Кіріспе

Монреальдегі Сент-Лоуренс өзенінің үстіндегі көпір, Квебек. Виктория көпірі, бұрын Виктория мерейтойы көпірі деп аталған, Монреальді, Квебекті оңтүстік жағалаудағы Сент-Ламберт қаласына қосып тұратын Сент-Лоуренс өзенінің үстіндегі көпір. 1859 жылы ашылған, бастапқыда Роберт Стивенсон жобалаған құбырлы көпір, бұл көпір Сент-Лоуренс өзенін алғашқы рет кесіп өткен және осылайша Канададағы маңызды тарихи көпір болып саналады. Ол бүгінгі күнге дейін қолданыста, автомобиль және пойыз қозғалысын жүзеге асырады, ортасында рельстер, ал екі жағында жолдар (112-бағдардың бөлігі) орналасқан. Канаданың Ұлттық темір жолы Галифакс пен Монреаль арасындағы басты желісінде оны белсенді түрде пайдаланады. Бұл Монреальдің Солтүстік Америка темір жол жүйесіндегі ірі көлік торабы ретіндегі рөліне үлкен үлес қосады. Канаданың Ұлттық темір жолында (CNR, көбінесе CN деп танылады) Mile 71.40 St Hyacinthe болып белгіленген. Алғашқыда Ұлы Виктория көпірі деп аталған, ол 1897 жылы жаңартылғаннан кейін ресми түрде Виктория мерейтойы көпірі деп қайта аталды. 1978 жылы Виктория көпірі (Pont Victoria) деген атауіне қайта оралды. Көпірдің ұзындығы шамамен және 24 мұзды қирататын тіреулерден тұрады.

Тарих

Виктория көпірі 1854 және 1859 жылдар аралығында салынды. Көпір салынбас бұрын, ұзақ қыс айларында Сент-Лоуренс өзенінен өту қиын, кейде тіпті мүмкін емес болатын, себебі күз және көктемде мұздың қатуы мен еруі қауіпті жағдайлар тудыратын. Жазда өзен арқылы қайықпен, ал қыста қардан тазартылған жолмен мұз үстінде атпен, санамен немесе арбамен өтілетін. Көпірдің орны канадалық инженер Томас Кифермен таңдалды. Құрылысын Роберт Стивенсон (Джордж Стивенсонның ұлы және танымал Rocket локомотивінің құрылысшысы) және Александр Маккензи Росс жобалады. Бас инженер Джеймс Ходжес болды. Жұмысқа Peto, Brassey and Betts ағылшын серіктестігі тартылды. Олар Стивенсонның 1859 жылы қайтыс болуынан кейін жақын уақытта көпірді аяқтады. Алғашқы көпірдің жоғары жағы Англияда дайындалған, темірден жасалған, ұзын металл түтікшеден (түтікшелі көпір) құралды. Көпірдің салынуының ең қарбалас жылдарында 6 бу кеме, 72 баржа, 3040 адам (олардың ішінде 8 мен 12 жас аралығындағы бірнеше бала), 144 жылқы және 4 локомотив қажет болды. Көпірдің құрылысы тікелей Grand Trunk Railway (Ұлы Желі темір жолы) құрылысымен байланысты болды. Бұл жүйе 1852 жылы Ұлыбританияда құрылып, Канаданың біріккен провинциясының отарлық үкіметінің қолдауымен Ұлы көлдерді Атлант мұхитындағы мұзсыз портпен (Портленд, Мэн) байланыстыру мақсатын қойған. Салынысы аяқталғаннан кейін бұл көпір әлемдегі ең ұзын көпір болды. Виктория көпірін 25 тамыз 1860 жылы Уэльс ханзадасы Альберт Эдуард ресми түрде ашты. Бірақ алғашқы жүк пойызы 12 желтоқсан 1859 жылы, ал алғашқы жолаушылар пойызы бес күннен кейін, 17 желтоқсан күні көпірден өтті. Патшайым Виктория көпірдің ашылуына шақырылған еді, бірақ ол шақырудан бас тартып, орнына үлкен ұлы Уэльс ханзадасын жіберді. Көлік ағынының артуына байланысты 1897-1898 жылдары 1860 жылғы бір жолды металл түтікше металл фермалармен ауыстырылды. Фермалардың ені 66 фут 8 дюймді құрады, олар екі жолға, электр трамвайы үшін жолға, көлік құралдары үшін кеңістікке және жаяу жүргіншілерге арналған тротуарға арналған. Жаңа құрылысты жобалаған инженерлер, қабырғалық тіреулердің беріктігі мен жақсы жағдайы жаңа көпірді аз өзгерістермен көтере алатынына келді. Осы қорытындыға сүйене отырып, жаңа құрылысты ескі көпірдің айналасына орнатуға шешім қабылданды, содан кейін теміржол қызметін тоқтатпау үшін ескі көпірдің бөліктерін кесіп алып тастады. Содан кейін түтікше бұзылды. 1860 жылы салынған және 1897 жылы сәл өзгертілген тас тіреулер әлі де бастапқы инженерлік шешімнің сапасын көрсетеді. 30 қазан 1909 жыл мен 13 қазан 1956 жыл аралығында Монреаль және Оңтүстік округтері темір жолы көпірдің солтүстік жағында қалалық трамвайларды жүргізді. Бұл желі Гранби мен Монреальді байланыстырды, ал кейінірек Лонгёйльге қызмет көрсететін тармақ пайда болды. 1958 жылы Сент-Лоуренс теңіз жолы жобасының аясында Сент-Ламберт шлюздерінің айналасындағы Сент-Ламберттің бұрылысы салынды. Негізгі көпірден оңтүстікке орналасқан бұл қосалқы көпір де жол мен теміржолды алып жүреді және кеме өтетін кезде қолданылады.

Қолдану

Таңертеңгі сағат 5:00-ден 9:00-ға дейін Виктория көпірінің екі жолағы да солтүстікке қарай, Сент-Ламберт тұрғын алабынан Монреальдің бизнес аудандарына саяхаттау үшін қолданылады. Кешкі сағат 15:00-ден 19:15-ке дейін екі жолақ та қарама-қарсы бағытта қолданылады. Басқа уақытта әр бағытта бір жолақ қолданылады. Көпірдегі жалғыз рұқсат етілген автобус маршруты – Réseau de transport de Longueuil арнайы автобусы, 55 нөмірі. Бұл бағытқа Classic Buses қызмет көрсетеді, себебі көпірде салмақ шектеулері бар (классикалық автобус болса 57 жолаушы, төменгі еденді автобус болса 38 жолаушы). Басқа барлық ауыр көліктерге көпірге кіруге тыйым салынған және олар көршілес Шамплен немесе Жак Картье көпірлері арқылы айналып өтуі керек. Көпірге жақындаудың төмен биіктігі және көпірдің өзіндегі тар жолақтар көпірді тіпті жеңіл жүк көліктері үшін де қолжетімсіз етеді.