Кіріспе
Рене Огюст Чото (René Auguste Chouteau Jr.) (7 қыркүйек 1749 жыл, немесе 26 қыркүйек 1750 жыл – 24 ақпан 1829 жыл) – Миссури штатындағы Сент-Луис қаласын негізін қалаушы, табысты тері саудагері және саясаткер. Ол және оның серігі Миссури өзені бойындағы ірі Осадж тайпасымен тері саудасы бойынша көп жылдар бойы монополияға ие болды. Сент-Луисте оның көптеген бизнес мүдделері болды және ол француз, испан және американ билеушілерімен тығыз байланыста болды.
Ерте өмір және білім
20 қыркүйекте 1748 жылы Мари Тереза Буржуа Франциядан Луизианаға жақында көшіп келген Рене Огюст Шутоға үйленді. Рене Шуто мейрамхана иесі, спирттік сусындар сатушы және кондитер ретінде сипатталған. Ол 1723 жылдың қыркүйегінде Л’Гермено ауылында дүниеге келді және Буржуадан шамамен он жасқа үлкен болды. Огюст Шуто – Мари Тереза мен Рененің жалғыз баласы, ол 1749 жылдың қыркүйегінде немесе 1750 жылдың қыркүйегінде дүниеге келді. Рене Мари Терезаны зорлаған, оны және баласын тастап кеткендіктен, ол үйленгенге дейінгі үйіне қайтып келді. Кейбір ғалымдар бұл монастырь болса, енді бірі – оның әкесі мен анасының үйі деп санайды. Қай жағдайда болса да, 1749 жылдың 7 қыркүйегінде Рене есімді бала Нью-Орлеандағы Сент-Луис шіркеуінде крещение рәсімінен өтті. Оның ата-анасы Рене Шуто мен Мари Буржуа деп тіркелді. Алайда, Сент-Луис, Миссури қаласын құрған Огюст Шуто көбінесе Рене Огюст деп аталды, бірақ отбасылық жазбаларда оның туған күні 1750 жылдың 26 қыркүйегі деп көрсетілген. 19 ғасырдағы отбасы мүшелері Шутоның Голгофа зиратындағы қабіріне дәстүрлі күнді (26 қыркүйек 1750 жыл) жазды. Рене Шутоның өсиетінен 1776 жылы екі тірі ұлы болғандығы белгілі. Осылайша, екінші ұлы болуы мүмкін. Егер осылай болса, екінші ұлы Рене Шуто Луизианадан кеткеннен кейін қайтыс болған болуы мүмкін. 1758 жылы Мари Тереза (Мадам Шуто немесе Жесір Шуто деп белгілі) Пьер де Лакледе Лигестпен (көбінесе Лакледе деп аталды) танысып, заңды емес некеде бірге өмір сүре бастады. Киран Доэрти Лакледенің Огюст Шутоны бейресми қабылдап, оған Нью-Орлеандағы католик мектептерінің бірінде білім беруді ұсынғанын болжайды. Огюст Шутоға ресми білім берілген-берілмегеніне қарамастан, оның жасөспірім кезінде білімге құрметпен қарағаны және білім алғаны белгілі болды (мүмкін, тікелей Лакледенің жетекшілігімен). 1760 жылдардың басында Шуто Гилберт Антуан де Сент-Максентпен Лакледенің серіктестік бизнесі үшін керек-жарақтарды алуға көмектесіп, Лакледенің Миссисипи өзені бойында жаңа тері сауда бекетін құру үшін жасаған саяхатында кеңсе қызметкері болды. 1763 жылдың тамызынан бастап Шуто, Лакледе және тағы 30 шақты адам сауда тауарларымен Нью-Орлеаннан Сент-Женевьеваға дейін өзен жолымен сапар шекті. Қараша айында топ Сент-Женевьеваға жетті, бірақ Лакледе ауылдың өзінің тауарларын сақтауға жеткілікті қоймасы жоқ екенін анықтады. Өзен жағалауында, төмендікте орналасқандықтан, Лакледе өзінің бизнесі үшін бұл жерді "қолайсыз" деп санады. Қайталап су тасудан кейін 1780 жылдары тұрғындар Сент-Женевьевті өзеннің жоғары жағалауына және ішкі аймаққа, биік жерге көшірді. Француз гарнизоны өзеннің арғы жағындағы Шартр фортында британдықтар келгенше тауарларды сақтауға келісті. Жеті жылдық соғыстан кейін Франция жеңіске жеткен британдықтарға аумақтар мен нысандарды берді. Форт Париж шарты (1763) бойынша британдықтарға берілуі керек еді. Иллинойс коменданты Пьер Жозеф Нейон де Вильяр француз отарлаушыларына Иллинойс аймағынан Нью-Орлеанға көшіп кетуді ұсынды. Ол Миссисипидің батысындағы аймақтың испандарға берілуі туралы Фонтенбло шартын (1762) білмегендіктен, ол бұл аймақтың француз бақылауында болады деп ойлады. Соғыстан кейінгі жағдайлардың салдарынан "Миссури өзенінің сағасында сауда бекетін құрудың орнына, [Лакледе] толыққанды қоғам құрды". Лакледе көптеген француздарды Миссисипи өзенінің батыс жағалауына, өзінің жаңа қонысына көшіп келуге көндіре алатынына сенді. Ол тауарларды көктемге дейін сақтауды жоспарлады, содан кейін Шуто мен оның командасы 1763 жылдың желтоқсанында таңдаған жерде сауда бекетін салуға кіріседі. Қыстың соңында Шуто қайықты дайындап, 30 адамнан тұратын топты өзеннен өткізді. Келесі күні, 15 ақпанда, Шуто адамдарға тазалау жұмыстарын бастауға және Сент-Луис қаласын құруға бұйрық берді. Бұл жерді жергілікті тайпалар ұзақ жылдар бойы мекендеген, бұл туралы 9-12 ғасырлардағы Миссисиппи мәдениетінен қалған көптеген ірі топырақ үйінділері дәлелдейді. Лакледе сәуірдің басына дейін Шартр фортында болды, шығыстағы ауылдардан француз қоныстарын жинады. Осадж тайпасының үлкен көшіп-қону тобының келуіне байланысты Лакледе Сент-Луиске барып, олардың жаңадан құрылған бекеттен кетуі туралы келіссөздер жүргізді. Бірнеше айдың ішінде Лакледе 1764 жылдың қыркүйегінде Нью-Орлеаннан форпостқа келген, оның заңды әйелі Мари Тереза үшін үй салды. Мари Тереза Пьер Лакледен тағы төрт бала туды, бірақ олар Шуто фамилиясын алды. 1778 жылы Лакледе қайтыс болғаннан кейін Шуто сауда бизнесін басқарып, отбасылық байлықты арттырды. Ол бизнесті тез арада ауыл шаруашылығы және банк ісін қоса кеңейтті, сондай-ақ Сент-Луис қаласында алғашқы ұн тартатын диірменнің иесі болды. Ол диірменді қазіргі Милл-Крик аңғарындағы Милл-Крикке салды. Шутоның көлі 1852 жылға дейін жергілікті тұрғындар үшін танымал орын болды. Шуто басқа, алыс қалалардың өсуіне де үлкен үлес қосты, мысалы, Миссури штатындағы Сент-Чарльз қаласы. Шуто Сент-Луис қаласындағы испан үкіметімен де жақсы қарым-қатынаста болды. 1780 жылы Шуто Сент-Луис шайқасына қатысты, онда қала британдықтар басқаратын үндістердің шабуылынан қорғалды. Шуто қаланың қорғауын күшейту үшін испан үкіметімен келіссөздер жүргізді, ал оның еңбегі үшін капитан, кейін полковник шеніне ие болды. Оның Осадж тайпасымен қарым-қатынасы 1787 жылы испан губернаторы Эстебан Миро Осадж тайпасымен сауданы тоқтатуға бұйрық бергенде және олар мен еуропалық қоныс аударушылар арасындағы қақтығыстардың нәтижесінде оларға қарсы соғысқа дайындала бастағанда ерекше маңызға ие болды. Үкімет Осадж тайпасымен саудаға тыйым салғанмен, Шуто Миромен араласу арқылы Осадж тайпасы мен испандық қарулы қоныс аударушылар арасындағы қақтығысты болдырмауға қол жеткізді. 1795 жылы салынған Каронделет форты әскери база ретінде қызмет еткенімен, іс жүзінде Шуто отбасы үшін сауда орталығы болды. Форт Шутоның туыстарына да үй болды, олар саудагер ретінде бағалы тәжірибе алды. Осы бекеттегі байланыстар арқылы Шуто Осадж тайпасының арасында Вердигрис өзенінде, Шығыс Канзаста екінші сауда бекетін салу туралы келісімге келді (1795-1797 жылдар). Алайда, 1799 жылы жаңа испан генерал-губернаторы Мануэль Мария де Сальседо Шутоның тері операциясының орнына испан бизнесменін жақтауды бастады. Каронделет форты испан фирмасына сатылды, бірақ Шуто Вердигрис өзеніндегі Осадж тайпасымен сауда жасауын жалғастырды. Алайда, испандық бәсекелестік ұзаққа соқпады, өйткені Луизиана территориясы 1800 жылы Францияға, ал 1803 жылы АҚШ-қа берілді. Соңында Шуто Луизиана территориясының халқы, жергілікті флора және фауна және ауылдар туралы Льюис пен Кларк экспедициясына құнды ақпарат берді. 1804 жылдың басында Льюис пен Кларк Сент-Луистегі Шутоның сауда үйінен материалдар сатып алды, ал 9 наурыз 1804 жылы Шуто Луизиананы сатып алу рәсімі кезінде жаңа американдық үкімшіні қабылдады. 1817 жылы үндістер мәселелерімен айналысқан Шуто Уильям Кларкпен бірге Понка тайпасымен жасалған алғашқы АҚШ шарты бойынша АҚШ-тың үндістер ісі жөніндегі комиссары болды.