Генри Рот: Американдық жазушының өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Американдық романист және әңгімелер авторы

Генри Рот (8 ақпан 1906 – 13 қазан 1995) – американдық романист және әңгімелер авторы, оның 1934 жылғы «Ұйықта, шақырып» романы 1964 жылы қалталық нұсқада қайта басылғаннан кейін өмірінің соңында танымал болды.

Өмірбаян

Рот Станиславовоға жақын Тайсменицте, Галисия, Австро-Венгрияда (қазіргі Тайсмениция, Ивано-Франковск, Галисия, Украина) дүниеге келді. Оның ата-анасы АҚШ-қа келген күні туралы келіспесе де, ол анасымен бірге Эллис аралына қонды деп есептеліп, 1908 жылы Нью-Йоркте өмірін бастады. Отбасы қысқа уақыт Бруклинде, содан кейін төменгі Шығыс жағында, оның классикалық романы «Call It Sleep» оқиғасы орын алатын шалаптарда тұрды. 1914 жылы олар Гарлемге көшті. Рот 1927 жылға дейін сол жерде тұрды, ол Нью-Йорк қалалық колледжіндегі соңғы курсты бітірген кезде, Гринвич-Виллидждегі Мортон көшесінде тұратын ақын және Нью-Йорк университетінің оқытушысы Эда Лу Уолтонмен бірге тұрды. Уолтонның қолдауымен ол 1930 жылы «Call It Sleep» романын жазуға кірісіп, 1934 жылдың көктемінде аяқтады және 1934 жылдың желтоқсанында жарық көрді, көбінесе жақсы пікірлер алды. Алайда, «New York Herald Tribune» газетінің кітап сыншысы Льюис Ганнет, кітаптың Нью-Йорктің төменгі Шығыс жағын көңілсіз бейнелегендігінен танымал болмайтынын болжады, бірақ оқырмандар «оны есте сақтап, оның жайлы әңгімелесіп, Роттың келесі кітабын асыға күтетініне» сенімді болды. 1960 жылы қатты мұқабамен және 1964 жылы жұмсақ мұқабамен қайта басылғаннан кейін, 1,000,000-нан астам данасы сатылып, «New York Times» бестселлерлер тізімінде көптеген апталар бойы болды, бұл роман депрессиялық дәуірдің шедеврi және иммиграция туралы классикалық роман ретінде мойындалды. Бүгінде ол американдық еврей әдебиетінің шедеврі саналады. 1934 жылы жарық көргеннен кейін Рот екінші роман жазуға кірісті, ол «Scribner’s» баспасының редакторы Максвелл Перкинспен келісімшартқа отырды. Бірақ Роттың идеологиялық наразылығы мен жеке шатасуы терең жазу блогына әкелді, ол 1979 жылға дейін созылды, ол «Mercy of a Rude Stream» атты алғашқы нұсқаларын жасай бастады (бірақ бұл жұмыста 1979 жылдан бұрын жазылған материалдар да қолданылды). 1938 жылы, Нью-Йорк штатының Саратога-Спрингс қаласындағы суретшілер колониясы «Yaddo»-да нәтижесіз болған кезде, Рот пианист және композитор Мюриел Паркермен танысты. Осы кезеңнің көп бөлігі Роттың соңғы туындысы «An American Type»-та бейнеленген. Рот Уолтонмен қарым-қатынасын үзді, оның пәтерінен көшіп шықты және 1939 жылы Паркерге үйленді, бұл оның отбасының наразылығын тудырды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол құралдар мен өлшегіштер жасаушы болды. Жұбайлар екі ұлы, Джереми мен Хьюмен бірге алдымен Бостонға, содан кейін 1946 жылы Мэн штатына көшті. Ол жерде Рот ағаш ұстасы, мектеп мұғалімі, мемлекеттік психиатриялық аурухананың психиатриялық қызметкері, су құстарын өсіруші, латын және математика пәнінің жеке репетиторы болып жұмыс істеді. Артур Герцберг редактор Харольд У. Рибалоуды Ротты «қайта ашқан» деп атады. Рибалоу оны Мэн штатындағы фермада тауып, романның жаңа басылымына рұқсат беруге көндірді және жаңа басылымға кіріспе жазды, ол 1960 жылы «Pageant Books» баспасында жарық көрді. Шындығында, Рот 1964 жылы «Call It Sleep» қайта басылған кездегі табысқа қуанбады, оның орнына жеке өмірін бағалады. Бірақ оның жазу блогы біртіндеп жойылды. 1968 жылы Мюриел Мэн штатының мектеп жүйесінен зейнеткерлікке шыққаннан кейін, жұбайлар Роттың Таос қаласының сыртындағы Д. Х. Лоуренс ранчосында жазушы ретінде тұрған жеріне жақын орналасқан Нью-Мексико штатының Альбукерки қаласындағы трейлер үйіне көшті. Мюриел музыканы қайтадан жазуға кірісті, ал Рот өзінің досы және итальяндық аудармашы Марио Матерассимен бірлесіп, 1987 жылы «Jewish Publication Society» баспасында жарық көрген «Shifting Landscape» атты эсселер жинағын шығарды. Мюриелдің 1990 жылы қайтысынан кейін Рот бұрынғы жерлеу үйіне көшіп, өзінің монументалды туындысының соңғы томдарын қайта қараумен айналысты, «Mercy of a Rude Stream». «Mercy of a Rude Stream» романында басты кейіпкердің, оның әпкесі мен туысының арасындағы инцесттік қатынастар автобиографиялық екені айтылады. Алайда Роттың әпкесі мұндай оқиғалар болғанын жоққа шығарды. Рот, кейбіреулердің айтуынша, лайықты құрметке ие бола алмады, мүмкін, өйткені «Call It Sleep» басылымынан кейін ол 60 жыл бойы басқа роман жаза алмады. Ол өзінің жазу блогының жеке проблемаларға, мысалы, депрессияға, саяси қақтығыстарға, оның ішінде коммунизмге деген көңілінің толуына байланысты екенін айтты. Басқа кезде ол яһуди дінінен ерте кетіп, жыныстық қатынасқа деген құштарлығын себепші ретінде келтірді. Рот 1995 жылы Нью-Мексико штатының Альбукерки қаласында қайтыс болды. Филип Роттың «Zuckerman» романдарындағы Э. И. Лонофф кейіпкері – Роттың, Бернард Маламудтың және ойдан туған элементтердің жиынтығы.

Roth was born in Tysmenitz near Stanislawow, Galicia, Austro Hungary (now known as Tysmenytsia, near Ivano Frankivsk, Galicia, Ukraine). Although his parents never agreed on the exact date of his arrival in the United States, it is most likely that he and his mother landed at Ellis Island and began his life in New York in 1908. The family briefly lived in Brooklyn, and then on the Lower East Side, in the slums where his classic novel Call It Sleep is set. In 1914, they moved to Harlem. Roth lived there until 1927, when, as a senior at City College of New York, he moved in with Eda Lou Walton, a poet and New York University instructor who lived on Morton Street in Greenwich Village. With Walton's support, he began Call It Sleep in about 1930, completed the novel in the spring of 1934, and it was published in December 1934, to mostly good reviews. Yet the New York Herald Tribunes book critic Lewis Gannett foresaw that the book would not prove popular with its bleak depiction of New York's Lower East Side, but wrote readers would "remember it and talk about it and watch excitedly" for Roth's next book. After being republished in hardback in 1960 and paperback in 1964, with more than 1,000,000 copies sold, and many weeks on the New York Times bestseller list, the novel was hailed as an overlooked Depression era masterpiece and classic novel of immigration. Today, it is widely regarded as a masterpiece of Jewish American literature. After the book's 1934 publication, Roth began a second novel that was contracted with editor Maxwell Perkins, of Scribner's. But Roth's growing ideological frustration and personal confusion contributed to a profound writer's block, which lasted until 1979, when he began the earliest drafts of Mercy of a Rude Stream (although material written much earlier than 1979 was also incorporated into this later work). In 1938, during an unproductive sojourn at the artists' colony Yaddo in Saratoga Springs, New York, Roth met Muriel Parker, a pianist and composer; much of this period is depicted in Roth's final work, An American Type. Roth severed his relationship with Walton, moved out of her apartment, and married Parker in 1939, to the disapproval of her family. With the onset of World War II, he became a tool and gauge maker. The couple moved first to Boston with their two young sons, Jeremy and Hugh, and then, in 1946, to Maine. There, Roth worked as a woodsman, a schoolteacher, a psychiatric attendant in the state mental hospital, a waterfowl farmer, and a Latin and math tutor. Arthur Hertzberg credited editor Harold U. Ribalow with "rediscovering" Roth. Ribalow found him on a farm in Maine, persuaded him to permit a new edition of the novel, and wrote an introduction to the new edition, which was published by Pageant Books in 1960. In fact, Roth did not initially welcome the success of the 1964 reprint of Call It Sleep, valuing his privacy instead. But his writing block slowly began to break. In 1968, after Muriel's retirement from the Maine state school system, the couple moved to a trailer home in Albuquerque, New Mexico, closer to where Roth had stayed as writer in residence at the D. H. Lawrence ranch outside of Taos. Muriel began composing music again, while Roth collaborated with his friend and Italian translator Mario Materassi to put out a collection of essays called Shifting Landscape, published by the Jewish Publication Society in 1987. After Muriel's death, in 1990, Roth moved into a ramshackle former funeral parlor and occupied himself with revising the final volumes of his monumental work, Mercy of a Rude Stream. It has been alleged that the incestuous relationships between the protagonist, a sister, and a cousin in Mercy of a Rude Stream are autobiographical. Roth's sister, however, has denied that such events occurred. Roth failed to garner the acclaim some say he deserves, perhaps because after the publication of Call It Sleep he failed to produce another novel for 60 years. He attributed his massive writer's block to personal problems, such as depression, and to political conflicts, including his disillusionment with Communism. At other times, he cited his early break with Judaism and his obsessive sexual preoccupations as probable causes. Roth died in Albuquerque, New Mexico, in 1995. The character E. I. Lonoff in Philip Roth's Zuckerman novels (The Ghost Writer and Exit Ghost in this case), is a composite of Roth, Bernard Malamud and fictional elements.

Ұйқы деп атаңыз

1934 жылы жарық көрген «Call It Sleep» романы ХХ ғасырдың басында Нью-Йорктің төменгі шығыс жағындағы еврей иммигранттарының кедей ауданында өскен жас Дэвид Шерлдің күрделі өмірі мен тартысты оқиғаларына толы.

Қате ағымның рақымы

"Қырағай ағынның мейірімі" – төрт томдық эпостық роман. Онда басты кейіпкер Айра Стигманның 1914 жылы еврей-ирландтық Харлемге келгенінен бастап, 1927 жылғы Алғыс айту күніне дейінгі кезеңде, Айра отбасылық үйден шығып, Эдит Уэллспен бірге тұруға шешім қабылдауы баяндалады. Сынаушы Дэвид Мегеганның сөзіне қарағанда, Роттың "Мейірімі" романы – "американдық әдеби ғасырдың маңызды туындысы". Бірінші том, "Моррис паркінің үстінен жұлдыз шашырады", 1994 жылы St. Martin's Press баспасынан жарық көрді, ал екінші том, "Гудзон өзеніндегі суға секіретін тас" деген атпен 1995 жылы St. Martin's баспасынан шықты. "Гудзон өзеніндегі суға секіретін таста" Рот басты кейіпкер Айра Стигман мен Стигманның әпкесі Миннидің жасөспірім шағындағы қарым-қатынасын суреттейді. Рот сондай-ақ Стигман мен оның туысы Стелла арасындағы инцест қарым-қатынасын сипаттайды. Роттың әпкесі "Ротты 'аян' туралы жазғаны үшін айыптады" және "оны және St. Martin's Press баспасын сотқа берумен қорқытты". Рот және оның әпкесі сот ісінен қорғалу үшін әпкесіне 10 000 доллар төлеуге келісіп, келісімшартқа қол қойды. Келісімшартта сондай-ақ Роттың романының болашақ томдарында Минни Стигманның "ағасы Айра Стигманмен жыныстық қарым-қатынасы болмайтыны" нақтыланды. 1996 жылы қатты мұқабамен жарық көрген "Құлдықтан азаттыққа" Мерси кітаптарының өлімінен кейін жарық көрген алғашқы томы болды. Төртінші және соңғы том, "Харлемге реквием", 1998 жылы жарық көрді. Рот өліміне аз уақыт қалғанда, 1994 және 1995 жылдары көмекшісі Фелисия Стилдің көмегімен үшінші және төртінші томдарды қайта қарауға үлкерді. Өлер алдында Рот "Мейірімділік" алты томнан тұратынын бірнеше рет айтты. Шындығында, Рот алты кітап жазды. Алғашқы төртеуін "Бірінші топ", соңғы екеуін "Екінші топ" деп атады. St. Martin's баспасының редакторы Роберт Вейл, Фелисия Стил, Ларри Фокс және Роттың агенті Рослин Таргпен бірге эпостың төрт томдық нұсқасы тиімдірек екенін анықтады, себебі "Бірінші топтың" төрт кітабы қалған екеуінен өзгеше стильдік және тақырыптық тұтастыққа ие болды. "Қырағай ағынның мейірімі" мен "Оны ұйқыға шақырыңыз" арасындағы айырмашылықты түсіндіре отырып, сыншы Марио Матерасси, Роттың көп жылдық досы, былай деді: "Оны ұйқыға шақырыңыз" жас Рот отбасы мен дәстүрінен ажыралысқаннан кейін балалық шағының фрагменттерін өзінің қираған сезімін нығайту үшін қолданған құрал ретінде қарастырылуы мүмкін. 45 жыл өткен соң Рот өмірінің шатастығына ретроспективті тәртіп келтіруге тағы бір әрекет жасады: ол ұзақ жылдар бойы "жалғасы" деп атаған "Қырағай ағынның мейірімі" – қарт автордың өмірін белгілеген үзіліс пен үздіксіздік үлгісімен санасу үшін жасаған соңғы, монументальді тыраныс".

Mercy of a Rude Stream is a monumental epic published in four volumes. It follows protagonist Ira Stigman from his family's arrival in Jewish Irish Harlem in 1914 to the night before Thanksgiving in 1927, when Ira decides to leave the family tenement and move in with Edith Welles. According to critic David Mehegan, Roth's Mercy represents a "landmark of the American literary century". The first volume, A Star Shines over Mt. Morris Park was published in 1994 by St. Martin's Press and the second volume, called A Diving Rock on the Hudson, appeared from St. Martin's in 1995. In A Diving Rock on the Hudson, "Roth writes graphically about the sexual relationship between the protagonist, Ira Stigman, and Stigman's sister, Minnie, as teen agers. Roth also describes an incestuous relationship between Stigman and his cousin, Stella." Roth's sister "chastise[d] Roth for writing about the 'revelation'" and "threaten[ed] to sue him and St. Martin's Press Roth and his sister entered into a contract in which he agreed to pay his sister $10,000 in exchange for immunity from legal action. The contract also stipulated that future volumes of Roth's novel would no longer portray Minnie Stigman 'as having any further sexual relationship with her brother, Ira Stigman.'" From Bondage, which appeared in hardcover in 1996, was the first volume of the four Mercy books to appear posthumously. Requiem for Harlem, the fourth and final volume, appeared in 1998. Roth was able to revise both the third and fourth volumes in 1994 and 1995 with the help of his assistant, Felicia Steele, shortly before his death. Before his death, Roth commented numerous times that Mercy of a Rude Stream comprised six volumes. In fact, Roth did write six separate books. He called the first four "Batch One," and the last two, "Batch Two." Roth's editor at St. Martin's, Robert Weil, along with Felicia Steele, Larry Fox, and Roth's agent, Roslyn Targ, found the epic would be best served in four volumes, as the four books of "Batch One" contained a stylistic and thematic unity inconsistent with the remaining two books. Explaining the difference between Mercy of a Rude Stream and Call It Sleep, critic Mario Materassi, Roth's longtime friend, argues that "Call It Sleep can be read as a vehicle through which, soon after breaking away from his family and his tradition, young Roth used some of the fragments of his childhood to shore up the ruins of what he already felt was a disconnected self. Forty five years later, Roth embarked on another attempt to bring some retrospective order to his life's confusion: Mercy of a Rude Stream, which he has long called a 'continuum,' can be read as a final, monumental effort on the part of the elderly author to come to terms with the pattern of rupture and discontinuity that has marked his life".

Америкалық үлгі

Роттың соңғы романы "Америкалық тип" 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басында жазылған "Batch 2" жұмысынан туындады. Рот көмекшісінің көмегімен 1900 беттен тұратын сценарийлер жинағын жасады, ол "Мерси" романы тоқтаған жерден басталып, 1990 жылға дейін жалғасты. "Batch 2" қолжазбасы он жылдан астам уақытқа дейін қол тигізбестен жатты, содан кейін Вайл оны "The New Yorker" журналына жіберді, ол 2006 жылдың жазында "Құдай-романист" және "Жүк" аттарымен "Batch 2" жұмысынан екі үзіндіні жариялады. "The New Yorker" журналында кітапқа журналдың көркем әдебиет бөліміндегі жас көмекші Уиллинг Дэвидсон тап болды. Вейл мен Роттың әдеби мұрагері Лоуренс Фокстың ұсынысымен Дэвидсон "Batch 2" жұмысын "Америкалық тип" романына өңдеді, ол 2010 жылы W. W. Norton баспасында жарық көрді. Роман махаббат тарихы және зарлы толқудың араласуынан тұрады, оқиға 1938 жылы басталады және бізді "Мерси" циклінің Айра Стигманмен қайта таныстырады, ол отыз екі жасар, "жақыр ауданда туған Иддл", ассимиляцияға құштар, бірақ кедей иммигранттық өмірінен қиын жағдайға түскен. Сүйіктісі және әдеби ұстазы, ағылшын тілінің профессоры Эдит Уэллспен тынышсыздыққа толы Айра Яддоға сапар шегеді, онда ол М-мен танысады (ол "Мерси" сериясындағы қарт кісінің арманында ғана пайда болған), "тыныш, англосаксондық жарқырауымен" оны қызықтыратын сары түсті, аристократиялық пианист. Соңынан туған романтикалық дағдарыс, сондай-ақ оның геттодағы еврей тамырлары мен Манхэттендегі буржуазиялық жайлылығы арасындағы қайшылық Айраны сүйіктісінің Гринвич-Виллидждегі пәтерінен кетуге және сауатсыз, қарапайым коммунистпен бірге Америка батысының уәдесін іздеуге итермелейді. Бірақ Лос-Анджелесте өзін сәтсіз сезінген Айра үйге қайту жолына түседі, ол жүк көліктерінің жүргізушілерінен лифт алып, шаңды дала арқылы босқындармен рельстерде саяхаттайды. Айра тек өзінің шын сүйетін әйелі М-ге қайта оралуы керектігін біледі. 2011 жылы "Fiction" журналының 57-санында "Batch Two" жұмысынан алынған 65 беттік үзінділер жарияланды, олар қысқа күнделік жазбаларынан тұрды. Бұл беттердің көп бөлігі Роттың Мэн штатына көшіп кетуі туралы, ол коммунистік партиямен байланысы Массачусетс штатындағы фабрикадағы жұмысында оны қуалайды деп қорқады. Кішкентай шаруашылық сатып алып, янки көршілерімен қоршалған Рот еврей екендігіне күмән келтіреді және топырағы соншалықты қатты болған Мэн провинциясынан тіршілік табу үшін күреседі, сондықтан ол қыстың суығынан сақтану үшін құбырды тереңге орнату үшін динамит қолдануға мәжбүр болады. Ол және оның отбасы төзімділікпен бастан өткерген суық, ағаш кесу жұмысы, көршілерімен антиквариаттар мен малға сауда жасау және Американың шалғай ауылдары мен кенттерінің әлемі осы беттердің басты және күмәнді драмасын құрайды. Сонымен қатар, соңғы үзіндіде Генридің балалық шағындағы Роттар отбасының қатал, инцестуальды ортасына оралу бар.

Roth's final novel, An American Type, emerged from "Batch 2," which Roth wrote during the late 1980s and early 1990s. With his assistant's help, Roth produced 1,900 typed pages of scenes beginning where Mercy left off and continuing through 1990. The manuscript of "Batch 2" remained untouched for over a decade until Weil sent it to The New Yorker, which published two excerpts from "Batch 2" in the summer of 2006 under the titles "God the Novelist" and "Freight." At The New Yorker the book came into the hands of Willing Davidson, then a young assistant in the magazine's fiction department. At the suggestion of Weil and Roth's literary executor, Lawrence Fox, Davidson edited "Batch 2" into An American Type, which was published by W. W. Norton in 2010. Both a love story and a lamentation, the novel opens in 1938, and reintroduces us to Ira Stigman of the Mercy cycle, a thirty two year old "slum born Yiddle" eager to assimilate but traumatized by his impoverished immigrant past. Restless with his lover and literary mentor, English professor Edith Welles, Ira journeys to Yaddo, where he meets M (who only appeared in the old man's reveries in the Mercy series), a blond, aristocratic pianist whose "calm, Anglo Saxon radiance" engages him. The ensuing romantic crisis, as well as the conflict between his ghetto Jewish roots and the bourgeois comforts of Manhattan, forces Ira to abandon his paramour's Greenwich Village apartment and set out with an illiterate, boorish Communist on a quest for the promise of the American West. But feeling like a total failure in LA, Ira begins an epic journey home, thumbing rides from truckers and riding the rails with hobos through the Dust Bowl. Ira only knows that he must return to M, the woman he truly loves. Sixty five pages of excerpts from Batch Two consisting of short journal entries appeared in the journal, Fiction, Number 57, in 2011. The majority of these pages are about Roth's move to Maine, afraid that his associations with the Communist Party would haunt him at his factory job in Massachusetts. Purchasing a small farm, and surrounded by Yankee neighbors, Roth questions his identity as a Jew and struggles to wrest a living out of a Maine countryside where the soil is so hard that he has to dynamite in order to lay pipe deep enough to avoid the winter freezes. The extreme cold that he and his family endured, his work logging, bargaining over antiques and livestock with neighbors, and the world of backwoods and village America form the principal and unlikely drama of these pages. There is also return to the tense, incestuous world of the Roth family in Henry's childhood in the last of these extracts.

Тақырыптар

Генри Роттың шығармалары иммигранттар тәжірибесіне, әсіресе Америкадағы еврейлердің Ұлы депрессия кезеңіндегі өміріне арналған. Ол сонымен қатар Нью-Йорк қаласының өмірін суреттеуші шебер ретінде де танымал. Роттың туындылары мәдени жегіліске құштарлықты көрсетеді: бұл ең ұлы модернист жазушылардың шығармаларында кеңінен көрінетін интеллектуалдық және жалпы қоғамның ішкі дағдарысы. Шындығында, Рот адамның түрлі арамдықтарына жиі ден қояды. Мысалы, туысқа отыру, адалдықтан айырылу, зорлық-зомбылық сияқты ұятты әрекеттер оның көптеген шығармаларында бейнеленген, сондай-ақ басқаларға жасалатын және өзіне-өзіне қайтарылатын зорлық-зомбылық пен қанау атмосферасы да бар. Өмір бойы Рот кешірімді Құдай туралы ұғымды қабылдап, қабылдамау арасында тартысқан, және осы екіұштылық оның жазбаларында да көрінеді. Марио Матерасси "Қала пейзажының өзгеруі: Роттың «Жеке» Нью-Йоркі" еңбегінде Роттың «өмір бойы өзінің бұрынғы ұстанымдары мен сенімдеріне қайшы келетін адамның қайғылы тарихынан басқа ешқандай оқиғаға қызығушылық танытпағанын» айтады. Роттың шығармалары көбінесе трагикалық, тіпті аяусыз болып келеді, бірақ оның кейінгі туындылары құтқарылу немесе қатал өмірде мейірімділікке үміт береді. Бұл идея ең айқын "Американдық үлгіде" көрінеді, онда Айра мен М арасындағы махаббат жоғары мәнге ие болады.

Марапаттар мен құрметтер

Рот екі құрметті докторлық дәрежесін алды, біреуі Нью-Мексико университетінен, екіншісі – Еврей одағы колледжі – еврей діни институтынан. 1987 жылы Италияда Халықаралық Нонино сыйлығын жеңіп алды. 1995 жылы қайтыс болғаннан кейін Hadassah Harold Ribalow өмірлік жетістіктері үшін сыйлығымен және Нью-Йорк қаласының мұражайымен бірге марапатталды, Манхэттен округінің президенті Рут Мессингер 1996 жылдың 29 ақпанын Нью-Йорк қаласында "Генри Рот күні" деп жариялады. "From Bondage" романы 1997 жылы Ұлттық кітап сыншылары тобының көркем әдебиет сыйлығының финалисі атанды, сондай-ақ сол жылы Генри Рот "Форвард" қорының "From Bondage" үшін берілетін алғашқы Исаак Башевис Сингер әдебиет сыйлығын жеңіп алды. 2005 жылы, Роттың қайтыс болғаннан кейін он жыл өткен соң, әдебиеттанушы Стивен Г. Келлманның сыйлыққа ие болған "Құтқарылу: Генри Роттың өмірі" атты оның толық біографиясы жарық көрді. 2006 жылы Генри Роттың 100 жылдық мерейтойы Нью-Йорк қалалық кітапханасында CCNY демеушілігімен және Роттың әдеби мұрагері Лоуренс И. Фокс ұйымдастырған әдеби құрмет көрсетумен аталып өтті.