Томас Кенеллидің «Шиндлердің тізімі» романы Холокост кезінде 1200 еврейді құтқаруға көмектескен Оскар Шиндлердің тарихи повесі. Бюхер сыйлығының иегері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1982 жылы Томас Кенеллидің романы
1982 novel by Thomas Keneally
the novel
«Шиндлер сандығы» – 1982 жылы австралиялық жазушы Томас Кенелли жариялаған тарихи көркем шығарма. АҚШ-тағы кітаптың атауы «Шиндлер тізімі» болды, кейіннен ол осы атаумен Ұлттар Достастығы елдерінде де қайта басылды. Роман ағылшын тілінде жазылған ең үздік көркем шығарма үшін жыл сайын табыс етілетін Букер сыйлығын жеңіп алды және 1983 жылы Лос-Анджелес Таймс кітап сыйлығына ие болды. Кітап Оскар Шиндлердің тарихын баяндайды, ол нацистік партияның мүшесі бола тұра, Холокост кезінде 1200 еврейдің өмірін сақтап, күтпеген батырға айналады. Роман нақты адамдар мен оқиғаларды негізге алады, автор белгісіз мәліметтерге толы диалогтар мен эпизодтарды қосады. Кенелли «Шиндлер сандығынан» бұрын да, кейін де көптеген сәтті роман жазды. Алайда, 1993 жылы режиссер Стивен Спилберг түсірген сәтті фильмге бейімделгеннен кейін, ол оның ең танымал және маңызды туындысы болды. 2022 жылы роман Елизавета II-нің таққа отырған күнін мерекелеу үшін таңдалған Ұлттар Достастығы авторларының 70 кітабынан тұратын «Big Jubilee Read» тізіміне енді.
Schindler's Ark is a historical fiction published in 1982 by the Australian novelist Thomas Keneally. The United States edition of the book was titled Schindler's List; it was later reissued in Commonwealth countries under that name as well. The novel won the Booker Prize, a literary award conferred each year for the best single work of sustained fiction written in the English language, and was awarded the Los Angeles Times Book Prize for Fiction in 1983. The book tells the story of Oskar Schindler, a member of the Nazi Party who becomes an unlikely hero by saving the lives of 1,200 Jews during the Holocaust. It follows actual people and events, with fictional dialogue and scenes added by the author where exact details are unknown. Keneally wrote a number of well received novels before and after Schindler's Ark; however, in the wake of its highly successful 1993 film adaptation directed by director Steven Spielberg, it has since gone on to become his most well known and celebrated work. In 2022, the novel was included on the "Big Jubilee Read" list of 70 books by Commonwealth authors, selected to celebrate the Platinum Jubilee of Elizabeth II.
Өмірбаян
Холокосттан аман қалған және Шиндлердің еврейі болған Полдек Пфефферберг Кенеллиге "Шиндлер сандығын" жазуға шабыттандырды. Соғыстан кейін Пфефферберг бірнеше рет сценарийшілер мен кинорежиссерлерді, өзінің бизнесі арқылы танысқандарын, Шиндлер туралы және оның поляк еврейлерін нацистерден құтқару әрекеттері туралы фильм түсіруге қызықтыруға тырысты, сондай-ақ американ теледидары үшін Шиндлермен бірнеше сұхбат ұйымдастырды. Кенеллидің Пфеффербергпен кездесулері, оның зерттеулері және Шиндлермен танысқан адамдармен сұхбаттары 2007 жылғы "Шиндлерді іздеу: естеліктер" кітабында егжей-тегжейлі сипатталған. 1980 жылдың қазан айында Кенелли Беверли-Хиллстегі Пфефферберг дүкеніне портфельдердің бағасын білу үшін барды. Кенеллидің романшы екенін білген Пфефферберг оған Шиндлер туралы кең файлдарды көрсетті, олар артқы бөлмедегі екі шкафта сақталған. 50 минуттық әңгімелерден кейін Пфефферберг Кенеллиді кітап жазуға көндіре алды. Пфефферберг кеңесші болды, Кенеллимен бірге Польшаға сапар шекті, онда олар Краков және Шиндлер оқиғасымен байланысты басқа да жерлерді көрді. Кенелли "Шиндлер сандығын" Пфеффербергке арнады: "Зейін мен табандылығының арқасында осы кітап жазылды". 1982 жылы "Шиндлер сандығы" жарық көргеннен кейін Пфефферберг Стивен Спилбергті Кенеллидің кітабын түсіруге көндіру үшін жұмыс істеді, Спилбергтің анасымен таныстығын пайдаланып, оған қол жеткізді. 2009 жылы Австралияның Сидней қаласындағы кітапханадан Шиндлердің бастапқы 13 беттік тізімінің көшірмесі табылды, ол бұрын жоғалған деп есептелген еді.
Poldek Pfefferberg, a Holocaust survivor and Schindlerjude, inspired Keneally to write Schindler's Ark. After the war, Pfefferberg had tried on a number of occasions to interest the screenwriters and filmmakers he met through his business in making a film based on the story of Schindler and his efforts to save Polish Jews from the Nazis, as well as arranging several interviews with Schindler for American television. Keneally's meetings with Pfefferberg and his research and interviews of Schindler's acquaintances are detailed in his 2007 book Searching for Schindler: A Memoir. In October 1980, Keneally went into Pfefferberg's shop in Beverly Hills to ask about the price of briefcases. Learning that Keneally was a novelist, Pfefferberg showed him his extensive files on Schindler, kept in two cabinets in his back room. After 50 minutes of entreaties, Pfefferberg was able to convince Keneally to write the book. Pfefferberg became an advisor, accompanying Keneally to Poland, where they visited Kraków and other sites associated with the Schindler story. Keneally dedicated Schindler's Ark to Pfefferberg: "who by zeal and persistence caused this book to be written." After the publication of Schindler's Ark in 1982, Pfefferberg worked to persuade Steven Spielberg to film Keneally's book, using his acquaintance with Spielberg's mother to gain access. A carbon copy of Schindler's original 13 page list, initially thought to be lost, was discovered in 2009 in a library in Sydney, Australia.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Бұл роман Оскар Шиндлердің тарихын баяндайды, ол өзін-өзі дамытқан кәсіпкер және өмірді тәттілікпен өткізуді ұнататын адам. Ол поляк еврейлерін нацистік өлім машинасынан құтқаруға бел буады. Көптеген куәгерлердің айғақтарына сүйенсек, Кенеллидің бұл оқиғасы Гитлердің Еуропаны judenfrei (яһудилерден таза) ету әрекеттері аясында өрбітеді. Шиндлер кемшіліктері бар батыр ретінде бейнеленеді – ол ішімдікке құмар, әйелдерге әуес және бастапқыда пайда табуға тырысқан адам. Соғыстан кейін Иерусалимдегі Яд Вашем Холокост мұражайы оны «Халықтардың арасындағы Адал» деп мойындады, бірақ оны дәстүрлі түрде ізгі адам деп есептемеді. Бұл оқиға тек Шиндлер туралы ғана емес, сонымен қатар Краков геттосы, қала сыртындағы Пляшов мәжбүрлі еңбек лагері және Пляшов коменданты Амон Геттің тарихы. Оның әйелі Эмили Шиндлер кейін неміс телеарнасында берген сұхбатында Шиндлердің соғысқа дейін де, соғыстан кейін де ерекше ештеңе істемегенін айтты. «Ол 1939-1945 жылдар аралығындағы қысқа, қатал кезеңде өзінің жасырын қабілеттерін оянған адамдармен кездескеніне шүкіршілік ете білді». Соғыстан кейін оның бизнес жобалары сәтсіз аяқталып, әйелінен ажырасты. Ол Франкфурттағы шағын пәтерде қарапайым өмір сүрді. Соңында еврей достарының көмегімен жылдың бір бөлігін Израильде, екінші бөлігін Франкфуртта өткізеді, онда оны көшеде «өзінің тайпасына сатқын» деп айғайлап сөккендер де болды. Соғыстан кейінгі 29 жылдан кейін ол 1974 жылы қайтыс болды. Өзінің тілегі бойынша, ол ескі досы Пфеффербергтің көмегімен Иерусалимде жерленді.
This novel tells the story of Oskar Schindler, self made entrepreneur and bon viveur who finds himself saving Polish Jews from the Nazi death machine. Based on numerous eyewitness accounts, Keneally's story takes place within Hitler's attempts to make Europe judenfrei (free of Jews). Schindler is presented as a flawed hero – a drinker, a womaniser and, at first, a profiteer. After the war, he was commemorated as Righteous Among the Nations by the Yad Vashem Holocaust Museum in Jerusalem, but was never seen as a conventionally virtuous character. The story is not only Schindler's, it is the story of Kraków's Ghetto and the forced labour camp outside town, Płaszów, and of Amon Göth, Płaszów's commandant. His wife Emilie Schindler later remarked in a German TV interview that Schindler did nothing remarkable before the war and nothing after it. "He was fortunate therefore that in the short fierce era between 1939 and 1945 he had met people who had summoned forth his deeper talents." After the war, his business ventures failed and he separated from his wife. He ended up living a sparse life in a small flat in Frankfurt. Eventually he arranged to live part of the year in Israel, supported by his Jewish friends, and part of the year in Frankfurt, where he was often hissed at in the streets as a traitor to his "race". After 29 unexceptional postwar years, he died in 1974. He was buried in Jerusalem, as he wished, with the help of his old friend Pfefferberg.