Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сүтқоректілер түрі
Species of mammal
Жалпы пипистрэлл (Pipistrellus pipistrellus) – Еуропаның көп бөлігі, Солтүстік Африка, Оңтүстік Азия және мүмкін Кореяға дейін кең таралған шағын пипистрэлл микробаты. Бұл Британ аралдарындағы ең көп кездесетін жарғанат түрлерінің бірі. Еуропадағы ең солтүстікке қарай расталған жазбалар Оңтүстік Финляндиядан, шамамен 60° солтүстік ендікте орналасқан. 1999 жылы әртүрлі жиіліктегі эхолокациялық дыбыстарға сүйеніп, жалпы пипистрэлл екі түрге бөлінді. Жалпы пипистрэлл 45 кГц жиілікті дыбыс қолданады, ал сопрано пипистрэлл 55 кГц жиілігінде эхолокация жасайды. Екі түрді ажыратқаннан кейін, сыртқы түрі, мекен ету ортасы және тамақтануы бойынша да бірқатар айырмашылықтар табылды.
The common pipistrelle (Pipistrellus pipistrellus) is a small pipistrelle microbat whose very large range extends across most of Europe, North Africa, South Asia, and may extend into Korea. It is one of the most common bat species in the British Isles. In Europe, the northernmost confirmed records are from southern Finland near 60°N. In 1999, the common pipistrelle was split into two species on the basis of different frequency echolocation calls. The common pipistrelle uses a call of 45 kHz, while the soprano pipistrelle echolocates at 55 kHz. Since the two species were distinguished, a number of other differences, in appearance, habitat and food, have also been discovered.
Таксономия және этимология
Оны 1774 жылы неміс натуралисі Иоганн Кристиан Даниэль фон Шребер жаңа түр ретінде сипаттады. Шребер бастапқыда оны Vespertilio pipistrellus туысына жатқызды. 1839 жылы Кейзерлинг пен Блазиус бұл түрді қайта жіктеп, Vesperugo pipistrellus деп атады. Бұл жіктеу 1897 жылға дейін сақталды, содан кейін Миллер түрді Pipistrellus туысына қосты, онда ол Pipistrellus pipistrellus деп белгіленді. Оның түрлік атауы "pipistrellus" итальян сөзі "pipistrello" – "жарқанат" дегеннен шыққан. Сопрано пипистрелл, Pipistrellus pygmaeus, бұрын қарапайым пипистреллмен синоним деп есептелген. 1999 жылы эхолокациялық белгілерінің өзгешелігі және 11% генетикалық айырмашылық негізінде ол қарапайым пипистрелден ресми түрде бөлінді. Польшада жүргізілген генетикалық талдауларға сәйкес, қарапайым пипистрелл мен сопрано пипистрелл әр түрлі түрлер болғанына қарамастан, олар араласа алады.
It was described as a new species in 1774 by German naturalist Johann Christian Daniel von Schreber. Schreber initially placed it in the genus Vespertilio, calling it Vespertilio pipistrellus. In 1839, Keyserling and Blasius reclassified the species, naming it Vesperugo pipistrellus. This classification stood until 1897, when Miller placed the species into the genus Pipistrellus, where it remains as Pipistrellus pipistrellus. Its species name "pipistrellus" is derived from the Italian word [[wiktionary:pipistrello, which means "bat." The soprano pipistrelle, Pipistrellus pygmaeus, was formerly considered synonymous with the common pipistrelle. In 1999, it was formally split from the common pipistrelle based on differing echolocation signatures and a genetic divergence of 11%. Despite being different species, the common pipistrelle and the soprano pipistrelle are able to hybridize, based on genetic analysis conducted in Poland.
Сипаттама
Қарапайым пипистрэлл – жарғанатардың өте кішкентай түрі. Оның алдыңғы аяғының ұзындығы шамалы. Оның тұмсығы қысқа. Денесі басымен бірге ұзын, ал құйрығы оған қосылады. Дене салмағы граммнан басталып, қанаттарының ені сантиметрге дейін жетеді. Оның қоңыр түсі әртүрлі болуы мүмкін. Ормандар мен шабындықтарда көп кездеседі, бірақ қалаларда да таба аласыз, мұнда аналықтары балаларын күтіп бағатын кезде шатырлар мен ғимараттарда жатады.
The common pipistrelle is a very small species of bat. Its forearm is long. It has a short muzzle. It is long along the head and body, with the tail adding The body mass can range from , with the wingspan ranging from Its brown fur is variable in tone. It is common in woodland and farmland but is also found in towns, where the females roost in lofts and buildings when rearing young.
Көбею
Аталықтары диаметрі шамамен созылатын аумақтарды құру арқылы аналықтарды тартады; бұл аумақтар шілде айының ортасынан қазан айының соңына дейін сақталады, қыркүйек айында ең жоғары белсенділік байқалады. Некелесу аумақтары әдетте олардың танымал қысқы тобырлау орындарының жанында орналасқан. Еркектер бұл аумақтарды "сайрап" күзетіп, қысқы тобырлауға бет алған аналықтардың назарын аударуға тырысады. Еркектердің некелесу аумақтары тығыз орналасқан, бұл аналықтарға лек типтес жұптасу жүйесіне ұқсас таңдау мүмкіндігін береді. Жұптасу күзде жүрсе де, ұрықтандыру аналықтың спермасын сақтауына байланысты қыстаудан кейін ғана болады. Аналықтары мамыр және маусым айларында жүкті болады. Жүкті аналықтар тобырларда үлкен жиынтыстар құрайды, олар аналық колониялар деп аталады. Колониялар ондаған немесе жүздеген жеке тұлғалардан тұруы мүмкін. Бала туу әдетте маусым айында болады. Ол жәндікқоректі, шыбықтар, құсқұйрықтар, торлы қанаттылар және шілдешелермен қоректенеді. Масалар, қансорушы шыбықтар және масалар ең қажетті азықтары болып табылады.
Males attract females by creating courtship territories approximately in diameter; these territories are maintained from mid July through the end of October, with particularly intense activity in September. Courtship territories are usually in the vicinity of popular winter roosts for the species. Males will patrol these territories while "singing" to attract the attention of female bats as they travel to winter roosts. Male courtship territories are densely packed, offering female choice akin to a lek mating system. While copulation occurs in the fall, fertilization does not occur until after its hibernation due to female sperm storage. Females are pregnant in May and June. Pregnant females form large aggregations in roosts, called maternity colonies. Colonies can consist of dozens or hundreds of individuals. Parturition usually occurs in June. It is insectivorous, preying on flies, caddisflies, lacewings, and mayflies. Mosquitoes, midges, and gnats are particularly favored prey items.
Эхолокация
Бұл түрдің сонар қолдану үшін пайдаланатын жиіліктері 45 және 76 кГц аралығында жатыр, ең көп энергиясы 47 кГц жиілігінде шоғырланған және орташа ұзақтығы 5,6 мс құрайды.
The frequencies used by this bat species for echolocation lie between 45 and 76 kHz, have most energy at 47 kHz and have an average duration of 5.6 ms.
Аумағы мен тіршілік ету ортасы
Палеарктикалық ареалда таралған. Бірақ, бұл бағалаулар 1999 жылы осы түр екі түрге бөлінгенге дейін жасалған. Қарапайым пипистрель түрi IUCN бойынша ең аз қызығушылық тудыратын түрлерге жатқызылған. Ол осы классификацияның критерийлеріне сәйкес келеді, себебі оның кең географиялық ареалы және көптеген популяциясы бар деп есептеледі. 2008 жылғы мәліметтер бойынша, IUCN популяцияның қарқынды төмендеуіне ешқандай дәлел табылмағанын хабарлады.
It has a Palearctic distribution. Notably, however, these judgments were made before it was split into two species in 1999. The common pipistrelle is considered least concern by the IUCN. It meets the criteria for this classification because it has a large geographic range and a presumed large population. As of 2008, the IUCN noted that there was no evidence of a rapid population decline.