Шушауп көлінің тарихы мен Сикамус аймағының дамуы

Кіріспе

көліктік кеме

Алғашқы халықтар және тері саудашылары

Секвепемк (Шусвап) алғашқы халықтары Шусвап және Мара көлдерінің жағалауында замана-заманадан бері қоныс тепкен, мұны 3200 жылдан астам уақытқа дейінгі шұңқырлы үйлердің табылуы дәлелдейді. Игл өзенінің сағасында жыл сайын дәстүрлі той – поталх өткізілген. 1840 жылдары, CPR төбесі деп аталатын қабаттардың батысындағы тарлықтың батыс жағында лагерь орналасқан. 1820 жылдардың басынан бастап олар Камлупстегі Гадсон шығанағы компаниясының (HBC) бекінісіне сауда үшін тері әкелген. 1840 жылдары Игл өзенінің сағасында HBC аванпосты ашылды. Ғасырлар бойы өзенде көптеген сома балықтары кездесіп, құрғатылған балық саудасы да жүргізілген. Өзеннің солтүстік жағындағы жол 1930 жылдарға дейін жабайы көкжидектерге жету үшін қолданылған.

Атау шығу тегі

1865 жылы жазылған "Schik mouse" сөзі – Сикамус атауының бірінші халықтарынан келген түпнұсқа сөзінің ең ерте жазылған түрі. Бұл сөз тарлықты сипаттайды, бірақ оның нақты қандай ерекшелігін білдіргені әлі анық емес. "Қырлы жер", "тар жол", "төбені айналып өтетін арна", "тауларды айналатын өзен", "ортасы", және "тар" немесе "ортасынан қысылған" деген ұсыныстар бар. Сикамус каналы – Британдық Колумбияда қыс айларында мұз баспайтын жалғыз ішкі порт.

Бұрынғы Eagle өзенінің сағасындағы жалпы қоғамдастық

1865 жылы Биг-Бенд алтын асығы кезінде губернатор Фредерик Сеймур Уолтер Моберлиге Шусвап көлінен Колумбия өзеніне дейінгі вагондық жол немесе темір жолдың ең қолайлы бағытын анықтауды тапсырды. Көптеген алтын іздеушілер Сеймур Арм арқылы саяхаттаса да, көптегені Игл өзені бойымен жоғары көтеріліп, Колумбияға дейін жергілікті халықтардың іздерін ұстанды. Моберли 1865 жылы өзен сағасында орналасты, ол тез арада Игл Пасс қонуы деп аталды, себебі өзен Игл Пасс жағынан келді. Қону орнында шатырлар қатарынан шағын қала пайда болды. Басты ғимараттар – сынақ кеңсесі, жалпы дүкен, темірші және салон-мәжліс орындары болды, олар алтын асығы аяқталғаннан кейін келесі жылдың соңында көбінесе тастап кетілді. Джордж Мёрдок бұл аймақтағы алғашқы жеке меншікке алған жерді иеленді. 1882–1892 жылдары ол мистер Хиллмен серіктесіп, қонақ үй, дүкен және салон ашты. 1884 жылы Густав Блин Райт синдикаты Ревелстокқа дейінгі өткел арқылы вагондық жолды аяқтады. Ол кезде Мёрдоктың қону орнындағы жалғыз бизнесі болды. Камлупс және Савонамен жүретін кемелер болды. Келесі жылы, Канада Тынық мұхиты теміржолының (КТМ) құрылысының ең жоғары нүктесінде, жағалау бойында 100-ден астам ғимарат бой көтерді. Жаңадан салынған ғимараттардың ішінде бірнеше қонақ үйлер, дүкендер, би залдары, ат қоралары, Солтүстік-Батыс Монт-Полис (NWMP) казармасы және түрме болды. Теміржол мердігерлері Маккензи мен Манн қону орнында өздерінің штаб-пәтерін орналастырды. Жаңа атауы – Игл-Сити болды. Фарвеллге бағытталған дилижанс жүріп тұрды. 1885 жылы Фред Уайт жаңа ашылған пошта бөлімінің алғашқы пошта бастығы болып тағайындалды. Мырза Брайннің теміржол депосы үшін тар жолдың шығыс жағындағы жерді сатуға келіспеуі КТМ-ді батыс жағында салуға мәжбүр етті. Бұл шешімнің нәтижесінде өзен сағасы орны тартылып, кейін Ескі қала немесе Ескі Сикамус деп аталды.

Бұрынғы жалпы қоғамдастық

1884 жылы полковник Э. Форестер алғашқы ғимаратты, «Лейк Вью» қонақ үйін салды. 1887 жылы ол екі қабатты үй қосымшасын салды, онда бірінші қабатта дүкен орналасты, пошта басшысы болып тағайындалды және амбар тұрғызды. Джон Эндрю Мараға тиесілі Камлупс дүкені осы Сикамус дүкенін филиал ретінде пайдаланды. Сол кезде Сикамус пен Эндербині байланыстыратын Мара көлінің батыс жағындағы оңтүстікке қарай соқпақ жолды алмастыру үшін тар және кейбір жерлерде батпақты көлік жолы салынды. Шуберт ағайындар маршрутта кезеңдік қызмет көрсетті. 1890 жылы Вуд пен Тунсталл J. А. Мараның бизнесін сатып алды. Оканаган поштасының кіру нүктесі Дакстан Сикамусқа көшті, ал Шуберт кезеңі бірнеше жыл бойы поштаны тасыды. 1892 жылы Shuswap және Okanagan темір жолы (S&O) пошта келісімшартын қабылдады, темір жол құрылысы Мара көлінің жолына елеулі зақым келтірді. 1894 жылы қонақ үй мен дүкен өртеніп кетті. Бірнеше айдан кейін сол жерде, қазіргі көпірден оңтүстікке қарай жаңа қонақ үй ашылды. Бірнеше рет иесі ауысты. 1906 жылы ғимарат толығымен өртеніп кетті. Келесі жылы Леопольд Конгрев үш қабатты «Беллвью» қонақ үйін ашты, ол сол жерде орналасқан. 1890 жылы станцияның жанында алғашқы CP қонақ үйі салынды. 1898 жылы қонақ үйдің асханасында түсірілген май шамнан өрт шығып, станцияға тарады, екі ғимарат та қирады. Жаңа станция/қонақ үй салынып жатқанда «Лейк Вью» қонақ үйі гүлденді. 1900 жылы жаңа CP қонақ үйі ашылды. 1908 жылы тағы бір қабат салынды. 1914 жылы электр өрті жоғарғы қабатқа елеулі зақым келтірді. 1919 жылы батыс жақтағы вестибюль мен баспалдақ шығыс жақтағы асханамен ауыстырылды. 75 қонақ бөлмесінде ыстық және суық су болды. Маңызды қонақтардың арасында 1920 жылдары болашақ VIII Эдуард болды. 1890 жылдан бастап CP қонақ үйінің жанында полиция констебліне қаржыландыру жүргізілді. Түрме 1909 жылы темір жолдың шығысында, қонақ үйдің шығысында салынды. 1892 жылы Мэри Джанет Финлейсон станциядан батысқа қарай дүкен ашты. Екі жылдан кейін ғимарат өртеніп кетті. Оның келесі дүкені «Лейк Вью» қонақ үйінің солтүстігінде болды. 1913 жылы жаңа 49 метрлік кемежай салынған тарға көшірмес бұрын, үкімет кемежайы станцияның батысында орналасқан. 1914 жылы мемлекеттік телефон желісі орнатылған кезде Финлейсон дүкені мен екі қонақ үйде телефондар орнатылды. 1921–22 жылдары теміржол көпіріне жаяу жүргіншілер көпірі қосылды. CP қонақ үйінің шығысында орналасқан CP электр станциясы осы үй-жайлар мен CPR төбесіндегі бірнеше үйлерге электр қуатын жеткізді. 1929 жылы гидроэнергиялық желілер келді, 1949 жылы тар арқылы шығысқа қарай созылды. Ұлы депрессия кезінде жұмыссыздықтан құтылу лагерінің жұмысшылары Каноэ-Сикамус жолын салды, бұл Салмон-Арма мен Сикамус арасындағы қашықтықты 23 шақырымға (14 миль) қысқартты. 1934 жылы жолдың бастапқы деңгейі аяқталды. Осы уақытқа дейін Роберт (Боб) Х. Конгрев «Беллвью» қонақ үйінің астындағы жағалаудағы өзінің автокөлік қызмет көрсету станциясында қайықтар мен көліктерді ұсынды. Бұл жолды жаңарту келесі жылдары жалғасты. 1956 жылы Оканаганға теміржол жолаушыларының негізгі кіру нүктесі Салмон-Армаға ауысты, ол жақсы автобус байланысын ұсынды. Сикамустағы CP қонақ үйі сол жылы жабылып, 1964 жылы бұзылды. 1957 жылы тас жолдар министрі Фил Гагларди қайта салынған Каноэ-Сикамус тас жолының бөлігін ресми түрде ашты.

In 1884, Colonel E. Forester constructed the first building, which was the Lake View Hotel. In 1887, he built a two storey extension which housed a store on the ground floor, was appointed postmaster, and erected a barn. The Kamloops general store owned by John Andrew Mara operated this Sicamous store as a branch. At that time, a narrow and swampy in places wagon road was built to supersede the trail southward along the western side of Mara Lake, which connected Sicamous and Enderby. Schubert Bros. established a stage service on the route. In 1890, Wood and Tunstall purchased the J. A. Mara business. The access point for Okanagan mail had transferred from Ducks to Sicamous, and the Schubert stage carried the mail for several years. In 1892, the Shuswap and Okanagan Railway (S&O) assumed the mail contract, the railway construction having severely damaged the Mara Lake road. In 1894, fire destroyed the hotel and store. A few months later, the replacement hotel opened immediately south of the present highway bridge on the same site. A couple of ownership changes occurred. In 1906, the building burned to the ground. The next year, the three storey Bellevue Hotel was opened by Leopole Congreve on the site. In 1890, the first CP hotel was built beside the station. In 1898, a fire ignited by a dropped oil lamp in the dining room of the hotel spread to the station, destroying both properties. While the new station/hotel was under construction, the Lake View Hotel thrived. In 1900, the new CP hotel opened. In 1908, a further storey was added. In 1914, an electrical fire caused considerable damage to the upper storey. In 1919, the lobby and main staircase at the west end were transposed with the dining room at the east end. All 75 guest rooms had hot and cold running water. Important guests included a stay by the future Edward VIII in the 1920s. CP funded a police constable based at the hotel from 1890. The jail was built on the other side of the tracks, east of the hotel in 1909. In 1892, Mary Janet Finlayson opened a store west of the station. Two years later, the building burned down. Her next store was north of the Lake View Hotel site. The government wharf was west of the station before relocating to the narrows in 1913, where the new 160 feet (49 m) wharf was built. On the arrival of the government telephone line in 1914, phones were installed in the Finlayson store and two hotels. In 1921–22, a footbridge was attached to the rail bridge. Situated east of the CP hotel, the CP power plant provided electricity to these premises and a few houses on CPR hill. About 1929, hydro power transmission lines arrived being extended eastward across the narrows in 1949. Great Depression relief camp workers built the Canoe–Sicamous road, which would reduce the travel distance between Salmon Arm and Sicamous by 14 mile (23 km). In 1934, the road was completed to a rudimentary level. By this time, Robert (Bob) H. Congreve supplied boats and cars at his service station on the shore below the Bellevue Hotel. The upgrading of this road continued over subsequent years. In 1956, the primary access point for rail passengers into the Okanagan switched to Salmon Arm, which offered a superior bus connection. The CP hotel at Sicamous closed that year and was demolished in 1964. In 1957, Phil Gaglardi, minister of highways, officially opened the rebuilt Canoe–Sicamous section of highway.

Негізгі желі

1871 жылдың тамызында теміржолдың бір күні шындыққа айналуының символы ретінде үкіметтік инженер Эд Моун Сикамуста КТ бағытындағы алғашқы тірегін орнатты. 1885 жылдың қыркүйегінде КП теміржол басының шығысқа қарай жылжуы Порт-Мудиден Сикамус арқылы өтіп, ай соңында Ревелстоуктен батысқа қарай 55 шақырым жердегі нүктеге жетті. Солсквада құрылыс лагері орналасқан. Сикамус станциясы сол кезде салынған стандартты дизайн (Бохидің 3-түрі) станция ғимараты болды. Бұрынғы онжылдықтарда масалардың таралуын уақытша жою үшін жолаушылар пойызының келуінен бұрын вокзал арқылы түтін мен буды шығаратын аула локомотивін өткізген. 1885 жылғы ағаштан жасалған теміржол көпірінің өзендегі көлік үшін ағаштан жасалған айналмалы бөлігі болды, ол 1898 жылы қолмен бұралатын айналмалы аралықпен ауыстырылды. 1913 жылы ағаштан жасалған көпіршіктердің орнына 20 метрлік үш және 16 метрлік бір болат аралық орнатылды. 1982 жылы екі рельсті, бес 23 метрлік және 48 метрлік айналмалы бөлігі бар көпір, бұрынғы бір рельсті құрылымнан 2 метр жоғары орнатылды. 1890 жылы бірнеше вагондар батысқа қарай 3 шақырым жерде рельстен шығып, екі вагонын жойды. 1892 жылы батысқа қарай жүретін жолаушылар пойызының локомотиві мен төрт вагоны 8 шақырым батысқа қарай рельстен шығып, үлкен зардап келтірді. Бірнеше айдан кейін жолға құлаған ағаш жолаушылар пойызын рельстен шығарды. 1893 жылы станция платформасы әр бағытта 30 метрге ұзартылды. 1900 жылы екі жүк вагонының буферлері арасында бір жұмысшы қаза тапты, олар күтпеген жерден қозғалған. 1901 жылы бір әйелдің аяғын пойыз кесіп тастағаннан кейін ол қайтыс болды. 1908 жылы шығысқа қарай 3 шақырым жерде жұмыс пойызымен жүретін өрт сөндіруші вагондар арасына құлап, қолы мен аяғынан айырылды. Бірнеше айдан кейін, вагондарды жалғау кезінде кондуктор қаза тапты. 1909 жылы Мович туннелі арқылы батысқа қарай 10 шақырымдай жерде жүріп бара жатқан бір адамды пойыз соқтығып өлтірді. Сол жылы станция атын Оканаган Анкшені деп өзгерту туралы петиция қабылданбады. 1913 жылы көпірдің жанында бір адамды пойыз соқты, ол қаза тапты. 1914 жылы жол 2 метрге көтерілді. 1915 жылы полиция қызметкері станцияда тамақ вагонының астынан екі жүк таситын адамды ұстады. Бірін ұстап тұрып, екіншісі қашып бара жатқанда тоқтату үшін офицер әуеге оқ атқан. Біріншісі босап, қарудан атып, констебль атысқа жауап бергенде қаза тапты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде теміржол көпірін күзету үшін әскери лагерь құрылды. 1919 жылы жолдан өтіп бара жатқан жүк көлігінен 15 бал аралары құлап түсіп, жақындап келе жатқан пойыз жүкті қиратты. Станциядан батысқа қарай көмір шұңқыры (1920), шұңқыр үйі, жүк сарайы және су мұнарасы орналасқан. Станциядан шығысқа қарай дөңгелек үй, электр станциясы, дискілі аспабы, қытайлық кір жуу және полиция резиденциясы/түрмесі орналасқан. 1937 жылы шығысқа қарай жүретін пойызға отыруға тырысқанда сығалап түсіп қалған жүк таситын адам қаза тапты. 1939 жылы батысқа қарай бара жатқан корольдік пойыз 10 минут тоқтағанда, король Георг VI мен королева Елизавета көліктің артқы бақылау платформасына шығып, король тәртіпті жүріп өткен балалармен әңгімелескен. 1946 жылы дұрыс орнатылмаған стрелкадан бір кабина станция платформасына түсіп кетті. 1951 жылы ханшайым Елизавета мен ханзада Филиппен бірге батысқа қарай бара жатқан корольдік пойыз аялдама жасады, онда корольдік жұп түсіп, Финлейсон паркіне 10 минуттан астам жиналған көпшілікпен қоштасты, қайта отырды және бақылау платформасынан қол сілтеп жіберді. 1959 жылы патшаның батысқа қарай бара жатқан пойызы королева мен принц Филиппен 20 минутқа тоқтады, бұл бағдарлама бұрынғы сапарға ұқсас болды. Пойыз түнде станцияның қарама-қарсы жағында тоқтап, келесі күні филиал желісіне кірді. 1963 жылы пойыз бір кісінің сол аяғын кесіп алып, қайтыс болды. 1964 жылы жүк пойызының бірнеше вагоны рельстен шығып кетті. 1968 жылы тас жолдан шығып, теміржолға түскен жүк көлігінің сынықтары жолаушылар пойызын үш сағатқа кешіктірді. 2004 жылы бір адам 13 шақырым шығыста пойыздың соққысына ұшырап, ұлымен бірге жолдың үстінде жатқандығы үшін алты жылға бас бостандығынан айырылды. 2013 жылы батысқа қарай бара жатқан пойыздан көзін шапқан мас адам ауыр жарақат алды. Сикамус КП-ның өту жолы 2222 метр. CP Пойыз кестесі (Тәубелік аялдама немесе Ту аялдамасы) Миль 1887 1891 1898 1905 1909 1912 1916 1919 ...

In August 1871, as a symbolic gesture that the railway would one day become a reality, Ed Mohun, government engineer, drove the first stake on the CP route in BC at Sicamous. In September 1885, the eastward advance of the CP rail head from Port Moody passed through Sicamous, reaching a point about 34 mile (55 km) west of Revelstoke by month end. A construction camp was based at Solsqua. The Sicamous station built at that time was the standard design (Bohi's Type 3) station building with prominent overhang (identical to Albert Canyon and Beavermouth). To temporarily disperse the mosquito infestation in the earlier decades, a yard locomotive belching smoke and steam was run through the station prior to passenger train arrivals. The 1885 timber pile trestle rail bridge had a wooden drawbridge for river traffic, which was replaced in 1898 by a manually turned swing span. In 1913, three 65 feet (20 m) and one 54 feet (16 m) steel spans replaced timber trestles. In 1982, a double track swing bridge, comprising five 75 feet (23 m) spans plus a 157 feet (48 m) swing span, was erected 7 feet (2 m) higher than the former single track structure, adjacent to its north. In 1890, several cars of a train derailed 2 mile (3 km) west, destroying two cars. In 1892, the locomotive tender and four cars of a westbound passenger train derailed 5 mile (8 km) west, causing extensive damage. Months later, a fallen tree upon the track derailed a passenger train. In 1893, the station platform was extended 100 feet (30 m) each way. In 1900, a yard worker was crushed to death between the buffers of two freight cars, which unexpectedly rolled during a coupling exercise. In 1901, a woman on the track did not survive after a train severed her leg. In 1908, a fireman manoeuvring along a work train 2 mile (3 km) east, who fell between the cars, sustained a fatal severing of an arm and leg. A few months later, a conductor was crushed to death while coupling cars. In 1909, a train struck and killed a man walking through the Mowich tunnel, about 6 mile (10 km) west. A petition that year to change the station name to Okanagan Junction was unsuccessful. In 1913, A train struck a man near the bridge, causing fatal injuries. In 1914, the track was raised 6 feet (2 m). In 1915, a constable confronted two freighthoppers beneath a dining car at the station. While restraining one, the officer fired a shot in the air to halt the other one fleeing. The first one broke free, fired a gun, and was killed when the constable returned fire. During World War I, a military camp was established to house soldiers guarding the rail bridge. In 1919, when 15 beehives tumbled from a truck crossing the track, an approaching train shattered the load. West of the station were the coal chute (1920), bunkhouse, freight shed, and water tower. East of the station were the roundhouse, powerhouse, turntable, Chinese laundry, and police residence/jail. In 1937, a freighthopper, who slipped while attempting to board an eastbound freight train, sustained fatal injuries. In 1939, when the westbound royal train made a 10 minute stop, King George VI and Queen Elizabeth came out onto the rear observation platform of their car and the king chatted with the children who filed by in an orderly procession. In 1946, an incorrectly set switch derailed a caboose onto the station platform. In 1951, the westbound royal train carrying Princess Elizabeth and Prince Philip made a stop, where the royal couple alighted, greeted the crowd at Finlayson Park for over 10 minutes, reboarded, and waved from the observation platform. In 1959, the westbound royal train carrying the Queen and Prince Philip made a 20 minute stop, which comprised a similar program to the previous visit. The train stopped overnight opposite the station, entering the branch line the next day. In 1963, a train severed a man's left leg, resulting in death. In 1964, multiple cars of a freight train derailed at the pole yard crossing. In 1968, the wreckage of a truck that plunged off the highway and onto the railway tracks delayed a passenger train three hours. In 2004, a man was sentenced to six years jail for causing bodily harm, having lain on the tracks with his son 8 mile (13 km) east and being struck by a train. In 2013, an intoxicated man, who received a glancing blow from a westbound train, was seriously injured. The CP Sicamous passing track is 7290 feet (2222 m). CP Train Timetables (Regular stop or Flag stop) Mile 1887 1891 1898 1905 1909 1912 1916 1919 1929 1932 1935 1939 1943 1948 1954 1960 1964 1965 1966 SalmonArm 63.4 Canoe 57.3 Mowitch 52.5 Annis 49.6 Sicamous 44.7 Solsqua 41.1 Cambie 37.5 Bowie 36.3 Malakwa 32.6

Филиал

1891 жылдың мамыр айында Сикамустан S&O темір жолының оңтүстікке қарай созылуы Эндерби қаласынан өтті. Жыл соңына қарай екі локомотивке арналған депо салынысы аяқталды, ал айналмалы платформа құрылысы да аяқталуға жақын болды. 1898 жылы оңтүстікке қарай 10 шақырым жерде рельс жолынан шығу оқиғасы болды, бұл жолға елеулі зақым келтірді. Нәтижесінде үш вагон 5 метрлік жартасқа құлап, жүк вагоны, экспресс вагоны және солтүстік бағытқа қарай жүретін пойыздың екі жолаушы вагоны рельстен түсті. Дін қызметкерлері мен кәсіподақтар қарсы болғанымен, 1911 жылы тармақ желісінде сенбі күнгі қызмет енгізілуі халық арасында үлкен сұранысқа ие болды. 1912 жылы аулада мұнай сақтау резервуары орнатылғаннан кейін, тармаққа мұнаймен жұмыс істейтін локомотивтер енгізілді. 1915 жылы желіге 25 жылдық мерзімді жалға беру аяқталғанға дейін CP, S&O компаниясының қалған акцияларын сатып алды. 1983 жылы теміржол депосының жанында жүк пойызының бірнеше вагоны рельстен шықты. Оканаган аңғары темір жолы 1998–2009 жылдары бұрынғы S&O рельс жолын жалға алды. CP Пойыздар кестесі (Тұрақты аялдама немесе Белгілі аялдама) Миль 1893 1895 1899 1903 1905 1909 1912 1916 1919 1922 1929 1932 1935 1939 1943 1948 1954 1959 Сикамус 0.0 Мара 12.6 Гриндрод 17.3 Эндерби 23.0

Тар жолдардағы паромдық және автомобиль көпірлері

1933 жылы құрылған, субсидияланатын паромды Боб Конгрев өмірінің соңына дейін басқарды. Бұрынғы Squilax реакциялық паромды екі өзен қайығынан тұратын, ұзындығы шамамен 9 метр, арақашықтығы 6 метр болатын және теміржол платформасымен біріктірілген құрылым деп сипаттаған. Паромды сыртқы мотор немесе оның жеке моторлы қайығы арқылы басқаруға болады. Паром маусым айынан желтоқсанның соңына дейін жұмыс істеді. Жұмыс уақыты сағат 7:00-ден 22:00-ге дейін, ал бір машина үшін бағасы 50 цент болды. 1942 жылы жаңа, төрт машинаға арналған паром орнатылды. Сол жылы паром тегін болды, бірақ жұмыс сағатынан тыс қызмет көрсету үшін ақы алынды. Құрылыстың ұзындығы 174 метр, ал негізгі аралығы 21 метрлік болаттан жасалған конструкциядан тұрды. Ағаштан жасалған өткел Бельвью қонақ үйінің оңтүстігінде орналасып, ескі тас жолға (Финлейсон көшесі) қосылды. 1957 жылы көпірдің жаңа жабыны салынды. 1961 жылы жаңа көпір құрылысы үшін Vega Construction компаниясына (197 775 доллар) және Canada Iron Foundries компаниясына (335 504 доллар) келісімшарттар берілді. Екі қатарлы қозғалысқа арналған, жаяу жүргін жолы бар өткелдің биіктігі 9 метрді құрады. 1962 жылы аяқталғаннан кейін бастапқыда Сикамус Найроуз көпірі деп аталды, бірақ келесі жылы RW Bruhn көпірі деп қайта аталды. 1964 жылы ескі көпір демонтаждалды. 2023 жылы басталған төрт қатарлы жаңа көпірдің құрылысы 2026 жылы аяқталуы күтілуде, бірақ ескі көпірді бұзу жобаны 2027 жылға дейін ұзарта алады.

Орман шаруашылығы

1902 жылы провинция Джеймс С. Шилдсқа тиесілі болған бірнеше ағаш өңдеу кәсіпорындарын сатып алу үшін Shuswap Shingle and Lumber Co. компаниясын құрды, соның ішінде Аннистен батысқа қарай 7 км қашықтықтағы шиндл фабрикасы да болды. Джеймс менеджер лауазымында қалды. 1904 жылға қарай, бұл кәсіпорын Камлупс ағаш өңдеу компаниясының құрамына кірді, оған Камлупс және Эндербидегі ірі ағаш кесу зауыттары да кірді. 1906 жылы Джеймс Аннис фабрикасынан кетіп, Савонада ағаш өңдеу саласындағы мүмкіндіктерді іздеді. Аннис кәсіпорны осы кезде жабылып, 1907 жылдан 1909 жылға дейін ағаш кесу зауытына айналдырылды, содан кейін ол Шилдс Соверен Милл болып қайта құрылды. Бұл кәсіпорын 1910-шы жылдарға дейін жұмыс істеді. 1920 жылы 100 000 долларлық капиталмен Сикамус ағаш кесу зауыты құрылды. Сол жылы Рольф Валлгрен Брун CPR төбесіндегі алғашқы үйдің иесі болды, сонымен қатар оның ағаш кеңсесі де сол жерде орналасқан еді. Компанияның Сикамуста байланыстарды тиеу терминалы және Мара Пойнттан оңтүстікке қарай бағаналар қоймасы болды. Компанияның шеберханасы Сикамус станциясынан батысқа қарай шалқары орналасқан. 1930 жылдардың соңында ол Ескі қала жағалауында ағаш кесу зауытын ашты, ол 1942 жылы кеңейтілді, бірақ 1949 жылы жабылды. Ван Шмидт мырза 1940 жылдардың басында осы аймақта шиндл фабрикасын иеленді. Шығыс жағалаудың оңтүстігіндегі Екі мильдік жерде Росс Грэм шамамен он жыл бойы ағаш кесу зауытын басқарды, бірақ ол 1949 жылы өрт сөндірілгенге дейін жанып кетті. 1949 жылы Брун активтерін сату кезінде Federated Co-op ағаш кесу және өңдеу кәсіпорындарын, ал B. J. Carney пошта, бағаналар және байланыстарды сатып алды. Бастапқыда Карни Сикамуста филиалдық кеңсесін ұстады, бірақ 1966 жылы қақпақтарды қабылдау үшін үлкен аула құрды. 1973 жылға қарай оның барлық қабылдауы Сикамуста орталықтандырылды. 1990 жылы оның Эндербидегі кеңсесі Сикамуста біріктіру үшін жабылды. 1941–1982 жылдары Орман шаруашылығы басқармасының кеңсесі жұмыс істеді.

Бұрынғы жалпы қоғамдастық

Мара көлінің батыс жағындағы арба жолы қирағаннан кейін, интернаттағы шетелдіктер 1915 жылдың маусымынан 1917 жылдың шілдесіне дейін көлдің шығыс жағында жаңа жолдың бөліктерін салды. Дегенмен, Сикамусқа дейінгі 4 шақырымдық аралық бірнеше жыл бойы жабылмады. 1915 жылы Сикамус-Солсква жолының шығыс бөлігі қайта жаңартылды. Осы кезеңде Джордж Диллабоу қайықтарды жалға беру орталығын ашып, оған жалпы дүкен қосты. 1880 жылдары теміржол құрылысы салдарынан бұзылған Ревелстокқа дейінгі шығысқа қарай созылған жол 1922 жылға дейін қалпына келтірілмеді. Алдыңғы жылдың соңында Мараға оңтүстікке қарай созылған жол аяқталды. 1926 жылы қоғамдық зал салынды. 1927 жылы Рой Финлейсон алғашқы гаражын ашып, Esso жанармай құю станциясын орнатты. 1958 жылы сатылған бұл ғимарат 1970 жылдардың басында бұзылды. 1945 жылы жергілікті Легион филиалы құрылды. 1947 жылы Дуглас Финлейсон отбасылық дүкенін тардың батыс жағынан көшірді. 1957 жылы сатылған дүкен 1982 жылы өртеніп, толығымен қирады. 1940 жылдардың соңында Беллге тиесілі туристік коттедждер салынды, ал Greyhound автобусы Тордофф шайханасында тоқтайтын. Келесі жылы қалалық су жүйесінің құрылысы аяқталды. 1964 жылы Сикамус су ауданы оған иелік етті. Бірнеше жыл бойы аймақта полиция болмағаннан кейін, 1952 жылы полиция бекеті ашылды. Сол жылы ерікті өрт сөндіру бөлімі құрылды. Eagle River Credit Union 1953 жылы құрылып, 1958 жылы алғашқы ғимаратын ашты және 1975 жылы Salmon Arm Savings and Credit Union-мен бірікті. 1954 жылы Ехоба куәгерлері өздерінің залын ашты. 1983 жылы жаңа Патшалық залы аяқталғаннан кейін, ескі ғимарат сатылды. 1955 жылы Санкт-Петерс англикан шіркеуі ашылды, ал пошта кеңсесі жалпы дүкеннен бөлек ғимаратқа көшірілді, ол 1973 жылы кеңейтіліп, 1982 жылы жаңа ғимаратпен ауыстырылды. 1956 жылы Фатима анамыздың Рим католиктік шіркеуі аяқталды, ал Монреаль банкінің (BMO) филиалы ашылды, келесі жылы ол пошта ғимаратына көшірілді. 1982 жылы католик шіркеуінің залы ашылды. 1957 жылы ерікті жедел жәрдем қызметі басталып, 1963 жылдан бастап Kinsmen клубы басқарды, ал 1974 жылы мемлекетке берілді. 1950 жылдары өрт салдарынан жартылай қираған қоғамдық зал, жаңарту жұмыстары кезінде кеңейтілді. Онда Легион залы, қайықтарды сақтау орны, кинотеатр, қолдан келген дүкен және блоха базары сияқты әртүрлі мақсаттарда пайдаланылды. 1980 жылдары "Қызыл қора" деп аталған бұл ғимарат әлеуметтік шаралар үшін қолданыла берді. Қазір бұл орын Red Barn Arts Centre деп аталады. 1958 жылы Eagle Valley News газеті құрылды, ал Lazy Daze Marina Motel & Campground (кейіннен Bluewater Houseboat деп аталды) ашылды. Келесі жылы Легионның жаңа залы ашылды. 1960 жылы Монаши мотелі және 21 шақырымдық Сикамус-Малаква жолы қайта жаңартылды. 1962 жылы "Парадайз" мотелі ашылды. 1963 жылы Біріккен шіркеу ғимараты және ұзақ қашықтыққа жүк тасымалдаушылар үшін демалыс орны ретінде жобаланған Husky жанармай құю станциясы/мейрамханасы ашылды. "Канаданың үй қайықтарының астанасы" деген атау алғаш рет 1969 жылғы журналда және 1970 жылғы газетте пайда болды. 1971 жылы Сикамус маринасында болған жарылыс салдарынан жанындағы үй, қайықтар, моторлар, қар мотоциклі және басқа да спорттық тауарлар қирады. 1972 жылы Шусвап және Мара көлдерінің суы бір метрге дейін көтеріліп, қала орталығын су басып, шамамен 25 отбасы биік жерлерге қашып кетті. 1974 жылы алғашқы боулинг аллеясы ашылды. Caesars Inn 1975 жылы құрылып, 1979 жылы сатылды, 1993 жылы өртеніп, басқа жерге көшіріліп, Brothers Tavern & Liquor Store деп аталды. 1977 жылы Сикамус-Эндерби тас жолы асфальтталды. 1978 жылы ағаш үйіндісі, жаңа өрт сөндіру бөлімі, жаңа телефон станциясы және Парклендс сауда орталығы ашылды. Бірінші RBC 1980 жылдардың басында соңғысында орналасқан. 1980 жылы кітапхана филиалы құрылды. 1981 жылы сатып алынған Silver Sands жағажайы қоғамдық демалыс орны ретінде дамытылды. 1983 жылы Сикамус және аудандық демалыс орталығы ашылды. Сикамус ауданы 1989 жылдың желтоқсанында құрылды.

The wagon road along the western side of Mara Lake having been destroyed, interned aliens built sections of a new road along the eastern side from June 1915 to July 1917. However, a 2.5 mile (4 km) gap to Sicamous existed for several years. In 1915, the Sicamous–Solsqua road east was rebuilt. About this time George Dillabough established a boat livery, to which he added a general store. The highway link east to Revelstoke, which had been destroyed by the railway construction in the 1880s, was not restored until 1922. At the end of the prior year, the link south to Mara was completed. In 1926, the community hall was built. In 1927, Roy Finlayson opened the first garage and installed an Esso pump. Sold in 1958, the premises were demolished in the early 1970s. In 1945, the local branch of the Legion was established. In 1947, Douglas Finlayson relocated the family store from the west side of the narrows. Sold in 1957, the store burned to the ground in 1982. In the late 1940s, Bell's tourist cabins were erected, and the Greyhound bus stopped at the Tordoff tea room. The next year, the installation of the town water supply was completed. In 1964, Sicamous Water District assumed ownership. After the absence of a police presence in the vicinity for a few years, a police post was established in 1952. That year, the volunteer fire department was created. The Eagle River Credit Union was founded in 1953, opened its first building in 1958, and merged with the Salmon Arm Savings and Credit Union in 1975. In 1954 the Jehovah's Witnesses opened their hall. On completion of a new Kingdom hall in 1983, the old building was sold. In 1955, St Peter's Anglican church building opened, and the post office moved from a general store to a separate building, which was enlarged in 1973 and replaced in 1982. In 1956, Our Lady of Fatima Roman Catholic building was completed, and a Bank of Montreal (BMO) branch opened, moving to the post office building the following year. In 1982, the Catholic church hall opened. A volunteer ambulance service commenced in 1957, was run by the Kinsmen from 1963, and was taken over by the province in 1974. Partially destroyed by fire in the 1950s, the community hall was extended during a rehabilitation. Various uses included Legion hall, boat storage, movie house, second hand store, and flea market. Known as the Red Barn by the 1980s, the premises have continued to be used for social events. The place is now called the Red Barn Arts Centre. In 1958, the Eagle Valley News was founded, and the Lazy Daze Marina Motel & Campground was established (later known as Bluewater Houseboat). The next year, the new Legion hall opened. Built in 1960 were the Monashee Motel and the 12.9 mile (21 km) Sicamous–Malakwa reconstruction. The Paradise Motel came in 1962. Opened in 1963 were the United church building and the Husky service station/restaurant, which was designed as a rest stop for long haul trucking. The title of "houseboat capital of Canada" first appeared in a 1969 magazine and a 1970 newspaper. In 1971, an explosion destroyed the Sicamous Marina, an adjacent home, boats, motors, snowmobiles, and other sporting goods. In 1972, about 25 families fled to higher ground when up to 3 feet (1 m) of water surged through the downtown area from the rain swollen Shuswap and Mara lakes. In 1974, the first bowling alley opened. Caesars Inn was established in 1975, sold in 1979, burned down in 1993, relocated, and renamed Brothers Tavern & Liquor Store. In 1977, the Sicamous–Enderby highway was paved. Opened in 1978 were a timber pile landing, a new firehall, a new telephone exchange, and the Parklands Mall. The first RBC was located at the latter in the early 1980s. In 1980, a library branch was established. Acquired in 1981, the Silver Sands beach property was developed as a public facility. In 1983, the Sicamous and District Recreation Centre opened. The District of Sicamous was incorporated in December 1989.

Мектептер

1910 жылы CPR төбесіндегі өзен жанында жалға алынған жерде ашылған бір бөлмелі Сикамус мектебіне жол болмады. 1946 жылы оқушылар санының жеткіліксіздігінен мектеп жабылды. 1921 жылы қазіргі Eagle River орта мектебінің жанында бір бөлмелі Eagle Valley мектебі құрылды. 1946 жылы мектеп жаңа 20-шы мектеп округінің құрамына кірді. Жазғы демалыс кезінде Брухн зауыты сыйлаған ағаш және жабық Сикамус мектебін бұзудан алынған ағаш есебінен Eagle Valley мектебіне екінші сынып салу үшін кеңейтім салынды. 1950 жылы мектеп Eagle River деп аталды. Сол жылы 1- және 2-сынып оқушылары Солскуадан автобуспен, ал 6- және 7-сынып оқушылары автобуспен тасылды. 1951 жылы үш бөлмелі жаңа мектеп аяқталғаннан кейін барлық Солскуа оқушылары, сондай-ақ 6-сыныптан жоғары Малаква оқушылары автобуспен тасылды. Eagle River мектебіндегі соңғы жылдар 10-сыныптан 12-сыныпқа дейін ұлғайды. Оқушылар санының өсуімен бұрынғы екі сынып бөлмесі, сондай-ақ сол кездегі өрт сөндіру бөліміндегі екі жоғарғы бөлме қайтадан пайдаланылды. 1955–1956 жылдары төрт жаңа сынып, акт залы және ас үй салынды. 1970 жылы Parkview бастауыш мектебі ашылғаннан кейін K–7 сыныптары біртіндеп Eagle River мектебінен көшірілді. 1966–1967 жылдары Eagle River мектебінде үш жаңа кеңсе және акт залы/асхана салынды. Ескі акт залы екі ғылыми кабинетке және кітапханаға айналдырылды. 1967 жылы ескі Eagle Valley ғимараты Finlayson Park-қа көшірілді. 1968 жылы 12-сыныптың соңғы түлектері бітіру рәсімін өткізді. Келесі жылдары 11- және 12-сынып оқушылары Salmon Arm орта мектебіне автобуспен тасылды. Сол жылы мектеп 89-шы Shuswap мектеп округінің құрамына кірді. 1975 жылы екі өртқосушы Eagle River мектебінің солтүстік жақ бөлігін өртеп жіберді. 1977 жылы қайта құру жұмыстары аяқталды. Келесі жылы мектеп атауы Eagle River Elem High-тен Eagle River Secondary-ға өзгертілді. 11- және 12-сыныптар қайта ашылғаннан кейін 1979 жылы алғашқы түлектер бітірді. 1969 жылы саябаққа жақын жерде бастауыш мектеп салу үшін жер сатып алынды. 1970 жылы мектеп округінің техникалық қызметкерлері жаңа екі бөлмелі ғимаратты салды. Сол қыркүйекте Parkview бастауыш мектебі ашылды. Келесі жылы тағы екі сынып салынды. 1974 жылы спортзал және тағы төрт бөлме салынды, ал келесі төрт жылда тағы жеті бөлме салынды. 1983 жылы модульдік бөлмелердің орнына алты жаңа бөлме салынды. 1996 жылы Сикамус мектептері жаңа 83 Солтүстік Okanagan Shuswap мектеп округінің құрамына кірді. 2020 жылдары сабақтар Eagle River Secondary және Parkview Elementary мектептерінде жалғасуда.

In 1910, the one room Sicamous school, which opened on leased land near the creek up on CPR hill, lacked any road access. In 1946, the school closed due to insufficient student numbers. In 1921, the one room Eagle Valley school was established in the vicinity of the present Eagle River Secondary. In 1946, the school became part of the new School District 20 Salmon Arm. During the summer break, lumber donated by the Bruhn mill, and from demolishing the closed Sicamous school, was used to build an extension at Eagle Valley to create a second classroom. In 1950, Eagle River school was the rebranded name. That year, grades 1 and 2 were bussed in from Solsqua and grades 6 and 7 were bussed out. On the completion of a new three room school in 1951, all Solsqua pupils were bussed in, as were Malakwa pupils above grade 6. The final year at Eagle River increased over time from grade 10 to grade 12. When the student population grew, the two former classrooms were again used, as were two upstairs rooms in the then firehall. In 1955–56, four new classrooms, an auditorium, and kitchen were built. After Parkview Elementary opened in 1970, grades K–7 gradually moved from Eagle River school. In 1966–67, three new offices and an auditorium/cafeteria were built at Eagle River. The old auditorium was converted to two science rooms and a bookroom. In 1967, the old Eagle Valley building was moved to Finlayson Park. In 1968, the final grade 12 graduation was held. Over the following years, grades 11 and 12 were bussed to Salmon Arm Secondary. That year, the school became part of School District 89 Shuswap. In 1975, two arsonists destroyed the Eagle River north wing. In 1977, the rebuild was complete. The next year, the name changed from Eagle River Elem High to Eagle River Secondary. After grades 11 and 12 were restored, 1979 was the first graduation. In 1969, of land was purchased for a primary school adjacent to the park. In 1970, the school district maintenance staff built the new two room building. That September, Parkview Elementary opened. The next year, two more classrooms were added. A gym and four more rooms were erected in 1974, and seven more over the next four years. In 1983, six new rooms replaced portables. In 1996, the Sicamous schools became part of the new School District 83 North Okanagan Shuswap. In the 2020s, classes continue at Eagle River Secondary and Parkview Elementary.

Кейінгі қауымдастық

Өсім Альбертадағы курорт индустриясы мен энергетикалық сектордың жағдайына байланысты болды (құрылғылардың 30 пайызы маусымдық). Қайық үйлерін жасау өндірісі бар, жалға берілетін бірліктердің саны шамамен 250. Қала өз өлшеміне сай инфрақұрылыммен жабдықталған. Дүкендер, мейрамханалар, мұражай, кітапхана, жолдар, саябақтар, жағажайлар және қайықпен жүзу демалысқа арналған. Өрттен қорғау және жедел жәрдем қызметтері де бар. 1983 жылы Сикамус және аудандық демалыс орталығы ашылды, құны 810 000 долларға бағаланды. 1983 жылға дейін қалада мұндай арена болған жоқ.

2012 жылы күрт су тасқыны салдарынан Two Mile және Swansea Point аймақтарында 350-ге жуық адам эвакуацияланды. 2018 жылы Greyhound провинция ішіндегі барлық бағыттарын тоқтатуға дейін, алдыңғы жылы Sicamous арқылы қызмет көрсетуді қысқарту туралы өтініш түскен еді. Rider Express күнделікті автобус қызметін ұсынады. 2018 және 2019 жылдары танымал Old Town Road әнінің жанкүйерлері Old Town Road көшесіндегі белгілерді ұрлады. Осыған байланысты Сикамус және аудандық сауда палатасы әрқайсысы 25 доллардан сатылатын белгілердің көшірмелерін жасады. 2019 жылы Сикамус кеңесі Сикамус және аудандық демалыс орталығын Март еске алу аренасы деп атау туралы шешімін кері қайтарды. 2022 жылы Сикамус ауданының шекарасын кеңейту зерттеуінің көлемі Swansea Point және Mara Hills алынып тасталғаннан кейін қысқартылды. 2023 жылы аудандық биомай зауыты құрылысын аяқтады.