Кіріспе

Реформацияланған дәстүрдегі фундаментализм (сондай-ақ фундаменталистік кальвинизм деп аталады) кейбір консервативті пресвитериандық, конгрегационалистік, реформацияланған англикандық, реформацияланған баптистік, конфессиялық емес және басқа да реформацияланған шіркеулерде туындады. Бұл қозғалыс, кең евангелистік протестанттық фундаментализмнің ниеттері мен мақсаттарымен үйлеседі. Қозғалыс тарихи тұрғыдан либералдық және модернистік теологияны жоққа шығарумен, 1905–1915 жылдар аралығында жарық көрген "Негіздер" атты басылыммен және ағылшын тілді протестант елдерінде евангелистік протестантизмді дамыту және жаңарту, сондай-ақ бөлінген шіркеулерді Киелі кітапқа, тарихи сенім білдіруге және Реформация принциптеріне сәйкес реформалау мақсатымен анықталды. Фундаменталистер мен модернистер арасындағы даулар, сондай-ақ "Төмендеу" даулары, Америка Құрама Штаттары мен Ұлыбританияда реформацияланған фундаментализмнің өсуіне және дамуына түрткіс болды. Реформацияланған фундаменталистер Вестминстерлік сенімділік жарғысы сияқты тарихи сенімділік жарияламаларына ерекше мән берді.

Тарих және негізгі басшылар

Карл МакИнтайр 1937 жылы Библиялық пресвитериан шіркеуін құрды. МакИнтайр үшін "фундаменталист" термині Вестминстерлік сенім жазбасы, Пресвитериан шіркеуінің доктриналық стандарты, сондай-ақ Апостолдардың және Никеялық Символдармен анықталған тарихи христиан дінінің негізгі қағидаларына адалдықты білдірді. Ол Джон Кальвиннің "Христиан дінінің институттары", Вестминстерлік сенім жазбасы және Ұлы және Кіші Вестминстерлік катехизистері христиан сенімінің ең толыққанды тұжырымдары деп санайтын кальвинист болды.

Ресурстар

Доктор Кен Маттоның KJV 770 аяттарды салыстыруы