Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Abrin - бұл Розарий бұршағының (немесе екваритті бұршақ) Abrus precatorius тұқымдарында кездесетін өте улы токсалбумин. Мискаға интравенттік түрде берілген кезде оның орташа өлімге әкелетін дозасы дене массасының килограмына 0, 7 микрограмм (рициннен шамамен 3, 86 есе уытты, килограмына 2,7 микрограмм). Адамға арналған орташа улы дозасы 10 - 1000 микрограмм/ кг, ал жұтқанда 3, 3 микрограмм/ кг құрайды. Абрин - рицин сияқты рибосоманы тежейтін ақуыз, касторовый май өсімдіктерінің тұқымдарында кездесетін токсин және pulchellin, Abrus pulchellus тұқымдарында кездесетін токсин. Абрин АҚШ заңдарына сәйкес "таңдалған агент" болып саналады.
Abrin is an extremely toxic toxalbumin found in the seeds of the rosary pea (or jequirity pea), Abrus precatorius. It has a median lethal dose of 0.7 micrograms per kilogram of body mass when given to mice intravenously (approximately 3.86 times more toxic than ricin, being 2.7 micrograms per kilogram). The median toxic dose for humans ranges from 10 to 1000 micrograms per kilogram when ingested and is 3.3 micrograms per kilogram when inhaled. Abrin is a ribosome inhibiting protein like ricin, a toxin which can be found in the seeds of the castor oil plant, and pulchellin, a toxin which can be found in the seeds of Abrus pulchellus. Abrin is classed as a "select agent" under U. S. law.
Пайда болуы
Табиғатта абрин тек қана розарийді бұршақтан түзіледі. Бұл өсімдіктің жарқын түсті тұқымдарында 0,08% -ға жуық абрин бар. Токсин тұқымның ішінде болады, ал оның бөлінуі тұқымның қабығымен тоқтатылады. Егер тұқымның қабығы зақымдалса немесе жойылса (мысалы, жуу арқылы), токсин шығарылуы мүмкін.
Abrin is formed in nature by only the rosary pea. The brightly coloured seeds of this plant contain about 0.08% of abrin. The toxin is found within the seeds, and its release is prevented by the seed coat. If the seed coat is injured or destroyed (by chewing, for example) the toxin may be released.
Физикалық қасиеттері
Абрин суда еритін зат, бірақ оның жоғары улылығы мен аэрозольге айналу мүмкіндігіне байланысты, принципе, биологиялық қару ретінде абринді пайдалану мүмкін. Осыған қарамастан, розарийді абраның аз мөлшерінде ғана береді, бұл қауіпті азайтады. Розарий бұршағы тропикалық аймақтарда кең таралған және кейде белгілі бір жағдайларда өсімдіктер дәрісі ретінде қолданылады. Тұқымның сыртқы қабығы оның ішіндегісін сүтқоректілердің көбісінің асқазанынан қорғайды, ал тұқымның қабығы кейде бұрандалы зергерлік бұйымдар жасау үшін тесіледі. Бұл тұқым жұтқанда немесе зақымданған теріге осындай зергерлік бұйымдарды киген кезде улануға әкелуі мүмкін. Abrin мысықтардың қатерлі ісігін емдеуде иммуноадъювант ретінде әрекет етеді.
Abrin is a water soluble However, due to its high toxicity and the possibility of being processed into an aerosol, the use of abrin as a biological weapon is possible in principle. Despite this, the rosary pea yields only small quantities of abrin, which reduces the risk. The rosary pea is common to tropical regions, and is occasionally employed as an herbal remedy for certain conditions. While the outer shell of the seed protects its contents from the stomachs of most mammals, the seed coats are occasionally punctured to make beaded jewelry. This can lead to poisoning if a seed is swallowed, or if such jewelry is worn against damaged skin. Abrin has been shown to act as an immunoadjuvant in the treatment of cancer in mice.
Токсикология
Абринді уланудың белгілеріне диарея, құсу, көкірек ауруы, тахикардия және діріл жатады. Өлім әдетте бүйрек жетіспеушілігі, жүрек жетіспеушілігі және/немесе тыныс алу парализі салдарынан бірнеше күннен кейін пайда болады.
Symptoms of abrin poisoning include diarrhea, vomiting, colic, tachycardia, and tremors. Death usually occurs after a few days due to kidney failure, heart failure, and/or respiratory paralysis.
Уыттылық
Адамда ауызша қабылдағаннан кейін өлімге әкелетін дозаның деңгейі туралы консенсус болмаса да, дене салмағының килограмына 0,1-ден 1 микрограммға дейін немесе розникалық бұршақтың бір тұқымын тұтыну өлімге әкелуі мүмкін деп болжанады, бірақ бұл ақпарат жеткілікті түрде құжатталмаған. Абринді уланудың әсерінің ауырлығы заттың әсер етуіне байланысты (анын жұтылуы, жұтылуы немесе инъекциялануы) әр түрлі болады. Ісік ауруы бар науқастармен жүргізілген клиникалық зерттеулерде ішектік абрин иммунотоксинінің 0, 3 мкг/ кг дейін мөлшеріне ауыр токсикалық белгілер пайда болмай шыдалды. Абриннің ингаляциялық әсері жоғарылайды. Есірткілерді осы жолмен қабылдаудың LD50 3, 3 мкг/ кг құрайды.
Although there is no consensus on the level of lethal dose in humans after oral intake, it is assumed that the intake of 0.1 to 1 microgram per kilogram of body weight, or the consumption of a single seed of the rosary pea, may be fatal, but this information is insufficiently documented. The severity of the effects of abrin poisoning vary on the means of exposure to the substance (whether inhaled, ingested, or injected). In clinical studies involving cancer patients, up to 0.3 μg/kg of intravenous abrin immunotoxin was tolerated without the development of serious symptoms of toxicity. The toxicity of abrin is increased if it is inhaled. In rats, the LD50 for this route of administration is 3.3 μg/kg.
Токсикодинамика
Abrin рицинге ұқсас, өйткені ол сондай-ақ 2- типті рибосоманы белсенділігін жоғалтатын ақуыз (RIP II) ұқсас әрекет ету тәсілімен, бірақ abrin әсері рицинге қарағанда күштірек. Абриннің уытты әсері жасушааралық, көп сатылы процеске байланысты. Abrin ағзаның жасушаларына байланады және олардың ішіне еніп, эндоплазмалық торға (ЭТ) жеткізілгеннен кейін жасушалық протеин синтезін тежейді. Гаптомер ретінде әрекет ететін, ерекше байланыспайтын В тізбекін жасуша бетіндегі гликопротеиннің көмірсулар тізбегіне жалғау арқылы абрин молекуласы жасушаға бекіп, кейіннен оны қамтиды. Алайда, спецификалық және спецификалық емес байланыстарда абриннің эндоцитоз арқылы қабылдануы, сондай-ақ В тізбегінің бөлінуінен пайда болған А тізбегінің белсендірілуі байқалады. Абриннің белсенді А тізбегі, эффектомер, содан кейін жасушаның ішкі бөліктеріне кіреді, онда ол 28S рРНК-дан аденоин (A4324) нуклеобазасын бөліп алады, бұл ER-де немесе оған жақын жерде орналасқан рибосоманың ірі рибосомалық кіші бірлігінің, бұл клеткалық ақуыз синтезінің тұрақты процесін тежейді. Бұл белоктарсыз жасушалар тіршілік ете алмайды. Бұл адам ағзасына зиян келтіреді және аз мөлшерде пайда болған жағдайда өлімге әкелуі мүмкін. Сонымен қатар, абрин бетімен маноза рецепторын ерекше түрде алып жүретін жасушаларға да байланыуы мүмкін; бұл рецептор ретикулогистиоциттік жүйенің жасушаларында әсіресе жоғары тығыздықта кездесетіндіктен, бұл жүйе әсіресе абриннің уыттылығына әсер етеді. Молекуланың мөлшері де асқазан- ішек жолы арқылы сіңуді шектейді. Алайда, розарий тұқымын жеуден болған көптеген өлім-жітімдер токсиннің жеткілікті мөлшерінің асқазан-ішек жолы арқылы жүйелі айналымға сіңіп, өлімге әкеп соғатынын растайды.
Abrin resembles ricin, in that it also is a type 2 ribosome inactivating protein (RIP II) with a similar mode of action, but the effect of abrin is more potent than that of ricin. The toxic effect of abrin is due to an intracellular, multi step process. Abrin binds to and penetrates the cells of the body, inhibiting cell protein synthesis after being transported to the endoplasmic reticulum (ER). By attaching its non specifically binding B chain, which acts as a haptomer, to the carbohydrate chain of a glycoprotein on the cell surface, the abrin molecule anchors itself to the cell and is subsequently engulfed. However, both specific and nonspecific binding result in the uptake of abrin via endocytosis, as well as the activation of the A chain, caused by the cleavage of the B chain. The activated A chain of abrin, the effectomer, then enters the inner parts of the cell, where it cleaves an adenine (A4324) nucleobase from the 28S rRNA of the large ribosomal subunit of a ribosome on or near the ER, inhibiting the regular process of cellular protein synthesis. Without these proteins, cells cannot survive. This is harmful to the human body and can be fatal in small exposures. Additionally, abrin also may bind to cells specifically bearing the mannose receptor on their surface; since this receptor is found in a particularly high density on cells of the reticulohistiocytic system, that system in particular is affected by the toxicity of abrin. The size of the molecule also restricts absorption through the gastrointestinal tract. Nevertheless, the numerous deaths caused from consuming rosary pea seeds confirm that enough of the toxin can be absorbed into the systemic circulation via the gastrointestinal tract to cause death.
Абриннің әсер ету белгілері мен симптомдары
Абринді уланудың негізгі белгілері әсер ету жолы мен алынған дозаға байланысты, бірақ ауыр жағдайларда көптеген органдар зардап шегуі мүмкін. Жалпы, симптомдар әсер еткеннен кейін бірнеше сағаттан бірнеше күнге дейін пайда болуы мүмкін. Абринді ингаляциялық уланудың бастапқы белгілері 8 сағат ішінде пайда болуы мүмкін, бірақ көбірек 18-24 сағат; олар 36-72 сағат ішінде өлімге әкелуі мүмкін. Абринді ішке сіңіргеннен кейін бастапқы симптомдар тез пайда болады, бірақ пайда болу үшін бес күн қажет болуы мүмкін. Кейінгі кездегі белгілер мен симптомдар абриннің цитотоксикалық әсерінен пайда болады, ол бүйрек, бауыр, бүйрек үсті бездері мен орталық жүйке жүйесіндегі жасушаларды өлтіреді.
The major symptoms of abrin poisoning depend on the route of exposure and the dose received, though many organs may be affected in severe cases. In general, symptoms can appear anywhere between several hours to several days after exposure. Initial symptoms of abrin poisoning by inhalation may occur within 8 hours of exposure but a more typical time course is 18–24 hours; they can prove fatal within 36–72 hours. Following ingestion of abrin, initial symptoms usually occur rapidly, but can take up to five days to appear. The later signs and symptoms of exposure are caused by abrin's cytotoxic effects, killing cells in the kidney, liver, adrenal glands, and central nervous system.
Ингаляция
Абринді жұтқанынан кейін бірнеше сағаттан кейін жиі кездесетін белгілерге қызба, жөтел, тыныс жолдарының дәнжітуі, кеудеде қату, өкпеде артық сұйықтық жиналуы және ыстық ыстық жатады. Бұл тыныс алуды қиындатады (диспания деп аталады), ал тері көк немесе қара түске айналуы мүмкін, бұл цианоз деп аталатын жағдай, бұл гипоксияның белгісі. Өкпедегі артық сұйықтықты рентген сәулесімен немесе кеудедегі дыбысты стетоскоппен тыңдау арқылы анықтауға болады. Абриннің әсері жақсарған сайын адам диафоретик (көп терлеу) болуы мүмкін және сұйықтық одан әрі жиналуы мүмкін. Олардың қан қысымы күрт төмендеп, миға және басқа да маңызды мүшелерге оттегі жетпей қалуы мүмкін. Егер абринді ингаляциялау өлімге әкелмесе, тыныс жолдары сезімталданып немесе тітіркенуі мүмкін.
Within a few hours of inhaling abrin, common symptoms include fever, cough, airway irritation, chest tightness, pulmonary edema (excess fluid accumulated in the lungs), and nausea. This makes breathing difficult (called dyspnea), and the skin might turn blue or black in a condition called cyanosis, which is a symptom of hypoxia. Excess fluid in the lungs can be diagnosed by x ray or by listening to the chest with a stethoscope. As the effects of abrin progress, a person can become diaphoretic (sweating heavily) and fluid can build up further. Their blood pressure may drop dramatically, keeping oxygen from reaching the brain and other vital organs in a condition called shock, and respiratory failure may occur, which can be fatal within 36 to 72 hours. If an exposure to abrin by inhalation is not fatal, the airway can become sensitized or irritated.
Ішінде
Абриннің кез келген мөлшерін жұту ауыр симптомдардың баяу күйіп кетуіне әкелуі мүмкін. Алғашқы белгілері: жүрек айну, құсу, ауыз, тамақ, тамақ ішек, диарея, тамақ ішудің қиындығы, іштің қиналуы мен ауырсынуы. Симптомдар өршіп бара жатқанда асқазан-ішек жолдарының қан кетуі мен қабынуы басталады. Ауру адам қанды құсуы мүмкін (гематомезис), оның нәжісінде қан болуы мүмкін, бұл мелена деп аталатын қара, қатқыл нәжіс және ішкі қан кетуді тудырады. Ауыру, құсу, диарея және қан кетуден қанның көлемі мен судың жоғалуы қан қысымының төмендеуіне және ағзаларға зақым келтірудің басталуына әкеледі, бұл адамда ұйқышылдық / ұйқышылдық, гематурия (сарыдағы қан), ұйқысыздық, конвульсиялар, полидипсия (ашығыс шөл) және олигурия (сары шығарудың төмендігі) пайда бола бастағанда байқалады. Бұл көп жүйелі мүшелердің жетіспеушілігіне, гиповолемиялық шоққа, қан тамырларының құлдырауына және өлімге әкеледі.
Swallowing any amount of abrin can lead to a slow burn process of severe symptoms. Early symptoms include nausea, vomiting, pain in the mouth, throat, and esophagus, diarrhea, dysphagia (trouble swallowing), and abdominal cramps and pain. As the symptoms progress, bleeding and inflammation begins in the gastrointestinal tract. The affected person can vomit up blood (hematemesis), have blood in their feces, which creates a black, tarry stool called melena, and more internal bleeding. Loss of blood volume and water from nausea, vomiting, diarrhea, and bleeding causes blood pressure to drop and organ damage to begin, which can be seen as the person begins to have somnolence/drowsiness, hematuria (blood in the urine), stupor, convulsions, polydipsia (excessive thirst), and oliguria (low urine production). This ultimately results in multi system organ failure, hypovolemic shock, vascular collapse, and death.
Абсорбция
Abrin зақымдалған тері арқылы немесе кейбір еріткіштерде еріген жағдайда тері арқылы сіңірілуі мүмкін. Сондай- ақ, оны кішкентай гранульдармен инъекциялап, көзге тиіп сіңіруге болады. Abrin ұнтақ немесе тұман түрінде, аз мөлшерде көздің қызуы мен ауыруын (мысалы, конъюнктивит) туғызады. Көз арқылы сіңген аз мөлшерде препарат көзден жас ағызуға (көз жасын шығару) әкелуі мүмкін. Жоғары дозалар ұлпаларға зақым келтіруі, көздің артқы жағында қатты қан кетуі (желпіс безінің қан кетуі), көру қабілетінің нашарлауы немесе соқырлыққа әкелуі мүмкін. Ерекше жоғары доза қан ағынына сіңіп, жүйелік улануға әкелуі мүмкін.
Abrin can be absorbed through broken skin or absorbed through the skin if dissolved in certain solvents. It can also be injected in small pellets and absorbed through contact with the eyes. Abrin in the powder or mist form can cause redness and pain in the eyes (i. e. conjunctivitis) in small doses. Small doses absorbed through the eyes can also cause tearing (lacrimation). Higher doses can cause tissue damage, severe bleeding at the back of the eye (retinal hemorrhage), and vision impairment or blindness. A large enough dose can be absorbed into the bloodstream and lead to systemic toxicity.
Емдеу
Абринге қарсы дәрі болмағандықтан, ең бастысы, абринге төзімділік танытудан аулақ болу керек. Егер әсерден аулақ бола алмаса, ең маңызды фактор - абринді мүмкіндігінше тез арада организмнен шығару. Abrin- дің көп мөлшерде болуы тиісті жеке қорғаныш құралдарын кию арқылы алдын алуға болады. Абринмен уланудың әсерін азайту үшін оны қолдаумен емдеу керек. Бұл күтім әсер ету жолы мен әсер етуден кейінгі уақытқа байланысты өзгереді. Жақында ішке сіңірілген жағдайда белсендірілген көмірді және асқазанды жуу екі нұсқада да қолданылады. Емдеу үшін емізу затын қолдану пайдалы емес. Көзге әсер еткен жағдайда көзді тұзды сумен шаю абринді алып тастауға көмектеседі. Оттегімен емдеу, тыныс алу жолдарын басқару, көмекші желдеткіш, бақылау, ішекті сұйықтық енгізу және электролит алмастыру да емдеудің маңызды компоненттері болып табылады.
Because no antidote exists for abrin, the most important factor is avoiding abrin exposure in the first place. If exposure cannot be avoided, the most important factor is then getting the abrin off or out of the body as quickly as possible. Abrin exposure can be prevented when it is present in large quantities by wearing appropriate personal protective equipment. Abrin poisoning is treated with supportive care to minimize the effects of the poisoning. This care varies based on the route of exposure and the time since exposure. For recent ingestion, administration of activated charcoal and gastric lavage are both options. Using an emetic (vomiting agent) is not a useful treatment. In cases of eye exposure, flushing the eye with saline helps to remove abrin. Oxygen therapy, airway management, assisted ventilation, monitoring, IV fluid administration, and electrolyte replacement are also important components of treatment.