Кіріспе
Ричард Лэнгтон Грегори (24 шілде 1923 – 17 мамыр 2010) – британдық психолог және Бристоль университетінің нейропсихология профессоры. Сол атқа ие адамдар туралы ақпарат.
persons of a similar name
Richard Langton Gregory, (24 July 1923 – 17 May 2010) was a British psychologist and Professor of Neuropsychology at the University of Bristol.
Өмір және мансап
Ричард Грегори Лондонда дүниеге келген. Ол Лондон обсерваториясының бірінші директоры Кристофер Клайв Лэнгтон Грегори мен оның бірінші әйелі Хелен Патрисияның (қыз есімі Гибсон) ұлы. Грегори Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік әуе күштерінің байланыс бөлімінде қызмет етті, содан кейін RAF стипендиясымен Кембридж университетінің Даунинг колледжінде оқыды. 1999 жылы Даунингтің құрметті профессоры атанды. 1967 жылы профессор Дональд Мичи және профессор Кристофер Лонгуэ Хиггинспен бірге Эдинбург университетінде Машиналық интеллект және қабылдау департаментін құрды, ол Жасанды интеллект департаментінің алдағысы болды. Ол Бионика зертханасының меңгерушісі, Бионика профессоры және 1968–1970 жылдары департамент төрағасы болды. Грегори 1972 жылы «Perception» журналының негізін қалаушы редакторы болды, ол феноменологияны және жаңа стимулдар тудырған жаңа сезімдерді баса көрсетті. Ол Эксперименталды психология қоғамының құрылтайшы мүшесі және 1981–1982 жылдары оның президенті болды. Ол В. Э. Хикпен «Ақпарат алу жылдамдығы туралы» мақаласында бірлесіп жұмыс істеді. Ол: «Мен оның ақпарат алу экспериментінің барысын аяқтаған жалғыз қатысушы болдым, себебі ол да қатысты, бірақ аппарат бұзылғанда тоқтап қалды» деді. 1981 жылы ол Бристольде «The Exploratory» атты тәжірибелік ғылым орталығын құрды, ол Ұлыбританиядағы алғашқы орталық болды. 1989 жылы ол Калифорния штатының Сан-Франциско қаласындағы «Exploratorium» ғылыми білім беру орталығының Ошер қонақ зерттеушісі болып тағайындалды. Грегори Герман фон Гельмгольцті өзінің маңызды шабыт көзі деп атады. Ол Ұлыбританияда және әлем бойынша көптеген ғылыми телебағдарламаларда қатысты немесе кеңесші болды. Оның ерекше қызығушылығы оптикалық иллюзиялар және олардың адам сезімі туралы қандай ақпарат беретіні болды. Ол бірнеше кітап жазды және редакциялады, оның ішінде «Көз және ми» және «Ғылымдағы сана» ең танымалдары. Оның хоббилерінің бірі – қалжыңдасу (сөз ойындары жасау). 1993 жылдың сәуірінде ол BBC Radio 4 радиосының «Desert Island Discs» бағдарламасына қонақ шақырды, онда оның сүйікті таңдауы Бетховеннің 30-шы фортепианолық сонатасы болды. Бірнеше күн бұрын инсульт алған ол 2010 жылдың 17 мамырында Бристоль корольдік ауруханасында отбасы мен достарының арасында қайтыс болды.
Лекциялар
1967 жылы ол Корольдік институтының Жаңа жылдық лекцияларын "Зеректі көз" тақырыбында оқыды.
Үлес қосу
Григорийдің ғылымға қосқан ең маңызды үлесі – когнитивтік психологияның дамуы болды, әсіресе "Перцепция – гипотеза ретінде" деген көзқарас, бұл тәсіл Герман фон Гельмгольцтің (1821–1894) және оның шәкірті Вильгельм Вундттың (1832–1920) еңбектерінде қалыптасқан. Олар екеуі сезімдердің, әсіресе көру мен есту қабілеттерінің қалай жұмыс істейтінін зерттеуге негіз салды. Грегоридің пікірінше, Гельмгольцтің еңбегіне құрмет көрсетуге лайық, себебі ол перцепцияның сыртқы әсерлерді пассивті түрде қабылдау ғана емес, сонымен қатар есте сақтау және басқа да ішкі процестерді қамтитын белсенді процесс екенін түсіндірген. Грегори осы ойды маңызды аналогия арқылы дамытты. Мидың сыртқы әлем туралы тұтас көзқарасты қалыптастыру процесі, ғылымның әлем туралы білімін гипотетикалық-дедуктивтік тәсілмен құруымен ұқсас. Бұл процесс басқа уақыт өлшемдерінде және бір адамның миында, қоғамдық еңбек орнына жүзеге асса да, Грегоридің сөзіне сүйенсек, перцепция ғылыми әдіспен көптеген ортақ белгілерге ие. Грегоридің бірнеше еңбегі осы идеяны толыққанды дамытты. Грегоридің идеялары американдық тікелей реалист психолог Дж. Дж. Гибсонның көзқарастарына қарсы болды, оның 1950 жылғы "Визуалды әлемді қабылдау" еңбегі Грегори жас кезінде басым болған. Грегоридің көптеген жұмыстарын Гибсонның идеяларына жауап ретінде, сондай-ақ сенсорлық деректерді бұрыннан бар ("алдын ала") сенімдермен біріктіруді түсіну үшін Байес концепцияларын енгізу ретінде қарастыруға болады. Грегори оптикалық иллюзиялардың, мысалы, Каниза үшбұрышындағы иллюзорлы контурлардың мидың перцептивтік ақпаратты Байес принципі бойынша өңдейтінін көрсеткенін дәлелдеді.
Шығармалары
Ерте соқырлықтан қалпына келтіру: Жан Уоллеспен бірге (1963), Эксперименттік әлеуметтік монографиялар. №2. Кембридж: Heffers. (Еңбектер мен монографиялар, 65–129 беттер). Көз және ми: Көру психологиясы (1966), Лондон: Weidenfeld and Nicolson. [он екі тілде]. Екінші басылым (1972). Үшінші басылым (1977). Төртінші басылым (1990). АҚШ: Принстон университетінің баспасы; (1994) Оксфорд: Оксфорд университетінің баспасы. Бесінші басылым (1997) Оксфорд университетінің баспасы және (1998) Принстон университетінің баспасы. Ақылды көз (1970), Лондон: Weidenfeld and Nicolson. [6 тілде]. Табиғаттағы және өнердегі иллюзиялар (1973), (ред. Сер Эрнст Гомбрихпен бірге), Лондон: Duckworth. Қабылдау концепциялары мен механизмдері (1974), Лондон: Duckworth. [жинақталған мақалалар]. Ғылымдағы сана: Психология мен физиканың түсіндіру тарихы (1981), Лондон: Weidenfeld and Nicolson; АҚШ: CUP. Жұқа қағазды кітап, Peregrine (1984). (Macmillan Scientific Book Club таңдауы). Итальян тіліне аударма, La Mente nella Scienze, Mondadori (1985). Ерекше қабылдаулар [мақалалар] (1986), Лондон: Methuen. Жұқа қағазды кітап (1988) Routledge. (2-ші басылым 1990–91). Шығармашылық интеллект (1987), (ред. Паулин Марстрандтпен бірге), Лондон: Frances Pinter. Оксфорд ақылға серік (1987), (ред., Зангвиллмен бірге, О.), Оксфорд: OUP. [Итальян, француз, испан тілдеріне аударылды. TSP Softbacks және басқа кітап клубтарында]. (Жұқа қағазды кітап, 1998). Көздің және көру жүйесінің эволюциясы (1992), (ред. Джон Р. Кронли Диллонмен бірге), Vision and Visual Dysfunction томының 2-ші бөлімі. Лондон: Macmillan. Одан да ерекше қабылдаулар (1994), [мақалалар]. Лондон: Routledge. Өнерлі көз (1995), (ред. J. Harris, P. Heard және D. Rose-пен бірге). Оксфорд: OUP. Санадағы айналар (1997), Оксфорд: W. H. Freeman/Spektrum. (1998) Penguin. Сана жасаушылар (1998), Лондон: Weidenfeld and Nicolson. Иллюзиялар арқылы көру (2009), OUP. Басты журнал жарияланымдары http://www.richardgregory.org сайтында.
Mirrors in Mind (1997), Oxford: W. H. Freeman/Spektrum. (1998) Penguin. The Mind Makers (1998), London: Weidenfeld and Nicolson. Seeing Through Illusions (2009), OUP. Main journal publications at http://www. richardgregory. org/
Степендері
Жыл 1950 магистр дәрежесі (Кембридж) 1983 ғылым докторы (Бристоль)
Құрметті дәрежелері
Жыл Құрметті диплом 1990 D. Univ. (Ашық) D. Univ. (Стирлинг) 1993 LL. D (Бристоль) 1996 D. Sc. (Шығыс Англия) D. Sc. (Exon) 1998 D. Univ. (Йорк) D. Sc. (U. M. I. S. T.) 1999 D. Sc. (Кил) 2000 D. Sc. (Эдинбург)
Отбасы
1953 жылы Маргарет Хоуп Паттисон Мьюрмен үйленді, бір ұлы, бір қызы болды (1966 жылы неке бұзылды). 1967 жылы ол жазушылар Элизабет және Найджел Балчиннің қызы Фрейя Мэри Балчинге үйленді (1976 жылы неке бұзылды). Грегориден екі бала (Марк және Ромили Грегори), екі немере (Лутше Озинга және Киран Роджерс) және ұзақ жылдар бойы бірге болған серіктесі Присцилла Хард қалды.