Жасылбақша және бақша өсіру жөніндегі британдық журнал
Amateur Gardening (magazine)
Бағбандық туралы британдық апталық журнал! «Amateur Gardening» – кеңестер, жаңалықтар, мақалалар, сазгерлермен сұхбаттар. 1884 жылдан бері жарық көріп келеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританиядағы екі апта сайын жарық көретін бау-бақша туралы журнал. Amateur Gardening – бау-бақшаға арналған британдық журнал. Онда жаңалықтар, кеңестер, мақалалар, сондай-ақ танымал адамдар туралы мақалалар мен сұхбаттар жарияланады.
UK weekly magazine about gardening
Amateur Gardening is a British fornightly magazine dedicated to gardening. It included news, advice, feature articles, and celebrity columns and interviews.
Тарих және алғашқы жылдары
"Әуесқой бағбаншылық" журналы 1884 жылдың мамыр айында Лондонда Ширли Хибберд тарапынан құрылды, ол 1887 жылға дейін оны редакциялады. Журнал жабылған кезде ол Ұлыбританиядағы ең көне әуесқой бағбандық апталығы болды және 2013 жылы осы санаттағы Ұлыбританиядағы ең көп сатылатын журнал атанды. Журнал аптасына бір рет жарық көрді. 1884 жылы журнал жарық көрген кезде, Gardeners' Chronicle және Gardens Illustrated сияқты бірнеше басқа да танымал бағбандық журналдар айналымда болды, бірақ олар көбінесе кәсіби бағбанға бағытталған. "Әуесқой бағбаншылық" әуесқойлар үшін арнайы жасалған алғашқы басылым деп есептеледі. Журналды құрылтайшылар – В.Х. және Л. Коллингридж ағайындылар, олар сол кездегі басқа да мерзімді басылымдарды, соның ішінде танымал City Press баспасын шығарды. "Әуесқой бағбаншылықтың" алғашқы саны 16 беттен тұрды, оның 12-сі редакциялық материалға арналды. Бас редактор Ширли Хибберд – ботаник және бағбандық саласындағы академик сарапшы. Ол журналға көптеген адамдардың тым техникалық деп санайтын мақалаларды енгізді. Ол редакторлық қызметін тек екі жыл ғана атқарды. "Әуесқой бағбаншылықты" шын мәнінде 40 жыл бойы редактор болып қызмет еткен Т.У. Сандерс қалыптастырды. Сандерс жаңа буын әуесқой бағбандардың не қалағанын жақсы білді, оның редакциялау стилі кең аудиторияны қызықтырды. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін аптасына 100 000 дана таратылды, бірақ соғыс кезінде бұл көрсеткіш айтарлықтай төмендеді. 1920 жылдардың ортасына дейін ғана таралым қайтадан жақсы деңгейге жетті. Сандерс сонымен қатар көптеген кітаптар жазды, ең бастысы – Сандерстің бағбандық энциклопедиясы. Бұл кітап бірнеше буын бағбандар үшін "Киелі кітап" болды және бүгінгі күнге дейін қолданылуда. 1926 жылы Сандерс қайтыс болғанда журнал ауыр соққыға ұшырады. Редактордың орынбасары А.Дж. Макселф журналдың редакторы болып, оны тарихтағы ең даулы кезеңнің 20 жылына басшылық етті. 1934 жылы Макселф журналдың 50 жылдық мерейтойын тойлады, Лондондағы Мейфэрдегі New Connaught Rooms-та 300-ден астам адам қатысқан кешкі аспен салтанатты түрде атап өтті. Қонақтардың арасында Корольдік бау-бақша қоғамының сол кездегі президенті Лорд Аберконвей, сэр Остин Чемберлен (бұрынғы қазынашылық канцлері) және Лорд Ридделл (Коллингридж баспасының директоры және бұрынғы премьер-министр Дэвид Ллойд Джордждың жеке досы) болды. 1940 жылдың маусым айында журнал қалалық кеңсесін тастап, Ковент-Гардендегі Country Life ғимаратына көшіп барды. Макселф алғашқы Hardy Plant Society мүшесі және папоротниктер бойынша танымал сарапшы. Ол Сандерстен де жазушы ретінде жемісті болды. 1933-1939 жылдар аралығында ол көптеген әдеттегі бағбандық кітаптармен қатар, сыйлық кітаптар сериясын, жылнама мен күнтізбе шығарды. Ол қағаз шектеулері журналдың көлемін күрт шектегеніне қарамастан, екінші дүниежүзілік соғыс кезінде де редакциялауды жалғастырды. Осы кезеңде "Әуесқой бағбаншылық" ұлттық "Жеңіс үшін қазба" науқанына толық қолдау көрсетті, ол соғыстағы тапшылықпен күресу үшін баршаны өз жемістерін және көкөністерін өсіруге шақырды.
Amateur Gardening was founded in London in May 1884 by Shirley Hibberd, who edited it until 1887. At the time of the magazine's closure, it was oldest UK amateur gardening weekly magazine, and was Britain's bestseller in that category in 2013. The magazine was published once a week. At the time of the magazine's launch in 1884 there had been several other notable gardening magazines in circulation, including the Gardeners' Chronicle and Gardens Illustrated, but these were tailored more to the professional gardener. Amateur Gardening is considered the first paper designed specifically for the amateur. The founders were two brothers, W. H. and L. Collingridge, who also produced other periodicals of the time, including the well known City Press. The first issue of Amateur Gardening consisted of 16 pages, 12 of which were devoted to editorial matter. The first editor, Shirley Hibberd, was a botanist and an academic authority on gardening. He included in the magazine articles which were thought by many to be too technical. He remained the editor for only two years. The man who really established Amateur Gardening was T. W. Sanders, who remained editor for 40 years. Sanders knew exactly what the new generation of amateur gardeners wanted, and his style of editing attracted a wide audience. Before the First World War, a circulation of 100,000 copies per week had been achieved, although this fell off considerably during the war. Not until the mid 1920s did the circulation rise to a healthy level again. Sanders also wrote a large number of books, most notably Sanders' Encyclopaedia of Gardening. This was the "bible" for several generations of gardeners and is consulted even today. In 1926, the magazine suffered a severe blow when Sanders died. The assistant editor, A. J. Macself, was able to take over as editor and steer the magazine through another 20 years of what was probably the most turbulent period in its history. In 1934 Macself presided over the title's 50th birthday party, celebrating in grand style with a dinner for more than 300 people in the New Connaught Rooms in London's Mayfair. The guest list included Lord Aberconway, the then President of the Royal Horticultural Society, Sir Austen Chamberlain (a former Chancellor of the Exchequer) and Lord Riddell (a director of the Collingridge publishing firm, and a personal friend of former Prime Minister David Lloyd George). In June 1940 the magazine left its offices in the City and moved to the Country Life Building in Covent Garden. Macself was a member of the original Hardy Plant Society and a renowned expert in ferns. Arguably he was even more prolific as a writer than Sanders. Between 1933 and 1939 he launched a series of gift books, as well as an annual and a calendar, besides writing numerous ordinary gardening books. He carried on editing through World War II, even though paper restrictions had dramatically limited the size of the magazine. During this period Amateur Gardening put its full weight behind the national Dig for Victory campaign, which encouraged everyone to grow their own fruits and vegetables to combat the wartime shortages.
Бум
1946 жылы Макселф зейнеткерлікке шыққаннан кейін, оның орнын бұрынғы редактордың көмекшісі Артур Хеллйер басты. Хеллйер 1929 жылы журналға келген, ол тартымды, білімді және еңбекқор еді. 1967 жылы зейнеткерлікке шықты. Редактор болып жұмыс істеген жылдары ол Financial Times-қа апта сайын, ал Country Life және тағы да басқа көптеген басылымдарға тұрақты түрде материалдар жазды – және ол көптеген кітаптардың авторы болды. Хеллйер журнал тарихындағы керемет кезеңде басшылыққа келді. 1950-ші және 1960-шы жылдары қағазға қойылатын шектеулер алынып тасталды, нәтижесінде журнал ең жақсы өсімді көрсетті, мұндай жағдай бұрын да, кейін де болған емес. Таралымы апта сайын 300 000 данаға жетті, ал журналдар әдетте 124 беттен тұратын. Таңқаларлығы, 1967 жылы Хеллйер зейнеткерлікке шыққанда журнал 83 жылдан бері жұмыс істеп келді, бірақ оның бар болғаны төрт редакторы болды. Журналдың алғашқы жүз жылында редактор қызметтен кеткен кезде оның орнын көмекші редактор басатын қалыпты жағдай болды. Бұл Хеллйер зейнеткерлікке шыққанда да орын алды, оның көмекшісі Энтони Хаксли осы лауазымды қабылдады. Ол жазушы Джулиан Хакслидің ұлы және 1932 жылы «Жаңа әлем» атты романын жазған философ және жазушы Алдус Хакслидің сіңілі баласы болды. Энтони сонымен қатар, Дарвиннің эволюция теориясын қатты сынға ұшыратқан кезде оны қорғаған белгілі биолог Томас Генри Хакслидің шөбересі еді. Хаксли ынталы және білімді өсімдікші болды, және ол әуесқойларды қолдағанмен, көбінесе ботаникалық тұтастық пен экологияға, әсіресе үй өсімдіктерін өсіруге қызығушылық танытты. Ол Англияға бөтелке бақтарды әкелді және 1956 жылы Челси гүл шоуында алғашқы бөтелке бақты көрсете білді. Ол редактор болып небәрі төрт жыл жұмыс істеді; 1971 жылы ол кітап жазу және жеке журналистикамен айналысу үшін кетіп қалды. Редактор лауазымын 1950-ші жылдардың басында Вислидегі RHS бағында оқыған және диплом алғаннан кейін бірден «Дизайнерлік бақшаға» келген көмекші редактор Питер Вуд иеленді. Ол жыл сайын пошта арқылы келіп түсетін мыңдаған сұрақтарға жауап беруге көмектесетін бөлімде жұмыс істеді. Редакторлық қызметі кезеңінде Вуд журналды технологиялық революцияға (компьютерлердің енгізілуіне) және 1970-ші жылдардағы өнеркәсіптік тәртіпсіздіктің күрделі кезеңдерінен өткізді. Бірнеше рет «Әуесқой бағбандық» журналы бос беттермен шығарылды, себебі баспагерлер белгілі бір кәсіподақтардың мүшелері емес адамдар жазған немесе суреттері бар беттермен жұмыс істеуден бас тартты. Вуд сонымен қатар 1984 жылы журналдың жүз жылдық мерейтойын тойлауға жетекшілік етті. Бақ дизайнері Роджер Свитинбургпен бірге ол Челси гүл шоуында Виктория стиліндегі бақтың жоспарын жасады – және осы бағы үшін алтын медаль жеңіп алды. RHS Wisley бағында салтанатты ағаш отырғызумен бірге жүз жылдық түскі ас та ұйымдастырылды. Бұл 50 жылдық мерейтойдан гөрі қарапайым шара болды, бірақ бұл Тэтчер дәуіріндегі экономикалық қиындықтардың кезі еді. Үлкен кештерге арналған бюджет шектеулі болды. 1979 жылы Вуд журналды Лондоннан Дорсеттегі Пул қаласына көшіруге белсенді түрде атсалысты.
When Macself retired in 1946, he was succeeded by Arthur Hellyer, hitherto the assistant editor. Hellyer had joined the magazine in 1929, and was charming, knowledgeable and hardworking. He retired in 1967. During his years as editor he also contributed weekly to the Financial Times and regularly to Country Life and many other publications – and he wrote innumerable books. Hellyer took over at a great time on the magazine's history. Paper restrictions were lifted during the 1950s and 1960s, and the magazine enjoyed a boom, the like of which had never been seen before or since. Circulation rose to a staggering 300,000 copies per week, and issues regularly contained some 124 pages. Remarkably, by 1967 when Hellyer retired, the magazine had been in business for 83 years, but had only had four editors. For the first hundred years of the magazine's life it seemed to be the norm that when an editor stopped, his role was taken over by the assistant editor. This happened again when Hellyer retired, as his assistant, Anthony Huxley, took on the role. He was the son of the writer Julian Huxley, and a nephew of the philosopher and writer Aldous Huxley, who wrote Brave New World in 1932. Anthony was also the great grandson of Thomas Henry Huxley, a renowned biologist who defended Darwin's theory of evolution when it was receiving considerable criticism. Huxley was a keen and knowledgeable plantsman, and although he was supportive of amateurs generally, he was more interested in botanical integrity and ecology, particularly in the cultivation of house plants. He introduced the use of bottle gardens to the UK, and in 1956 exhibited the first ever bottle garden at the Chelsea Flower Show. He was editor for just four years; in 1971 he left to devote his time to book writing and freelance journalism. The post of editor was taken over by assistant editor Peter Wood, who had been a student at the RHS garden at Wisley in the early 1950s, and had come to Amateur Gardening straight after his diploma course finished. He started off in the department helping to answer the thousands of readers' queries that arrived by post each year. During his editorship, Wood steered the magazine through the technological revolution (the introduction of computers) and the turbulent periods of industrial unrest in the 1970s. There were several times when Amateur Gardening was printed with blank white pages, when the printers refused to deal with pages that had been written by, or contained pictures from people who were not members of specific trade unions. Wood also presided over the magazine's centenary celebrations in 1984. With garden designer Roger Sweetinburgh, he drew up the plans for a Victorian garden at the Chelsea Flower Show – and won a Gold Medal for it. There was also a centenary lunch at RHS Wisley Garden, with a ceremonial tree planting. It was a much lower key event than the 50th birthday celebrations, but this was the recession hit Thatcher era. Budgets for big parties were tighter. In 1979, Wood was instrumental in moving the magazine out of London, to Poole in Dorset.
Соңғы жылдары
1985 жылы Вуд журналды тастап кетті, оның орнына «Практикалық үй шаруашылығы» ( «Әуесқой бағбаншылыққа» туыс журнал) журналында жұмыс істеген журналист Джек Кендалл келді. Ол тәжірибелі бағбан болмаса да, жақсы ұйымдастырушы және жазу шебері еді. Кендалл жұмысын бастағаннан кейін қатерлі ісік диагнозы қойылды және он айдан кейін қайтыс болды. Кендалл қатерлі ісікпен емделіп жатқан көп уақыт бойы журналдың орынбасары Грэм Кларк редактор міндетін атқарды, ал Кендалл қайтыс болғаннан кейін ол редактор болып тағайындалды. Кларк бау-бақша шаруашылығы отбасында өскен, өйткені оның әкесі Лондон орталығындағы Регент паркінің суперинтенданты (қазіргі менеджер) болған. Кларк балалық шағында Queen Mary Rose Garden ішіндегі үйдің бірінде тұрды. Ол өспірім шағында отбасымен бірге Лондонның ең танымал ашық кеңістігі – Хайд-паркке көшті. Мекепті бітіргеннен кейін ол Суррейдегі Корольдік бағбандық қоғамының Уизли бағында бағбандық өнерін оқыды. Теориялық және практикалық білімі оны Бэкингем сарайының бағында бір жыл жұмыс істеуге, содан кейін Орталық Корольдік парктердегі коммерциялық жылыжай шаруашылығында жұмыс істеуге алып келді. 1976 жылы ол журналистикаға ауысып, «Әуесқой бағбаншылық» журналына стажер-редактор болып келді. 1986 жылы ол редактор болып тағайындалды. Кларк редактор ретінде 11 жыл қызмет еткен кезінде «Әуесқой бағбаншылық» журналының ай сайынғы нұсқасын («Сіздің бақшаңыз») жариялады және топ редакторы болды (осы журналмен және Роберт Максвелл баспагерлігінен зардап шеккен компаниялардың бірінен сатып алынған тағы бір ай сайынғы «Бағбан» журналымен бірге). 1997 жылы Кларк журналда бизнеске қатысты жаңа қызметке көшті. 1996-2008 жылдар аралығында жыл сайын өткізілетін Ұлттық әуесқой бағбандық көрмесі туралы идея Кларк пен журналдың сол кездегі маркетинг-менеджері Робин Перринге келді. Көрме Шептон Маллеттегі Royal Bath and West Showground-пен бірлесіп ұйымдастырылды және жыл сайын қыркүйек айында өтті. Журнал 2008 жылы көрмеден бас тартқаннан кейін, ол тағы төрт жыл бойы жалғасты және соңғы рет 2012 жылы өтті. 1997 жылы жақын арада келе жатқан Мыңжылдыққа орай Кларк «2000 жылғы бақша участақтары» науқанын бастады, ол бақша участақтарының болашағын зерттеу үшін Парламенттік сауалдауды талап етті және оған қол жеткізді. Кларк пен орынбасар редактор Адриан Бишоп Ұлыбританиядағы бақша участақтарының қазіргі жағдайына қатысты сауалдау кезінде куәлік берді. Кейін «2000 жылғы бақша участақтары» науқаны Кларк пен Бишопқа «Жылдың науқаны» сыйлығын әкелді. 1997 жылы Кларк редакторлық қызметтен кеткен кезде, редакторлық Бишопқа өтті. Ол жергілікті газеттерде журналист болған, оның басшылығымен «Әуесқой бағбаншылық» журналы бағбандық мәселелерді толығырақ жариялады және атақты адамдарға негізделген стильге ие болды. 2001 жылы ол бірден бас редактор және баспагер болып тағайындалды, бұл қазіргі орынбасар редактордың жолын ашты, және Тим Рэмболл басшылықты өз қолына алды. Рэмболлдың басшылығымен журнал көптеген бәсекелестерін басып өтіп, жаңалықтар дүкендеріндегі жалпы бағбандық журналдардың арасында жетекші орынды иеленді. Редактор ретінде ол BBC-нің «Gardeners' Question Time» бағдарламасына бірнеше рет қонақ шақырылды және телеарнада көптеген рет пайда болды. Ол «Әуесқой бағбаншылық» журналының алғашқы DVD-сін жасады (және ұсынды). 2017 жылы Time Inc (UK) Ltd бас компаниясы журналды оңтүстік жағалаудағы Пул қаласындағы кеңсесінен компанияның штаб-пәтеріне, Гэмпширдегі Фарнбороға көшіруге шешім қабылдады. Сол кезде Рэмбол зейнетке шығуға уақыты келді деп шешті. Оның орнына Рэмболдың топ редакторы болған Гарри Ковард Уильямс келді. Ковард Уильямс бірнеше жыл бойы редакциялық мазмұн мен безендірудің көп бөлігін басқарып келді, ал енді редактор ретінде ол журналды қиын нарықта тиімді бәсекелесе алуы үшін қалыптастыра алады (онлайн мазмұнның оңай қолжетімділігіне байланысты барлық баспа журналдар үшін).
Wood retired from the magazine in 1985, and was replaced by Jack Kendall, a journalist who worked on Practical Householder (a sister magazine to Amateur Gardening). He was not an experienced gardener, but was a good organiser and writer. Shortly after he started, Kendall was diagnosed with terminal cancer, and he died just 10 months later. For much of the time Kendall was being treated for cancer, the magazine's deputy, Graham Clarke, had been acting editor, and upon Kendall's death he was appointed editor. Clarke had been born into horticulture as his father had been a Superintendent (today known as a Manager) of Regent's Park in the centre of London. For all of Clarke's childhood he had lived in a lodge within the Queen Mary Rose Garden. When a teenager, he and his family moved to Hyde Park, London's most famous open space. After completing school he studied horticulture at the Royal Horticultural Society's Wisley Garden in Surrey. Theory and practical qualifications lead him to a year working in the garden at Buckingham Palace, following by a stint working in the commercial glasshouse nursery for the Central Royal Parks. In 1976 he moved into journalism, joining Amateur Gardening as a trainee sub editor. He rose through the ranks, and took over as editor in 1986. During Clarke's 11 year tenure as editor, he also launched a monthly version of Amateur Gardening (which was called Your Garden), and Clarke became group editor (over this and The Gardener, another monthly magazine which had been bought from one of the companies that had suffered under the hands of publisher Robert Maxwell). In 1997 Clarke took on a more business oriented role at the magazine. The National Amateur Gardening Show, which was held annually between 1996 and 2008, was an idea conceived by Clarke, along with the magazine's then marketing manager Robyn Perrin. The Show was a partnership with the Royal Bath and West Showground, Shepton Mallet, and was held annually in September. After the magazine withdrew from the Show in 2008, it continued for a further four years and was held for the last time in 2012. In 1997, to mark the forthcoming Millennium, Clarke launched the Allotments 2000 campaign, which called for – and achieved – a Parliamentary Inquiry into the future of allotment gardening. Clarke and deputy editor Adrian Bishop both gave evidence at the Inquiry into the current state of allotments in the UK. The Allotments 2000 campaign later won Clarke and Bishop the Campaign of the Year award from the Periodical Publishers Association (PPA). When Clarke moved from the editor's chair in 1997, the editorship passed on to Bishop. He had been a journalist for local newspapers, and under his leadership Amateur Gardening enjoyed tighter news coverage of gardening matters, and a more celebrity based style. In 2001 he was promoted simultaneously to editor in chief and publisher, which lead the way for the current deputy editor to move up, and Tim Rumball took over the reins. Under Rumball the magazine overtook many of its long standing rivals, and consolidated its position as the leading general gardening magazine on the news stands. As editor he has been a guest a number of times on BBC's Gardeners' Question Time, and has appeared on TV many times. He instigated (and presented) the first Amateur Gardening DVD. In 2017 the parent company, Time Inc (UK) Ltd, decided to move the magazine from its south coast based office in Poole, to the company's headquarters at Farnborough in Hampshire. At the same time, Rumball decided it was time to retire. He was replaced by Garry Coward Williams, who had been Rumball's Group Editor. Coward Williams had been steering much of the editorial content and presentation for several years, and now as Editor he is able to mould the magazine so that it can compete effectively in a difficult market (for all printed magazines, owing to online content being readily available).
Редакторлар тізімі
Журналдың жарық көрілімінен бері редакторлар тізімі былай: Ширли Хибберд (1884–1886), Т. В. Сандерс (1886–1926), А. Дж. Макселф (1926–1946), Артур Хеллэйр (1946–1967), Энтони Хаксли (1967–1971), Питер Вуд (1971–1985), Джек Кендалл (1985–1986), Грэм Кларк (1986–1997), Адриан Бишоп (1997–2001), Тим Рэмболл (2001–2017) және Гарри Ковард Уильямс (2017 жылдан бері). Журналға белгілі жазушылардың қатарында редактордың орынбасары болған Алан Тичмарш, Монти Дон, Чарли Диммок, Боб Флауэрдю, Энн Свитинбанк, Перси Трауер және Питер Сибрук кіреді. Марджери Фиш 1950 жылдары журналда колонна жүргізген.
The list of editors since the magazine's launch are as follows: Shirley Hibberd (1884–1886), T. W. Sanders (1886–1926), A. J. Macself (1926–1946), Arthur Hellyer (1946–1967), Anthony Huxley (1967–1971), Peter Wood (1971–1985), Jack Kendall (1985–1986), Graham Clarke (1986–1997), Adrian Bishop (1997–2001), Tim Rumball (2001–2017) and Garry Coward Williams (since 2017). Notable writers for the magazine have included Alan Titchmarsh, who also served as deputy editor, Monty Don, Charlie Dimmock, Bob Flowerdew, Anne Swithinbank, Percy Thrower and Peter Seabrook. The cottage gardener Margery Fish was a columnist for the magazine in the 1950s.
"Аматорлық бағбандық" брендінің иелері
1930 жылдары «Әуесқой бағбандар» журналының бастапқы иелері, Коллингридж компаниясы, бизнесті ірі Newnes and Pearson баспа тобына сатты. 1960 жылдары бұл компания газеттері мен журналдарымен танымал «Одхамс» баспасымен бірікті. Соңында The Mirror Group «Одхамс» компаниясын сатып алды, нәтижесінде ондаған журналдары бар бір үлкен компания құрылды. Ол өзін Халықаралық баспа корпорациясы деп қайта ұйымдастырды, ол IPC деген атпен жақсы танымал болды. 2013 жылы IPC атауы жойылды, себебі оның иесі, АҚШ-та орналасқан Time Inc компаниясы, оны Time Inc (UK) Ltd деп атады. 2018 жылы Time Inc (UK) Ltd TI Media болып өзгерді. 2020 жылы Future plc TI Media компаниясын сатып алғаннан кейін «Әуесқой бағбандар» журналының иесі аталды.
In the 1930s the original owners of Amateur Gardening, the Collingridge company, sold the business to the larger Newnes and Pearson publishing group. In the 1960s, this company merged with Odhams, a publisher famous for its newspapers and magazines. Eventually, The Mirror Group acquired Odhams, which resulted in one large company with many dozens of magazines under its belt. It relaunched itself as the International Publishing Corporation, better known as IPC. In 2013 the IPC name disappeared when its owner, US based Time Inc, renamed it Time Inc (UK) Ltd. In 2018, Time Inc (UK) Ltd became TI Media. In 2020, Future plc became the owner of Amateur Gardening after the acquisition of TI Media was completed.
Қысқаша жабылу
2023 жылдың қыркүйегінде журналдың тоқтатылатыны жарияланды. Соңғы саны 2023 жылдың 14 қазанында шықты. Журналдың иесі Future plc баспа шығындарының және әрбір мұқабаға тіркелген тегін тұқымның қымбаттауы, сондай-ақ жарнамадан түсетін табыстың азаюын журналды тоқтату шешімінің себептері деп атады. Бұл себептер журналдың 11-ші және соңғы редакторы Гарри Ковард Уильямстың соңғы редакторылық мақаласында да қайта айтылды.
In September 2023, it was announced that the magazine was to permanently cease publication. The last edition was 14 October 2023. Future plc, the magazine's owner, blamed rising costs such as print costs and the free packet of seeds attached to every front cover along with decreasing advertising revenue for the decision to permanently close the magazine, reasons which were again cited in the final editorial by Garry Coward Williams, the magazine's 11th and final editor.
Жаңа иесі
Журнал кейіннен 2023 жылдың қараша айында Келси Публицинг компаниясы сатып алып, басқаруын өз қолына алды. Жаңа редакторы Ким Стоддарт сол кезде былай деді: "Бұл тарихи, құнды журналдың соңғы редакторы болып тағайындалуы мен үшін үлкен мәртебе. Көптеген талантты, тұрақты авторларымыз бен жаңа, қызықты мүмкіндіктер мен рубрикалары бар бірінші қайта жаңартылған нөмірімен бөлісуге асығамын."
The magazine was subsequently bought and taken over by Kelsey Publishing in November 2023 with new editor Kim Stoddart, who said at the time: "It is an absolute honour to be appointed as the latest editor of this iconic, gem of a magazine. I can't wait to share the first relaunch issue which will include many of the brilliant, regular contributors, plus some exciting new features and columns besides."