Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гринспонд - Канаданың Ньюфаундленд және Лабрадор провинциясындағы қауымдастық. Гринспонд - Ньюфаундленд аралының солтүстік-шығыс жағалауындағы Бонависта шығанағындағы Бонависта Норт деп аталатын аймақты құрайтын қауымдардың бірі. Бұл қауымдардың ортақ тарихы бар, өйткені оларды Англиядан, негізінен Батыс елінен: Сомерсет, Девон, Дорсет және Гэмпширден адамдар қоныстанған. Гринспонд - Ньюфаундлендтегі ең көне тұрақты тұрғындар мекендейтін порттардың бірі, ол 1690 жылдары қоныстанған. Гринспонд тұрғындары қоныстанғаннан кейінгі алғашқы 100 жыл бойы теңіздің молшылығынан өмір сүрді. Қоғам өркендеп, негізгі теңіз жолдарымен жақын орналасқандықтан және "Солтүстік астанасы" деп аталатындықтан, ірі сауда орталығы болды.
Greenspond is a community in the province of Newfoundland and Labrador, Canada. Greenspond is one of the communities that comprise an area called Bonavista North, in Bonavista Bay, on the northeast coast of the Island of Newfoundland. These communities have a shared history in that they were settled by people from England, predominantly from the West Country: Somerset, Devon, Dorset and Hampshire. Greenspond is one of the oldest continuously inhabited outports in Newfoundland, having been settled in the 1690s. In the first 100 years after settlement, the people of Greenspond lived from the bounty of the sea. The community thrived and became a major trading centre because of its proximity to and its position on the main sea lanes and was known as the "Capital of the North".
География
Гринспонд қауымдастығы бірнеше аралдан тұрады: ең үлкені Гринспонд аралы, ал кішілері - Баттертон, Кеме, Ньюэлл, Винг, Шошқа, Қыз, Грот және Пуффин аралы. "Гринсполд" атауының шығу тегі туралы бірнеше түсінік бар. Ең танымал - ол алғашқы екі отбасының есімдеріне негізделген, Грин және Понд. Тағы бір дерек бойынша, бұл атау аралды жамылған ағаштардың жасыл түстерін және көлдікке ұқсайтын порт алабының көрінісін көрсетті. Француз колониялық кеңсесінің жазбаларында Гринспонд "Грин д'Эспань" деп аталады, шамамен аударғанда "Испанияның кішкене бөлігі" дегенді білдіреді. "Грин д'Испания" кейіннен ағылшын отарлаушылары Гринспонд деп айтуға болар еді.
The community of Greenspond comprises several islands: the largest is Greenspond Island, and the smaller ones include Batterton, Ship, Newell's, Wing's, Pig, Maiden, Groat's, and Puffin Island. There are several explanations of the origin of the name "Greenspond". The most popular is that it is based on the names of two of the early families, Green and Pond. Another states that the name reflected the green of the trees that covered the island and the harbour basin which resembled a pond. Records from the French Colonial office referred to Greenspond as "Grin d'Espagne", roughly translated it means "a little bit of Spain". "Grin d'Espagne" could have subsequently been pronounced Greenspond by the English settlers.
Тарих
Ғимараттың құрылымы Гринспондтың тарихымен тығыз байланысты. Англияның батыс өлкесінен келген алғашқы қоныс аударушылар өздерімен бірге діни көзқарастарын алып келді. Алғашқы рет мұнда дін қызметкері а. Генри Джонс Англия шіркеуінің 1720 жылдары Ізгі хабарды тарату қоғамының қамқорлығымен Бонависта шығанағында қызмет еткен. Оның Гринспондқа алғашқы сапары 1728 жылы болды, бірақ алғашқы шіркеу одан көп уақыт өткен соң пайда болды. Сент-Стефан шіркеуі 1812 жылы ашылды және оның құрылысы губернатор сэр Джон Томас Дакворттың күш-жігеріне байланысты болды, ол шіркеудің құрылысына қаражат бөлді. 1829 жылы жергілікті дін қызметкері, Рев. Н. А. Костер Гринспондқа тағайындалды, содан кейін Rev. Джулиан Мортон 1849 жылы. Мортон былай деп жазды: "Гринспондтың миссиясы Ньюфаундленд епархиясындағы ең үлкен миссия болып табылады, ол жағалаудың 70 милі бойымен созылып, барлық станцияларын аралау үшін 200 мильдік сапарды қажет етеді". Миссияның көлемі 1850-ші жылдары шіркеудің кеңейуіне ықпал етті. Веслиан методизмі алғаш рет 1796 жылы Rev. Джордж Смит, Тринитиден келген миссионер, қауымда методистердің шағын сыныптарын ұйымдастырды. Дәрігерлер дүкендер мен жеке үйлерде ғибадат етті, ал миряндардың көмегімен методистердің саны біртіндеп өсті. 1862 жылы Rev. Джон Аллен Гринспондтың бірінші методист дін қызметкері болды, ол Флат аралдарынан Масгрев гаваньына дейінгі миссионерлік сапармен барды. 1873 жылы алғашқы методистік шіркеу ашылып, онда 600 адам отыратын. Ол 1965 жылға дейін қауымға қызмет етті. 19 ғасырдың аяғында құтқару армиясы Гринспондқа келіп, аралда қамал салды. Кейіннен мүшелері өскен сайын, басты жолдың қасына тағы бір үлкен қамал салынды. Гринспондта ешқашан рим-католиктер көп болған емес. 1826 жылы 500 протестант, 100 католик болды, бірақ олардың көбі басқа жаққа көшіп кетті. 1874 жылғы санақ 945 Англия шіркеуінің, 499 методистердің және 79 католиктердің мүшелерін көрсетеді. 1901 жылы тек 18 рим-католик тіркелген. Дегенмен олар Понд-Хед қаласында кішкентай католик шіркеуін салды.
The fabric of the church is deeply woven into Greenspond's history. The early settlers from the West Country of England brought their religious affiliations with them. The first visit by a clergy was Rev. Henry Jones of the Church of England, who under the auspices of the Society for the Propagation of the Gospel served in Bonavista Bay in the 1720s. His first trip to Greenspond was in 1728 but the first church came much later. St. Stephen's Church was opened in 1812 and owes its construction to the efforts of Governor Sir John Thomas Duckworth who had allocated funds for the building of the church. In 1829 a resident clergyman, Rev. N. A. Coster, was appointed to Greenspond followed by Rev. Julian Moreton in 1849. Moreton wrote: "the mission of Greenspond is the largest in the diocese of Newfoundland, extending along the 70 miles of coast and requiring a journey of 200 miles to visit all its stations." The size of the mission facilitated the enlargement of the church in the 1850s. Wesleyan Methodism made its first appearance in 1796 when Rev. George Smith, a travelling missionary from Trinity, organized a small Methodist class in the community. Services were held in stores and private houses, and, with the assistance of laymen, Methodist membership gradually increased. In 1862 Rev. John Allen became Greenspond's first Methodist clergyman in a mission that extended from Flat Islands to Musgrave Harbour. In 1873, the first Methodist church was opened with a seating capacity for 600. It served the congregation until 1965 when it was torn down to make way for a new building. In the late 19th century the Salvation Army came to Greenspond and built a citadel up on the Island. Later, as membership grew another larger citadel was built down by the main road. There were never many Roman Catholics in Greenspond. In 1826 there were 500 Protestants and 100 Catholics but many of them were to move elsewhere. The 1874 census shows 945 Church of England adherents, 499 Methodists, and 79 Roman Catholics. In 1901 there were only 18 Roman Catholics listed. Nevertheless, they built a small Roman Catholic chapel in Pond Head.
Оранжие ордені
Оранж ордені 1795 жылы Ирландияда 1690 жылы 12 шілдеде Бойн шайқасында Англия королі Джеймс ІІ-ді Оранждық Вильгельм жеңгенін еске алу үшін құрылған. Ордендер 18-ғасырда Солтүстік Ирландиядағы Ольстер провинциясындағы протестанттық және католик топтарының арасындағы сенімсіздік пен қақтығыстан пайда болды. ХХ ғасырда Оранж Ордені бүкіл әлем бойынша қозғалысқа айналды, бүкіл әлемде 5000-нан астам ложалар бар, олардың 1700 -і тек Канадада. Гринспондтегі Оранж орденінің алғашқы мүшелері 1870 жылы Сент-Джонға қосылды. Олардың кейбіреулері Чарльз Уайтмарш, Томас Ворнелл, Эдвард Мидус, Сильвестр Грин, Джоб Грантер, Этельред Картер, Уильям Уайт және аға Джеймс Бэрри болды. 1875 жылы Гринспондте 28-ші номерлі Бёрнет ложасы құрылды және алғашқы кездесулері Фред Уайттың дүкенінде өтті. Гринспондтегі алғашқы Orange Hall 1880 жылы салынған, оны Гринспондтың екі ложасы, Бернетт пен Гловер бөлісті. Гловер ложасының No33-і, сол кездегі Ньюфаундленд губернаторы сэр Джон Гловердің есімімен аталған, ол англикандық және методисттік Бернетт мүшелерінің арасында бөлініп құрылған. Өкінішке қарай, зал 1898 жылы өртеніп, екі ложаның кездесулерін басқа жерде өткізуіне себеп болды. Бернет ложасы Сент-Джеймс Одағының балықшылар залында, ал Гловер ложасы Бландфорд Одағының балықшылар залында кездесулер өткізді. 1900 жылы Гловер ложасы Джон Оуклидің дүкенін сатып алып, оны өзінің Оранж залына айналдырды, ал Бернетт ложасы ескі сот үйін сатып алды. Өртеніп кеткен залды 1880 жылдары өте белсенді болған Orange Young Britons (LOYBA) қайта қалпына келтірді. Олар өздерінің ложасын "No Surrender, No 29" деп атады, ал олардың алғашқы қожайыны Гринспондтан Джордж Берри болды. LOYBA 1920 жылдардың басында 1929 жылы қайта ұйымдастырылғанға дейін ұйықтап қалды. 1904 жылы "Уильям Джонсон RBP 647" деп аталатын Royal Black Preceptory, 647 нөмірі құрылды және Гловер Оранж залын қолданды. Бірінші құлшылық етуші ұстаз Гринспондтан Эдвард Картер мырза болды. Бұл үй 1986 жылы жабылып қалды. Гринспонд тұрғыны Кеннет Оукли 1914 жылы Ньюфаундлендтің премьер-министрі және Лоял Оранж Ассоциациясының бас шебері сэр Ричард Сквайрспен Гринспондтағы Бернетт пен Гловер лождарын біріктіру туралы сұрастыра бастады. Ол Гловер ложасының құрметті шебері болды, ал 1914 жылы 150-ден астам мүшелері бар зал оларды орналастыруға жеткіліксіз болды. Сондықтан 1920 жылы Гловер ложасы залын толығымен жаңартып, кеңейтті. Төрт жылдан кейін екі ложа, Бернетт пен Гловер біріктірілді және жаңа жарғы бойынша біріктірілген ложалар Гринспондтың адал апельсин ложасы, No 205 болды. 1970 жылдары зал тегін жұмыс күшімен қайтадан жаңартылды, оның ішінде жаңа шатыр, терезелер, сайдинг және ішкі жұмыс. Гринспондте Оранжемендер Жаңа жыл мерекесінде шеруге шығады, бірақ балықшылар әрқашан Шам күні (2 ақпан) шеруге шығады. Парадтарға англикандықтар мен методистер, ақырында құтқарылу армиясы да қатысты. Олар, әдетте, оркестр мен баннерлермен үлкен мерекелер болатын. Гринспондтегі Orange белсенділігінің ең жоғары деңгейі соғыс жылдары (1939-1945 жж.) болды. Оранжизм елде құлдырап жатқанда да Гринспонд өркендеуін жалғастырды. Мысалы, 1981 жылы Гринспонд Ньюфаундлендтегі ең көп бастама үшін тақташаны алды, оны оларға Ұлы шебер Р. В. Бро ұсынды. Рене Локк. Алайда үш жылдан кейін, 1984 жылы Гринспондтағы ложа жұмыс істемеді.
The Orange Order was formed in Ireland in 1795 to honour the defeat of James II of England by William of Orange at the Battle of Boyne on July 12, 1690. The Orders origin spawned from distrust and conflict between Protestant and Catholic groups in the province of Ulster in Northern Ireland during severe economic problems in the 18th century. By the 20th century the Orange Order had become a worldwide movement, with over 5000 lodges worldwide, 1700 of them in Canada alone. The first members of the Orange Order in Greenspond joined in St. John's around 1870. Some of these men were, Charles Whitemarsh, Thomas Wornell, Edward Meadus, Sylvester Green, Job Granter, Ethelred Carter, William White, and Sr. James Burry. Around 1875 the Burnette Lodge number 28 was formed in Greenspond and had its first meetings in Fred White’s store. The first Orange Hall in Greenspond was built in 1880, which was shared by Greenspond’s two lodges, Burnett and Glover. Glover Lodge number 33, named after the Newfoundland Governor of the time, Sir John Glover, was formed from a split among the Anglican and Methodist Burnett members. Unfortunately the Hall was destroyed by fire in 1898, causing the two lodges to hold meetings elsewhere. The Burnett Lodge held meetings at the St. James Society of United Fishermen Hall and the Glover Lodge met at the Blandford Society of United Fishermen Hall. In 1900 the Glover Lodge bought John Oakley’s shop and made it into their Orange Hall, while the Burnett Lodge bought the old Court House. The hall that burned down was eventually restored by the Orange Young Britons (LOYBA), who were very active in the 1880s. They named their lodge "No Surrender, number 29", and their first master was George Burry of Greenspond. The LOYBA went dormant in the early 1920s until it reorganized in 1929. Another group, the Royal Black Preceptory, number 647, was formed in 1904 named "William Johnson RBP 647" and used the Glover Orange Hall. The first worshipful preceptor was a Mr. Edward Carter of Greenspond. This lodge went dormant in 1986. A Greenspond resident, Kenneth Oakley began correspondence with Newfoundland’s Prime Minister and Grand Master of the Loyal Orange Association, Sir Richard Squires, in 1914 to inquire about uniting the Burnett and Glover lodges in Greenspond. Oakley was the Worshipful Master of the Glover Lodge, and with over 150 members by 1914, the hall was no longer big enough to accommodate them. Therefore, in 1920 the Glover Lodge completely renovated and enlarged their hall. Four years later, the two lodges, Burnett and Glover, amalgamated and under the new charter the united lodges became Greenspond Loyal Orange Lodge, number 205. In the 1970s the hall was renovated once more by free labour which included a new roof, windows, siding and interior work. In Greenspond, Orangemen paraded around the New Year but the fishermen always paraded on Candlemas Day (February 2). The parades were attended by Anglicans and Methodists, and eventually by the Salvation Army as well. They were usually large celebrations with a band and banners. The height of Orange activity in Greenspond occurred around the war years (1939–1945). Even when Orangeism was declining across the country Greenspond continued to thrive. In 1981, for example, Greenspond received a plaque for the most initiations in Newfoundland, presented to them by the Grand Master R. W. Bro. Renea Locke. Just three years later in 1984, however, the Lodge in Greenspond was inactive.
Демография
Статистика Канадасы жүргізген 2021 жылғы халық санағында Гринспондтың жалпы жеке тұрғын үйлерінің 177-нің 116-сында 257 адам тұратын, бұл 2016 жылғы 266 адамнан өзгерген. Аумағы - 154,5 км2, халық тығыздығы - 2021 жылы 78,5 млн.
In the 2021 Census of Population conducted by Statistics Canada, Greenspond had a population of 257 living in 116 of its 177 total private dwellings, a change of from its 2016 population of 266. With a land area of , it had a population density of in 2021.