Рик Бенджамин және Парагон Рэгтайм Оркестрі: Америка саз өнерінің қайта жаңғыруы
Rick Benjamin (conductor)
Парагон рэгтайм оркестрінің негізін қалаушы Рик Бенджамин туралы мақала. Рэгтаймға баулыған музыкант, дирижер және тромбонист өмірі мен шығармашылығы. 🎺🎶
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рик Бенджамин – әлемдік атаққа ие "Paragon Ragtime" оркестрінің негізін қалаушы және дирижері. Бенджамин сонымен қатар пианист, тубашы және аранжировщик ретінде де белсенді жұмыс істейді.
Rick Benjamin is the founder and conductor of the world renowned Paragon Ragtime Orchestra. Benjamin has an active career as a pianist and tubist as well as an arranger.
Рагтайм музыкасына қызығушылықтың алғашқы кезеңдері
Бенджаминнің рэгтайм музыкасына деген қызығушылығы 1970 жылдары, оған сегіз жас толғанда, әжесі мен атасының гаражынан 1917 жылғы «Викторола» граммофонын тапқан кезде басталып кетті. Кейін ол «Викторола»да ойнатқан музыканың, оның замандас поп музыкасынан гөрі, оның жанына жақын болғанын еске алды.
Benjamin's interest in ragtime music began in the 1970s when he was eight years old and found a 1917 Victorola in his grandparents' garage. He later recalled that the music he played on the Victorola connected with him in a way that the pop music of his era did not.
Артур Прайордың музыкасының ашылуы
Бенджамин туба ойнап өмір сүру ниетімен Джульярдқа түсті. Прайор Виктроланың алғашқы тарихындағы ықпалды тұлға болды, өйткені ол оларды өндірген «Victor Talking Machine Co.» компаниясының бас дирижері қызметін атқарды және осыған байланысты машина үшін қандай жазбалар шығарылатынын өзі шеше алды. Көп ұзамай ол жинақта көптеген сирек кездесетін музыкалық ноталар мен қолжазбалар бар екенін, соның ішінде Скотт Джоплин, В. К. Хенди, Эдвард Макдауэлл, Виктор Герберт, Джером Керн және Джон Филип Соуза сияқты композиторлардың бұрын белгілі емес шығармалары бар екенін анықтады. 1997 жылы «Herald & Review» газетіне берген сұхбатында ол осы сирек туындылардың болуын былай түсіндірді: «Осы дәуірдегі белгілі әркім өз ноталарын мырза Прайорға жіберіп, олардың Виктрола үшін жазылуына үміттенеді». Бенджамин Джульярдтан 20 ғасырдың басындағы американ композиторларының концертін өткізуге рұқсат сұрады, бірақ оның өтініші Джульярд деканы тарапынан қабылданбады, өйткені Джульярдтың назары дәстүрлі композиторларға шоғырлануы керек деп есептеді. Бенджамин концерт залында Моцарттың тубамен орындалатын бағдарламасын жоспарлады, бірақ оның орнына рагтайм музыкасын орындайтын топқа жетекшілік етіп, көрермендерді көптеп шақыруға мүмкіндік жасады. Бұл жұмыс Кеннеди орталығының қазіргі би және джаз музыкасы бойынша Дорис Дьюк Мыңжылдық сыйлығы және американдық би фестивалі тапсырысы бойынша жасалды, ол мұндай үйлесімдерді насихаттайды.
Benjamin went to Juilliard with intentions to make his living playing the tuba. Pryor was an influential figure in the early history of the Victrola, as he had served as first conductor for the company that produced them, Victor Talking Machine Co., and had accordingly been able to decide himself what recordings were released for the machine. he soon realized that among the collection were many rare musical scores and manuscripts, including unknown compositions by such composers as Scott Joplin, W. C. Handy, Edward MacDowell, Victor Herbert, Jerome Kern and John Philip Sousa. In a 1997 interview with the Herald & Review, he explained the presence of these rare pieces: "Anybody who was anybody in that era would send their scores to Mr. Pryor in hopes that they would be recorded" for Victrola. Benjamin made a request to Juilliard to perform a concert of turn of the 20th century American composers but his request was rejected by Juilliard's dean, who felt Juilliard should focus on traditional composers. Benjamin scheduled a Mozart program on solo tuba at a concert hall, but instead led a group in performing ragtime music, leaving open the doors to draw in a wider crowd. The work was commissioned under the Doris Duke Millennium Awards for Modern Dance and Jazz Music of the Kennedy Center and American Dance Festival, which promotes such pairings.
Ағашқақ
2003 жылдың маусым айында Бенджамин мен Парагон Рагтайм оркестрі Скотт Джоплиннің "Тремониша" операсының өз нұсқасын Сан-Францискодағы амфитеатрда өткен, АҚШ-тағы ең көне фестиваль – Стерн Гроув фестивалінде көрсетті. "Тремониша" алғаш рет 1975 жылы Хьюстон Гранд Операсының толық кәсіби қойылымымен сахналанды, бірақ Бенджамин Хьюстон қойылымын "тынышсыз, Вердиге ұқсас" деп есептеді және оны Джоплиннің заманында кең таралған 12 музыканттан тұратын оркестрге бейімдеуге шамамен жарты онжылдық уақыт жұмсады. Бенджамин өзінің жеңілдетілген оркестрлеуінің арқасында бұл туындыны шағын сахналарда да қоюға болатынына үміттенетінін айтты. Артур Приордың қорына кураторлық жасағаннан бөлек, Бенджамин Симон Мантия, Б. Ф. Аларт және Франк Х. Уэллс қорына да кураторлық жасайды, сондай-ақ архившілер мен тарихшылармен, оның ішінде Торнтон 'Тони Хагерттің' халық музыкасын зерттеушісі Калленмен бірге жұмыс істеді. Каллен Равиния фестивалінде, Кеннеди орталығында, Чаутаукада және Смитсониан институтында өнер көрсетті.
In June 2003 Benjamin and the Paragon Ragtime Orchestra premiered their version of Scott Joplin's opera Treemonisha at the Stern Grove Festival, the oldest festival of its kind in the United States, hosted in an amphitheater in San Francisco. Treemonisha had originally premiered in 1975 with full professional staging by the Houston Grand Opera, but Benjamin thought that the Houston staging was "too heavy, too Verdiesque" and spent nearly half of a decade altering it to suit the kind of 12 piece theater pit orchestra prevalent in Joplin's day. Benjamin has expressed his hope that his simpler orchestration will allow the material to be presented in more modest venues, In addition to curating the collection of Arthur Prior, Benjamin also curates the collections of Simone Mantia, B. F. Alart, and Frank H. Wells and has worked with archivists and historians including Thornton 'Tony Hagert's Vernacular Music Research Cullen has appeared at the Ravinia Festival, The Kennedy Center, Chautauqua, and the Smithsonian Institution.