Кіріспе
Америкалық тарихшы және журналист Сорбонна, Париж университеті, 194748 Эколь де де Саяси ғылымдар, 194849. Алмама = кәсіп = журналист, тарихшы, Вьетнам: Теледидар тарихы (1983) үшін танымал, басқалары Никсонның жаулары тізіміне енгізілген. 1955) Аннет Клайн (1959 жылы дүниеден озды, 2009 жылы қайтыс болды) серіктесі. Балалары: 3 сыйлық: Пулитцер тарихы бойынша сыйлық (1990) Шоренштейн сыйлығы (2002) Шетелдегі баспасөз клубы сыйлығы (1968) модулі: веб-сайт: төменгі жазбалар: Карноу Айова университетінде оқыды, бірақ 1943 жылы армияның әуе корпусына қызмет етуге кетті, онда ол Қытай-Үндістан шекарасында ауа райы бақылаушысы, криптограф және бірлік тарихшысы болды. Соғыстан кейін Гарвард университетіне оқуға түседі, онда Гарвард Кримсонның редакторы және мақала жазушысы болып, қазіргі еуропа тарихы мен әдебиеті мамандығы бойынша білім алады. 1947 жылы бітіргеннен кейін Карноу Парижге жаз бойы қалуға ниеттеніп, бірақ он жыл қалады. Ол 1959 жылдан 1974 жылға дейін аймақты Time, Life, Saturday Evening Post, London Observer, Washington Post және NBC News үшін қамтыды. Карноу Индокитаймен Париждегі жұмысынан танысты, және 1959 жылдың шілдесінде Вьетнамда болған кезде алғашқы американдықтар қаза тапты. Ол Вьетнам соғысына алғашқы жылдары, аз америкалықтар білген кезде назар аударды және ол туралы американдық қатысу мерзіміне дейін баяндады. Ол Энтони Льюиспен жақын дос болған .
Sorbonne, University of Paris, 1947–48
Ecole des Sciences Politiques, 1948–49. | alma mater =
| occupation = journalist, historian
| known for = *Vietnam: A Television History (1983), with others
listed in Nixon's Enemies List
| notable works =
| spouse = Claude Sarraute (m. 1948, div. 1955)Annete Kline (m. 1959, died 2009)
| partner =
| children = 3
| awards = Pulitzer Prize in history (1990)Shorenstein Prize (2002)Overseas Press Club award (1968)
| module =
| website =
| footnotes =
Karnow enrolled at the University of Iowa, but left in 1943 to serve in the Army Air Corps, in which he was a weather observer, cryptographer and unit historian along the China India border. After the war, he attended Harvard University, where he was an editorial and feature writer for the Harvard Crimson and majored in modern European history and literature. Upon graduating in 1947, Karnow went to Paris intending to stay the summer, but wound up staying ten years. He covered the region from 1959 until 1974 for Time, Life, the Saturday Evening Post, London Observer , the Washington Post, and NBC News. Karnow was acquainted with Indochina from his work in Paris, and was in Vietnam in July 1959 when the first Americans were killed, He gave attention to the Vietnam War during its earliest years when few Americans were aware of it, and he reported on it for the duration of American involvement. He was close friends with Anthony Lewis
Автор
Карноудың алғашқы кітабы - оның Оңтүстік-Шығыс Азияға арналған мәтіні (1962), жұмыс берушінің Life World Library сериясындағы көпшілік нарықтағы суреттемесі. Оның алғашқы ірі басылымы - Мао мен Қытай: Революциядан революцияға дейін (1972) - соңғы Мәдени революцияның 600 беттік талдауы. Кітап Карноудың Гонконгтегі сол кездегі оқшауланған Қытай туралы және Гарвардтағы стипендиялық жыл туралы баяндамаларына негізделген және Ұлттық кітап сыйлығына ұсынылды. Никсонның жаулар тізімінде тұрған жеріне қарамастан, Карноу 1972 жылы Никсонның Қытайға тарихи сапарына шақыру алды, ол кезінде ол өз қолжазбасындағы ақпаратты растауға тырысты. 1977 жылы, Сайгонның құлдырауынан екі жыл өткен соң, PBS Карноуға Вьетнам соғысына арналған телесериалды ұсынды. Ол серияда және 750 беттік кітапта Вьетнам: тарих (1983) бірге жұмыс істеді. Атаулар қазіргі американдық қолданысты көрсетеді, бұл ғасырлар бойы елге емес, соңғы соғысқа қатысты. Кітаптың 90% -ы 1945-1975 жылдар аралығын қамтыды және француз және американ соғыстарының арасындағы сабақтастыққа назар аударды. Фильм де осыған ұқсас бағытта, соғыс алдындағы француз отаршылдығы туралы қысқаша прологпен және 1975 жылдан кейінгі "мұралар" туралы соңғы сағатпен. Екеуі де өте табысты болды, америкалық жұртшылықтың көп бөлігіне соғыс туралы он жылға жуық ұмытылғаннан кейін қызығушылық қайта жанданып жатқан кезде жетті. Соғыс сияқты кітап пен фильм де дау тудырды және соғыс тарихы мен мағынасы туралы қоғамдық пікірталасты оятуға көмектесті. 1980 жылдары Филиппиндегі саяси тәртіпсіздіктің артуы, президент Фердинанд Маркостың 20 жылдық режимін құлатумен аяқталды, бұл Карноудың екінші кітабы мен теледидар жобасын жасауға түрткі болды. "Біздің бейнеде: Американың Филиппиндегі империясы" (1989) атты кітабы тарих бойынша Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Карноу PBS теледидарының үш бөлімді "АҚШ және Филиппин: Біздің бейнеде" атты деректі фильмінің бас тілшісі және баяндаушысы болды. Азия қоғамының "Азия америкалықтарының өзгеруі" атты есебі 1992 жылы жарық көрді. Кітаптың жартысын Карноу, жартысын Азиялық америкалық журналистер қауымдастығының негізін қалаушы Нэнси Йошихара жазды. Есепте 1960 жылдан бері саны артып келе жатқан азиялық иммигранттардың ерекшеліктері мен қиындықтары қарастырылған. Карноу бірден Америка Құрама Штаттарында азиялық тәжірибе туралы кітап жазуға кірісті, бірақ ақыр соңында бұл жұмысқа азиялық адам қолайлы деп шешті. 1925 жылы 4 ақпанда Бруклинде Гарри мен Генриетт Копел Карновтың (Карновский) ұлы. 1947 жылы ол француз әдебиетші отбасынан шыққан сахналық актриса Клод Сарроға үйленді, ол көп ұзамай журналист ретінде өз мансабын бастады. Олар 1955 жылы ажырасып кетті. Анет Карноу 2009 жылы шілдеде қатерлі ісік ауруынан қайтыс болды. Ұрпақтары, тиісінше, саяхат фотографы, теледидар жазушысы / продюсері және судья ретінде мансап жасады. Карноу 2013 жылы 27 қаңтарда Мэриленд штатының Потомак қаласындағы үйінде 87 жасында жүрек қатқырынан қайтыс болды.
Шығармалары
(Алдын ала сөз) Мен Парижді алғаш рет көрдім: Нұрлы қаладан фотосуреттер мен естеліктер, Таймс Букс, 1999.