Кіріспе
Неміс ақыны Иоганн Кристиан Гюнтер (8 сәуір 1695 – 15 наурыз 1723) – Төменгі Силезиядағы Стригау қаласында туған неміс ақыны. Швайдниц гимназиясын бітіргеннен кейін, 1715 жылы әкесі, ауыл дәрігері, оны Виттенбергке медицина оқуға жіберді; бірақ ол бекер уақыт өткізіп, жауыздыққа салынып, таңдалған мамандығына қызығушылық танытпады және отбасымен толық ажырасып қалды. 1717 жылы Лейпцигке кетіп, оның дарындылығын таныған Иоганн Буркхард Менкемен (1674–1732) достық қарым-қатынас орнатты. Ол жерде 1718 жылы неміс императоры мен Порта арасында жасалған Пасаровиц бейбіт шарты туралы өлең жариялады, бұл оған үлкен даңқ әкелді. Менкеден Польша патшасы, Саксонияның Фредерик Август II-ге жазған ұсыныс күткендей нәтиже бермеді, себебі Гюнтер аудиенцияға мас күйі келді. Осыдан бастап ол тұрақсыз және жауыз өмір сүрді, 28 жасында 1723 жылы 15 наурызда Йена қаласында қайтыс болғанға дейін, қайғы-қасірет тоңбасына батып кетті. Гете Гюнтерді толық мағынасында ақын деп бағалайды. Оның лирикалық өлеңдерінің барлығы терең және жанды сезімталдық, көркем қиял, өткір зия, әуен мен ырғаққа деген қабілетін көрсетеді; бірақ олардың көпшілігінде цинизмнің іздері байқалады, ал оның гениалдылық шабытының ең таза сәттерімен қатар, қарапайым немесе әдепсіз әзілдер де жиі кездеседі.
Johann Christian Günther (8 April 1695 – 15 March 1723) was a German poet from Striegau in Lower Silesia. After attending the gymnasium at Schweidnitz, he was sent in 1715 by his father, a country doctor, to study medicine at Wittenberg; but he was idle and dissipated, had no taste for the profession chosen for him, and came to a complete rupture with his family. In 1717 he went to Leipzig, where he was befriended by Johann Burkhard Mencke (1674–1732), who recognized his genius; and there he published a poem on the peace of Passarowitz (concluded between the German emperor and the Porte in 1718) which acquired him reputation. A recommendation from Mencke to Frederick Augustus II of Saxony, king of Poland, proved worse than useless, as Günther appeared at the audience drunk. From that time he led an unsettled and dissipated life, sinking ever deeper into the slough of misery, until he died at Jena on March 15, 1723, when only in his 28th year. Goethe pronounces Günther to have been a poet in the fullest sense of the term. His lyric poems as a whole give evidence of deep and lively sensibility, fine imagination, clever wit, and a true ear for melody and rhythm; but an air of cynicism is more or less present in most of them, and dull or vulgar witticisms are not infrequently found side by side with the purest inspirations of his genius.
Шығармалары
Гюнтердің жинақталған өлеңдері төрт томдық жинақта (Бреслау, 1723–1735) жарық көрді. Олар сондай-ақ Юлиус Титтманның «17 ғасырдың неміс ақындары» атты еңбегінің (Лейпциг, 1874) 6-томына және Куршнердің «Неміс ұлттық әдебиеті» (1883) 38-томына енген. 1732 жылы Швайдницте Гюнтердің жалған автобиографиясы, ал 1738 жылы Лейпцигте Зибрандтың оның өмірбаяны жарық көрді. Қараңыз:
Хоффман фон Фаллерслебен, Й. Гб. Гюнтер (Бреслау, 1833)
О. Рокет, Й. Х. Гюнтердің өмірі мен өлеңдері (Штутгарт, 1860)
М. Калбек, Ақын К. Гюнтердің өмірбаянына жаңа материалдар (Бреслау, 1879).
Hoffmann von Fallersleben, J. Gb. Günther (Breslau, 1833)
O. Roquette, Leben und Dichten J. Ch. Günthers (Stuttgart, 1860)
M. Kalbeck, Neue Beiträge zur Biographie des Dichters C. Günther (Breslau, 1879).