Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тарихи қайта құруда шынайылық (кейде A факторы немесе жай ғана A деп аталады) - бұл элементтің, реквизиттің, әрекеттің, қарудың, тактиканың немесе әдет-ғұрыптың бейнеленген уақыт аралығында нақты қолданылған немесе жасалатын нәрсеге қаншалықты жақын екендігін өлшеу. Мысалы, Солтүстік Еуропаның ортағасырлық қайта жаңғыртуында мақта - бұл мақта емес материал, бірақ ол Америка Азамат соғысы немесе Екінші дүниежүзілік соғыс сияқты қазіргі заманғы кезеңдер мен оқиғаларда шынайы болады. Сол сияқты, поп-мәдениетті сілтемелеу және заманауи оқиғалар немесе заттар туралы сөйлесу (мысалы, қол сағаттары, ұялы телефондар немесе қазіргі саясаткерлер) шынайы емес. Жалпы, оқиғалар мен топтардың қатаң шынайылықты талап ететіндер мен қатысушылар арасында шынайылықты (шешелендіру) рұқсат ететіндер арасындағы қатынасы жартысы жартысы деп бағаланады, яғни тарихи дәлдікті талап ететін топтар шамамен "нағыз" терминін еркін қолдануға мүмкіндік беретіндер сияқты. Алайда бұл әр елде әр түрлі.
In historical reenactment, authenticity (sometimes referred to as the A factor or simply A) is a measure of how close an item, prop, action, weapon, tactic, or custom is to what would actually have been used or done in the time period being depicted. For example, in most northern European medieval reenactment cotton is an inauthentic material—as opposed to wool or linen—though it would be authentic in more modern periods and events, such as American Civil War reenactment or World War II reenactment. Likewise, pop culture references and talking about modern events or objects (e. g., wrist watches, mobile phones, or contemporary politicians) is inauthentic. Generally, the ratio of events and groups enforcing strict authenticity to those permitting (limited) in authenticity among the participating reenactors is estimated to be half and half, i. e., there are approximately as many groups enforcing historical accuracy as there are permitting a more liberal use of the term "authentic". This does, however, vary from country to country.
Степендері
АҚШ-та қайта құрушылар аутентиктік қамқорлық деңгейіне байланысты үш санатқа бөлінеді (немесе өзін-өзі бөледі).
In the US, reenactors are commonly divided (or self divide) into three categories, based on the level of concern for authenticity.
Фарбтар
"Фарбтар" немесе "полиэстерлік солдаттар" деп аталатын кейбіреулер - бұл киім-кешектерге, аксессуарларға немесе тіпті кезеңдік мінез-құлыққа қатысты шынайылықты сақтауға аз уақыт немесе ақша жұмсайтын ремейкшілер. "Жақсы" деген көзқарас фермаларда кең таралған, бірақ кездейсоқ байқаушылар кемшіліктерді көрсете алады. "Farb" сөзінің шығу тегі (және туынды "farby" қосымшасы) белгісіз, бірақ ол 1960 немесе 1961 жылы жүз жылдық қайта жаңғыртуларға қатысты болып көрінеді. Кейбіреулер бұл сөздің шығу тегі "ақиқаттан алыс" деген сөздің қысқартылған нұсқасы деп санайды. Басқа анықтама "Менің сұрағым жоқ / сынға алуым керек" немесе "тезі және зерттеусіз сатып алу". Кейбір ертедегі реенаторлар сөзді неміс farbe, түсіне байланысты деп санайды, өйткені шынайы емес реенаторлар шынайы Азамат соғысы формаларының көк, сұр немесе қоңыр түстеріне қарағанда, сөздің пайда болуы кезінде американдық реенаторлардың басты қамқорлығы болған, немесе неміс farbische, өндірілген, яғни қазіргі заманғы заттарды білдіреді. Италияның көптеген ертедегі мылтық көшірмелері "F.A.R.B" деген белгімен таңбаланған. Бұл термин басқа да заттарға қолданыла бастады.
Some, called "farbs" or "polyester soldiers" are reenactors who spend relatively little of their time or money maintaining authenticity with regard to uniforms, accessories, or even period behavior. A "good enough" attitude is pervasive among farbs, although even casual observers may be able to point out flaws. The origin of the word "farb" (and the derivative adjective "farby") is unknown, though it appears to date to early centennial reenactments in 1960 or 1961. Some think that the origin of the word is a truncated version of "far be it from authentic." An alternative definition is "far be it for me to question/criticise", or "fast and researchless buying". Some early reenactors assert the word derives from German farbe, color, because inauthentic reenactors were over colorful compared with the dull blues, greys or browns of the real Civil War uniforms that were the principal concern of American reenactors at the time the word was coined, or the German farbische, manufactured, indicating obviously modern items. Many of the early Italian replica rifles were marked with what looked like "F. A. R. B" among the proofmarks. Removal of this would be to defarb, and the term came to cover other objects.
Негізгі ағымы
Ремейк кейіпкерлерінің тағы бір тобы "Манестрим" деп аталады. Бұл реинкарнаторлар фарб пен аутентикалық арасында. Олар фарб немесе аутентикалық заттардан жиі кездеседі. Негізгі ремейк актерлерінің көпшілігі шынайы көрінуге тырысады, бірақ аудитория болмаған кезде кейіпкерден шыға алады. Көрінетін тігістер дәуірге сәйкес тігіледі, бірақ жасырын тігістер мен іш киім дәуірге сәйкес келмеуі мүмкін. Аудитория алдында тұтынылатын тағамдар әдетте осы уақытқа сәйкес келуі мүмкін, бірақ маусымдық және жергілікті тұрғыдан сәйкес келмеуі мүмкін. Кейде "сағаттан тыс" немесе жасырын түрде ауалы төсек пен ұйқы қаптары сияқты заманауи бұйымдар пайдаланылады. Жалпы ұстаным - жақсы шоу жасау, бірақ дәлдік тек басқалар көретін жерге дейін болуы керек.
Another group of reenactors often is called "Mainstream". These reenactors are somewhere between farb and authentic. They are more common than either farbs or authentics. Most mainstream reenactors make an effort at appearing authentic, but may come out of character in the absence of an audience. Visible stitches are likely to be sewn in a period correct manner, but hidden stitches and undergarments may not be period appropriate. Food consumed before an audience is likely to be generally appropriate to the time period, but it may not be seasonally and locally appropriate. Modern items, such as air mattresses and sleeping bags, are sometimes used "after hours" or in a hidden fashion. The common attitude is to put on a good show, but that accuracy need only go as far as others can see.
Өте жоғары
Farbs-тен басқа шетте "қатты өзекті аутентиктер" немесе "өнерлілер", оларды "жасақтаушылар" деп атауға болады. Қатты ядролар әдетте "қолаңқы" қайта құру тәжірибесін іздейді, мүмкіндігінше, өздерінің таңдаған кезеңіндегі адам сияқты өмір сүруге тырысады. Бұл маусымдық және аймақтық тамақтарды жеуді, ішкі тігістер мен іш киімдерді кезеңдік түрде тігуді және іс-шара барысында мінез-құлық сақталуын қамтиды. Қатты ядролық қайта құрушылар әдетте мұқият зерттеуді бағалайды және кейде дұрыс емес "қайта құрушылықтарды" жалғастыра бергендері үшін негізгі қайта құрушыларды мазақ етеді.
At the other extreme from farbs are "hard core authentics" or "progressives," as they prefer to be called, sometimes derisively called "stitch counters". Hard cores generally seek an "immersive" reenacting experience, trying to live, as much as possible, as someone of their chosen time period might have. This includes eating seasonally and regionally appropriate food, sewing inside seams and undergarments in a period appropriate manner, and staying in character throughout an event. Hard core reenactors generally value thorough research, and sometimes deride mainstream reenactors for perpetuating inaccurate "reenactorisms".
Тарихи тұлға
Ойыншыларды шынайы етіп көрсету үшін, олар алдымен қандай уақыт аралығын, географиялық орналасуын және әлеуметтік мәртебесін таңдауы керек. Киім мен жабдықтар жиынтығы әдетте "құралым" деп аталады, ал ойдан шығарылған alter ego "персона" деп аталады. Кейде адамның бір ғана тұлғаны қамти алмайтын қызығушылықтары бар болса, шынайы болу үшін, олар бірнеше тұлғаны құрауы мүмкін. Мысалы, біреуді скандинавтық ("викинг") мәдениеттер қызықтыруы мүмкін, сонымен қатар Ландскнехтке әкелген экономика мен әлеуметтік тарихқа қызығушылық танытуы мүмкін және екі бөлек тұлға мен жиынтықтар жасауы мүмкін. Олар кейінірек қандай хоббиге, қайта құрудың орнына немесе ауа райына байланысты бейнелейтін тұлғаны таңдай алады (көп жүн мен жүн киген мәдениеттер жазда емес, қыста қайта құруға көбірек ұнайды).
To make their equipment authentic, a reenactor must first decide on the time period, geographic location, and social status they wish to portray. The collection of clothing and equipment is typically called a "kit" and the fictional alter ego is called a "persona". Sometimes when a person has interests that a single persona can't reasonably encompass, for the sake of being authentic, they might create more than one persona. For example, someone might be interested in Norse ("Viking") cultures but also be interested in economics and social history that led to the Landsknecht, and might create two separate personae and kits. They can then choose the persona they will portray according to which hobby they want to do, the location of the reenactment, or the weather (cultures that wore a lot of wool and fur are more popular to reenact in winter than summer).
Атқару
Аутентикалықты талап етудің қатаңдығы әр түрлі оқиғалар мен топтарға байланысты әртүрлі болады. Кейбіреулер тек құжатталған тарихи пайдалануды шынайы деп санайды және барлық шынайы емес жабдықтар мен мінез-құлықты қайта құру іс-шараларынан тыйым салады, басқалары шынайы болуы мүмкін материалдарды рұқсат етеді, басқалары көпшілік көре алмайтын шынайы емес материалдарды рұқсат етеді, ал тағы басқалары тек "оның 10 метр қашықтықтағы шынайы көрінуі керек" (яғни алыстағы аудиторияның көзқарасы бойынша). Сол сияқты, көптеген топтар ғасырлар аралығындағы жабдықтарды тарихи дәлдігінен гөрі кеңірек аралықта біріктіруге рұқсат береді (мысалы, 12 ғасырдағы сарбаздар барбутты қалқан киген). Бұл кейде қорғау қолғаптары мен қалқандарын талап ететін қауіпсіздік ережелерінің салдарынан болады, тіпті бұл тарихи дәлдікке кедергі келтірсе де. Бір оқиғада жалпы кезеңнің бірнеше ғасырларын араластырудан басқа (әдетте қатысушылардың көп санын қамтамасыз ету үшін), кейбір оқиғаларда бір кезеңнен көп болады, әсіресе егер оқиға жауынгерлік көріністерге немесе шайқастарға қатты назар аударса. Мұндай жағдайларда бір актердің бірнеше шоуға қатысқаны әдеттегідей, кейде тек біршама өзгертілген жабдықпен (нақтылықтың қаншалықты қатаң сақталуына байланысты). Үлгі ретінде кланки (толық пластинкалы қару-жарақты қайтадан іске қосу) қару-жарағын алып тастап, дөңгелек қалқанды алып, Қараңғы дәуір шайқасына қатысады. Көптеген топтар, әсіресе ортағасырлық қайта құруда, "базар тілінің" қолданылуын, яғни сол кезеңге сәйкес келетін сөйлеуді қатты қолданады. Аутентикалық емес жабдықтар мен мінез-құлық аутентикалық сөйлеуді қатаң түрде орындауды болдырмау үшін "кешектегі айдаһар" (ағытқыштар немесе отты қораптар үшін) және "атсыз көлік" (көлік немесе басқа да қозғалтқышпен жұмыс істейтін көлік үшін) сияқты сипаттамалық сөз тіркестері арқылы жиі аталады. Басқа топтар реэккторлардың оқиға барысында толық сипатта болуын және кезеңнен тыс заттарға түсініктеме беруден бас тартуын күтеді. Аудиторияға іс-әрекетті жеткілікті түрде түсіндіру үшін мұндай топтардың көбісі бір немесе екі адамды "тәржімеші" ретінде тағайындайды, олар кейіпкердің кейіпкерінен шығып, заманауи көзқараспен талқылай алады. Нақты жабдыққа деген қажеттілікті болдырмаудың басқа тәсілдері пластмасса бөтелкелерді "жасыру" (әдетте оларды мата немесе терімен орау), "байлау" (нақты емес аяқ киімді жеткілікті етіп көрсету үшін мата немесе теріден жасалған ұзын белбеулер) немесе ағаш сандықтардың ішінде суық қораптарды жасыру. Қауіпсіздік пен ыңғайлылық үшін шынайылық әдетте белгіленген қоғамдық орындармен шектеледі, осылайша портативті дәретханаларды пайдалануға және осы аумақтардан тыс жерлерде қайта жаңғыртушылар шынайы емес шатырларды пайдалануға мүмкіндік береді. Нақты шынайы реэкспонаторлардың арасындағы типтік мәселе - әйел жауынгерлерді қосу, өйткені бұл шынайылық (көптеген қайта жаңғыртылған кезеңдерде әйел жауынгерлер болған жоқ) мен жыныстық теңдіктің заманауи тұжырымдамалары арасындағы қақтығыс. Сол сияқты, кейбір топтар шынайы шаштарын ұстайды (мысалы, 20-ғасырдағы сарбаздар әдетте ұзын шашты немесе сақал кие алмайды) және көбінесе (нақты емес) зергерлік бұйымдарға рұқсат етілмейді, бірақ ұрыс қайта жаңғыртуда бұл шынайылық мәселесіне қарағанда көбірек қауіпсіздік мәселесі болып табылады.
The strictness with which authenticity is enforced varies widely with different events and groups. While some consider only documented historical use to be authentic, and ban all inauthentic gear and behaviour from reenactment activities, others permit materials that plausibly could have existed, others permit inauthentic materials that can't be seen by the public, and still others only require that "it has to look authentic from 10 meters away" (i. e. from a distant audience's perspective). Similarly, many groups permit equipment combined from a wider range of centuries than what could be considered historically accurate (e. g. 12th century soldiers wearing barbute helmets). This sometimes results from safety rules that require protective gauntlets and helmets, even when this interferes with historical accuracy. In addition to mixing multiple centuries of a general period in a single event (usually to ensure a larger number of participants), some events feature more than a single period, especially if the event strongly focuses on combat displays or battles. In such cases, it is not unusual that the same reenactor participates in more than one show, sometimes with only slightly altered gear (depending on how strictly authenticity is enforced). A typical example is a clankie (a reenactor in full plate armour) removing his armour, picking up a round shield and participating in a Dark Age battle. Many groups, especially in medieval reenactment, heavily promote the use of "market speech", i. e., talking in a way that sounds appropriate for the period. Inauthentic equipment and behaviour is often referred to via descriptive phrases like "pocket dragon" (for a lighter or box of matches) and "horseless carriage" (for a car or other engine powered vehicle) to circumvent strict enforcement of authentic speech. Other groups expect reenactors to stay fully in character throughout an event, and refrain from commenting on non period items. To adequately explain activities to an audience, many such groups designate one or two people as "interpreters" who can step out of character to discuss things from a modern perspective. Other ways to circumvent the need for authentic equipment include "hiding" plastic bottles (usually by wrapping them in cloths or furs), using "bindings" (long straps of cloth or fur) to make inauthentic footgear look more adequate, or simply hiding coolboxes inside wooden chests. For safety and comfort, authenticity is usually restricted to designated public areas, thus allowing for the use of portable toilets and inauthentic tenting by reenactors outside these areas. A typical issue among strictly authentic reenactors is the inclusion of female combatants, as this is a clash between authenticity (there were no female combatants in most reenacted periods) and modern concepts of sexual equality. Similarly, some groups enforce authentic hairstyles (e. g., 20th century soldiers are usually not expected to wear long hair or beards) and often (inauthentic) jewelry is not permitted — although in combat reenactment this is often more of a safety issue than a question of authenticity.