Кіріспе
Мускоги басшысы Уильям Макинтош (1775 – 30 сәуір 1825), сонымен қатар Тустуннуги Хутке (Ақ жауынгер) деп те белгілі, 19 ғасырдың басында және 1825 жылы өлім жазасына кесілгенге дейін Крик ұлтының ең көрнекті басшыларының бірі болды. Ол Ковета қаласының басшысы және атты полиция күшінің командирі болды. Ол ірі плантатор болып, табысты қонақүй салып, басқарды және коммерциялық паром бизнесін жүргізді. Алғашқы американдық тарихшылар Макинтоштің жетістіктері мен ықпалын оның шотланд-еуропалық тегіне байланыстырады деп есептеді. Бірақ 20 ғасырдың соңынан бері тарихшылар Макинтоштің саяси ықпалының көбі Крик мәдениетінде тәрбиеленуі мен мәдени беделіне, әсіресе анасының Крик шежірелік жүйесіндегі танымал Жел руына және Крик мәдениетінің басқа да аспектілеріне байланысты екенін дәлелдеді. Макинтош 1825 жылдың ақпанында Индиан Спрингс шартын келіссөздер арқылы жасасқан және оған қол қойғандықтан, ол Крик заңдарын бұза отырып, қалған Крик жерлерінің көп бөлігін АҚШ-қа өткізді. Осыдан кейін Крик Ұлттық Кеңесі алғаш рет Крик ұлтына қарсы қылмыс жасағаны үшін Крик азаматын өлім жазасына кесуді бұйырды.
William McIntosh (1775 – April 30, 1825), also commonly known as Tustunnuggee Hutke (White Warrior), was one of the most prominent chiefs of the Creek Nation between the turn of the 19th century and his execution in 1825. He was a chief of Coweta town and commander of a mounted police force. He became a large scale planter, built and managed a successful inn, and operated a commercial ferry business. Early American historians attributed McIntosh's achievements and influence to his mixed race Scots/European ancestry. Since the late 20th century, historians have argued much of McIntosh's political influence stemmed more from his Creek upbringing and cultural standing, particularly his mother's prominent Wind Clan in the Creek matrilineal system, and to other aspects of Creek culture. Because McIntosh led a group that negotiated and signed the Treaty of Indian Springs in February 1825, which ceded much of remaining Creek lands to the United States in violation of Creek law, for the first time the Creek National Council ordered that a Creek be executed for crimes against the Nation.
Ерте өмір және білім
Тустуннугги Хатке (немесе "Ақ жауынгер") қазіргі Грузия штатындағы Коуэта төменгі крек қалашығында шотланд-американдық әскери қызметкер Уильям Макинтош пен Сенойядан (сонымен қатар Сеноя және Сеной деп те жазылады) дүниеге келді. Аға Макинтоштің анасы Маргарет "Мэри" МакГилливрэй болды, ол Шотландиялық Лаклан МакГилливрэйдің қарындасы деп есептеледі, ол Грузиядағы бай тері саудагері және фермер болатын. Революциялық соғыстан кейін капитан Макинтош шекарадан Саваннаға көшіп, қоныс тепті. Сол жерде ол әкесінің туысы Барбара Макинтошқа үйленді. Ақ жауынгер өз мәртебесі мен орнын кректер арасында анасының руы арқылы иеленді. Бенджамин Хокинс, бастапқыда Оңтүстік-Шығыста АҚШ-тың үнді агенті, кейін Огайо өзенінің оңтүстігіндегі аумақтағы үнді істерінің басқарушысы болып тағайындалды. Ол кректер мен чоктаулардың арасында өмір сүрді және оларды жақсы білді. Президент Томас Джефферсонға жолдаған хаттарында ол крек әйелдерінің аналық билікке ие екенін және "ақ адаммен байланыс жасағанда" балаларды бақылауға алатынын жазды. Хокинс сондай-ақ, бай саудагерлердің аралас нәсілді балаларына "индейлер сияқты" көңіл бөлмейтінін айтты. Ол крек мәдениетіндегі рулық құрылымның маңыздылығын түсінбеді, себебі балалардың анасының үлкен ағасымен биологиялық әкесінен гөрі жақын қарым-қатынасы болды. Макинтош жиырма бесінші жасқа келген шамасында Элизаға үйленді, олардың некесінен бес бала дүниеге келді: Чиликоте (немесе "Чилли"), Джейн, Кейт, Салли және Луис. Олардың қызы Джейн Сэмюэл Хокинске, Кейт Уильям Кузинске, ал қыздары Салли Джордж Маклишке үйленді.
Мансап
Басшы Макинтош көшбасшы ретінде еуропалық-американдық мәдениеттің кейбір элементтерін қабылдады. Ол криктер арасында американдық білім беруді енгізуге қызығушылық танытты, плантацияларында жеке меншік құлдығын қолданды және жылдар бойы криктердің Ұлттық Кеңесін орталықтандыруда маңызды рөл атқарды. Сәтті саудагер және помещик болғандықтан, ол жүзден астам қара нәсілді құлға және мал өсіретін екі плантацияға ие болды. Ол сонымен қатар екі паром, қонақүй және тавернаны басқарды. Макинтош Алабама штатының Талладега қаласынан Чаттахучи өзеніне дейінгі Жоғарғы және Төменгі қалаларды байланыстыратын крик жолының жағдайын жақсарту үшін өз ықпалын пайдаланды. Оның екі плантациясы болды: қазіргі Кэрролл округіндегі Локчау Талофау ("Емен бұтағы") және қазіргі Бътс округіндегі Индиан Спрингс. Оның Емен бұтағы плантациясы Макинтош жолының шығыс басында орналасқан, онда басшы Чаттахучи өзенінен паромдық қызмет ұйымдастырды. Макинтош иелігіне жақын орналасқан Чаттахучи өзенінің саласы – Акорн Крик, плантацияның атымен аталған. Ол көптеген қара нәсілді құлдарды мақта өсіру үшін пайдаланды, оны плантацияларында тауар ретінде сатты. Ол сондай-ақ Индиан Спрингсте жақсартылған жолға көбірек саяхатшыларды тарту мақсатында курорттық қонақ үй салды. Бұл маршруттың кейбір бөліктері әлі де Макинтош жолы немесе Макинтош трассасы деп аталады. Ол Алабама және Джорджия штаттарының бірнеше солтүстік округтерінен өтеді.
Криктер соғысындағы рөлі
Ішкі Крик тайшылықтары Крик соғысына (1813–1814) әкелді, онда Төменгі Криктер мен Жоғарғы қалалардың дәстүрлі Қызыл таяқтары арасындағы шиеленіс ашық қақтығысқа ұшырады. Макинтош және басқа Төменгі Криктер 1813 жылдан кейін, 1812 жылғы соғыс кезінде Қызыл таяқтарға қарсы АҚШ күштерімен одақтасты. Қызыл таяқтар британдықтармен одақтас болды, себебі екеуі де Оңтүстік-Шығыста американдық кеңеюді шектеуді қалады. Макинтош генерал Эндрю Джексон мен штаттық әскерлерді қолдап, 1814 жылы Қызыл таяқтардың жеңілісін және Крик соғысының аяқталуын белгілеген Аттың шоғыр шайқасында күшін салды. Макинтош сол кездегі генерал-майор Джексон тарапынан АҚШ еріктілерінің бригадир генерал-майоры болып тағайындалды және АҚШ армиясындағы бірдей шендегі офицерлерге берілетін жалақы, күнкөріс, азық-түлік және қызметшілерге арналған жәрдемақы сияқты толық төлемдерден пайдаланды. Криктер 1800 жылдардың басында АҚШ-қа жер беруге мәжбүр болды. Карталарда жылдар бойы берілген учаскелер көрсетілген. Макинтош 1805, 1814 (Крик соғысынан кейін 21 миллион акр), 1818 және 1821 жылдардағы келіссөздер мен жер берулерде маңызды рөл атқарды. 1821 жылғы жер беруді аяқтағаны үшін американдық агенттер Макинтошқа Indian Springs маңынан 1000 акр және Ocmulgee өзенінен 640 акр жер сыйлады.
1820 жылғы аннуитеттер мен африкалық импорт туралы іс
Басқа да көрнекті басшылар сияқты Макинтош 1816 жылға дейін Оңтүстік-Шығыстағы АҚШ-тың үнділік қадағалаушысы Бенджамин Хокинспен тығыз жұмыс істеді. Хокинс сол кезеңде криктердің жерлерін алуда маңызды рөл атқарды, бірақ ол сонымен қатар Макинтоштің еуропалық-американдық білім беруді аймаққа енгізуге бағытталған күш-жігерін де қолдады, мектептер ашқан миссионерлерді қарсы алып. Президент Джеймс Монро билікке келгеннен кейін, 1817 жылғы қарашада оның әкімшілігі Дэвид Брайди Митчеллді крик тайпасының АҚШ-тың үнділік агенті етіп тағайындады. Митчелл бұрын Джорджия штатының губернаторы (1809–1813) (1815–1817) болған, сондай-ақ штатта басқа да лауазымдарды атқарған. Крик соғысынан кейін халық қиындықтарға тап болды. АҚШ жерлерді беру үшін жыл сайынғы төлемдердің бір бөлігі ретінде азық-түлік пен жабдықтармен қамтамасыз етті, әсіресе криктер соғыстан кейін 21 миллион акр жерді беруге мәжбүр болды. Осы кезеңде Митчелл мен Макинтош өздерінің пайдалары үшін азық-түлік пен төлемдерді бөлуді бақылап отыр деген күдік туды, бұл Макинтоштің криктер арасындағы беделін арттырды. Екеуі де Принстон университетінде білім алған. Сэмюэл Макинтоштің қызы Джейнге үйленді, ал Бенджамин кейін оның қызы Ребеккаға үйленді. Содан кейін олар Макинтоштің үйін өртеп жіберді. Басшының үлкен ұлы Чили Макинтошқа да өлім жазасы берілді, бірақ ол терезеден секіріп құтылып кетті. 1825 жылғы келісімге қол қойған тағы бір крик басшысы Этомми Тустуннугги шабуыл кезінде қаза тапты. Криктер «кейбір ағылшын-американдық құқықтық ұғымдарды қабылдап, оларды өздерінің саяси тәуелсіздік туралы ұғымдарымен біріктіріп, крик мақсаттарына қызмет ету үшін пайдаланды». Оның жерленген орны мен плантациясының бір бөлігі Грузия штатының Кэрролл округіндегі Макинтош қорығы ретінде сақталған. Қабір Уайтсбургке жақын Макинтош қорығындағы Макинтош үйінің көшірмесіне жақын орналасқан. Бұл жаңа келісім бойынша криктер бірден 217 660 доллар және 20 000 доллар көлемінде тұрақты төлем алды. Джорджия штаты жаңа келісімді елемеді және 1830 жылдары ресми көшіру басталар алдында криктерді олардың жерлерінен шығару үшін жұмыс істеді.
Мұра
Уильям қайтыс болғаннан кейін, оның кіші жартылай бауыры Роли Макинтош 1859 жылға дейін Төменгі Криктердің басшысы болып қызмет етті және олармен бірге 1830 жылдары Үндістан аумағына көшіп барды. Оның бірінші әйелі қайтыс болды, ал жесір Сузанна Макинтошқа үйленді. Кейіннен екеуі де Үндістан аумағында баптист миссионерлері болды. Соғыс кезінде 8 Макинтош адамы Конфедерация армиясында қызмет етті. Қызы Кэтрин "Кейт" Макинтош және оның күйеуі Еуфаули Крик Билли Кузинс 1842 жылдың қыркүйегінде сирек қоныстанған Солтүстік-Батыс Флорида Панахендесіне қоныстанғаннан кейін штатқа дейінгі Флорида пионерлік отбасы болды. Қызы Ребекка Макинтош 1831 жылы Батыс Крик ұлтында Бенджамин Хокинске үйленді. 1860 жылы оның "жеке байлығы 85 000 доллар, ал жылжымайтын мүлігі 35 000 долларға бағаланды. Ол Refuge плантациясы орналасқан Марион округының ең бай адамы болды. Оның жеке байлығының көп бөлігі оның құлдықта ұстаған 102 адамның құнымен байланысты болды". 2011 жылға қарай Жол өз бағыты бойынша алдын ала мақұлдау алды, ал Үш өзен комиссиясы оның дәліз жоспарын қарауы тиіс.