Кіріспе
Кейп-Бретон аралын материктік Жаңа Шотландиямен байланыстыратын жол Кассо жолы (Cabhsair Chanso) – бұл Кассо бұғазы арқылы өтетін, Кейп-Бретон аралын Жаңа Шотландия түбегіне жолмен байланыстыратын тас толтырғыш жол. Оның жотасының қалыңдығы – , ол Транс-Канада тас жолының екі көлік қатарын, материк жағындағы 104 Nova Scotia тас жолын және Кейп-Бретон жағындағы 105 Nova Scotia тас жолын, сондай-ақ Кейп-Бретон және Орталық Жаңа Шотландия темір жолының бір рельстік магистральдық желісін алып жүреді. Жол үш жылдық құрылыстан кейін 1955 жылы ашылды. "S" пішінде салынған, оның негізінің ені – , ең терең жері бар суларда орналасқан. Кейп-Бретон аралының айнала жүзуге болатындығы кең және ұзын Кансо каналының арқасында сақталды, ол кемелердің Кассо бұғазынан өтуіне мүмкіндік береді. Кансо каналы көпірі – бұл канал арқылы автомобиль және темір жол желісін өткізетін айналмалы көпір. "Кансо" сөзінің микмак тіліндегі "kamsok" сөзінен шыққандығы айтылады, ол "биік жартастардың қарсы беті" дегенді білдіреді. 2014 жылдың 2 шілдесінде Канада үкіметі жолдың меншігін Жаңа Шотландия провинциялық үкіметіне беру туралы хабарлады. Федералды үкімет Кансо каналын және кеме жүзедітін шлюздерді күтіп ұстауды жалғастырады.
The Canso Causeway (Cabhsair Chanso) is a rock fill causeway crossing the Strait of Canso, connecting Cape Breton Island by road to the Nova Scotia peninsula. Its crest thickness is , carrying the two vehicle traffic lanes of the Trans Canada Highway, Nova Scotia Highway 104 on the mainland side, and Nova Scotia Highway 105 on the Cape Breton side, as well as the single track mainline of the Cape Breton and Central Nova Scotia Railway. The causeway opened in 1955 after three years of construction. Constructed in an "S" shape, it has a base width of in waters having a maximum depth of
Cape Breton Island remains circumnavigable as a result of the wide and long Canso Canal, which is located at the eastern end of the causeway to allow ship traffic to transit the Strait of Canso. The Canso Canal Bridge is a swing bridge which carries the road and railway line across the canal. The word "Canso" is believed to be derived from the Mi'kmaq word kamsok, which means "opposite the lofty cliffs." On July 2, 2014, it was announced that the Government of Canada would transfer ownership of the causeway to the Nova Scotia provincial government. The federal government will still maintain the Canso Canal and the navigational locks.
Паромдар
Жағажай салынар алдында Кейп-Бретон аралы материкке теміржол вагондары және автокөлік паромдары арқылы қосылған болатын. 1880 жылы Жаңа Шотландия жағындағы Мулгрейв пен Нью-Глазго арасында Колонияаралық темір жол (ICR) ашылды. 1890 жылы ICR Кейп-Бретон жағындағы Пойнт-Тупперден Сиднейге дейін шығысқа қарай желі салды. Осының нәтижесінде, Кейп-Бретон аралынан теміржол вагондарын Солтүстік Американың теміржол желісімен алмастыру үшін теміржол паромдық қызмет қажет болды. Алғашқыда кішкентай 2 вагондық баржа пайдаланылды, бірақ Индустриалды Кейп-Бретоннан көлік ағынының өсуі жақын арада арнайы теміржол паромдық қызметін құруды талап етті. Бұл қызмет 1918 жылға дейін ICR-мен жүргізілді, содан кейін ICR Канаданың Ұлттық теміржолдарына (CNR) біріктірілді. CNR 1918 жылдан 1955 жылы жағажай ашылғанға дейін паромдарды пайдаланды. Қолданылған кемелер: Малгрейв (1893–1901), Скотия (1903–1955) және Скотия II (1915–1955). Көпірдің ұзындығы 549 метр (1800 фут) – Форт көпірінен ұзын, ал Квебек көпірімен шамалас.
Құрылыс
1947 жылдан 1951 жылға дейін провинциялық газеттердегі мақалалар мен карикатуралар бұғазды көпірмен кесіп өту жоспарланғанын көрсетті. Соңында жоба инженерлері бұғаздың үлкендігі, мұздың көптігі, әр қыста Кансо бұғазын толтыратын күшті ағыстар және судың тереңдігіне байланысты көпір салудың қиын екеніне келісті, сондықтан қозғалыс жолы (жарны) салу туралы шешім қабылданды. Кансо жарны Кансо бұғазының тар жерінде, Порт-Хоксбери мен Малгрейвтің солтүстік-батысында, Новая Шотландия жағындағы Олдс-Коув маңындағы Кейп-Поркупинен Кап-Бретон жағындағы Порт-Хейстингске дейін салынды. Жарны салу үшін қажетті тас Кейп-Поркупиндегі таудан қазылып алынды. 1952 жылдың мамыр айынан бастап жарны құрылысына кіретін жолдар мен теміржол желілерін салуға келісімшарттар жасалды, ал жоба 1952 жылдың 16 қыркүйегінде федералдық көлік министрі Лионель Шеврир мен Новая Шотландияның премьер-министрі Ангус Л. Макдональдтың қатысуымен өткен ресми салтанатта басталды.
Мұра
Жол салынып біткеннен кейін Кансо бұғазының шығыс жағы қыста мұзсыз қалды. Point Tupper аймағына бірнеше өнеркәсіп тартылды, оның ішінде Stora целлюлоза және қағаз фабрикасы, Gulf Oil мұнай өңдеу зауыты және ауыр су зауыты. Теңіз мұзын тоқтатудан басқа, Кансо бұғазының тоқтатылуы Сент-Лоуренс шығанағының оңтүстік бөлігіндегі су тасқыны режимінің үлкен өзгерулерінен ортаға елеулі зиян келтірді, тіпті Сент-Лоуренс өзенінің сағасына дейін. Бұл жол ондаған жылдар бойы көшіп-қоныс жасайтын балықтардың жолына кедергі келтірді, содан кейін осы түрлердің кейбіреулері Кейп-Бретон аралын айналып шығанаққа қалай өтуге болатынын анықтады. Сонымен қатар, бұл жол Кейп-Бретон аралына жергілікті емес жануарлардың бірнеше түрлеріне кіруге мүмкіндік берді. Әсіресе, қасқырдың бір түрі – жалманды қасқыр, ол жайлы қасқырды оның дәстүрлі аң ауру жерінен ығыстырып, Кейп-Бретон таулы аймағына қарай қуды. 1955 жылдан 1990 жылдардың басына дейін Кансо жолы автокөлік жүргізушілерінен жол ақысын қабылдады. Құрылыс шығындары (шамамен 23 миллион доллар) өтелгеннен кейін жол ақысы алыну тоқтатылды. 1993 жылы CN Rail Кансо жолынан өтетін Truro Sydney теміржол желісін Кейп-Бретон және Орталық Новая Шотландия теміржолына сатты. Бүгінде CB&CNS қызметкерлері Кансо каналы арқылы айналмалы көпірді басқарады.