Андреа Сакки: Римдік суретші және Кең таралған Классицизм өкілі
Andrea Sacchi
Андреа Сакки – Итальян суретшісі, Римде жұмыс істеген, жоғары барокко классицизмінің өкілі. Пуссен, Алгарди секілді суретшілермен байланысты. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық суретші Андреа Сакки (30 қараша 1599 – 21 маусым 1661) – Римде белсенді болған жоғары барокко классицизмінің итальян суретшісі. Оның өнер стилін ұстанған суретшілердің буынына Николя Пуссен мен Джованни Баттиста Пасери, мүсіншілер Алессандро Алгарди мен Франсуа Дюкесной, сондай-ақ замандас биограф Джованни Беллори кірді.
Italian painter
Andrea Sacchi (30 November 159921 June 1661) was an Italian painter of High Baroque Classicism, active in Rome. A generation of artists who shared his style of art include the painters Nicolas Poussin and Giovanni Battista Passeri, the sculptors Alessandro Algardi and François Duquesnoy, and the contemporary biographer Giovanni Bellori.
Ерте оқыту
Сакки ұзақ уақыт бойы Римге жақын жағалау қаласы Неттунода туған деп есептелді, бірақ қазіргі зерттеулер мұны дұрыс емес деп санайды, оның орнына ол Римде туған деген пікірді қолдайды. Оның әкесі Бенедет - аса танымал емес суретші. Биограф Джованни Пьетро Беллоридің (Саккидің жақын досы) айтуынша, Андреа бастапқыда Кавалье д'Арпиноның шеберханасына оқуға түсті. Беллори осылай деді:
Sacchi was, for a long time, believed to have been born in Nettuno, a coastal town close to Rome, although current scholarship regards this as incorrect, instead suggesting that he was born in Rome. His father, Benedetto, was an undistinguished painter. According to the biographer Giovanni Pietro Bellori (who was also a great friend of Sacchi's), Andrea initially entered the studio of Cavalier d'Arpino. These are Bellori's words:
Сакки кейін Франческо Альбанидің шеберханасына өтті және өмірінің көп бөлігін Римде өткізіп, сонда қайтыс болды. Оның мансабының бастапқы кезеңдерінде Римдегі Капуцин шіркеуі мен Палаццо Барберини үшін өнер туындыларын тапсырған кардинал Антонио Барберининің тұрақты қолдауы үлкен көмек көрсетті.
Sacchi later entered Francesco Albani's workshop and spent most of his time in Rome where he eventually died. Much of his early career was helped by the regular patronage by Cardinal Antonio Barberini, who commissioned art for the Capuchin church in Rome and the Palazzo Barberini.
Жетілді стилі
Пьетро да Кортонаның замандасы болған Сакки Рафаэльдің суреттерін зерттеді және Рафаэльдің ықпалы оның көптеген туындыларында, әсіресе азау фигураларды қолдануда және олардың мінез-қалпын бейнелеуде анық байқалады. Ол Венеция мен Парма қалаларына сапар шеккен және Корреджионың туындыларын зерттеген делінеді. Оның екі маңызды картинасы – қазір Ватикан картиналар галереясы – Пинакотека Ватиканада сақталып тұрған алтарьдық суреттер.
A contemporary rival of Pietro da Cortona, Sacchi studied the paintings of Raphael and the influence of Raphael is apparent in a number of his works, particularly with reference to the use of few figures and their expressions. He reputedly travelled to Venice and Parma and studied the works of Correggio. Two of his major works on canvas are altarpieces now displayed in the Pinacoteca Vaticana, the painting gallery in the Vatican (see Main works below).
Пьетро да Кортонамен айтыс
Жас кезінде Сакки Кортонаның басшылығымен Кастельфузанодағы Вилла Саккеттиде (1627–1629) жұмыс істеген. Бірақ Римдегі суретшілер одағы – Сан-Лука академиясында өткен бірқатар қоғамдық пікірталаста Кортонаның әуесқойлығын қатаң сынады. Бұл пікірталас маңызды, себебі ол қазір "классицизм" және "барокко" деп аталатын сурет салудағы басым стильдердің екі көрнекті өкілі өз жұмыстарының арасындағы ерекшеліктерді қалай талқылағанын көрсетеді. Атап айтқанда, Сакки композициядағы әрбір тұлғаға ерекше, жеке сипат, қимыл-қозғалыс берілуі керек болғандықтан, картинада көп емес тұлғалар болуы керек деп сақты. Сакки 1661 жылы Неттунода қайтыс болды.
As a young man, Sacchi had worked under Cortona at the Villa Sacchetti at Castelfusano (1627–1629). But in a set of public debates at the Accademia di San Luca, the guild for artists in Rome, he strongly criticized Cortona's exuberance. The debate is significant because it indicates how two of the leading proponents of the prevailing styles in painting, now called 'Classical' and 'Baroque', discussed the differences between their work. In particular, Sacchi advocated that since a unique, individual expression, gesture and movement needed to be assigned to each figure in a composition, so a painting should only have a few figures. Sacchi died at Nettuno in 1661.
Барберини сарайындағы Құдайдың даналығына арналған аллегория
Сакидің Римдегі Барберини сарайындағы бұл фрескасы оның шедеврі саналады. Ол 1629–1633 жылдары салынған Құдайлық Даналықты бейнелейді. Бұл туынды Ватикан сарайындағы Рафаэль бөлмелеріндегі Рафаэльдің «Парнас» картинасынан шабыттанды.
This fresco by Sacchi in the Palazzo Barberini in Rome is considered his masterpiece. It depicts Divine Wisdom (1629–33),. The work was inspired by Raphael's Parnasus in the Raphael's Rooms in the Vatican Palace.
Қасиетті Григорий және капралдың кереметі
Сондай-ақ, Ұлы Григорийдің кереметі деп аталатын бұл картина 1625 жылы 57-інші жылы салынған. Қазір ол Ватикан Пинакотекасында сақтаулы. Бұл картинада императрица Констанция папа Григорий I-ден Әулие Петір мен Пауылдың қабірлік қалдықтарын беруді өтінген, бірақ папа осы қасиеттілердің қабірлерін бұзуға батылы бармай, оған Әулие Жақияның денесін ораған зығыр матасының бір бөлігін жіберген. Констанция папаның бұл сыйлығын жеткіліксіз деп санады. Содан кейін Григорий қабірлік қалдықтардың кереметтер жасау қабілетін дәлелдеу үшін (және олардың құндылығын көрсету үшін) матаны алтарга қойып, дұға еткеннен кейін пышақпен тесіп, одан денеден аққандай қан ағып шықты. 1771 жылы осы картинаның мозаикалық көшірмесі Әулие Петір базиликасы үшін жасалды. Бұл картина Трент соборының қағидаларында айтылған ұстанымдарды қайталайды: қабірлік қалдықтар кереметтерде маңызды рөл атқарды, папа қасиеттіліктің соңғы түсіндірушісі болды, және соңында ол евхаристияның Мәсіхтің нағыз денесі ретінде дұрыстығының метафорасы еді.
Also known as the Miracle of St Gregory the Great, this painting was executed in 1625 57. It is now in the Pinacoteca Vaticana. The canvas portrays the legend that the Empress Constantia had begged Pope Gregory I to give her relics of the body of Saints Peter and Paul, but the pope, not daring to disturb the remains of these saints, sent her a fragment of the linen which had enveloped the remains of Saint John the Evangelist. Constantia rejected this gift from the pope as insufficient. Then Gregory, to prove the power of relics to work miracles (and justify their worth), placed the cloth on the altar, and, after praying, pierced it with a knife, and blood flowed from it as from a living body. In 1771, a mosaic copy of this painting was made for the Basilica of St Peter's. This painting echoes positions stated in the canons of the Council of Trent: wherein relics had an important role in miracles, the pope served as the final interpreter of sanctity, and finally it was a metaphor of the validity of the eucharist as the true body of Christ.
Қасиетті Ромуальдтың аяны
1631 жылы аяқталған бұл картина Ватикан Пинакотекасында Камалдолез орденінің ертедегі бенедиктин монахы, Әулие Ромуальдтың өмірінен бір эпизодты еске түсіреді. Оның орденінің мүшелері ақ киіммен көкке самғанын түсінде көргендігі айтылады (сурет фонында көрсетілгендей). Монахтардың философиялық пікірде отырғандай киінісі, тыныштығы мен салмақтылығы Сакиге тән ерекшелік.
Completed in 1631, this painting in the Pinacoteca Vaticana recalls an episode in the life of the early Benedictine monk, Saint Romuald, of the Camaldolese Order, who is said to have dreamt that members of his Order wearing white ascended into heaven (as seen in background). The serenity and gravity of the monks, arrayed as in philosophic discourse, is characteristic of Sacchi.
Басқа жұмыстар
Саккидің тағы да көрнекті туындылары: Римдегі Сан-Карло-ай-Катинаридегі «Аннаның қайтысы», Киринал сарайындағы «Андрей», Капониледегі «Жүсіп» және Барберини сарайындағы «Үш Мария» (1634). Мадридтегі Прадо мұражайында «Жақын Иоаннның тууы» мен Франческо Альбанидің портреті сияқты қызықты туындылар да бар. Саккидің тағы да алтарьдық суреттері Перуджа, Фолиньо және Камеринода сақталған.
Other leading examples of Sacchi's work are The Death of St. Anne, in San Carlo ai Catinari, Rome; St. Andrew, in the Quirinal Palace; St. Joseph, at Caponile Case; and The Three Marys (1634), at Palazzo Barberini, Rome. The Birth of St. John the Baptist and a Portrait of Francesco Albani among other interesting works at the Prado Museum, Madrid. Other altarpieces by Sacchi are in Perugia, Foligno and Camerino.