Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық драматург
American dramatist
Хан Онг (1968 жылы туған) – американдық драматург және романист. Ол мектепті тастап кеткен, сонымен қатар МакАртур қорының «гений» грантын алған ең жас иегерлерінің бірі. 16 жасында ол АҚШ-қа көшіп келді. Оның «Fixer Chao» және «The Disinherited» романдары сияқты туындылары шеттетілу, мәдени және әлеуметтік қайшылықтар сияқты тақырыптарды қамтиды. «Мен жеткілікті жаздым, соның арқасында кейіпкерлерімнің көпшілігі шеттетілгендер екенін байқадым», – деді Онг екінші кітабының тұсаукесерінен кейін журналистке. «Бұл менің екі рет шеттетілуіме байланысты – менің гомосексуалдығым және ұлтым. Бірақ мен мұны сыйлық деп есептеймін. Мүмкін, өмірде ол сыйлық болмаса да, өнерде – әлбетте».
Han Ong (born 1968) is an American playwright and novelist. He is both a high school dropout and one of the youngest recipients of a MacArthur Foundation "genius" grant. he moved to the United States at 16. His works, which include the novels Fixer Chao and The Disinherited, address such themes as outsiderness, cultural conflict, and class conflict. "I've written enough now to figure out I have a recurring tendency, which is that a lot of my characters are outsiders," Ong told a reporter after the debut of his second book, "It comes from being an outsider twice over—my queerness and my ethnicity. I think it's a gift, though. In life it may not be a gift, but in art it is."
Өмірбаян
Хан Онг 1968 жылдың 5 ақпанында Филиппиннің Манила қаласында қытай текті ата-аналарының отбасында дүниеге келді. Оның отбасы 1984 жылы Америка Құрама Штаттарына көшіп, Лос-Анджелестегі Корея қалашығына қоныстанды. Ол Грант орта мектебінде оқыды, ол негізінен ақ нәсілді оқушыларға арналған мектеп болатын. Онг төрт бауырымен тығыз қарым-қатынаста болған жоқ, жаңа өлкесінде өзін шеттетілген сезінді, сонымен қатар жасөспірім кезеңімен күресті. Ол: "Жасөспірім шақ пен жаңа ел – екеуі де жеке-жеке қиын" деп еске алды. Сондықтан ол кітаптар мен теледидардан көңіл көтеруге тырысты. Орта мектептегі драма курсы оның театрға деген қызығушылығын оятып, 16 жасында алғашқы пьесасын жазды және Лос-Анджелес Театр Орталығының жас драматургтер зертханасына қабылданды. Ол 18 жасында орта мектепті бітірмеді, себебі ол оның өзіне пайдалы емес деп ойлады, бірақ кейін GED аттестатын алды. Онг өзін асырау үшін жазумен қатар түрлі жұмыстар істеді, мысалы, ол Марк Тапер форумынан тапсырыс алғанға және Ұлттық өнер кеңесінен грант алғанға дейін, трофей жасау фабрикасында жұмыс істеді.
Han Ong was born on February 5, 1968, to ethnic Chinese parents in Manila, the Philippines. His family immigrated to the United States in 1984, and they settled in Koreatown in Los Angeles. He attended Grant High School, a predominantly white school. Ong did not share a close relationship with his four siblings, and he struggled with a sense of alienation in his new homeland as well as with his experience with adolescence. He recalled, "Puberty plus a new country—both are tough enough on their own." Thus, he found solace in books and television. A high school drama course sparked his interest in theater. He wrote his first play at age sixteen and was admitted to a young playwrights' lab at the Los Angeles Theater Center. He dropped out of high school at age eighteen because he did not feel that it was beneficial; however, he earned a GED later. Ong worked several odd jobs to support himself as he wrote, such as working in a trophy manufacturing warehouse, until he was awarded a commission from the Mark Taper Forum and a grant from the National Endowment for the Arts.
Еңбек жолындағы жетістіктері мен марапаттары
1993 жылы Онг «Swoony Planet» пьесасы үшін ең жақсы жаңа американдық пьесалар бойынша Джозеф Кесселринг сыйлығының иегері атанды. 1994 жылы Онг Нью-Йоркке көшіп, пьесалары үшін сыншылардың жоғары бағасын алды. Ол Америка репертуарлық театрының көркемдік директоры және американдық сахнаның ең беделді тұлғаларының бірі – Роберт Брустейннің мақтауына ие болды. 1997 жылы, жиырма тоғыз жасында Онг престижді МакАртур стипендиясының жиырма үш жеңімпазының қатарында болды, оның гранты 200 000 долларға тең еді. Онг Вашингтон Пост газетінің тілшісі Лона О’Нил Паркерге берген сұхбатында: «Бұл МакАртур стипендиясы [өз буынындағы] адамдардың өзін-өзі анықтау маңыздылығын және жақсаруға деген құштарлығын көрсетеді деп үміттенемін. Мен мектептен шығуды интеллектимнің өлшемі немесе болашағымның белгісі деп қабылдамадым» деді. Онгтың туындылары Калифорниядағы Highways Performance Space and Gallery және Беркли репертуарлық театры; Нью-Йорктегі Джозеф Папп атындағы қоғамдық театр; Мэн штатындағы Портленд сахналық компаниясы; Бостонның Америка репертуарлық театры; және Лондондағы Альмейда театрында қойылды. 1993 жылы Онг филиппин-американдық жазушы Джессика Хагедорнмен бірлесіп Лос-Анджелес фестивалі үшін «Аэропорт музыкасы» атты қойылым жазды. Онг Гюггенхайм стипендиясын және TCG/NEA драматургиялық сыйлығын алды. «Fixer Chao» кітабы Los Angeles Times газетінің «Жылдың үздік кітабы» деп танылып, сондай-ақ Стивен Крейннің жаңа әдебиет бойынша сыйлығына ұсынылды. «Тұғын мұрагерлер» кітабы LAMBDA кітап сыйлығына үміткер болды. МакАртур қорының «Гений» гранты 2002 жылы аяқталғанымен, Онг «қазір сәл кедеймін» деген өкінішіне қарамастан, жазуын жалғастыруда. Ол соңғы кезде тек романға назар аударып, туған жерінен жиырма жылдан астам уақыт үзіліс болғаннан кейін Филиппинге қайта оралуды армандайды. Онг Берлиндегі Америка академиясының 2010/2011 жылғы Берлин сыйлығының стипендиясын жеңіп алды.
In 1993 Ong was a winner of the Joseph Kesselring Prize for best new American plays for "Swoony Planet". In 1994, Ong moved to New York where he received critical acclaim for his plays. He was praised by Robert Brustein, the artistic director of the American Repertory Theater and one of the most esteemed figures of the American stage. In 1997, at age twenty nine, Ong was one of twenty three winners of the prestigious MacArthur Fellowships; his grant was $200,000. Ong said in an interview with the Washington Post's Lonnae O'Neal Parker, "I hope this MacArthur Fellowship demonstrates the importance of self determination and the hunger for improvement for people of [my generation]. I didn't take being a [high school] dropout as a measure of my intelligence or as a harbinger of my future." Ong's works have been performed at venues such as the Highways Performance Space and Gallery and the Berkeley Repertory Theater in California; Joseph Papp Public Theater in New York; Portland Stage Company in Maine; Boston's American Repertory Theater; and at the Almeida Theater in London. Ong collaborated with fellow Filipino American writer Jessica Hagedorn in 1993 to write a performance piece entitled "Airport Music" for the Los Angeles Festival. Ong is the recipient of a Guggenheim Fellowship for Fiction and the TCG/NEA Playwriting Award. "Fixer Chao" was named a Los Angeles Times "Best Book of the Year" and was nominated for a Stephen Crane First Fiction Award. "The Disinherited" was nominated for a LAMBDA Book Award. Although the MacArthur Foundation's Genius Grant finished in 2002, Ong continues to write despite his lamentation that he is "a little poorer now." He has recently focused his efforts solely on novels and hopes to revisit the Philippines after more than twenty years of separation from his homeland. Ong is a recipient of the 2010/2011 Berlin Prize Fellowship from the American Academy in Berlin.
Негізгі тақырыптар
Оңның шығармалары көбінесе қалалық, көпмәдениетті ортада өрбиді. Оның пьесаларын екі топқа бөлуге болады: иммиграция мәселелерін зерттейтіндері және стереотиптік емес азиялық американдықтардың өмірін қарастыратындары. Оның туындылары азиялық американдықтар өмірінің көңіл көншітпейтін жақтарын бейнелейді. Кейіпкерлер көбінесе депрессияға беріліп, үмітсіздікке толы болады. Олар қоғамнан шеттетілген, отбасылық қарым-қатынаста өзара түсіністік, құрмет және жылудың жетіспеушілігін сезінеді. Осы оқшаулану және сырттан қарау сезімі оның жасөспірім шағының естеліктерінен туындайды.
Ong's works are often set in urban, multicultural settings. His plays can be divided into two groups: those exploring the issues related to immigration and those that examine the lives of non stereotypical Asian Americans. His work portrays the darker side of Asian American life. The characters are typically depressed and hopeless. They are alienated from society and lack mutual communication, respect, and warmth in their family lives. This sense of alienation and outsiderness draws upon the memories of his adolescence.