Кіріспе

Корнелис Герхард Антон де Ком (22 ақпан 1898 – 24 сәуір 1945) – Суринамдық қарсылық күресшісі және антиколониалистік жазушы. Ол Суринамда тұтқындалды.

Өмірбаян

Де Ком Суринамның Парамарибо қаласында фермер Адольф де Ком мен Джудит Якоба Дулдер отбасында дүниеге келген. Оның әкесі құл ретінде дүниеге келген. Де Ком бастауыш және орта мектепті бітіріп, бухгалтерлік есеп бойынша диплом алды. Ол «Балата Компаниейн Суринам мен Гайана» компаниясында жұмыс істеді. 1920 жылғы 29 шілдеде ол отставкаға шығып, Гаитиге кетті, онда «Societé Commerciale Hollandaise Transatlantique» компаниясында жұмыс істеді. 1921 жылы ол Нидерландыға кетті. Бір жыл бойы Хузарен (голландиялық ат әскері) полкіне ерікті болып қызмет етті. 1922 жылы Гаагадағы консалтингтік фирмада жұмыс істей бастады. Бір жылдан кейін ұйымдастыру жұмыстарына байланысты жұмыстан босатылды. Содан кейін ол Гаагадағы бір компанияда кофе, шай және темекі сату бойынша сатушы болып жұмыс істеді, сол жерде болашақ әйелі Нельмен танысты. 1929 жылы де Ком Голландия Коммунистік партиясының 18-ші съезінде сөз сөйледі, онда Суринам халқының құқықтары жоқ кедейлікте өмір сүретінін баса көрсетті, және оның қуанышына «Индонезия, Суринам және Кюрасао, Нидерландыдан дереу және толық тәуелсіздік» деген ұранды өзгерту туралы қаулы қабылданды. Де Ком мен оның отбасы 1932 жылғы 20 желтоқсанда Суринамға кетіп, 1933 жылғы 4 қаңтарда жетті. Сол сәттен бастап оның үстінен отаршылдық билік мұқият бақылау орнатты. 2000-нан астам адам жиналды, де Ком қысқаша сөз сөйледі, және Гаагаға сапарын жалғастырды. Де Ком Альберт Хелманның «Зуид-Зуид-Вест» (1926) еңбегінен шабыттанды, ол отаршылдыққа қарсы күреске шақыратын эпилогпен аяқталды. Нидерландыда болған кезінде ол көбінесе жұмыссыз болды және Суринам мен құлдық тарихы туралы өз кітабын жазуға шешім қабылдады, ол 1934 жылы цензураланған күйде жарияланды. «Uitgeverij Contact» баспасына кітапты жарияламау үшін қысым көрсетілді, ал «Centrale Inlichtingendienst» (жасырын қызмет) баспа еркіндігін бұза отырып, алдын ала көшірмесін талап етіп алды. Ол солшыл топтарға, негізінен коммунистерге отаршылдық және нәсілдік дискриминация туралы лекциялар оқыды. Де Ком голландтық қарсылық қозғалысына қосылды. Оның немересі Антуан де Ком – голланд жазушысы және ақыны.

Салдары

Оның жарық көрмеген романының бір бөлігі "Біздің қанымыз қызыл" ("Ons bloed is rood") "Адек" (1983) журналында жарияланды. SAWO үкіметке қанағаттандыру туралы өтініш жасады. 2008 жылы "Vereniging Ons Suriname" 1960 жылдары жоғалған қолжазбаларды қайта тапты. Қолжазбаларда "Тжибоэ" фильмінің сценарийі, "Біздің қанымыз қызыл" және "Бір кесе күріш үшін" ("Om een hap rijst") романдарынан үзінділер, сондай-ақ акан халқының халық ертегілеріндегі шеберлік пен даналықты бейнелейтін "Ананси" – өрмекші туралы бірнеше әңгіме бар. Мұрағаттар Антон де Комның балалары Ад және Джудит де Ком Михель ван Кемпенге табысталды және Әдебиет мұражайында көрсетілуде. 1981 жылы Парамарибодағы Фримангрон ауданындағы Понтеверф көшесі Антон де Ком көшесі деп аталды. 17 қазан 1983 жылы, 2007 жылы Қарсылық мұражайы ұйымдастырған расизм мен кемсітушілікке қарсы жылдық ЛБР лекциясы Антон де Ком лекциясы деп өзгертілді. 2012 жылы режиссер Айда Дос оның өмірінен "Peace, Memories of Anton de Kom" деректі фильмін жасады. 2020 жылы де Ком Нидерландтың тарихының маңызды тұлғаларының тізіміне енгізілді. Де Ком Нидерландтағы мектептерде оқытылатын 50 маңызды тақырыпқа енгізілген тұңғыш Суринам азаматы болды. Голландияның білім министрі Ингрид ван Энгельшовен қоғамның көлеңкелі жақтарына да назар аудару қажеттігін атап өтті. 2020 жылдан бастап Антон Ком туралы фильм түсірілуде.

Жазбаша еңбек

Антон де Ком: Wij slaven van Suriname (1934 жылғы цифрлық нұсқа; 1971 жылғы цензураланбаған басылым). Ағылшын тіліне аудармасы: We Slaves of Surinam, 1987 (Palgrave Macmillan баспасы).