Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
католик мекемесі
a Catholic institution
Берскоу Приори, Англияның Ланкашир графтығындағы Берскоу қаласында орналасқан, 1190 жыл шамасында құрылған және 1536 жыл шамасында таратылған августин негізі болды. Шіркеудің кейбір қалдықтары бүгінге дейін сақталған.
Burscough Priory, at Burscough, Lancashire, England, was an Augustinian foundation, established in around 1190 and dissolved in around 1536. Some remains of the church survive.
Тарих
Монастырь шамамен 1190 жылы Латом лорды Роберт Фиц Генри аугустиндік канондар үшін құрылған. 1390 жылы Латхом иелігі мен жерлері Стэнли отбасына өтті, олардың көптеген мүшелері монастырьде жерленді, әсіресе, Латхом және Ноуслиден 1-ші барон Стэнли, К. Г., сэр Томас Стэнли, 1459 жылдың ақпан айында, оның әйелі Джоан 1466 жылы және олардың ұлы, 1-ші Дерби графы Томас Стэнли. Монастырь қасиетті Николайға арналған. Оған байланысты арақаналы бар аурухана да болған. Фиц Генри оған Бурскоудегі жерді, іргелес Мартон ауылын, Ноуслидегі қасиетті Леонардтың шіркеуін, өзінің барлық жерлеріндегі барлық диірмендерді және үш шіркеудің – Ормскирк, Хьютон және Фликстон шіркеулерінің қамқорлығын сыйлады. Алайда, Фликстонға қатысты меншік құқығы мәселелі болып шықты. Дерби графы отбасының көптеген мүшелері жерленген шіркеуді сақтауға тырысты, бірақ бұл әрекеттер сәтсіз аяқталды.
The priory was founded in c. 1190 by Robert Fitz Henry, Lord of Lathom, for Augustinian canons. In 1390 the Lordship of the Manor and lands of Lathom passed to the Stanley family, several of whom were buried in the Priory, notably Sir Thomas Stanley, 1st Baron Stanley, K. G., of Lathom and Knowsley, in February 1459, his wife Joan in 1466, and their son Thomas Stanley, 1st Earl of Derby. The priory was dedicated to St. Nicholas. There was an associated leper hospital. Fitz Henry endowed it with land in Burscough, the entire adjoining township of Marton, the chapel of St. Leonard of Knowsley, all the mills on his demesne, and the patronage of three parish churches—at Ormskirk, Huyton, and Flixton. The ownership of Flixton however proved problematic. The Earl of Derby made attempts to save the church, in which many of his family had been buried, but they came to nothing
Монастырь таратылғаннан кейін сегіз қоңырау Ормскирк шіркеуіне көшірілді, онда бұрынғы шпиль оларды ұстай алмағандықтан арнайы мұнара салынды. Қалған қоңыраулар Кростон шіркеуіне ауыстырылды. Ормскирк шіркеуіндегі тенор қоңырауы (монастырьден үшінші қоңырау) латынша жазумен әшекейленген: "Ж. С. де Бурскоу, Эск., және оның әйелі Е. бұл қоңырауды Ұш Тұрғандық құрметіне жасады. Р. Б. 1497". Онда сондай-ақ Генрих VII-нің сапары құрметіне қоңырау сыйланғанын көрсететін, оның сүйікті белгілері болған раушан гүлі, порткуллис және Fleur de lis белгілері де бар. Монастырь жергілікті Burscough Priory Academy орта мектебіне атын берді, онда 11-16 жас аралығындағы 700-ге жуық оқушы білім алады.
Following the dissolution eight bells from the Priory were moved to Ormskirk Parish Church, where a tower had to be built specially, as the existing steeple could not support them. The remaining bells were removed to Croston church. The tenor bell at the Ormskirk Church (the third bell from the Priory) has a Latin inscription which translates as "J. S. de Burscough, Esq., and E. my wife, made [this bell] in honour of the Trinity. R. B. 1497". It also bears the symbols of the rose, portcullis and Fleur de lis which suggests that the bell was presented in honour of a visit from Henry VII as these were some of his favourite badges. The Priory gives its name to the local high school Burscough Priory Academy, which has an enrollment of around 700 pupils of ages 11–16 years.
Сәулет
1886 жылы қираған жерлерді зерттеу нәтижесінде шіркеудің крест тәрізді жоспары болғандығы анықталды, оның алдында 42 фут (13 м) х 24 фут (7 м) өлшемді ғибадатхана (пресвитерий), 22 фут (7 м) қабырғалы төртбұрышты орталық мұнара, солтүстік және оңтүстік трансепттері, сондай-ақ 100 фут (30 м) х 24 фут (7 м) өлшемді негізгі зал (нав) және солтүстік қанатты галереясы болған. Негізгі залдағы оңтүстік жағында 67 фут (20 м) қабырғалы шаршы пішіндес монастырь қондырғысы (клойстер) орналасқан. Монастырдың тапсыру құжатына қойылған мөрде монастырь ғимараттарының бейнесі бейнеленген. Қазірге дейін жер бетінде сақталған бөліктер – шіркеудің қиылыс мұнарасының солтүстік жағын тіреген екі тірек қабырға. Олар қиылыс аркаларының бастапқы орнынан жоғарыраққа дейін жеткен, бірақ аркалардың өзіндегі арқалық тастар алынып тасталған. Шығыс тірегінен солтүстік және шығысқа қарай бөлшек қабырғалар созылып жатыр, ал екінші тіректе үш жапырақты ойыс немесе аумбри орналасқан. Бұл қалдықтар шамамен 13 ғасырдың соңына жатса керек.
According to a survey of the ruins made in 1886, the church was cruciform in plan with a presbytery (chancel) 42 feet (13 m) by 24 feet (7 m), a central tower 22 feet (7 m) square; north transept and south transepts, and nave 100 feet (30 m)by 24 feet (7 m) with a north aisle. On the south side of the nave was a cloister 67 feet (20 m) square. The seal used on the surrender deed of the priory shows a view of the monastic buildings. The parts still standing above ground consist of the two piers which originally supported the north side of the crossing tower of the church. They survive to some height above the springing of the crossing arches, although the voussoirs of the arches themselves have been removed. There are fragmentary walls projecting from the eastern pier to the north and east, while the other incorporates a small trefoil headed recess or aumbry. These remains probably date from the late 13th century.