the yellow jersey for a few days. Stage six was an intermediate stage run in terrible weather conditions and was won by Dutchman Michael Boogerd. The inclement weather caused well over a dozen riders to abandon the race including Lance Armstrong who merely thought he was sick from riding in the rainy, cold weather as most of the other riders who abandoned were, but within a few months he would be diagnosed with the cancer that nearly killed him. As the Tour entered the Alps there was a mountain ITT in stage eight which was won by Evgeni Berzin, whom had seized the lead in the overall classification following stage seven. In the time trial he finished more than thirty seconds better than Riis and gained just over a minute on Indurain, Tony Rominger and debutant Jan Ullrich who was having an impressive start to his first Tour. Stage nine was a mountain stage that was shortened due to foul weather and was won by Riis, who in the process took enough time to put himself into yellow. He would maintain a narrow lead over the next several stages and by the time the race reached the Pyrenees Abraham Olano was in second just under a minute behind with Berzin in third, Rominger in fourth, Riis’ teammate Ullrich in fifth and five time defending champion Miguel Induráin struggling to stay in the top ten nearly 5:00 back. During stage sixteen Riis made a number of false attacks, even falling back and feigning exhaustion to get a look at Indurain, Rominger, Luttenberger, Virenque, Dufaux, Leblanc and Olano to read their faces before finally launching an attack on the Hautacam. He put close to a minute into most of the elite riders and beyond that into everybody else effectively winning the Tour and putting it beyond doubt that Indurain would not win his sixth tour. Stage seventeen was won by Laurent Dufaux who in the process moved into fourth place overall, but Riis finished in the same time. A group of eight riders dropped the rest of the field in this stage and as a result Riis distanced himself from all of his rivals with his own teammate Ullrich moving into second overall and Richard Virenque moving into third place overall. Stage nineteen ITT was the last opportunity for major changes to be made in the general classification and the stage was won by Ullrich who finished nearly a minute ahead of second placed Indurain who had completely dominated Individual Times Trials at the Tour de France for the previous several years. Riis had plenty of time to spare and was 1:41 ahead of his teammate Ullrich in the General Classification. Richard Virenque rounded out the podium also winning the mountains classification. Even though rider admissions and investigations in the subsequent years showed that Tours during this time period were undoubtedly tainted by doping 1996 winner Riis, 1997 winner Ullrich and 1998 winner Marco Pantani all officially retain their Tour victories. Pantani died just a few years after his Tour victory, as a result of mental health issues resulting from constant attacks from the press and Ullrich had some results voided later in his career, but his four 2nd place finishes to Lance Armstrong and his 1996 2nd place to Riis remain on his record.