Кіріспе

Луиза фон Дегенфельд (28 қараша 1634 – 18 наурыз 1677) – неміс ақсүйек әйел және Пфальц курфюрсі Карл I Людовиктің теңдессіз некедегі екінші әйелі.

Ерте өмір

Баронша Мария Сузанна Луиза фон Дегенфельд Страсбургте дүниеге келді, ол кедей барон Кристоф Мартин фон Дегенфельдтің (1599-1653) және оның әйелі Мария Анна Адельманн фон Адельмансфельденнің (1610-1651) қызы еді. 1650 жылы ол Хайдельбергтегі Сайлау сарайында Карл I Людовиктің әйелі Гессен-Кассельдік Шарлоттаға күтімші қызметкер болып тағайындалды. Ол Богемияның «Қысқы патшасы» Фредерик V пен Англия королі Джеймс I-нің қызы Елизавета Стюарттың ұлы және мұрагері болды.

Неке

Некесі әйгілі түрде бақытсыз болғанмен, сайлаушы мен сайлаушы әйелі Шарлотта оның еркіне қарсы жасалғанын ашық айтты, ал Луиза бастапқыда сайлаушының сүйіктісі болудан бас тартты. 1658 жылғы 6 қаңтарда, өзінің егемендік құқығымен әрекет ете отырып, сайлаушы хан морганаттық, бірақ күдікті бигамдық (сағ. cuius regio, eius religio) екінші некені жас баронша фон Дегенфельдпен Швецинген сарайында жасады, ол кезде Хайдельберг пен Мангейм арасындағы аң аулау үйі болған. 1667 жылғы 31 желтоқсаннан бастап сайлаушы хан мен оның сарайы Луизаға «Раугравин» (Raugrafin) атағын берді, сондай-ақ оның әр баласына Raugrave/Raugravine атақтарын, аумақтық қосымшасыз, осылайша оларды оның алғашқы, династиялық некесінен туған балаларынан (сайлаушы әйелі оның заңды түрде аяқталғанын мойындаудан әрқашан бас тартқан) – болашақ сайлаушы хан Карл II және болашақ Орлеан герцогинясы Элизабет Шарлотта («Liselotte») – ерекшелендірді. Луизаның үш ұлы шайқаста, ал біреуі жекпе-жекте қаза тапты. Ең кішісі, Рауграф Карл Мориц (1671–1702), өзінің жарты әпкесі Элизабет Шарлотта Пфальцтік («мадам» деп аталды) сүйіктісі болды және француз сарайына бірнеше рет барып, бірде күйеуінің сүйіктісі және үлкен үй иесі, Шевалье де Лотарингиямен жекпе-жекке шақыруға тырысты. Мадамның ағасы, сайлаушы хан Карл II-ден иелік алу үшін оның атынан араласуға тырысқан күш-жігері сәтсіз аяқталды. Осылайша, жақсы жағдайда емес және алкогольге тәуелді Карл Мориц үйленбей қайтыс болды, Виттельсбахтың соңғы рауграфтарының бірі. 1677 жылғы 26 ақпанда Карл I Людовик өзінің екі үлкен ұлын Луиза фон Дегенфельдтен – Рауграфтар Карл Людвиг пен Карл Эдуардты – Крайхгаудағы Штеббах иелігіне тағайындады. Бұл иеліктің бір бөлігі 1577 жылдан бері фон Гемминген отбасына тиесілі болған. 1677 жылы ол Хилсбах қаласының басқаруымен сайлаушы ханның қарамағына толыққанда, ол өзінің құқықтарын екі рауграфқа берді. 1680 жылы Карл I қайтыс болды, содан кейін оның ұлы және бірінші әйелінен болған мұрагері Карл II 1685 жылы қайтыс болды. Жаңа сайлаушы хан Филипп Вильгельм Нойбург, алыс, католик туысы, Карл Эдуардтың 1690 жылы қайтыс болуынан кейін Штеббахты басып алды. Бірақ бірнеше қыздарынан басқа, Карл I-нің екінші некесінен туған ұлы Рауграф Карл Мориц әлі тірі болды. Анасының ағасы барон Фердинанд фон Дегенфельдтің наразылығының арқасында 1695 жылғы 27 қыркүйекте иелік қағазы соңғы рауграф Карл Морицке берілді. 1702 жылы Штеббахты сайлаушы хан қайтадан басып алды. Бұл актқа қарсы сәтті шағым жасалды, бұл жолы Карл I мен Луиза фон Дегенфельдтің екі тірі қалған қызы, Раугравиня Луиза (1661–1733) және Амалия (1663–1709) атынан, ал біріншісі күйеуінің, әйгілі генерал Майнхардтың, 3-ші герцог де Шомбергтің, 1-ші герцог Лайнстердің иеліктерін басқарды.

Кейінгі өмірі

Бастапқыда Луиза мен Сайлаушы сарайдан кетуден бас тартқан бірінші әйелімен бір шатыр астында өмір сүруді жалғастырды. Бірақ соңғысының бұл жағдайға қарсылығы көптеген дау-жанжалдарға әкелді, сондықтан Сайлаушы оны Гессендегі өз отбасына жіберді. Дегенмен, Шарлоттаның екі баласы әкесімен бірге қалды. Оның үлкен қызы Лизелотте өгей анасымен және кіші туған бауырларымен жақсы қарым-қатынаста болғанмен, ата-анасының арасындағы араздық әкесінің әпкесі Софияны Лизелоттені күйеуінің сарайына, болашақ Эрнест Августқа, Ганновердің сайлаушысына шақыруға итерді. Екінші әйелімен қарым-қатынас әрдайым жанжалсыз болмаса да, Карл мен Луиза көп балалы болды және Сайлаушы барлық балаларына қамқор әке болды. Бірақ, кейінірек оның үлкен ұлы, өте діңгек Сайлау принці Чарльзбен арасы суытылып, бұл оның Раугравиннің балаларына деген жылы сезімдерін білдіруіне кедергі келтірді. Сондықтан, оның қарындасы Лизелотте Версаль сарайында қалған өмірі бойы бірнеше жарты қарындастарымен ауқымды, қазір жарияланған хат алмасуды жүргізді. Раугравина Луиза 14-ші жүктілігі кезінде 1677 жылдың 28 наурызында Мангеймдегі Фридрихсбург сарайында қайтыс болды. Оның жесірі 1679 жылдың желтоқсанында үшінші рет, тағы да морганаттық некемен, Элизабет Холландер фон Бернауға (1659 – 1702 жылдың 8 наурызы) үйленді. Одан 1681 жылдың сәуірінде өлгеннен кейін Карл Луи есімді ұлы дүниеге келді. 1733 жылы әлі үйленбеген Луиза қайтыс болды, содан кейін Раугравиннің ағылшын немересінің бірі, леди Мария фон Шомберг (1692–1762), туысы граф Кристофер фон Дегенфельд Шонбергке (1689–1762) үйленгеннен кейін Стеббахты мұраға алды. Одан бері мүлік Дегенфельд Шонберг графтарының меншігінде болды, тіпті 1974 жылы қала Геммингенмен біріккеннен кейін де.