Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тропан алкалоиді және антихолинергиялық препарат.
Tropane alkaloid & anticholinergic drug
Скополамин антимускариндік дәрілер тобына жатады және жүйке жүйесіндегі ацетилхолиннің кейбір әсерін бұғаттау арқылы әрекет етеді. Скополамин – тарихи түрде жоғары дозаларда антимускариндік салдарынан галлюциногендік әсер тудыратын (делиранттар деп аталатын) психоактивті препараттар ретінде қолданылған түнгі көлеңке тұқымдасына жататын белгілі бір өсімдіктер өндіретін негізгі белсенді компонент. "Скополамин" атауы Scopolia түріндегі түнгі көлеңке өсімдігінен, ал "гиосин" атауы Hyoscyamus niger, яғни қара көлеңке өсімдігінен шыққан. Бұл препарат Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының "Қажетті дәрілер тізіміне" енген.
Scopolamine is in the antimuscarinic family of drugs and works by blocking some of the effects of acetylcholine within the nervous system. Scopolamine is also the main active component produced by certain plants of the nightshade family, which historically have been used as psychoactive drugs (known as deliriants) due to their antimuscarinic induced hallucinogenic effects in higher doses. The name "scopolamine" is derived from one type of nightshade known as Scopolia, while the name "hyoscine" is derived from another type known as Hyoscyamus niger, or black henbane. It is on the World Health Organization's List of Essential Medicines.
Балаларды емізу
Скополамин секреция арқылы ана сүтіне өтеді. Емшек емізу кезінде скополаминнің қауіпсіздігін көрсететін адамдарға қатысты зерттеулер жоқ, бірақ өндіруші емшек емізетін әйелге скополамин тағайындалғанда сақтық танытуды ұсынады.
Scopolamine enters breast milk by secretion. Although no human studies exist to document the safety of scopolamine while nursing, the manufacturer recommends that caution be taken if scopolamine is administered to a breastfeeding woman.
Өте көп дозалау
Физостигмин – қан-ми тосқауылдарын оңай басып өтетін холинергиялық препарат, ол скополаминнің артық дозасынан туындаған орталық нерв жүйесінің депрессиялық белгілерін емдеу үшін антидот ретінде қолданылады. Ауыз жолымен қабылдағандағы артық доза жағдайында, осы қолдаушы емдеуден басқа, асқазанды шаю және құсу (құсуды шақыру) әдетте ұсынылады.
Physostigmine, a cholinergic drug that readily crosses the blood–brain barrier, has been used as an antidote to treat the central nervous system depression symptoms of a scopolamine overdose. Other than this supportive treatment, gastric lavage and induced emesis (vomiting) are usually recommended as treatments for oral overdoses.
Фармакокинетикалық
Скополамин бірінші өту метаболизмінен өтеді және шамамен 2,6% өзгермеген күйінде зәрмен шығарылады. Грейпфрут шырыны скополамин метаболизмін төмендетіп, плазмадағы концентрациясын арттырады.
Scopolamine undergoes first pass metabolism and about 2.6% is excreted unchanged in urine. Grapefruit juice decreases metabolism of scopolamine, consequently increasing plasma concentration.
Фармакодинамика
Скополаминнің фармакологиялық әсері препараттың перифериялық және орталық мускариндік ацетилхолин рецепторларына бәсекелестік антагонизмі арқылы жүзеге асады. Скополамин төрт рецептордың (M1, M2, M3 және M4) барлық орындарында спецификалық емес мускариндік антагонист ретінде әрекет етеді. Дәрілік қолданыстан асып кеткен дозаларда сананың галлюциногендік өзгерісі, әсіресе, делирий, қосылыстың M1 мускарин рецепторындағы әрекетімен байланысты. M1 рецепторлары негізінен орталық жүйке жүйесінде орналасқан және қабылдау, назар аудару және танымдық функцияларға қатысады. Делирий тек постсинаптикалық M1 рецепторларының антагонизмімен байланысты, ал қазіргі уақытта басқа рецепторлардың субтиптерінің қатысы анықталған жоқ. Перифериялық мускарин рецепторлары автономды жүйке жүйесінің бөлігі болып табылады. M2 рецепторлары мида және жүректе, M3 рецепторлары сілекей бездерінде, ал M4 рецепторлары мида және өкпеде орналасқан. Көбінесе "антихолинергиялық" деп айтылғанымен, скополамин үшін "антимускариндік" термині нақтырақ және дұрыс, себебі ол, мысалы, никотиндік рецепторларды бұғаттамайды. Метилденген путрецинге арнайы жақын путрецин оксидазасы осы қосылыстың 4-метиламинобутанальға деаминациялануын катализдейді, содан кейін N-метилпирролий катионы үшін спонтанды түрде сақина пайда болады. Келесі қадамда пирролий катионы ацетоуксус қышқылымен конденсацияланып, гигринге айналады. Бұл реакцияны катализдейтін ферменттік белсенділік анықталған жоқ. Гигрин одан әрі тропинонға изомеризацияланады, литоринді гиосциамин альдегидіне тотықтырып, қайта құрылымдайды. Соңғы қадамда гиосциамин 6β-гидроксигиосциамин эпоксидазасымен катализделген эпоксидацияға ұшырап, скополаминге айналады. Өсімдіктерден алғаш оқшауланған алкалоидтардың бірі болған скополамин, 1880 жылы неміс ғалымы Альберт Ладенбургтың ресми оқшаулауынан бастап, тазартылған түрде (гидрохлорид, гидробромид, гидроиодид және сульфат сияқты әртүрлі тұздар) және ежелгі және, мүмкін, тарихқа дейінгі дәуірлерден бері өсімдік негізіндегі түрлерінің әртүрлі препараттары ретінде қолданылып келеді. Ладенбургтың скополаминнің құрылымын және әрекетін сипаттағаннан кейін, 1930 және 1940 жылдары скополамин мен атропиннің синтетикалық аналогтарын және толық синтездеу әдістерін іздеу дифенгидраминнің (алғашқы антигистамин және оның химиялық субклассының прототипі) және петидиннің (алғашқы толық синтетикалық опиоидты анальгетик, Dolantin және Demerol сияқты көптеген саудалық аттармен белгілі) табылуына әкелді. 1899 жылы доктор Шнайдерлин хирургиялық анестезия үшін скополамин мен морфинді қолдануды ұсынды, содан бері ол осы мақсатта сирек қолданылып келеді. Бұл комбинацияны акушерлік анестезиологияда (босану кезінде) алғаш рет 1902 жылы Рихард фон Штайнбюхель ұсынды, ал 1903 жылдан бастап Карл Гаусс Фрайбургта (Германия) оны қабылдап, одан әрі дамытты. Скополамин мен морфиннің арасындағы синергиялық әрекетке негізделген әдіс Dämmerschlaf ("күндізгі ұйқы") немесе "Фрайбург әдісі" деп аталды.
The pharmacological effects of scopolamine are mediated through the drug's competitive antagonism of the peripheral and central muscarinic acetylcholine receptors. Scopolamine acts as a nonspecific muscarinic antagonist at all four (M1, M2, M3, and M4) receptor sites. In doses higher than intended for medicinal use; the hallucinogenic alteration of consciousness, as well as the deliriousness in particular are tied to the compound's activity at the M1 muscarinic receptor. M1 receptors are located primarily in the central nervous system and are involved in perception, attention and cognitive functioning. Delirium is only associated with the antagonism of postsynaptic M1 receptors and currently other receptor subtypes have not been implicated. Peripheral muscarinic receptors are part of the autonomic nervous system. M2 receptors are located in the brain and heart, M3 receptors are in salivary glands and M4 receptors are in the brain and lungs. Although often broadly referred to as simply being 'anticholinergic', antimuscarinic would be more specific and accurate terminology to use for scopolamine, as, for example, it is not known to block nicotinic receptors. A putrescine oxidase that specifically recognizes methylated putrescine catalyzes the deamination of this compound to 4 methylaminobutanal, which then undergoes a spontaneous ring formation to N methyl pyrrolium cation. In the next step, the pyrrolium cation condenses with acetoacetic acid yielding hygrine. No enzymatic activity could be demonstrated to catalyze this reaction. Hygrine further rearranges to tropinone. oxidizes and rearranges littorine to hyoscyamine aldehyde. In the final step, hyoscyamine undergoes epoxidation catalyzed by 6beta hydroxyhyoscyamine epoxidase yielding scopolamine. Being one of the earlier alkaloids isolated from plant sources, scopolamine has been in use in its purified forms (such as various salts, including hydrochloride, hydrobromide, hydroiodide, and sulfate) since its official isolation by the German scientist Albert Ladenburg in 1880, and as various preparations from its plant based form since antiquity and perhaps prehistoric times. Following the description of the structure and activity of scopolamine by Ladenburg, the search for synthetic analogues, and methods for total synthesis, of scopolamine and atropine in the 1930s and 1940s resulted in the discovery of diphenhydramine, an early antihistamine and the prototype of its chemical subclass of these drugs, and pethidine, the first fully synthetic opioid analgesic, known as Dolantin and Demerol amongst many other trade names. In 1899, a Dr. Schneiderlin recommended the use of scopolamine and morphine for surgical anaesthesia, and it started to be used sporadically for that purpose. The use of this combination in obstetric anesthesiology (childbirth) was first proposed by Richard von Steinbuchel in 1902 and was picked up and further developed by Carl Gauss in Freiburg, Germany, starting in 1903. The method, which was based on a drug synergy between both scopolamine and morphine came to be known as Dämmerschlaf ("twilight sleep") or the "Freiburg method".
Аттар
Гиоцин гидробромиді – халықаралық бейтарап атауы, ал скополамин гидробромиді – АҚШ қабылдаған атауы. Басқа атаулары: лево дубозин, «шайтанның демі» және бурунданга.
Hyoscine hydrobromide is the international nonproprietary name, and scopolamine hydrobromide is the United States Adopted Name. Other names include levo duboisine, devil's breath, and burundanga.
Австралиялық бұталық медицина
Австралияның шығыс штаттарының аборигендері жұмсақ тоқ ағашынан (Duboisia myoporoides) дайындаған дәстүрлі медициналық құралды одақтас әскерлер Екінші дүниежүзілік соғыста Нормандияға шабуыл кезінде Францияға бет алғанда, ағылшын арнасымен өтетін сарбаздардың теңіз ауруына шалдығуын тоқтату үшін пайдаланды. Кейіннен осы заттың скополамин мен гиосциамин өндірісінде қолданылуы мүмкін екені анықталды, бұл препараттар көз операцияларында қолданылады. Осы заттың негізінде Квинсленд штатында миллиондаған долларлық өндіріс орнатылды.
A bush medicine developed by Aboriginal peoples of the eastern states of Australia from the soft corkwood tree (Duboisia myoporoides) was used by the Allies in World War II to stop soldiers from getting seasick when they sailed across the English Channel on their way to France during the Invasion of Normandy. Later, the same substance was found to be usable in the production of scopolamine and hyoscyamine, which are used in eye surgery, and a multimillion dollar industry was built in Queensland based on this substance.
Демалыс және діни мақсаттарда пайдалану
Кейде оның галлюциногендік қасиеттері үшін демалыс мақсатында қолданылса да, көбінесе тәжірибелер психикалық және физикалық тұрғыдан жағымсыз болады. Сонымен қатар, ол физикалық қауіпті және ресми түрде делиранттық зат ретінде жіктеледі, сондықтан оны қайта-қайта қолдану сирек кездеседі. 2008 жылдың маусым айында Норвегияда 20-дан астам адам скаполамин қосылған жалған рохипнол таблеткаларын ішкеннен кейін психозбен ауруханаға түсті. 2018 жылдың қаңтар айында Батыс Австралиядағы Перт қаласында 9 адам скаполамин ішкеніне байланысты ауруханаға жатқызылды. Дегенмен, алкалоид скополамин, оның психоактивті әсері үшін демалыс мақсатында қолданылғанда, көбінесе Датура және Бругмансия туыстас өсімдіктерден жасалған препараттар түрінде қабылданады, көбінесе жасөспірімдер мен жас ересектер галлюцинацияларға және мускариндік антагонизм тудырған сананың өзгеруіне қол жеткізу үшін. Мұндай жағдайларда, улану көбінесе өсімдіктердегі қосымша алкалоидтардың – атропин мен гиосциамин сияқты – синергиялық, бірақ одан да уытты қоспасына негізделеді. Тарихи тұрғыдан алғанда, скополамин өндіретін әртүрлі өсімдіктер рухани және сиқырлы мақсаттар үшін психоактивті түрде қолданылған, әсіресе Батыс мәдениетіндегі сиқыршылар және Американың түпкілікті халықтары, мысалы, Чумаш тайпасы сияқты американдық тайпалар қолданған. Осы өсімдіктердің энтеогендік препараттары қолданылған кезде, скополамин негізгі психоактивті қосылыс деп есептелген және галлюциногендік әсерлерге, әсіресе препаратті жергілікті майға (әсіресе, ұшқыш майға) айналдырғанда, басты жауапкер болған. Скополамин – бұл өсімдіктердегі әсер ету үшін тері арқылы тиімді сіңірілетін жалғыз белсенді алкалоид.
While it has been occasionally used recreationally for its hallucinogenic properties, the experiences are often unpleasant, mentally and physically. It is also physically dangerous and officially classified as a deliriant drug, so repeated recreational use is rare. In June 2008, more than 20 people were hospitalized with psychosis in Norway after ingesting counterfeit rohypnol tablets containing scopolamine. In January 2018, 9 individuals were hospitalized in Perth, Western Australia, after reportedly ingesting scopolamine. However, the alkaloid scopolamine, when taken recreationally for its psychoactive effect is usually taken in the form of preparations from plants of the genera Datura or Brugmansia, often by adolescents or young adults in order to achieve hallucinations and an altered state of consciousness induced by muscarinic antagonism. In circumstances such as these, the intoxication is usually built on a synergistic, but even more toxic mixture of the additional alkaloids in the plants which includes atropine and hyoscyamine. Historically, the various plants that produce scopolamine have been used psychoactively for spiritual and magical purposes, particularly by witches in western culture and indigenous groups throughout the Americas such as Native American tribes like the Chumash. When entheogenic preparations of these plants were used, scopolamine was considered to be the main psychoactive compound and was largely responsible for the hallucinogenic effects, particularly when the preparation was made into a topical ointment (most notably flying ointment). Scopolamine is reported to be the only active alkaloid within these plants that can effectively be absorbed through the skin to cause effects.
Сұрау салу
Скополаминнің әсері 20 ғасырдың басында тергеулерде шындықты анықтау үшін қолданылуы мүмкіндігі зерттелді, бірақ жанама әсерлерінің салдарынан бұл зерттеулер тоқтатылды. 2009 жылы Чехословакияның мемлекеттік қауіпсіздік қызметінің құпия полициясы кем дегенде үш рет скополамин қолданып, мемлекетке қарсы оппозициялықтардан мойындау алу фактісі анықталды.
The effects of scopolamine were studied for use as a truth serum in interrogations in the early 20th century, but because of the side effects, investigations were dropped. In 2009, the Czechoslovak state security secret police were proven to have used scopolamine at least three times to obtain confessions from alleged antistate dissidents.
Қылмысқа қолдану
Скополамин құрбанды 24 сағат немесе одан да көп уақытқа есінен айыруы мүмкін. Үлкен дозада ол тыныс алу жеткіліксіздігіне және өлімге әкелуі мүмкін. Ең көп жағдайлар Колумбияда тіркелген сияқты, онда ресми емес бағалаулар бойынша жыл сайынғы скополамин оқиғаларының саны шамамен 50 000-ға жетеді. 2012 жылы АҚШ-тың Шетелдегі қауіпсіздік жөніндегі консультативтік кеңесі (OSAC) жариялаған саяхат кеңесінде былай делінген: "Қылмыскерлердің құрбанды тонау үшін қолданатын ең көп таралған және ең қауіпті әдістердің бірі – есірткі қолдану. Скополамин көбінесе сұйық немесе ұнтақ түрінде тамақ пен сусындарға қосылады. Осы оқиғалардың көп бөлігі түнгі клубтар мен барларда болады, көбінесе бай деп есептелетін ерлер жас, тартымды әйелдердің назарына ілігеді. Скополаминның құрбаны болмау үшін, бейтаныс немесе жаңа танысқан адамдар ұсынған тамақ пен сусынды қабылдамау және олардың қасында тамақ пен сусынды қараусыз қалдырмау ұсынылады. Скополамин немесе басқа да есірткілердің әсеріне ұшыраған адамдар дереу медициналық көмекке жүгінуі керек. 1998 мен 2004 жылдар аралығында Боготадағы бір клиникада "қылмыстық ниетпен жасалған улану" бойынша шұғыл жәрдемге түскен пациенттердің 13%-ы скополаминмен, ал 44%-ы бензодиазепиндермен байланысты болды. Барселонадағы Clínic ауруханасы 2008 жылы медициналық қызметкерлерге жағдайларды анықтауға көмектесетін хаттама енгізді, ал Мадрид ауруханалары 2015 жылдың ақпанында ұқсас жұмыс құжатын қабылдады. Теріге тиюі, әсіресе, қауіпті емес, себебі тері арқылы сіңірілетін доза әсер ету үшін жеткіліксіз. Бұл мәлімдемелердің рас екендігіне қатысты пікірлер қарама-қайшы. Ұнтақ түрінің гипноздық күйге түсіруге қабілетті екендігі расталмаған. Қауіп соншалық, 2012 жылы Шетелдегі қауіпсіздік жөніндегі консультативтік кеңесінен (OSAC) басқа, АҚШ Мемлекеттік хаттары және Канада үкіметі де саяхатшыларды мақсатқа алу мүмкіндігі туралы ескерту жариялады. "Devil's Breath" қолданатын қылмыскерлер көбінесе тартымды, жас әйелдерді, соның ішінде танысу бағдарламаларындағы әйелдерді пайдаланып, бай деп санайтын ерлерді нысанаға алады. Дегенмен, бұл препараттың әсерінен есте сақтау қабілетінің жоғалуы және ұйқышаңдық байқалады, бұл бензодиазепиндердің немесе алкогольдік уланудың әсеріне ұқсас.
Scopolamine can render a victim unconscious for 24 hours or more. In large doses, it can cause respiratory failure and death. The most common seems to be recorded in Colombia, where unofficial estimates put the number of annual scopolamine incidents at approximately 50,000. A travel advisory published by the U. S. Overseas Security Advisory Council (OSAC) in 2012 stated: One common and particularly dangerous method that criminals use in order to rob a victim is through the use of drugs. Scopolamine is most often administered in liquid or powder form in foods and beverages. The majority of these incidents occur in night clubs and bars, and usually men, perceived to be wealthy, are targeted by young, attractive women. It is recommended that, to avoid becoming a victim of scopolamine, a person should never accept food or beverages offered by strangers or new acquaintances, nor leave food or beverages unattended in their presence. Victims of scopolamine or other drugs should seek immediate medical attention. Between 1998 and 2004, 13% of emergency room admissions for "poisoning with criminal intentions" in a clinic of Bogotá have been attributed to scopolamine, and 44% to benzodiazepines. The Hospital Clínic in Barcelona introduced a protocol in 2008 to help medical workers identify cases, while Madrid hospitals adopted a similar working document in February 2015. especially skin exposure, as the dose that can be absorbed by the skin is too low to have any effect. there is debate whether these claims are true. It is not verified if the powdered form is capable of inducing a suggestive state. The danger is real enough that in addition to the Overseas Security Advisory Council (OSAC) in 2012, the US Department of State, as well as the Government of Canada, published travel advisories warning travelers about the possibility of targeting. Criminals using Devil's Breath often use attractive, young women, including women in dating apps to target men that they believe are wealthy. Nevertheless, the drug is known to produce loss of memory following exposure and sleepiness, similar to the effect of benzodiazepines or alcohol poisoning.
Зерттеу
Скополамин зерттеу құралы ретінде жадты кодтауды зерттеу үшін қолданылады. Алғашқы адамдарға жасалған сынақтарда, мускарин рецепторларының антагонисті – скополаминнің салыстырмалы түрде төмен дозалары уақытша когнитивтік бұзылыстарды тудыратыны анықталды. Содан бері скополамин жануарларда когнитивтік бұзылыстарды тәжірибелік түрде шақыру үшін стандартты препаратқа айналды. Приматтардағы нәтижелер ацетилхолиннің жаңа ақпаратты ұзақ мерзімді жадқа енгізуге қатысатынын көрсетеді. Скополамин эпизодтық жад, оқиғалармен байланысты потенциалдар, жадты сақтау және еркін еске түсіру қабілетіне DPH (антихолинергиялық және антигистаминдік) препаратына қарағанда күштірек әсер етеді. Скополамин сонымен қатар гиппокамп нейрондарының холинергиялық медиацияланған глутамат бөлінуін тежейді, бұл деполяризацияға, әрекет потенциалын күшейтуге және синаптық бәсеңдетуге көмектеседі. Гиппокамптағы ацетилхолин мен глутамат бөлінуіне скополаминнің әсері, есте сақтауға басымдық беретін когнитивтік функцияларды қолдайды. Скополамин психопластоген ретінде анықталды, яғни бір дозада тез және тұрақты нейропластикалық өзгерістерді қамтамасыз ететін зат. Ол жылдам әсер ететін антидепрессант ретінде зерттелді және зерттеліп келеді, бірнеше шағын зерттеулер оң нәтижелер көрсетті, әсіресе әйелдер арасында. NASA мұрын арқылы қолдану әдісін әзірлеуге келісті. Нақты дозада, NASA спрейінің формуласы ауызға қабылдауға қарағанда жылдамырақ және сенімдірек жұмыс істейтіні дәлелденді, қозғалыс ауруын емдеу үшін. Медицина саласында скополаминға қатысты көптеген зерттеулер жүргізілгенімен, оның галлюциногендік (психоактивті) әсерлері, сондай-ақ басқа антимускариндік делиранттардың психоактивті әсерлері, психоделикалық және диссоциативтік заттар сияқты басқа галлюциногендерге қарағанда кеңінен зерттелмеген немесе толыққанды түсінілмеген, алкалоидтың ұзақ тарихы бар болса да, сананы өзгертетін өсімдіктерде қолданылуының тарихына қарамастан.
Scopolamine is used as a research tool to study memory encoding. Initially, in human trials, relatively low doses of the muscarinic receptor antagonist scopolamine were found to induce temporary cognitive defects. Since then, scopolamine has become a standard drug for experimentally inducing cognitive defects in animals. Results in primates suggest that acetylcholine is involved in the encoding of new information into long term memory. Scopolamine has also been shown to exert a greater impairment on episodic memory, event related potentials, memory retention and free recall compared to DPH (an anticholinergic and antihistamine). Scopolamine also inhibits cholinergic mediated glutamate release in hippocampal neurons, which assist in depolarization, potentiation of action potential, and synaptic suppression. Scopolamine's effects on acetylcholine and glutamate release in the hippocampus favor retrieval dominant cognitive functioning. Scopolamine has been identified as a psychoplastogen, which refers to a compound capable of promoting rapid and sustained neuroplasticity in a single dose. It has been, and continues to be investigated as a rapid onset antidepressant, with a number of small studies finding positive results, particularly in female subjects. NASA agreed to develop a nasal administration method. With a precise dosage, the NASA spray formulation has been shown to work faster and more reliably than the oral form to treat motion sickness. Although a fair amount of research has been applied to scopolamine in the field of medicine, its hallucinogenic (psychoactive) effects as well as the psychoactive effects of other antimuscarinic deliriants haven't been extensively researched or as well understood compared to other types of hallucinogens such as psychedelic and dissociative compounds, despite the alkaloid's long history of usage in mind altering plant preparations.