Роберт Камбер: Франциядан Англияға дейінгі опера композиторының тағдыры
Robert Cambert
Роберт Камбер – француз композиторы, француз тіліндегі тұңғыш опера «Помона» авторы. Париждікі, 1628 ж. туған, Шамбоньердің шәкірті. Опера, музыка, тарих.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз композиторы Роберт Камбер (шамамен 1628–1677) негізінен опера жазған француз композиторы. Оның "Помон" операсы француз тіліндегі тұңғыш опера еді.
French composer
Robert Cambert (c. 1628–1677) was a French composer principally of opera. His opera Pomone was the first actual opera in French.
Мазариннің тұсында
1628 жылы шамамен Парижде дүниеге келген ол Шамбоньерден музыка өнерін үйренді. Оның алғашқы лауазымы Париждегі Сен-Оноре шіркеуінде органшы болу болды. 1655 жылы Мари дю Мустиерге үйленді. Осы кезде ол кардинал Мазариннің қолдауына ілікті, ол Людовик XIV-нің анасы, Австрияның жесір ханышасы Аннаның музыка жөніндегі басқарушысы болып тағайындалуына зор үлес қосты. Пьер Перрен жазған либреттосы бар Камбердің ерте туындылары осы кезеңде сарайда жиі қойылды. Алайда, ықпалды Мазариннің қайтысы мен ханышаның монастырьға кеткенінен кейін Камбердің сарайдағы лауазымы әлсіреп, сарайда жаңа билік орнады.
Born in Paris c. 1628, he studied music under Chambonnières. His first position was as organist at the church of Saint Honoré in Paris. In 1655 he married Marie du Moustier. At this time he came under the patronage of Cardinal Mazarin who was instrumental in his appointment as Superintendent of music to the Dowager Queen Anne of Austria, mother of Louis XIV. Cambert's early works with libretto written by Pierre Perrin were frequently performed at court during this period. However, following the death of the powerful Mazarin, and the Queen's subsequent retirement to a convent, Cambert's position at court was weakened, as new powers came into force at court.
Патшалық музыка академиясы
1669 жылы Перрин француз королінің қолдауымен Корольдік музыка академиясын құрды. Камберт Перринмен бірге жобаны басқаруға шақырылды, бұл бүгінде үлкен операның негізін қалаушы ықпалдың бірі деп есептеледі. Бірақ Перрин мен Камберттің орнын Лулли басты. Камберт, осы қорлыққа және француз монархиясының өзінің туындыларына қызығушылық танытпауына ашуланып, 1673 жылы Францияны тастап, Англиядағы мансабын жалғастырды.
In 1669 Perrin founded the Académie Royale de Musique, under the auspices of the French King. Cambert was invited to join Perrin in the administration of the project which is considered today to be one of the founding influences of grand opera. However, both Perrin and Cambert were eventually replaced at the academy by Lully. Cambert, furious at the insult, and at the lack of interest in his work shown by the French monarchy, left France in 1673 to pursue his career in England.
Ағылшын тіліндегі жылдар
Англияда ол король Карл II сарайында жылы қабылданып, тез арада "Корольдің музыкалық тобының басшысы" болып тағайындалды. Францияда сынға ұшыраған оның әртүрлі шығармалары енді Лондонда орындалды, бірақ ағылшын сарайында қабылданғанымен, ол ағылшын халқының арасында көпке танылмады. Оның "Помона", "Ариана" және "Махаббаттың қайғысы мен қуанышы" опералары тіпті француздықтарға қарағанда ағылшын-саксондықтардың талғамына сай келмеді. Камберт Лондон қаласында түсініксіз жағдайда қайтыс болды. Оның өлімі сол кезде көптеген адамдардың пікірінше, өзіне қол жұмсағаннан болған деп есептелді; тағы бір кең таралған болжам – оны қызметшілерінің бірі улаған. Кейбір адамдар Луллиді Камберттің өліміне қатысқан деп айыптады.
In England he was warmly received at the court of King Charles II, and was quickly appointed to "Master of the King's Band". Various pieces by him which had been shunned in France were now performed in London, but while accepted at the English court, he enjoyed little success with the general English public. His operas Pomone, Ariane and Les Peines et les plaisirs de l'amour were if anything less to the Anglo Saxon taste than the French. Cambert died, rather mysteriously, in London. His death was widely reported at the time to be suicide; another widespread theory is that he was poisoned by one of his servants. Some have accused Lully of complicity in Cambert's demise.
Көркем әдебиеттегі бейнелер
2000 жылы Жерар Корбиу түсірген "Патша билейді" фильмінде Луллидің басты қарсыласы және Мазариннің ескі католик сарайының символы ретінде Камбер (Йохан Лейзен) көрінеді, ол жасы жағынан Луллиден әлдеқайда үлкен болып бейнеленген. Луллидің босқұлық және жазық сырғанына наразы болған ол, Луллидің өрлеуіне бар күшімен кедергі келтіруге тырысады, ал олардың арадағы антагонизм Камберттің сүйіктісі Мадлен Ламберт, Мишель Ламберттің қызы Луллиге үйленгеннен кейін жаңа белеске жетеді.
Gérard Corbiau's 2000 film Le Roi danse (The King is dancing) portrays a much older looking Cambert (Johan Leysen) as the archrival of Lully and a symbol of Mazarin's old court Catholic establishment. Disgusted by libertine and pagan Lully, he desperately tries to prevent his rise and their animosity comes to a novel dimension after Cambert's mistress Madeleine Lambert, the daughter of Michel Lambert, marries Lully.