Діон МакГрегор: Ұйықта сөйлейтін арманшының өмірі мен шығармашылығы
Dion McGregor
Дион МакГрегор – ұйықтағанда сөйлейтін америкалық әнші-жазушы. 1964 ж. оның «Түс әлемі» альбомы мен кітабы шықты, түстерін әңгімелейтін сияқты баяндайтын.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Дион Макгрегор (1922–1994) – ұйқыда сөйлеуімен танымал американдық әнші-күйші. Ол Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Оның арманшаруалық сөздерінен құралған LP «Дион Макгрегордың арман әлемі (Ол ұйықтағанда сөйлейді)» 1964 жылы Decca Records компаниясымен шығарылды. Эдвард Горидің суреттерімен бірге, Макгрегордың армандарының кеңірек таңдамасын қамтитын осы аттас кітап та 1964 жылы жарық көрді. Макгрегор, негізінен, армандарынан әңгімелеу арқылы баяндама жасады. Өзінің (көбінесе қорқынышты) армандарының баяндаушысы ретінде Дион түрлі бейнелерді қабылдады, бірақ көбінесе қолданыстағы тақырыпқа қатысты өршіл, дауласуға бейім, кешірімсіз көзқарас танытты. Бұл көпұлтты балалар тобымен бірге айға аттанған саяхат, Нью-Йорк қаласының айналасындағы шапқындық саяхат немесе әйелдің тіліне жасалған татуировка болуы мүмкін еді. Әнші ретінде Макгрегордың ең үлкен жетістігі – оның «Where Is The Wonder» (бөлмелес Майкл Баррмен бірлесіп жазылған) әнін Барбра Стрейзанд өзінің «My Name Is Barbra» (1965) хит альбомында орындауы болды. Алайда, кейін ол көп табысқа жете алмады және 1980-ші жылдары ән жазудан бас тартты. Сынаушы Джослин Лейн: «Ән сөздерін жазуда жетіспеушілігіне қарамастан, Макгрегордың жарқын арман өмірін баяндауы, әдеттегіден гөрі ерекше көркемдік үлес болды» деп жазады. Макгрегор 1994 жылы қайтыс болды, бірақ зерттеуші Фил Милштейн 1960-шы жылдары шығаруға тым ашық деп саналған Макгрегордың арман сөздерінің жазбаларын жинады және оларды 1999 жылы Tzadik Records компаниясымен шығарылған «Dion McGregor Dreams Again» альбомына біріктірді. Үшінші альбом, «Дион Макгрегордың одан әрі сомнилоквиялары: әлемдегі ең танымал ұйқыда сөйлейтіннің тағы да ашық жазбалары» Торонто ақыны Стив Венрайтпен құрастырылды және 2004 жылдың тамызында Torpor Vigil Industries лейблінде жарық көрді. «Naughty Pussy» атты бұрын жарияланбаған жазба 2011 жылдың сәуірінде Awkwardcore Records лейблінде шыққан «Awkwardcore Compilation #1» жинағының бөлігі ретінде жарық көрді. Төртінші альбом 2014 жылдың шілдесінде жарық көрді, оны тағы да Венрайт Torpor Vigil үшін жинады, оның атауы «Dreaming Like Mad with Dion McGregor: Yet More Outrageous Recordings of the World's Most Renowned Sleeptalker» болды. 1960-шы жылдары оның тағы бір бөлмелесі – кинорежиссер және Эдвард Горидің жанкүйері Питер де Рим еді. Макгрегор де Римнің «Mumbo Jumbo» (1971) фильмінде пайда болады. 2017 жылы Верена Паравел мен Люсьен Кастайн Тейлор Макгрегордың армандары туралы эксперименталды деректі фильм жасады, оның атауы «Somniloquies» болды. Ол Берлинале, Карловы Вары халықаралық кинофестивалі және IndieLisboa халықаралық тәуелсіз кинофестивалі сияқты бірнеше беделді кинофестивальдерде қабылданды.
Dion McGregor (1922–1994) was an American songwriter known for talking in his sleep. He was born in New York City. An LP of his dream diatribesThe Dream World Of Dion McGregor (He Talks In His Sleep)was released to minor acclaim by Decca Records in 1964. A book of the same name, containing the transcripts of a wider selection of McGregor's dreams, and with illustrations by Edward Gorey, was also published in 1964. McGregor would essentially narrate his dreams at conversational volume. As a narrator of his (often terrifying) dreams, Dion adopted various personas but frequently established a fey, argumentative, insolent approach to the subject at handbe it a hot air balloon trip to the moon with a group of multi ethnic children, a frantic journey around New York, or a tattooing job on a woman's tongue. As a songwriter, McGregor's biggest success came when his song "Where Is The Wonder" (cowritten with roommate Michael Barr) was recorded by Barbra Streisand on her hit album My Name Is Barbra (1965). He was unable to find much success afterwards, however, and by the 1980s had given up on songwriting. Critic Joslyn Layne writes that "Despite his lack of success as a song lyricist, McGregor's narration of his vivid dreamlife provided a more unique artistic contribution than any usually recorded." McGregor died in 1994, but researcher Phil Milstein gathered recordings of McGregor's dream speech considered too risque to be released in the 1960s and assembled them for the 1999 album, Dion McGregor Dreams Again, released on Tzadik Records. A third album, The Further Somniloquies of Dion McGregor: More Outrageous Recordings of the World's Most Renowned Sleeptalker was assembled by Toronto poet Steve Venright and released in August 2004 on the Torpor Vigil Industries label. A previously unreleased recording, "Naughty Pussy", was released in April 2011 as part of Awkwardcore Compilation #1 on the Awkwardcore Records label. A fourth album was released in July 2014, again assembled by Venright for Torpor Vigil, called Dreaming Like Mad with Dion McGregor: Yet More Outrageous Recordings of the World's Most Renowned Sleeptalker. Another of his roommates in the 1960s was filmmaker and fellow Edward Gorey enthusiast Peter de Rome. McGregor appears in de Rome's film "Mumbo Jumbo" (1971). In 2017 Verena Paravel and Lucien Castaing Taylor made an experimental documentary film about McGregor's dreams called Somniloquies. It was accepted by several renowned film festivals including Berlinale, Karlovy Vary International Film Festival and IndieLisboa International Independent Film Festival.