Кіріспе

Георг Вильгельм Генрих Херингтің (Georg Wilhelm Heinrich Häring) жалған аты Виллибальд Алексис (29 маусым 1798 - 16 желтоқсан 1871) - жас Германия қозғалысының мүшесі деп саналатын неміс тарихи романдар жазушысы.

Өмір

Алексис Бреслауда, Силезияда дүниеге келген. Оның әкесі француз босқындарынан шыққан Харенг әскери бөлімде жоғары лауазымға ие болды. Ол Берлиндегі Вердерше гимназиясына оқуға түсіп, 1815 жылғы жорықта ерікті болып қызмет етті, Арденн бекіністерін қоршауға алуға қатысты. Қайтып оралғаннан кейін ол Берлин және Бреслау университеттерінде заңгерлік мамандықты оқыды, бірақ көп ұзамай бұл мансабын тастап, өзін әдебиетке арнады. Берлинде тұрып, 1827-1835 жылдары ол "Берлиндіндік әңгімелесулер" газетін басқарды, оған алғашқы екі жылда Фридрих Кристоф Форстер (1791-1868) көмектесті. 1828 жылы Галле университеті философия докторы атанды. 1852 жылы ол Арнштадт қаласына (Тюрингия) барып, ұзақ жылдар бойы ауырғаннан кейін қайтыс болды.

Шығармалары

Оның есімін алғаш рет жазушы ретінде алты өлшемді идиллиямен, Die Treibjagd (1820) және бірнеше қысқа әңгімелермен танытқаннан кейін, оның әдеби беделі алғаш рет тарихи романмен қалыптасты Walladmor (1823), ол "Сэр Уолтер Скоттың ағылшын тілінен еркін аударылған, Уильям Алексисдің алғы сөзімен". Бұл кітап бірден танымал болып, бірнеше тілге, соның ішінде ағылшын тіліне аударылды. Одан кейін "Шлосс Авалон" (1827) басылып шығады, онда автор сол тактиканы қолданады және бірдей табысқа қол жеткізеді. Көп ұзамай Алексис бірнеше сәтті қысқа әңгімелер (Gesammelte Novellen, 4 том, 18301831), кейбір саяхат кітаптарын жариялады, ал романдарында Das Haus Dusterweg (1835) және Zwölf Nächte (1838) біраз уақыт "Жас неміс" мектебіне бейімделгенін көрсетті. Алайда, Фредерик Ұлының заманы туралы әңгімесі Кабанисте (1832) патриоттық тарихи романс саласына кірді, онда ол "der Märkische Walter Scott" (Марктің Уолтер Скоты) деген атаққа ие болды. 1840 жылдан бастап ол қысқа аралықтарда Бранденбург тарихының кейбір кезеңдерімен айналысатын романс сериясын жариялады. Оның "Вервульф" романы протестанттық реформация кезінде орын алады. 1840 жылы оның "Дер Роланд фон Берлин" атты тарихи романы жарық көрді. Бұл Руджеро Леонкаваллоның сол есімді операсының негізі болды. Одан кейін "Дер фальш Волдемар" (1842), "Ди Хосен дес Хернр фон Бредоу" (1846-1848), "Рухе - бұл азаматтардың бостандықтары" (1852), "Исегримм" (1854) және "Дорота" (1856) кітаптары жарық көрді. Алексис 1842 жылы публицист Юлиус Эдуард Хитцигпен (1780-1849) бірлесіп, Der neue Pitaval (36 том, Лейпциг, 1842-1865; жаңа басылым, 24 том, Лейпциг, 1866-1891) атты жинақты жариялай бастады.