Кіріспе
Маскоги (Крик) басшысы және әскери жетекшісі Менава, бастапқыда Хотлепоя деп аталған (шамамен 1765 – шамамен 1836–1840), Маскоги (Крик) тайпасының басшысы және әскери жетекшісі болды. Ол аралас нәсілді, анасы крик тайпасынан, ал әкесі – шотланд тегі бар тері саудагері. Крик тайпасында аналық жеке шежіре және басшылық жүйесі болғандықтан, оның мәртебесі анасының руы арқылы берілді. Ол қазіргі Алабама штатындағы Жоғарғы Крик тайпасының арасында өсті, ал ересек болғаннан кейін ассимиляцияға қарсы тұрып, дәстүрлі амалдарды жаңғыртуға ұмтылған "Қызыл таяқтар" тобының мүшесі болды. Крик соғысы (1813–1814) кезінде ол "Қызыл таяқтар" жауынгерлерін басқарды және Атқыштар бұрылысы шайқасынан аман қалды. 1825 жылы Менава крик Ұлттық Кеңесінің келісімінсіз сол жылы жасалған Индиан-Спрингс шартына қол қойған басшы Уильям Макинтошқа шабуыл жасау үшін шамамен 150 құқық қорғаушыны басқарды. Олар оны өлтіріп, оның үйін өртеп, мал-мүлігін, соның ішінде 100 құлынды тәркіледі.
Menawa, first called Hothlepoya (c. 1765 – c. 1836–40), was a Muscogee (Creek) chief and military leader. He was of mixed race, with a Creek mother and a fur trader father of mostly Scots ancestry. As the Creek had a matrilineal system of descent and leadership, his status came from his mother's clan. He grew up among the Upper Creek in present day Alabama and, as an adult, became part of the "Red Sticks", a group that opposed assimilation and worked to revive traditional practices. During the Creek War (1813–1814), he led Red Sticks warriors and survived the Battle of Horseshoe Bend. To carry out punishment for the crime of an unauthorized land cession, in 1825 Menawa led about 150 lawmenders in an attack on chief William McIntosh, who had signed the Treaty of Indian Springs that year without the consent of the Creek National Council. They killed him, burned his mansion, and confiscated his property, including livestock and 100 slaves.
Ерте өмір және білім
Ол қазіргі Алабама штатында Таллапуса өзенінің жағасында орналасқан Оакфуски ауылында дүниеге келді. Бұл жер қазір бөгет салынғаннан кейін пайда болған Мартин көлінің төменгі жағында қалған. Оның анасы жоғары статустағы крик тайпасынан шыққан әйел, ал әкесі көбінесе шотландтық тері саудагері болған; мұндай стратегиялық одақтар екі мәдениет те осыдан пайда көреді деп сенгендіктен, жиі кездесетін. Криктер аналық рулық қағиданы ұстанғандықтан, Менава крик тайпасында өсіп-өнді және мәртебесін анасының руы арқылы алды. Оның анасының үлкен ағасы оның тәрбиешісі болды, оған ер адамдардың жолын үйретті және еркектердің қоғамдарымен таныстырды.
Мансап
Хотлепоя Оакфускидің екінші басшысы болған кезде оған Менава деген есім берілді. 1800 жылдардың басында ол "Қызыл таяқтар" немесе Жоғарғы криктердің маңызды басшыларының бірі болды, олар дәстүрлі амалдарды жаңартуға тырысып, еуропалық американдықтардың салтына ассимиляцияға қарсы тұрды. Ол 1813–1814 жылдардағы крик соғысында жауынгерлерге жетекшілік етті, бұл соғыс крик халқы арасындағы азаматтық соғыс ретінде басталды, онда халықтың көпшілігін құрайтын Төменгі криктермен күшті даулар туды. Осы кезеңде британдықтар 1812 жылғы соғыс кезінде АҚШ-қа қарсы соғыс жүргізіп жатқан еді. Олар "Қызыл таяқтардың" АҚШ қоныс аударушыларының өз территориясына енуіне қарсы тұруын қолдады. 1814 жылы Атқұбыр бұрылысындағы шайқаста Менава "Қызыл таяқтардың" екінші қолбасшысы болды, оларды Теннесси, Джорджия және Миссисипи аумақтарының, сондай-ақ одақтас чероки тайпаларының әскерлеріне басшылық еткен генерал Эндрю Джексон жеңді. Менава шайқаста жеті рет жараланды, бірақ қашып, жараларынан аман қалды. Соғыстан кейін Менава еуропалық американдықтардың крик жерлеріне енуіне қарсы күресін жалғастырды. Төменгі крик басшылары 1790, 1802 және 1804 жылдары қалалық жерлерді берген болатын. 1825 жылы Төменгі крик басшысы Уильям Макинтош АҚШ-пен Индиан-Спрингс шартына қол қойған бірнеше басшылардың бірі болды, ол Миссисипи өзенінің шығысында қалған крик жерлерінің көп бөлігін берді. Тайпа Грузиядан қатты қысымға ұшырады, бірақ Жоғарғы криктер, көпшілік бөлігі, мұндай берілулерге қарсылық көрсетуді жалғастырды. Крик Ұлттық Кеңесі жер беруді өлім жазасына кесілетін қылмыс деп жариялаған заң қабылдады және 1825 жылғы келісімге қол қойғандарды сатқын деп жариялады. Олардың өлім жазасына кесілуіне бұйрық берді. 1826 жылы Менава Опотлейахола және Селокта Чиннаббимен бірге Индиан-Спрингс шартын протесттеу үшін Вашингтонға барған Крик Ұлттық Кеңесінің мүшесі болды. Крик басшылары АҚШ үкіметімен Вашингтон шартына (1826) қол қойды, ол Индиан-Спрингс шартын жоққа шығарды. Бұл жаңа келісім бойынша криктер Джорджияға жер берді, ал өтемақы ретінде 217 660 доллар және 20 000 долларлық жылдық сыйақы алды. Грузия штаты жаңа келісімді елемеді және криктерді олардың жерлерінен қуу үшін жұмыс істеді. Менава 1830 жылдары криктердің Үндістан аумағына жалпы көшірілуі кезінде жүздеген адамдармен бірге қайтыс болды деген қауесет бар. Алабамадан Оклахомаға дейін 2420 криктің үшінші жасағын басқарған лейтенант Эдвард Дистің естеліктеріне сәйкес, Менава 1836 жылдың 21 желтоқсанында Арканзас штатының Литтл-Рок қаласында тірі болған. Дистің айтуынша, "жер тобы ақырында Литтл-Рокқа жақындады, бірақ Тускона Харжо, Менава және олардың төрт жүз адамы одан әрі жол жүруден бас тартты. Менава жолға шығуға тым мас болған, ал Харжо 'қасарысқан, жалтақ' мінез танытты". 1837 жылдың 23 қаңтарында топ Үндістан аумағындағы Гибсон фортына жеткеннен кейін Менаваның аты-жөні тізімде жоқ. Сондықтан Менава осы екі жердің арасында қайтыс болған болуы мүмкін, ал оның жерленген жері жол бойында және белгісіз. Алайда, лейтенант Диас өзінің командиріне немесе Вашингтонға жіберген ешбір хабарламасында "Крик қайғысының жолы" бойында өлген Менава туралы айтпаған. Оның өлімі маңызды болғандықтан, Диас оны атап өткен болар еді. Осылайша, ол Арканзас территориясына, қазіргі Оклахома штатына жеткен және 1837 жылдан кейін қайтыс болғаннан кейін тыныш жерленген деген қорытынды жасауға болады.