Кіріспе
Waldegrave) - ағылшындық отбасы, оның аты Нортгемптонширдегі Уолгрейвтен шыққан, ол ұзақ уақыт бойы Суффок штатының Бюрес Сент-Мэри қаласындағы Смоллбридж иелігінен шыққан.
the German noble family
Waldegrave '/w//ɔː//l//ɡ//r//eɪ//v/ is the name of an English family, said to derive from Walgrave in Northamptonshire, who long held the manor of Smallbridge in Bures St. Mary, Suffolk.
Тарих
Сэр Ричард Уолдегрейв 1339 жылы Линкольнширде Шаирдің рыцары болды. Ол Агнес Добениге үйленді және олардың бір баласы, сэр Ричард Уолдегрейв болды. Сэр Ричард Вальдегрейв (немесе Вальгрейв), Кент, Смоллбридж, Суфолк, (1401 жылы 2 мамырда қайтыс болды) 1335 жылы Линкольншир парламенті мүшесі болды, және король Ричард II билік құрған кездегі Қоғамдар палатасының спикері болды; оның ұлы, сэр Ричард Вальдегрейв, Кент, (1434 жылы 2 мамырда қайтыс болды), Бюре және Сильвестер иелері, 1402 жылы Бретениядағы Конкет пен Ре аралын жеңіп алды. Сэр Уильям Уолдегрейв (шамамен 1415-1461) Смоллбридж қаласында дүниеге келген. Ол Джоан Доревардпен үйленді және олардың екі ұлы - сэр Томас Уолдегрейв пен Ричард Уолдегрейв болды. Сэр Ричардтың ұрпақтарының бірі - Сэр Эдвард Вальдегрев (15171 ж. 1561 ж. қыркүйек) Борли, Эссекс және Вест-Хаддон, Нортгемптоншир, король Эдвард VI билік құрған кезде ханшайымға, кейіннен королева Мэриге деген адалдығы үшін түрмеге жабылды. Мэри оны рыцарь атағына ие етті және ол Сомерсеттегі Чьютон есімді хандықты алды, қазір ол граф Уолдегрейвтің резиденциясы. Ол парламент мүшесі және Ланкастер герцогтігінің канцлері болды. Мэри қайтыс болғаннан кейін ол тағдырдың керісінше әсерін көрді және 1561 жылы 1 қыркүйекте қайтыс болғанда Лондон мұнарасында тұтқын болды. Сэр Эдвардтың ұрпағы, тағы бір сэр Эдвард Вальдегрейв 1643 жылы король Карл І-ге көрсеткен қызметі үшін баронет болып тағайындалды; және оның ұрпағы, сэр Генри Вальдегрейв, Барт. (166124 қаңтар 1689), 1686 жылы Чьютонның Барон Вальдегревті атанды. Сэр Генри король Джеймс II-нің сүйіктісі Арабелла Черчилльдің қызы Генриетта ФицДжеймске (16673 1730 сәуір) үйленді; олардың ұлы Джеймс Уолдегрейв, 1-ші граф Уолдегрейв (1684-1741) болды. Францияда білім алған Джеймс Уолдегрейв көп ұзамай Англияға көшіп барады. Георг I патшаның тұсында ол өзін протестант деп жариялап, Лордтар палатасындағы Барон Уолдегрейвтің орнын иеленді. Сэр Роберт Уолполмен достық қарым-қатынас орнаған ол 1725 жылы Парижге ерекше елші болып жіберілді, ал 1727 жылдан 1730 жылға дейін Венадағы британдық елші болды. 1729 жылы ол виконт Чивтон және граф Вальдегрев болды, ал 1730 жылы ол сэр Горацио Уолполдың орнын басып, Париждегі елші болды, бұл лауазымды он өте қиын жыл бойы толығымен орындады. Ол 1741 жылдың сәуірінде қайтыс болды. Оның дипломатиялық хат-хабарларының көп бөлігі Британ мұражайында сақталған. Оның ұлы Джеймс, 2-ші граф (1715-1763), король Георг II-нің ең жақын досы болды және болашақ король Георг III-дің немересі болды. Ол 1755 - 1757 жылдардағы маңызды жылдары патша оны Ньюкасл, Девоншир, Питт және Фокспен министрлік құру туралы кезекпен келіссөздер жүргізу үшін жұмысқа алған кезде айқын болды. Ақырында, тұйық жағдайдың салдарынан, Вальдегрейв өзі 1757 жылы маусымда бес күн бойы Қазынашылықтың бірінші лорды болды. Ол 1763 жылы 28 сәуірде қайтыс болды, 1821 жылы жарияланған кейбір құнды және қызықты естеліктерін қалдырды. Оның ағасы Джон, 3-ші граф (1718-1784), әскерші болды, ол әсіресе Minden шайқасында ерекшеленді және 1772 жылы генерал болды. Ол 1747 жылдан 1763 жылға дейін парламенттің мүшесі болды. Оның кіші ұлы Уильям (1753-1825) 1766 жылы британдық әскери-теңіз флотына кірді және көп жылдар қызмет еткеннен кейін 1797 жылы Сент-Винсент түбегі шайқасында үшінші команда болды. 1800 жылы ол Ирландияның Барон Рэдсток деген атаққа ие болды, ал 1802 жылы адмирал болды. Оның ұлы Гранвилл Джордж (17861857) әкесі жолын қуып, 1851 жылы вице-адмирал болды. 1857 жылы оның ұлы Гранвилл Август Уильям (1833 жылы туған) 3-ші барон Радсток болып, Вулстондағы Мейфилд қожалығында қоныстанды және Ресейде миссионерлік жұмыс жасады. Джордж Уолдегрейв, 4-ші граф Уолдегрейв (17511789), 3-ші графтың үлкен ұлы, солдат және парламент мүшесі болды. Оның ұлдары Джордж (1784 - 1794) және Джон Джеймс (1785 - 1835) 5-ші және 6-шы графтар болды. 1797 жылы 6-шы граф Хораций Уолполдан оның әйгілі резиденциясы, Стровберри Хилл, Твикенхэмді мұра етті (осыдан кейін Валдегрейв жолының атауы, ол Стровберри Хиллді Теддингтонмен байланыстырады), бірақ оның ұлы Джордж Эдвард, 7-ші граф (1816-1846) 1842 жылы ондағы жиналған құнды қазыналарды сатуға мәжбүр болды. Оның әйелі Франсис, графша Уолдегрейв (1821-1879), әнші Джон Брэхамның қызы, қоғамның көрнекті тұлғасы болды. Ол оның екінші күйеуі болды, ал ол қайтыс болғаннан кейін ол Джордж Гранвилл Вернон Харкортқа үйленді. 7-ші графтың орнын 4-ші графтың ұлы, оның ағасы Уильям (17881859) басқарды, ал 1859 жылы Уильямның немересі Уильям Фредерик (18511930) 9-шы граф болды.
George Waldegrave, 4th Earl Waldegrave (1751–1789), the eldest son of the 3rd earl, was a soldier and a member of parliament. His sons, George (1784–1794) and John James (1785–1835), were the 5th and 6th earls. In 1797 the 6th earl inherited from Horace Walpole his famous residence, Strawberry Hill, Twickenham (hence the name of Waldegrave Road, which connects Strawberry Hill with Teddington), but his son, George Edward, the 7th earl (1816–1846), was obliged in 1842 to sell the valuable treasures collected there. His wife, Frances, Countess Waldegrave (1821–1879), a daughter of the singer John Braham, was a prominent figure in society. He was her second husband, and after his death she married George Granville Vernon Harcourt of Nuneham Park, Oxfordshire, and later Chichester Parkinson Fortescue, 1st Baron Carlingford. The 7th earl was succeeded by his uncle William (1788–1859), a son of the 4th earl, and in 1859 William's grandson, William Frederick (1851–1930), became the 9th earl.