Діни кеңес беру: Психологиялық және рухани қолдаудың интеграциясы
Pastoral counseling
Дінбасы кеңес беру – психологиялық білімі бар дін қызметкерлерінің терапиясы. Рухани мәселелерді шешуге көмектеседі, сенім мен өмір мағынасын үйлестіреді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пасторалды кеңес беру – психологиялық білім алған пасторлар, раввиндер, дін қызметкерлері, имамдар және басқа да адамдар терапиялық қызметтер ұсынатын кеңес беру саласы. Пасторалды кеңесшілер көбінесе қазіргі заманғы психологиялық ой-пікірлер мен әдістерді дәстүрлі діни біліммен үйлестіріп, кеңес беру қызметтерінің дәстүрлі ауқымына қосымша психо-рухани мәселелерді шешуге тырысады.
Pastoral counseling is a branch of counseling in which psychologically trained ministers, rabbis, priests, imams, and other persons provide therapy services. Pastoral counselors often integrate modern psychological thought and method with traditional religious training in an effort to address psychospiritual issues in addition to the traditional spectrum of counseling services.
Айырмашылығы
Пасторалды кеңес беруді басқа кеңес беру және психотерапия түрлерінен ерекшелендіретін нәрсе – кеңес берушінің рөлі мен жауапкершілігі, сондай-ақ оның пасторалды қарым-қатынасты түсінуі мен оны білдіру жолы. Пасторалды кеңесшілер – өмірдің және оның мәнінің олардың діни қауымдастықтары бекіткен орталық бейнелерінің өкілдері. Осылайша, пасторалды кеңес беру өмір мен иманға қатысты осы түсініктермен байланыс орнатуға мүмкіндік береді. Пасторалды кеңес беру пасторалды қарым-қатынасты тереңдету үшін психологиялық және теологиялық ресурстарды пайдаланады. Теология мен психикалық денсаулықты үйлестіретін бірнеше ұйымға мүшелік соңғы жылдары артты. Кейбір пасторалды кеңесшілер діни қызметкерлер мен медицина қызметкерлерінің әріс-құрысын ынталандыру үшін, әсіресе тәбетке қарсы күресте, арнайы оқу бағдарламаларын жасады, себебі руханият көптеген адамдар үшін сауығудың маңызды бөлігі болып табылады.
"What distinguishes pastoral counseling from other forms of counseling and psychotherapy is the role and accountability of the counselor and his or her understanding and expression of the pastoral relationship. Pastoral counselors are representatives of the central images of life and its meaning affirmed by their religious communities. Thus pastoral counseling offers a relationship to that understanding of life and faith. Pastoral counseling uses both psychological and theological resources to deepen its understanding of the pastoral relationship." Membership in several organizations that combine theology and mental health has grown in recent years. Some pastoral counselors have developed special training programs to encourage cooperation between religious professionals and medical professionals on treatment of issues like addiction, since spirituality is an important part of recovery for many people.
Тарих
Пасторалды кеңес беру Солтүстік Америкада ХХ ғасырдың бірінші жартысында жеке ғылым ретінде қалыптасты, осы кезде әртүрлі діни ұйымдар дін қызметкерлерін даярлауда психиатрия, психология және әлеуметтік жұмыс салаларының білімін және оқытуын қолдана бастады. 1925 жылы Гарвард діни мектебінің дәрігері және оқытушысы Ричард Кэбот «Survey Graphic» журналындағы мақаласында, әрбір дін қызметкеріне үміткер медицина студенттеріне ұсынылатын клиникалық тәжірибеге ұқсас, пасторлық жұмыс үшін клиникалық дайындықтан өту қажеттігін ұсынды. 1930 жылдары пастор Антон Бойсен теология студенттерін психикалық науқастармен қадағалаудағы тәжірибелік бағдарламасын бастады. Кейіннен көптеген семинариялар мен діни мамандарды даярлау бағдарламалары дін қызметкерлерін даярлаудың бір бөлігі ретінде клиникалық пасторлық білім беруді енгізе бастады. Сондай-ақ 1930 жылдары пастор Норман Винсент Пил мен психиатр доктор Смайли Блантон бірлесіп Американың дін және психиатрия қорын құрды, ол қазір Блантон Пил институты деп аталады. Бүгінде Солтүстік Америкада нақты діни дәстүрлермен байланысты жүздеген психикалық денсаулық орталықтарын кездестіруге болады. 1963 жылы Американың пасторлық кеңесшілер қауымдастығы пасторлық кеңесшілер мен пасторлық кеңес беру орталықтарына кәсіби сертификация беру мақсатымен құрылды. 2019 жылы AAPC және ACPE біріктірілді.
Pastoral counseling had its beginnings a separate discipline in North America in the first half of the twentieth century, as various religious organizations began to incorporate the insights and training of psychiatry, psychology and social work into the training of clergy. In 1925, Dr. Richard Cabot, a physician and adjunct at Harvard Divinity School, published an article in the Survey Graphic suggesting that every candidate for the ministry receive clinical training for pastoral work similar to the clinical training offered to medical students. In the 1930s, the Rev. Anton Boisen began a program of placing theological students in supervised contact with mental patients. In time, many seminaries and other training programs for religious professionals began to include clinical pastoral education as part of clerical training. Also in the 1930s, the minister Norman Vincent Peale and the psychiatrist, Dr. Smiley Blanton, collaborated to form the American Foundation of Religion and Psychiatry, now known as the Blanton Peale Institute. Today, hundreds of mental health centers with links to specific religious traditions may be found across North America. In 1963, the American Association of Pastoral Counselors was founded to provide professional certification for pastoral counselors and pastoral counseling centers. In 2019, AAPC consolidated with ACPE.