Анна Амалия: Саксон-Веймар-Эйзенах герцогинясы және мәдениет қайраткері
Duchess Anna Amalia of Brunswick-Wolfenbüttel
Анна Амалия Брауншвейг-Вольфенбюттельская: неміс ханшайымы, композитор, Саксе-Веймар-Эйзенах герцогинясы. Германия мәдени орталығын дамытты. Тарих, генеалогия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Анна Амалия Брансвик-Вольфенбюттель (24 қазан 1739 – 10 сәуір 1807) – неміс ханшайымы және композиторы. Ол неке арқылы Саксен-Веймар-Эйзенах герцогинясы атанды, сондай-ақ 1758 жылдан 1775 жылға дейін Саксен-Веймар және Саксен-Эйзенах мемлекеттерінің регенті қызметін атқарды. Ол сарайын және оның төңірегін Германияның ең беделді мәдени орталығына айналдырды.
Anna Amalia of Brunswick Wolfenbüttel (24 October 173910 April 1807), was a German princess and composer. She became the duchess of Saxe Weimar Eisenach by marriage, and was also regent of the states of Saxe Weimar and Saxe Eisenach from 1758 to 1775. She transformed her court and its surrounding into the most influential cultural center of Germany.
Отбасы
Ол Вольфенбюттельде, Браншвейг-Вольфенбюттель герцогы Карл I және Пруссия принцессасы Филиппина Шарлоттаның үшінші баласы ретінде дүниеге келді. Оның шешесінің ата-аналары Пруссияның Фридрих Вильгельм I және Ганновердің София Доротеясы болды. Оның сіңлісінің қызы королева Каролина, король Георг IV-нің әйелі болды.
She was born in Wolfenbüttel, the third child of Karl I, Duke of Brunswick Wolfenbüttel and Princess Philippine Charlotte of Prussia. Her maternal grandparents were Frederick William I of Prussia and Sophia Dorothea of Hanover. Her niece was Queen Caroline, wife of King George IV.
Білім
Анна Амалия ханшайымға лайықты жақсы білім алды. Ол Фридрих Готлоб Флейшер мен Эрнст Вильгельм Вольфтан музыка сабақтарын алды.
Anna Amalia was well educated as befitted a princess. She studied music with Friedrich Gottlob Fleischer and Ernst Wilhelm Wolf.
Неке
Брансвик қаласында 1756 жылдың 16 наурызында он алты жасар Анна Амалия он сегіз жасар Эрнст Август II Константинге, Саксония-Веймар-Эйзенах герцогына үйленді және олардың екі ұлы болды. Эрнст Август 1758 жылы қайтыс етті, осыдан кейін ол кішкентай ұлы Карл Августқа қамқорлық етті.
In Brunswick, on 16 March 1756, sixteen year old Anna Amalia married eighteen year old Ernst August II Konstantin, Duke of Saxe Weimar Eisenach and they had two sons. Ernst August died in 1758 leaving her regent for their infant son, Karl August.
Регенттік
Карл Август кіші болған кезде ол герцогтіктің істерін едәуір сақтықпен басқарды, жеті жылдық соғыстың қиындықтарына қарамастан оның ресурстарын нығайтып, беделін жақсартты. Ауыр мемлекеттік міндеттеріне қарамастан, ол зияткерлік қызығушылықтарын, әсіресе музыканы дамытты. Веймардағы жетекші музыканттан композиция және клавиш аспаптарында ойнау сабақтарын ала берді. Кейіннен оның сарайына неміс-швед суретшісі және жазушысы Амалия фон Хелвиг қосылды. Ол ұлын оқыту үшін Уильям Шекспирдің ақыны және аудармашысы Кристоф Мартин Виландты жалдады. 1775 жылдың 3 қыркүйегінде ұлы ересек болды, ол зейнетке шықты. Анна Амалияның өзі "Веймар классицизмі" поэзиясын біріктіруде маңызды рөл атқарды. Иоганн Адам Хиллердің ең сәтті Сингшпилі – "Die Jagd" (оның ноталары герцогиняға арналған), 1770 жылы Веймарда тұңғыш рет қойылды, ал Веймар 1773 жылдың 28 мамырында Антон Швейцердің музыкасына қойылған Виландтың "алғашқы неміс операсы" – "Альчестаның" танымал премьерасына да куә болды. Анна Амалия кейінірек жылдары Гёте мәтіндеріне жазған өзінің шығармаларын әуесқой сарай театрында орындап, Сингшпиль дәстүрін жалғастырды. Ол сондай-ақ қазір шамамен 1 миллион томдық кітап қоры бар Герцогиня Анна Амалия кітапханасын құрды. Герцогиня Гёте еңбегінде "Zum Andenken der Fürstin Anna Amalia" деген атаумен құрметпен еске алынды.
During Karl August's minority she administered the affairs of the duchy with notable prudence, strengthening its resources and improving its position in spite of the troubles of the Seven Years' War. Despite her heavy official responsibilities, she cultivated intellectual interests, especially music. She continued to take lessons in composition and keyboard playing from the leading musician in Weimar. Amalia von Helvig, a German Swedish artist and writer, later became part of her court. She hired Christoph Martin Wieland, a poet and translator of William Shakespeare, to educate her son. [2] On 3 September 1775, her son reached his majority, and she retired. Anna Amalia herself played a significant part in bringing together the poetry of 'Weimar Classicism'. Johann Adam Hiller's most successful Singspiel, Die Jagd (the score of which is dedicated to the duchess), received its first performance in Weimar in 1770, and Weimar was also the scene of the notable première on 28 May 1773 of the ‘first German opera’, Wieland's Alceste in the setting by Anton Schweitzer. Anna Amalia continued the tradition of the Singspiel in later years with performances in the amateur court theatre of her own compositions to texts by Goethe. She also established the Duchess Anna Amalia Library, which is now home to some 1,000,000 volumes. The duchess was honored in Goethe's work under the title Zum Andenken der Fürstin Anna Amalia.
Палата
Дивертименто (кларнет, виола, виолончель және фортепиано) шамамен 1780 жыл.
Divertimento (clarinet, viola, violoncello, and piano) c. 1780