Шыкаго қаласын алғашқы қоныстандырушысы Жан Батист Пуант дю Сабль
Jean Baptiste Point du Sable
Жан Батист Пуан Дю Сабль – Чикаго қаласын құрған алғашқы тұрғын (1818 ж. қайтыс болған). Тек тегі мен туған жері белгісіз. Тарихы, мәдениеті туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чикагоның алғашқы негізін қалаушы (1818 жылы қайтыс болды)
Early founder of Chicago (died 1818)
Жан Батист Пуант-дю-Сабль (сондай-ақ Пуант-де-Сабль, Пуант-о-Сабль, Пуант-Сабль, Пуант-Дю-Сабль немесе Пуант-дю-Сабль деп те жазылады; 1750 жылға дейін – 1818 жылғы 28 тамыз) кейіннен Чикаго, Иллинойс штатына айналатын алғашқы тұрақты бейтуған қоныс салушы деп есептеледі. Қаланың негізін қалаушы ретінде танылған, оның туған күні, туған жері және ата-анасы белгісіз. Чикагоның тағы бір ертедегі пионері Джульетт Кинзи Пуант-дю-Сабльмен ешқашан кездеспеген, бірақ 1856 жылғы мемуарларында ол «Сент-Домингоның тумасы» (Испаниола аралы) екенін айтқан. Бұл оның туған жері ретінде қабылданды. Тарихшы Мило Милтон Куайф Кинзидің Пуант-дю-Сабль туралы есебін «көптеген ойдан шығарылған және мүлдем расталмаған» деп санады, кейін ол африка және француз канадалық тегінен екенін айтты. 1953 жылы жарық көрген тарихи роман Пуант-дю-Сабльдің 1745 жылы Сент-Домингедегі Сент-Маркте (кейін Гаити деп аталды) туғаны туралы кеңінен таратуға көмектесті. Егер ол Солтүстік Америкадан тыс жерде туған болса, онда ол саудагер ретінде немесе француз Канадасы арқылы солтүстіктен, немесе француз Луизианасы арқылы оңтүстіктен келгені туралы әртүрлі пікірлер бар. Бұл жұп 1770 жылдары үндістердің дәстүрі бойынша үйленген болуы мүмкін. Олардың Жан есімді ұлы мен Сюзанна есімді қызы болды. Пуант-дю-Сабль отбасын шекаралық саудагер (voyageur немесе coureur des bois) ретінде және француз Канадасының бұрынғы оңтүстік тәуелділіктері мен Иллинойс елінде үлкен өзгерістер кезінде қоныс салушы ретінде асырады. Бұл аймақтар жарты ғасыр ішінде бірнеше рет қолы ауысты. «Батыс үндістеріне арналған сөз» атты өлеңінің түсіндірмесінде 1774 жылдан 1779 жылға дейін Мичилимакинац фортында (бұрынғы француз форты, сол кездегі британдық Квебек провинциясы) британдық комендант болған Арен ДеПейстер «Баптист Пуант-де-Сейбл» «сұлу қара нәсілді», «жақсы білімді» және «Эшекагуда қоныстанған» деп атап өтті. 1813 жылы бұл өлеңді жариялаған кезде ДеПейстер оны 1779 жылғы 4 шілдеде Арбрекрош ауылында (қазіргі Харбор-Спрингс, Мичиган) айтқан сөз ретінде ұсынды. Бұл түсіндірме көптеген ғалымдарды Пуант-дю-Сабльдің 1779 жылға дейін Чикагода қоныстанғанына сендірді. Бірақ 1770 жылдардың соңында басқа саудагерлер жазған хаттар Пуант-дю-Сабль сол кезде Мичиган-Сити, Индиана штатындағы Трейл-Крик (Ривьер-дю-Шемин) сағасында қоныстанғанын көрсетеді. 1779 жылдың тамызында, Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде, Пуант-дю-Сабль британдық әскерлер Трейл-Крикте Патриот деп күдіктенгені үшін тұтқындалып, Мичилимакинац фортында қысқа уақытқа қамауға алынды. Бір офицердің тұтқындалғаннан кейінгі есебінде Пуант-дю-Сабльдің оның жақсы мінез-құлқына кепілдік берген көптеген достары бар екені айтылды. Келесі жылы Пуант-дю-Сабль Детройттан солтүстікке қарай Сент-Клэр өзеніндегі «Пайнери» деп аталатын жерге жіберілді. 1780 жылдың жазынан 1784 жылдың мамырына дейін Пуант-дю-Сабль Мичиганның шығысындағы Сент-Клэр өзенінде британдық офицер лейтенант Патрик Синклер иеленген орманды жерді басқарды. Бұл оған британдықтар берген мүмкіндік болуы мүмкін, түрмеден босату үшін Пиннерияны басқаруды ұсынды. 1780 жылдары АҚШ тәуелсіздік алғаннан кейін, Пуант-дю-Сабль Чикаго өзенінің солтүстік жағалауына, оның сағасына жақын қоныстанды. Чикагода Пуант-дю-Сабльдің тұрғаны туралы ең алғашқы жазба Хью Хьюардтың 1790 жылғы 10 мамырда Детройттан Мичиган және Иллинойс штаттары арқылы саяхат кезінде күнделігіне жазған жазбасы. Хьюардтың тобы Чикаго портына бара жатқанда Пуант-дю-Сабльдің үйіне тоқтады; олар каноясын Пуант-дю-Сабльге тиесілі карогаға ауыстырды және одан нан, ұн және шошқа етін сатып алды. Шамамен 1794 жылы Чикагоға барған Перриш Григнон Пуант-дю-Сабльді ірі денелі және бай саудагер ретінде сипаттады. Пуант-дю-Сабльдің немересі Эулали Пельтье 1796 жылы Чикаго өзеніндегі қонысында дүниеге келді. 1800 жылы Пуант-дю-Сабль өзінің фермасын Джон Кинзидің өкілі Жан Ла Лаймға 6000 ливрге сатты. 1913 жылы Детройттегі мұрағатта табылған сату шартында Пуант-дю-Сабльдің барлық мүлігі, сондай-ақ оның көптеген жеке заттары егжей-тегжейлі сипатталған. Бұл үйге екі астық қоймасы, атпен тартылатын диірмен, нан пісіретін үй, құс өсіретін үй, сүт зауыты және темекі тартатын үй кірді. Үй ағаштан жасалған, әдемі жиһаздармен және суреттермен жабдықталған. Ол колониялық губернатордың тапсырмасымен Миссури өзенінен кеме өткізуге рұхсат алды және Сент-Чарльз Борромео бейіштігінде белгісіз жерге жерленді. Оның шіркеудің жерлеу тізімінде оның тегі, ата-анасы немесе туыстары туралы ештеңе айтылмаған; ол қара нәсілді (француз тілінде «nègre») деп сипатталған. Сент-Чарльз Борромео бейіштігі 19 ғасырда екі рет көшірілді. Сент-Луис архиепархиясының тізімдері мен ауызша дәстүрлер Пуант-дю-Сабльдің денесі де көшірілгенін көрсетеді. 1968 жылғы 12 қазанда Иллинойс штатының 150 жылдығына арналған комиссия Пуант-дю-Сабльдің бейіті деп саналатын үшінші Сент-Чарльз Борромео бейіштігінде граниттік тақта орнатты. 2002 жылы Иллинойс университетінің Чикагодағы Африка ғылыми зерттеу институты бейіт орнында археологиялық зерттеулер бастады.
Jean Baptiste Point du Sable (also spelled Point de Sable, Point au Sable, Point Sable, Pointe DuSable, or Pointe du Sable; before 1750 – August 28, 1818) is regarded as the first permanent non native settler of what would later become Chicago, Illinois. Recognized as the city's founder, his birth date, place of birth, and parents are unknown. Juliette Kinzie, another early pioneer of Chicago, never met Point duSable but said in her 1856 memoir that he was "a native of St. Domingo" (the island of Hispaniola). This became generally accepted as his place of birth. Historian Milo Milton Quaife regarded Kinzie's account of Point duSable as "largely fictitious and wholly unauthenticated", later putting forward a theory that he was of African and French Canadian origin. A historical novel published in 1953 helped to popularize the claim that Point du Sable was born in 1745 in Saint Marc in Saint Domingue (later known as Haiti). If he was born outside continental North America, there are competing accounts as to whether he entered as a trader or from the north through French Canada, or from the south through French Louisiana. It is likely that this couple was married earlier in the 1770s in a Native American tradition. They had a son named Jean and a daughter named Susanne. Point duSable supported his family as a frontier trader (voyageur or coureur des bois) and settler during a period of great upheaval for the former southern dependencies of French Canada and in the Illinois Country, where the regions changed hands several times over the course of half a century. In a footnote to a poem titled Speech to the Western Indians, Arent DePeyster, British commandant from 1774 to 1779 at Fort Michilimackinac (a former French fort in what was then the British province of Quebec), noted that "Baptist Point deSaible" was "a handsome negro", "well educated", and "settled in Eschecagou". When he published this poem in 1813, DePeyster presented it as a speech that he had made at the village of Arbrecroche (now Harbor Springs, Michigan) on 4July 1779. This footnote has led many scholars to assume that Point duSable had settled in Chicago by 1779. But letters written by other traders in the late 1770s suggest that Point duSable was at this time settled at the mouth of Trail Creek (Rivière duChemin) at what is now Michigan City, Indiana. In August 1779, during the American Revolutionary War, Point duSable was arrested as a suspected Patriot at Trail Creek by British troops and imprisoned briefly at Fort Michilimackinac. An officer's report following his arrest noted that Point du Sable had many friends who vouched for his good character. The following year, Point du Sable was ordered transported to the Pinery on the St. Clair River north of Detroit. From the summer of 1780 until May 1784, Point duSable managed the Pinery, a tract of woodlands owned by British officer Lt. Patrick Sinclair, on the St. Clair River in eastern Michigan. This may have been a choice given by him from the British, offering him release from his imprisonment to manage the Pinery. At some time in the 1780s, after the US achieved independence, Point du Sable settled on the north bank of the Chicago River close to its mouth. The earliest known record of Point duSable living in Chicago is an entry that Hugh Heward made in his journal on 10May 1790, during a journey from Detroit across Michigan and through Illinois. Heward's party stopped at Point duSable's house enroute to the Chicago portage; they swapped their canoe for a pirogue that belonged to Point duSable, and they bought bread, flour, and pork from him. Perrish Grignon, who visited Chicago in about 1794, described Point duSable as a large man and wealthy trader. Point du Sable's granddaughter, Eulalie Pelletier, was born at his Chicago River settlement in 1796. In 1800 Point duSable sold his farm to John Kinzie's frontman, Jean La Lime, for 6,000 livres. The bill of sale, which was rediscovered in 1913 in an archive in Detroit, detailed all of the property Point duSable owned, as well as many of his personal effects. This included a house, two barns, a horse drawn mill, a bakehouse, a poultry house, a dairy, and a smokehouse. The house was a log cabin filled with fine furniture and paintings. He was commissioned by the colonial governor to operate a ferry across the Missouri River. and was buried in an unmarked grave in St. Charles Borromeo Cemetery. His entry in the parish burial register does not mention his origins, parents, or relatives; it simply describes him as nègre (French for negro). The St. Charles Borromeo Cemetery was moved twice in the 19thcentury. Oral tradition and records of the Archdiocese of St. Louis suggested that Point duSable's remains were also moved. On 12October 1968, the Illinois Sesquicentennial Commission erected a granite marker at the site believed to be Point duSable's grave in the third St. Charles Borromeo Cemetery. In 2002 an archaeological investigation of the grave site was initiated by the African Scientific Research Institute at the University of Illinois at Chicago.
Ерте өмір
1770-жылдарға дейінгі Пойнт-дуСабль өміріне қатысты тарихи дәлелдер аз болғанымен, оның ерте өмірі туралы бірнеше теориялар мен әңгімелер бар. 1933 жылы жазған еңбегінде Куайф Канадаға көшіп келген француз Пьер Дандононы анықтады, ол «Сье де Сабель» атағын алған және оның ұрпақтары Дандоно және Дю Сабель есімдерімен танылған. Куайф Пойнт-дуСабльмен тікелей байланыс табуға қол жеткізбеді, бірақ Пьер Дандононың ұрпақтарының Ұлы көлдер аймағындағы Детройт, Макинак және Сент-Джозеф маңында өмір сүргенін анықтады. Ол Пойнт-дуСабльдің әкесі осы отбасының мүшесі болуы мүмкін деп болжады, ал анасының құл болғаны ықтимал. 1951 жылы Гаити тумасы Джозеф Джереми өзінің Пойнт-дуСабльдің шөбересі екенін мәлімдеген кітапша жариялады. Отбасылық естеліктер мен қабір тастарындағы жазуларға сүйене отырып, ол Пойнт-дуСабль сол кездегі Сен-Домингтегі Сен-Маркте дүниеге келгенін, Францияда білім алғанын және француз Луизианасына сапар шегуден бұрын кофе саудасымен айналысу үшін Гаитиге оралғанын айтты. Тарихшы және Пойнт-дуСабльдің биографы Джон Ф. Свенсон бұл талаптарды «қиялға берілген өмірбаяндағы терең ойларға толы, құжаттастырылмаған мәлімдемелер» деп сипаттады.
Though there is little historical evidence regarding Point duSable's life before the 1770s, there are several theories and legends that give accounts of his early life. Writing in 1933, Quaife identified a French immigrant to Canada, Pierre Dandonneau, who acquired the title "Sieur deSable" and whose descendants were known by both the names Dandonneau and DuSable. Quaife was unable to find a direct link to Point duSable, but he identified descendants of Pierre Dandonneau as living around the Great Lakes region in Detroit, Mackinac, and St. Joseph. He speculated that Point duSable's father may have been a member of this family, while his mother was likely an enslaved woman. In 1951 Joseph Jeremie, a native of Haiti, published a pamphlet in which he said he was the great grandson of Point duSable. Based on family recollections and tombstone inscriptions, he claimed that Point duSable was born in Saint Marc in what was then Saint Domingue, studied in France, and returned to Haiti to deal in coffee before traveling to French Louisiana. Historian and Point duSable biographer John F. Swenson has called these claims "elaborate, undocumented assertions in a fanciful biography".
Көркем әдебиет
1953 жылы Ширли Грэм Квайф пен Джеремидің еңбегіне сүйене отырып, Point duSable туралы тарихи роман жазды. Ол оны "нақты тарих емес, сонымен қатар толыққанды ойдан туындаған шығарма да емес", ал "барлық белгілі фактілердің көркемдік тұрғыдан жазылған түсіндірілуі" деп сипаттады. Бұл кітапта Пойнт-ду-Сабль қарақшы кемесі "Black Sea Gull" кемесінің борттығы мен Сузан есімді азат етілген әйелдің ұлы ретінде бейнеленген. Дәлелдердің жетіспеуіне және Пойнт-дуСабльдің ерте өмірі, тегі және туған жері туралы пікірталас тоқтамаса да, бұл танымал әңгіме көп рет қайталанып, нақты шындық ретінде кеңінен таралды.
In 1953 Shirley Graham drew from the work of Quaife and Jeremie in a historical novel about Point duSable. She described it as "not accurate history nor pure fiction", but rather "an imaginative interpretation of all the known facts". This book presented Point duSable as the son of the mate on a pirate ship, the Black Sea Gull, and a freedwoman called Suzanne. Despite lack of evidence and the continued debate about Point duSable's early life, parentage, and birthplace, this popular story has been repeated and widely presented as being definitive.
Пеория
1815 жылы Николас Джарроттың Каскаскиадағы жер комиссияларына ұсынған жер талабы мақұлданды. Өтініште Джаррот «Жан Баптист Пуанстабель» 1783 жылы және оған дейін, содан кейін Пеорияда отбасы басшысы болды, ал 1780 жылы Ескі бекініс пен жаңа қоныс арасында үй салып, жер өңдеді деп мәлімдеді. Куайф және басқа тарихшылар бұл құжатты Понт-дю-Сабль Чикагоға қоныстанғанға дейін Иллинойс өзені бойындағы Пеорияда тұрғандығының дәлелі ретінде қарастырды. Басқа да құжаттар Понт-дю-Сабльдің 1780-ші жылдардың басында Мичиган штатындағы Пайнериде британдықтардың қызметінде өмір сүргенін және жұмыс істегенін көрсетеді, соның ішінде Понт-дю-Сабль атынан бұрын ұсынылған екі құжат та бар. Талапкер Николас Джаррот көптеген жалған талаптарға қатысқан, ал Свенсон бұл да алаяқтық болғандығын, Понт-дю-Сабльтің білмеуімен жасалғандығын айтады.
In 1815, a land claim that had been submitted by Nicholas Jarrot to the land commissioners at Kaskaskia, Illinois Territory, was approved. In the claim Jarrot asserted that a "Jean Baptiste Poinstable" had been "head of a family at Peoria in the year 1783, and before and after that year", and that he "had a house built and cultivated land between the Old Fort and the new settlement in the year 1780". This document has been taken by Quaife and other historians as evidence that Point duSable lived at Peoria on the Illinois River prior to going north to settle in Chicago. Other records demonstrate that Point duSable was living and working under the British at the Pinery in Michigan in the early 1780s. including two previously submitted in the name of Point duSable. Nicholas Jarrot, the claimant, was involved in many false claims, and Swenson suggests that this one was also fraudulent, made without the knowledge of Point duSable.
Чикагодан шығу
Пойнт-дю-Сабль 1800 жылы Чикагодан кетіп қалды. Ол өзінің мүлкін Квебектен келген Жан Ла Лайм деген саудагерге сатып, сол кезде испан Луизианасының бір бөлігі болған Миссури өзенінің аңғарына көшіп барды. Оның кету себебі белгісіз. 1874 жылы Нехемия Матсон осы оқиғаны толықтырып, Пойнт-дю-Сабльдің 1790 жылы иесімен бірге Лексингтонға (Кентукки штаты) көшіп келген Вирджиниядан шыққан құл болғанын айтты. Матсонның сөзіне қарағанда, Пойнт-дю-Сабль иезуит миссионерін өзін жергілікті американдықтардың басшысы деп жариялауға көндіру үшін ынталы католикке айналды және жергілікті тұрғындар оны басшы ретінде қабылдамағанда Чикагодан кетіп қалды. Қуаиф осы екі әңгімені де құрастырылған деп санайды. 1795 жылғы Гринвилл шарты Солтүстік-Батыс үнді соғысын аяқтады, ал одан кейін американдықтардың Чикаго аймағынан батысқа қарай көшіп кетуі оның шешіміне де ықпал еткен болуы мүмкін.
Point du Sable left Chicago in 1800. He sold his property to Jean La Lime, a trader from Quebec, and moved to the Missouri River valley, at that time part of Spanish Louisiana. The reason for his departure is unknown. In 1874 Nehemiah Matson elaborated on this story, claiming that Point duSable was a slave from Virginia who had moved with his master to Lexington, Kentucky, in 1790. According to Matson, Point duSable became a zealous Catholic to convince a Jesuit missionary to declare him chief of the local Native Americans, and left Chicago when the natives refused to accept him as their chief. Quaife dismisses both of these stories as being fictional. The 1795 Treaty of Greenville, which ended the Northwest Indian War, and the subsequent westward migration of Native Americans away from the Chicago area might also have influenced his decision.|group=n
Чикагоның негізін қалаушы
Француздар Солтүстік Американың орталық континенттік аймағына 17 ғасырда келді. Луи Жолиет және Жак Маркетт 1673 жылы Миссисипи алқабындағы экспедицияларында, бұл аймақты алғашқы болып зерттеген еуропалықтар болмаса да, Чикаго портынан өтіп, Чикаго өзені бойымен саяхаттағандары жазбада алғаш рет тіркелді. Келесі жылдары сапарлар жалғасты, ара-тура посттар құрылды, оның ішінде Рене-Робер де Ла Саль, Анри де Тонти, Пьер Лиетт және төрт жылдық Қорғаушы періште миссиясы. 1780 жылдары құрылған Пойнт-дю-Сабль, кейін Чикаго қаласына айналған алғашқы бекінілген қоныс ретінде танылды. Сондықтан ол Чикагоның алғашқы тұрақты тұрғыны деп есептеледі және "Чикагоның негізін қалаушысы" деген құрметті атаққа ие болды.
The French came to the North American mid continent region in the 17thcentury. Louis Jolliet and Jacques Marquette, during their 1673 Mississippi Valley expedition, though probably not the first Europeans to visit the area, are the first in the written record to have crossed the Chicago Portage and traveled along the Chicago River. Over the following years visits continued, and occasional intermittent posts were established, including those by René LaSalle, Henri de Tonti, Pierre Liette and the four year Mission of the Guardian Angel. Point duSable 1780s establishment is recognized as the first settlement that continued on and ultimately grew to become the city of Chicago. He is therefore widely regarded as the first permanent resident of Chicago and has been given the appellation "Founder of Chicago".
Ескерткіштер
1850 жылдары Чикаго тарихшылары Пойнт-дюСабльді қаланың ең ертегі тумасы, тұрақты тұрғыны деп мойындады. Бірақ көп уақыт бойы қала оған басқа пионерлерге көрсетілгендей құрмет көрсетпеді. 1933–1934 жылдарғы «ХХ ғасыр прогресі» халықаралық көрмесін жоспарлау кезеңінде бірнеше афроамерикандық ұйымдар Пойнт-дюСабльге көрмеде құрмет көрсету үшін үгіт жүргізді. Сол кезде Чикагоның көптеген тұрғындары Пойнт-дюСабль есімін естіген жоқ еді, ал көрме ұйымдастырушылары 1803 жылы Форт-Дирборнның салынуын қала тарихының бастауы ретінде таныстырды. Үгіт ішінара сәтті аяқталды, Пойнт-дюСабльдің үйінің көшірмесі «Чикаго тарихының фондық бөлігі» ретінде көрсетілді. Жан-Батист Пойнт-дюСабль үйі 1976 жылдың 11 мамырында «ұлт үшін ерекше құндылығы бар» деп танылып, Ұлттық тарихи ескерткіш мәртебесіне ие болды. «Пионерлік сот» қазіргі Мичиган даңғылы, 401-ші үйдің орнында, Мичиган-Уакер тарихи ауданында орналасқан. Осы жерде 2009 жылы Чикаго қаласы және жеке демеуші, Гаитиде туған Лесли Бенодин, Чикаголық мүсінші Эрик Бломның жасаған Пойнт-дюСабльдің үлкен қола бюстін орнатты. 1968 жылы Солтүстік Иллинойс университетінің кампусында салынған DuSable Hall Пойнт-дюСабль құрметіне аталды. 2010 жылдың қазан айында Мичиган даңғылы көпірі Пойнт-дюСабльдің құрметіне DuSable көпірі деп қайта аталды. Бірнеше мекеме Пойнт-дюСабль есімімен аталды. DuSable порты Чикагоның орталық бөлігінде, Рэндольф көшесінің басында орналасқан, ал DuSable паркі – қазіргі уақытта қайта құрылымдалуды күтіп тұрған Чикаго қалалық паркі. Жоба алғаш рет 1987 жылы қала әкімі Гарольд Вашингтонмен жарияланды. Сент-Чарльсте де оның танымал тұрған жерлерінің бірінде парктің аты Пойнт-дюСабль есімімен аталады. АҚШ пошта қызметі де 1987 жылдың 20 ақпанында «Афроамерикандық мұра» сериясының 22 центтік пошта маркасын шығару арқылы Пойнт-дюСабльге құрмет көрсетті.
By the 1850s, historians of Chicago recognized Point duSable as the city's earliest non native permanent resident. For a long time the city did not honor him in the same manner as other pioneers. In the planning stages of the 1933–1934 Century of Progress International Exposition, several African American groups campaigned for Point duSable to be honored at the fair. At the time, few Chicagoans had even heard of Point duSable, and the fair's organizers presented the 1803 construction of Fort Dearborn as the city's historical beginning. The campaign was partially successful, and a replica of Point duSable's cabin was presented as part of the "background of the history of Chicago". The Jean Baptiste Point Du Sable Homesite was designated as a National Historic Landmark on May 11, 1976, as a site deemed to have "exceptional value to the nation". Pioneer Court is located at what is now 401N. Michigan Avenue in the Michigan–Wacker Historic District. At this site in 2009 the City of Chicago and a private donor, Haitian born, Lesly Benodin, erected a large bronze bust of Point duSable by Chicago born sculptor Erik Blome. DuSable Hall, built in 1968, on the campus of Northern Illinois University is named to honor Point Du Sable. In October 2010 the Michigan Avenue Bridge was renamed DuSable Bridge in honor of Point duSable. Several institutions have been named in honor of Point duSable. DuSable Harbor is located in the heart of downtown Chicago at the foot of Randolph Street, and DuSable Park is a urban park in Chicago currently awaiting redevelopment. The project was originally announced in 1987 by Mayor Harold Washington. A park is also named after du Sable in St Charles, his other notable place of residence. The US Postal Service has also honored Point duSable with the issue of a Black Heritage Series 22 cent postage stamp on February 20 1987.