Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Найт-стрит көпірі – Фрейзер өзенінің солтүстік саласы, Канада Ұлттық темір жолы (CNR) сызығы және Метро Ванкувер аймағындағы бірнеше жолдардан өтетін көпір.
The Knight Street Bridge is a crossing over the north arm of the Fraser River, the Canadian National Railway (CNR) line, and several roads, in Metro Vancouver.
Инфрақұрылым
1929 жылғы Ванкувердің маңызды көшелер жоспары Кларк-Найт учаскесін алты жолақты магистральдық жол ретінде белгіледі. Жаңарту ондаған жылдарға кешіктірілді, Найт-стрит ешқашан трамвай бағыты болған жоқ, және жақын жердегі магистральдарға қарағанда коммерциялық және тығыздығы төмен дамуға ие болды. 1950 жылдардың соңындағы қалалық автомобиль жолдары жоспарлау комитетінің ұсынысында Оак-стрит көпірінің жүктемесін азайту мақсатында 1970 жылдар шамасында салынатын өтпелі жол қарастырылды. 1969–1974 жылдары салынған бұл құрылыс Солтүстік Америкада салынған екінші секциялық консольдік көпір болды, алғашқысы 1964 жылы Квебекте салынған. Көп жылдар бойы басты құрылым осы үлгідегі көпірлер арасында әлемдік рекордты сақтап келді. Басты тіректерден екі параллельді консольдік құрылымды жалғайтын әрбір төмен түсетін бөлім, әр шетінде резеңкелік тіреулерге орналасқан, доға тәрізді, іштен керілген бетонды қабырға болып табылады. Найт-стрит сияқты, бұл көпір де 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында Оңтүстік Ванкуверде жер иесі болған Роберт Найттың есімімен аталады. Жоспарлау кезеңінде жоба Фрейзер көшесі көпірін алмастыру деп аталды. 1974 жылдың қаңтар айындағы ресми ашылу салтанатында провинциялық автомобиль жолдары министрі Грэм Ли лентаны қиып тастады. Шараға Ричмонд қаласының мэрі Гил Блэр және Ванкувер қаласының мэрі Арт Филлипс қатысты. Жобаның жалпы құны шамамен 15 миллион долларға жетті, оның 3 миллионы жолдарға жұмсалды, және провинция жобаны қаржыландырды. 1999 жылы құрылған TransLink меншік және күтім-жөндеу жұмыстарын өз міндетіне алды. Көпірдің құрамына Marine Drive көпірінен өтетін жол, Knight Street Bridge North және Knight Street Bridge South кіреді. Алты жолақты, орташа биіктіктегі көпір Митчелл аралынан төрт жолаққа дейін тарылады, ал сыртқы жолақтар аралға кіру және шығу үшін пайдаланылады. Электрмен жылытылатын көпірдің жабыны қыста мұздың пайда болуын азайтады. Көпірдің астыңғы жағындағы батыс бөліктерінде техникалық қызмет көрсетуге арналған жүргіншілер жолы орналасқан, одан жоғарыда су құбыры, газ құбыры және электр желілері тартылған. Кемелердің өту биіктігі су тасқынына байланысты өзгереді. Велосипедшілер заң бойынша жаяу жүргіншілер жолымен жүруге міндетті.
The 1929 Vancouver Major Streets Plan designated the Clark Knight corridor as a six lane arterial road. The upgrade delayed for decades, Knight St. was never a streetcar route, and experienced less commercial and lower intensity development than nearby arterials. A late 1950s metropolitan highway planning committee recommendation included a proposed 1970s crossing in the vicinity, to relieve the Oak Street Bridge. Constructed 1969–1974, the structure was the second cast in place segmental cantilever bridge built in North America, the first being Quebec in 1964. For many years, the main span held the world record for this design. Each drop in span, which joins the two separate parallel cantilever spans from the main piers, is an arched post tensioned concrete girder, resting on rubber bearings at each end. Like Knight Street, the bridge was named after Robert Knight, a property owner in South Vancouver in the late 19th and early 20th centuries. During the planning stage, the project was known as the Fraser Street Bridge Replacement. At the official opening ceremony in January 1974, Graham Lea, provincial Minister of Highways, cut the ribbon. On hand were Gil Blair, mayor of Richmond, and Art Phillips, mayor of Vancouver. Totalling about $15M, including $3M for roadways, the province funded the scheme. On formation in 1999, TransLink assumed ownership and maintenance responsibilities. The configuration comprises an overpass of Marine Drive, the Knight Street Bridge North, and the Knight Street Bridge South. The six lane medium level bridge reduces to four lanes over Mitchell Island, the outside lanes becoming the off and on ramps for the island. The electrically heated deck minimizes winter de icing. On the underside of the deck, the western spans carry a maintenance walkway, above which are a water pipe, gas pipe, and electrical lines. The navigational clearance is at the apex, depending upon the tide. Cyclists are legally required to ride on the sidewalks.
Техникалық қызмет көрсету, жаңартулар және оқиғалар
2000 жылдың 15 қаңтарында "Sea Cap XII" кемесі сүйреген "T. L. Sharpe" баржасында тасымалданатын мобильді кранның бағанасы сағат 1:45-те Найт-стрит көпірінің астыңғы бөлігіне соқтығысып, көпірге және оның палубасының астындағы жабдықтарға зақым келтірді. Соқтығыс бағананың бүгіліп, кранның баржадан сығалап суға батуына әкеп соқты, ал көпір шамамен 48 сағатқа көлік қозғалысына жабылды. Осы оқиға Ричмонд қаласын 2002 жылы Митчелл аралына екінші су құбырын орнатуға итермеледі. 2011 жылы көпір үш тіреуіште сеизмикалық нығайту жұмыстарынан өтті, олар топырақ сұйықтану кезіндегі қозғалыстардан құлау немесе шөгуге осал болды. Жер асты жағдайлары солтүстік көпір үшін тығыз, топырақ сияқты топырақтардан, ал оңтүстік көпір үшін сұйықталуға бейім дельталық шөгінділерден тұрады. Солтүстік тіреуіштер мен тіректері кеңейтілген негізде орналасқан, ал оңтүстік тіреуіштер ағаш және болат құбыр қасиеттерінде орналасқан. Топырақты тығыздау үшін 105 инъекциялық тесік бір тіреуіш тереңдігіне дейін бұрғыланып, төмен жылдамдықты цемент ерітіндісімен қысыммен жер бетіне дейін толтырылды. Басқа аймақтарда топырақты тығыздау үшін ағаш қадаларын пайдаланды. Өзен жағасына жақын тіреуіште болат құбыр қадалары орнатылды. Ванкуверде бірінші орын алған көпір 2013–2017 жылдар аралығында 2500-нан астам көлік апаттарына куә болды, олардың шамамен жартысы жарақаттануға немесе өлімге әкеп соқты. "Марин доктор" көпірінің кіреберіс-шығу жолдары Канададағы ең қауіпті қиылыстардың біріне жатты. 2017 жылы қала қауіпсіздікті арттыру мақсатында жобалау және сигналдау жүйесін жаңартып, SE Marine Dr. көшесінде солтүстік бағытта жүретін батыс бағытындағы көліктер үшін жаңа бұрылыс алаңын және жаяу және велосипед жолын салды. 2020 жылдың басында көпір кең ауқымды жөндеуден өтті, ол екі бағытта да түнгі уақытта бір қатарды жабуды талап етті. Жұмысқа жарықтандыруды жаңарту, тіреуіштерді жөндеу, соқтығыс жастықтарын, белгілерді, тіреулерді және кеңею буындарын ауыстыру кірді.
On January 15, 2000 the boom of a mobile crane transported on a barge named T. L. Sharpe, towed by the Sea Cap XII, struck the underside of the Knight Street Bridge at 1:45 PM, damaging the bridge and the fixtures secured underneath its deck. The impact caused the boom to bend and the crane to slide off the barge and sink, and the bridge was closed to traffic for about 48 hours. The incident prompted the City of Richmond to install a second water main to Mitchell Island in 2002. In 2011, the bridge underwent a seismic retrofit of three abutments, which were vulnerable to settlement or collapse from movements during soil liquefaction. The subsurface conditions comprise dense till like soils for the north bridge, but potentially liquefiable deltaic sediments for the south bridge. The north abutments and piers rest upon spread footings, whereas the south ones rest upon timber and steel pipe piles. To densify the ground, 105 injection boreholes were drilled to a depth of around one abutment, and filled at pressure with a low mobility grout up to the surface. Timber compaction piles were used for densification in other areas. Steel pipe piles were installed at a pier adjacent to the riverbank. Ranking first in Vancouver, the bridge was the scene of more than 2,500 car accidents during 2013–2017, of which nearly half resulted in injuries or fatalities. The Marine Dr. on and off ramps have rated among Canada's most dangerous intersections. In 2017, the city made design and signalling changes to enhance safety, which included a new turn bay for westbound vehicles on SE Marine Dr. turning north, and a new shared walking and cycling path. During early 2020, the bridge underwent extensive rehabilitation that required overnight single lane closures in each direction. The work included lighting upgrades, pier repairs, and the replacement of crash cushions, signage, and bearing and expansion joints.